ΔΕΔ/Θεσ/70/2025

Η απόφαση 81 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης λιανικού εμπορίου ειδών παντοπωλείου κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 (12.947,48 €) και 2019 (8.772,06 €). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε νόμιμη την εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής ανάλυσης ρευστότητας από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, καθώς το δηλωθέν εισόδημα ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των προσωπικών και οικογενειακών δαπανών. Απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί καταβολής χρημάτων από τους γονείς της με τη μορφή άτυπου δανείου ως αναπόδεικτους. Επίσης, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη ως προς τις μη εκτελεστές πράξεις (σημείωμα διαπιστώσεων, προσωρινός προσδιορισμός).

Η απόφαση 7/03-01-2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Πρέβεζας. Η φορολογική αρχή εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου της «ανάλυσης ρευστότητας» βάσει του άρθρου 28 του Ν. 4172/2013, καθώς το δηλωθέν εισόδημα του φορολογούμενου κρίθηκε ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης το 2018 και υπήρξαν παραβάσεις μη έκδοσης στοιχείων το 2019. Διαπιστώθηκε μη δηλωθείσα φορολογητέα ύλη (προσαύξηση περιουσίας) ύψους €150.277,28 και €23.812,76 αντίστοιχα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί παραβίασης της προηγούμενης ακρόασης και παραγραφής.

Η απόφαση 253 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2019. Η πράξη είχε προσδιορίσει διαφορά φόρου 4.782,96 € πλέον προστίμου 2.391,48 €. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (τεχνική ανάλυσης ρευστότητας) για τον προσδιορισμό του εισοδήματος, καθώς το δηλωθέν εισόδημα της ατομικής επιχείρησης (υπηρεσίες καφετέριας) ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης και υπήρχαν διαπιστωμένες παραβάσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί έλλειψης αρμοδιότητας του ΚΕΦΟΜΕΠ (η αρμοδιότητα κρίθηκε νόμιμη λόγω της αξίας της ακίνητης περιουσίας άνω του 1.500.000,00 €) και περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών, επικυρώνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου.

Η απόφαση αριθμού 171 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα για την απόρριψη τροποποιητικής δήλωσης φόρου κληρονομίας από τη Δ.Ο.Υ. Κορωπίου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το ακίνητο βρίσκεται εκτός Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (Γ.Π.Σ.) και Ζώνης Οικιστικής Επέκτασης (Ζ.Ο.Ε.) και ότι τα κτίσματα έχουν χαμηλότερη αξία από αυτή που δηλώθηκε αρχικά. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο αποφάσισε ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε νόμιμα και ανέπεμψε την υπόθεση για εκ νέου εξέταση. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε εν μέρει την προσφυγή, ακύρωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ. και διέταξε τη νέα εκκαθάριση του φόρου, λαμβάνοντας υπόψη τα τροποποιημένα χαρακτηριστικά του ακινήτου.

Η απόφαση 821/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή (1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης) εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ελέγχου της ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας ότι το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα της προσφεύγουσας (ατομική επιχείρηση) ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης. Προσδιορίστηκε αποκρυβείσα ύλη ύψους 113.975,38€ (2018) και 156.614,19€ (2019), η οποία φορολογήθηκε ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας περί μη νόμιμης εφαρμογής έμμεσων τεχνικών, λανθασμένου προσδιορισμού διαθέσιμων μετρητών έναρξης και μη συμψηφισμού παλαιών ζημιών απορρίφθηκαν. Ως εκ τούτου, διατηρήθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου, προστίμου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (συνολικά 64.053,09€ για το 2018 και 88.996,52€ για το 2019).

Η απόφαση 877/16-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των πράξεων οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 της Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανεπαρκές δηλωθέν εισόδημα, εφαρμόζοντας την έμμεση τεχνική της ανάλυσης ρευστότητας. Προέκυψε μη δηλωθείσα φορολογητέα ύλη ύψους 96.857,90€ για το 2018 και 69.164,01€ για το 2019. Ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι δεν ελήφθη υπόψη ένα δάνειο του συζύγου της από το 2016 απορρίφθηκε ως άσχετος με τα ελεγχόμενα έτη. Επίσης απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί αναιτιολόγητων πράξεων. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι προσβαλλόμενες πράξεις, με τελικό φόρο για καταβολή 57.882,10€ για το 2018 και 37.327,06€ για το 2019.

Η απόφαση 776 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός επιχειρηματία με δραστηριότητα στο χονδρικό εμπόριο ξυλείας, κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η Φορολογική Διοίκηση διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη (προσαύξηση περιουσίας) ύψους €84.545,86 για το 2018 και €77.249,42 για το 2019, εφαρμόζοντας την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, καθώς το δηλωθέν εισόδημα ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε παραβίαση ουσιώδους τύπου και εσφαλμένη απόρριψη της αιτιολόγησης των τραπεζικών πιστώσεων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας νόμιμη την εφαρμογή της έμμεσης μεθόδου και την καταλόγιση των μη καλυφθεισών πρωτογενών πιστώσεων ως κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα, διατηρώντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό στα €47.761,07 για το 2018 και €42.800,43 για το 2019.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής για καταλογιστικές πράξεις της Δ.Ο.Υ. Α’ ΠΑΤΡΩΝ σε βάρος ενός φορολογουμένου που είχε λάβει εικονικό τιμολόγιο από βρετανική οντότητα. Αρχικά, η Υπηρεσία είχε ακυρώσει τον εξωλογιστικό προσδιορισμό του εισοδήματος, αλλά το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πατρών ανέστειλε την απόφαση και ανέπεμψε την υπόθεση για επανεξέταση. Η τελική απόφαση επιβεβαιώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό του ΦΠΑ, περιορίζοντας ωστόσο το πρόστιμο για λήψη εικονικού τιμολογίου από 19.861,00 € σε 2.500,00 €, σύμφωνα με την αρχή της ευμενέστερης κύρωσης και τη σχετική νομολογία.

Η υπ' αριθμόν 56 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) εκδόθηκε στις 14-01-2025 κατόπιν αναπομπής από το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο. Η υπόθεση αφορούσε ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς ύψους 973,19 € που είχε αρχικά απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Το Δικαστήριο ανέπεμψε την υπόθεση για ουσιαστική εξέταση του παραδεκτώς υποβληθέντος ανακλητικού σκέλους της τροποποιητικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Η προσφεύγουσα επικαλούνταν ουσιώδη πλάνη (μη αποπερατωμένη οικοδομή αντί αποπερατωμένης και λανθασμένο χαρακτηρισμό διαμερίσματος ως καταστήματος). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί περί ημιτελούς ακινήτου δεν αποδεικνύονταν επαρκώς (π.χ. το προσκομιζόμενο ιδιωτικό έγγραφο μηχανικού δεν ήταν δημόσιο έγγραφο) και οι ισχυρισμοί για τον λανθασμένο χαρακτηρισμό δεν τεκμηριώνονταν με την οικοδομική άδεια ή αλλαγή χρήσης. Κατά συνέπεια, η οριστική φορολογική υποχρέωση διατηρήθηκε στα 973,19 €.

Η απόφαση 1113/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρίας και την ακύρωση της πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ έτους 2014, η οποία είχε καταλογίσει φόρο ύψους 15.262,49€. Αρχικά, η Δ.Ε.Δ. είχε απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ωστόσο, το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ακύρωσε την απόφαση της Δ.Ε.Δ. και ανέπεμψε την υπόθεση για ουσιαστική εξέταση, κρίνοντας ότι δεν είχε λάβει χώρα προσηκοντική κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης. Κατόπιν επανεξέτασης, η Δ.Ε.Δ. έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι είχε επέλθει παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή του φόρου (σύμφωνα με την ΣτΕ 616/2021), καθώς δεν αποδείχθηκε κοινοποίηση της πράξης πριν την 31/12/2019. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα ακίνητα, στα οποία επιβλήθηκε ο φόρος, ανήκαν στην πλήρη κυριότητα άλλης εταιρίας, λόγω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης (sale and lease back). Ως εκ τούτου, ο καταλογισθείς φόρος μηδενίστηκε.