ΔΕΔ/Θεσ/798/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια νομική οντότητα εναντίον της Πράξης Απόρριψης του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Ρεθύμνου. Η προσφεύγουσα ζητούσε την τροποποίηση δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2017, ισχυριζόμενη ότι λόγω παραδρομής δεν είχε συμπληρώσει τον κωδικό 3 για απαλλαγή φόρου λόγω ιδιοχρησιμοποίησης ακινήτων για θρησκευτικά και κοινωφελή έργα. Το Διοικητικό Συνέδριο επέκρινε ότι οι τροποποιητικές δηλώσεις υποβλήθηκαν μετά τη συνέχιση της παραγραφής του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης να εκδώσει πράξεις προσδιορισμού φόρου, συγκεκριμένα μετά τις 31/12/2019, 31/12/2020, 31/12/2021 και 31/12/2022 αντίστοιχα για κάθε έτος. Επίσης, αν και η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι δεν ειδοποιήθηκε για τις οφειλές, αποδείχθηκε ότι είχε γνώση των πράξεων προσδιορισμού και είχε κάνει μερική εξόφληση. Η προσφυγή απορρίφθηκε και η Πράξη Απόρριψης επικυρώθηκε.

Η υπ' αριθμόν 570/07.03.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου (άρθρου 53 του ν. 5104/2024), ύψους 100 ευρώ έκαστης, φορολογικού έτους 2018. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν για την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, οι οποίες αφορούσαν τουριστικές (βραχυπρόθεσμες) μισθώσεις. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε τις δηλώσεις εκ παραδρομής, καθώς ως διαχειριστής του ακινήτου είχε εγγραφεί στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής. Επειδή, βάσει της ΠΟΛ. 1187/2017, ο διαχειριστής που υποβάλλει Δήλωση Βραχυχρόνιας Διαμονής απαλλάσσεται της υποχρέωσης υποβολής Δήλωσης Πληροφοριακών Στοιχείων Μίσθωσης, η ΔΕΔ κρίνει τους ισχυρισμούς βάσιμους και ακυρώνει τις πράξεις επιβολής προστίμου.

Η απόφαση 813 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρίας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων (άρθρα 58 και 54 του Ν.4987/2022), φορολογικού έτους 2018. Η φορολογική αρχή είχε διαπιστώσει ότι η προσφεύγουσα έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία, συνολικής καθαρής αξίας 34.500,00€, από εκδότρια οντότητα η οποία κρίθηκε ανίκανη να εκτελέσει τις παροχές (εργασίες κατασκευής/ανεύρεση προσωπικού). Η ΔΕΔ επικύρωσε την κρίση του ελέγχου ότι οι συναλλαγές ήταν ανύπαρκτες στο σύνολό τους, καθώς η προσφεύγουσα είχε την πραγματική εποπτεία των συνεργείων, απασχόλησε και πλήρωσε τους εργάτες, καθιστώντας τις σχετικές δαπάνες μη εκπιπτόμενες. Ως εκ τούτου, οι προσβαλλόμενες πράξεις της ΔΟΥ Λάρισας επικυρώνονται.

Η απόφαση αφορά την επιστροφή ποσού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ύψους 1.699,50 ευρώ που είχε καταβάλει η προσφεύγουσα για την αγορά νεόδμητου ακινητού. Το αίτημά της είχε αρχικά απορριφθεί από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο παραδέχτηκε ότι επρόκειτο για λανθασμένη εφαρμογή του Φ.Μ.Α., καθώς η μεταβίβαση έπρεπε να υπάγεται στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), αφού το ακίνητο δεν είχε τεθεί σε καθεστώς αναστολής Φ.Π.Α. από την κατασκευάστρια εταιρία. Η απόφαση ακύρωσε την αρνητική απόκριση της Δ.Ο.Υ. και ενέκρινε την επιστροφή του ποσού βάσει των διατάξεων του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια εταιρεία κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Επιβολής Προστίμου, η οποία είχε μειώσει το ποσό προς επιστροφή Φ.Π.Α. από €92.566,00 σε €57.379,06 για τη φορολογική περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023. Ο έλεγχος διαπίστωσε διαφορές (€350.006,79) σε απαλλασσόμενες πράξεις, λόγω μη προσκόμισης τραπεζικών μέσων πληρωμής και προβλημάτων σε ένα τιμολόγιο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή δεν έφερε την ψηφιακή υπογραφή του φορολογικού αντιπροσώπου της εταιρείας, καθιστώντας την άσκηση της προσφυγής μη νόμιμη.

Η Απόφαση 650/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης επιχείρησης και την ακύρωση δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ (περιόδων 2023 και 2024) του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει συνολικό ποσό €37.544,95 (φόρο και πρόστιμα), κρίνοντας ότι τιμολόγια παροχής υπηρεσιών προς Ολλανδική επιχείρηση, μέλος του ίδιου ομίλου, δεν ήταν απαλλασσόμενες ενδοκοινοτικές πράξεις. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφεύγουσα τελικά προσκόμισε την επίσημα μεταφρασμένη σύμβαση, αποδεικτικά VIES και τραπεζικές κινήσεις, τα οποία τεκμηριώνουν ότι οι υπηρεσίες εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 14 του ν. 2859/2000. Συνεπώς, ο τόπος φορολόγησης δεν ήταν το εσωτερικό της χώρας, οπότε οι πράξεις ακυρώθηκαν.

Η απόφαση 872/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξεων Επιβολής Προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Οι πράξεις επέβαλαν συνολική φορολογική υποχρέωση 139.481,02 ευρώ. Η προσφεύγουσα εταιρία (που λειτουργούσε ως παραγγελέας) ισχυρίστηκε εσφαλμένη ερμηνεία της νομοθεσίας, υποστηρίζοντας ότι οι παραγγελιοδοχικές πωλήσεις της έπρεπε να αναγνωριστούν ως μη φορολογητέες εξαγωγές. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις πράξεις, κρίνοντας ότι η πλασματική παράδοση αγαθών από τον παραγγελέα προς τον παραγγελιοδόχο έπρεπε να υπαχθεί σε Φ.Π.Α., καθώς η προσφεύγουσα δεν είχε εκδώσει τα απαιτούμενα Ειδικά Διπλότυπα Δελτία Απαλλαγής (ΕΔΔΑ) σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία περί ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου σχετικά με την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ύψους 4.017,00 ευρώ που καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα. Το ακίνητο μεταβιβάστηκε πριν από την πρώτη εγκατάσταση και η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα αναστολής Φ.Π.Α., γεγονός που οδήγησε σε διπλή φορολογία. Το Ελεγκτικό Συνεδρίο δέχτηκε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι η μεταβίβαση έπρεπε να υπαχθεί σε Φ.Π.Α. και όχι σε Φ.Μ.Α., και διέταξε την επιστροφή του ποσού σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ποσού 9.172,54 ευρώ, ο οποίος καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα για αγορά νεόδμητου ακινήτου. Το ακίνητο υπάγονταν σε Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), καθώς η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα για αναστολή του Φ.Π.Α. πριν την πώληση. Η απόφαση επιβεβαιώνει ότι η μεταβίβαση έπρεπε να φορολογηθεί με Φ.Π.Α. και όχι με Φ.Μ.Α., αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για διπλή φορολόγηση και παραβίαση της φορολογικής δικαιοσύνης. Έτσι, η αρχή ενέκρινε την επιστροφή του καταβληθέντος Φ.Μ.Α. σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 42 και 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 1261/10-07-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά δώδεκα πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 1.200,00 €, που επιβλήθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Έδεσσας. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν για εκπρόθεσμη υποβολή δώδεκα δηλώσεων βραχυχρόνιας διαμονής για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι τα έσοδα είχαν συμπεριληφθεί στις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος (Ε3 και Ε1). Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι το εισόδημα από βραχυχρόνια μίσθωση έπρεπε να είχε δηλωθεί ως εισόδημα ακίνητης περιουσίας στο έντυπο Ε2 (και να φορολογηθεί με 15%) και όχι ως εισόδημα επιχειρηματικής δραστηριότητας. Λόγω αυτής της αναντιστοιχίας, η διάταξη περί μη επιβολής προστίμου για εκπρόθεσμη δήλωση (άρθρο 111 παρ. 5 περ. γ. Ν.4446/2016) δεν μπορούσε να εφαρμοστεί.