Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Θεσ/871/2025

Η απόφαση 195/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης υπό εκκαθάριση και ο νόμιμος εκπρόσωπός της. Η προσφυγή στρεφόταν κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ειδικής ασφαλιστικής εισφοράς υπέρ ΕΛΓΑ για τις διαχειριστικές περιόδους 2004, 2005, 2006 και 2007, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό άνω των 300.000 ευρώ. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραγραφής, καθώς διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν και κοινοποιήθηκαν εντός της ετήσιας προθεσμίας από την κοινοποίηση των δικαστικών αποφάσεων που ακύρωσαν τις αρχικές πράξεις για τυπικούς λόγους. Επιπλέον, απέρριψε τους ισχυρισμούς για μη ορθή κοινοποίηση και μη απόδειξη αδυναμίας ελεγκτικών επαληθεύσεων, καθώς και τον ισχυρισμό για συνυπολογισμό παλαιότερων καταβολών.

Η απόφαση 916/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος, Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμων Κ.Φ.Δ. για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε κυρίως τα πορίσματα του ελέγχου σχετικά με αποκρυβέντα έσοδα και τη μη αναγνώριση επιχειρηματικών δαπανών λόγω έλλειψης δικαιολογητικών ή μη εξόφλησης με τραπεζικό μέσο. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους περισσότερους ισχυρισμούς, επικυρώνοντας τις πράξεις ΦΠΑ και τις πράξεις φόρου εισοδήματος του 2018. Ωστόσο, έκανε μερικώς δεκτή την προσφυγή για το 2019, αναγνωρίζοντας μία δαπάνη ύψους 2.100,00€, για την οποία κρίθηκε βάσιμη η εξόφληση με τραπεζικό μέσο. Κατόπιν αυτού, η οριστική πράξη προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του 2019 τροποποιήθηκε.

Η απόφαση 840 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας επιχείρησης παροχής γευμάτων κατά πράξεων επιβολής προστίμου και διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανακριβή έκδοση 534 συνολικά στοιχείων αυτοπαραδόσεων (272 το 2018 και 262 το 2019) αντί φορολογικών στοιχείων εσόδων, με αποτέλεσμα την απόκρυψη ακαθαρίστων εσόδων και φορολογητέων εκροών. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι αφορούσαν δωρεάν γεύματα σε προσωπικό, μετόχους, μέλη Δ.Σ. και τρίτους, αλλά η ΔΕΔ έκρινε ότι η έκταση των παροχών, ιδίως προς τρίτους, δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς. Επιβεβαιώθηκε ο καταλογισμός κύριου φόρου και προστίμων συνολικού ποσού άνω των 120.000€.

Η απόφαση 42/13.01.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου, για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022-31.12.2022, 01.01.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-29.02.2024. Η Δ.Ο.Υ. είχε αρνηθεί την αναγνώριση πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ προς έκπτωση/επιστροφή ύψους 14.399,88€ επί δαπανών 59.999,50€, που αφορούσαν υπηρεσίες διαχείρισης φακέλου αίτησης υπαγωγής επενδυτικού σχεδίου (ανέγερση ξενοδοχείων) στο καθεστώς επιδότησης του ν.4399/2016, θεωρώντας τις μη υπαγόμενες σε ΦΠΑ. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς της εταιρείας, καθώς οι δαπάνες αυτές συναρτώνται με την επένδυση που έχει απώτερο σκοπό την υλοποίηση του έργου και την πραγματοποίηση φορολογητέων πράξεων (παροχή ξενοδοχειακών υπηρεσιών). Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνώρισε το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής του ΦΠΑ 14.399,88€.

Η Απόφαση 375/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αποδέχεται μερικώς ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η Δ.Ε.Δ. αποδέχθηκε τον ισχυρισμό περί παραγραφής για το φορολογικό έτος 2017 (διαφορά ΦΠΑ 2.228,40€), καθώς το ποσό δεν υπερέβαινε το όριο των 50.000€ που απαιτείται για τη δεκαετή παραγραφή λόγω φοροδιαφυγής, ακυρώνοντας την εν λόγω πράξη. Αντίθετα, για το φορολογικό έτος 2018, όπου καταλογίστηκε διαφορά ΦΠΑ 12.103,37€ λόγω λήψης 37 εικονικών στοιχείων από τρεις ανύπαρκτες επιχειρήσεις, η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης προηγούμενης ακρόασης και τεκμηρίου αθωότητας, κρίνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου βάσιμες.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων επιβολής προστίμου ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω μη έκδοσης αποδείξεων λιανικής πώλησης για πραγματοποιηθείσες πωλήσεις συνολικής αξίας 197.865,05€, οι οποίες διαπιστώθηκαν μέσω διασταύρωσης στοιχείων από τράπεζες και εταιρείες ταχυμεταφορών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ακυρότητα του ελέγχου, παραβίαση της προηγούμενης ακρόασης, παραγραφή για το 2018 και εσφαλμένο χαρακτηρισμό τραπεζικών καταθέσεων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας νόμιμη τη συλλογή στοιχείων από τρίτους και την τεκμηρίωση των αποκρυβέντων εσόδων, ενώ επικυρώνει τα πρόστιμα, τροποποιώντας μόνο τη νομική βάση τους από το άρθρο 57 παρ. 6 του Ν.5104/2024 στο άρθρο 58α του Ν. 4987/2022.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), αριθμός 160, αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμων (άρθρου 54§2 Ν.5104/2024) της Δ.Ο.Υ. Κορίνθου για τις φορολογικές περιόδους 2018 έως 2023. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον προσδιορισμό αποκρυβέντων εσόδων από πωλήσεις σε λαϊκές αγορές, ισχυριζόμενος μειωμένες τιμές λόγω ποιότητας (Β’) και διαθέσεις προϊόντων προς καταστροφή ή σε οικονομικά ασθενέστερους. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του, καθώς δεν προσκομίστηκαν παραστατικά διακίνησης ή πρωτόκολλα καταστροφής. Επικυρώθηκαν οι πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ. Ωστόσο, τροποποιήθηκαν τα πρόστιμα για τα έτη 2019, 2021 και 2022 και ακυρώθηκαν τα πρόστιμα για τα έτη 2018 και 2023, οδηγώντας σε μείωση του συνολικού καταλογιζόμενου ποσού προστίμων.

Η απόφαση (42/2024) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης επιβολής προστίμου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Χολαργού για το φορολογικό έτος 2017. Αρχικά, είχε επιβληθεί πρόστιμο 200,00 € στην προσφεύγουσα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής συγκεντρωτικών καταστάσεων πελατών-προμηθευτών (ΜΥΦ) για το Δ' τρίμηνο του 2017. Η προσφεύγουσα ζήτησε τον περιορισμό του προστίμου στα 100,00 €. Η Δ.Ε.Δ., βασιζόμενη στην Απόφαση Α.1177/2021 και το άρθρο 54 του ΚΦΔ, έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς. Καθότι η υποβολή εκπρόθεσμων αρχικών καταστάσεων για το ίδιο φορολογικό έτος θεωρείται μία δήλωση (ανεξαρτήτως του πλήθους τους), αποφασίστηκε η τροποποίηση της πράξης και ο καταλογισμός οριστικού προστίμου ύψους 100,00 €.

Η απόφαση 740/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2019, 2020 και 2024. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την αρμοδιότητα της Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., τη νόμιμη εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (Ανάλυση Ρευστότητας), τον χαρακτηρισμό πιστώσεων ως προσαύξηση περιουσίας, και ένα πρόστιμο για μη τήρηση βιβλίου απογραφής. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας και αμφισβήτησης της έμμεσης τεχνικής, επικυρώνοντας τις πράξεις φορολογίας εισοδήματος και ένα πρόστιμο. Ωστόσο, δέχτηκε τον ισχυρισμό του ότι απαλλάσσεται από την υποχρέωση τήρησης βιβλίου απογραφής λόγω αντικειμένου δραστηριότητας, ακυρώνοντας την αντίστοιχη πράξη επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2019.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η Δ.Ε.Δ. προχώρησε σε μερική αποδοχή της προσφυγής. Απέρριψε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί κατάχρησης εξουσίας και παραβίασης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αναφορικά με τις λογιστικές διαφορές, η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι μέρος των δαπανών μισθωμάτων για την έδρα της εταιρείας (€3.500,04 ετησίως) έπρεπε να εκπέσει, καθώς η αιτιολόγηση της φορολογικής αρχής ήταν ανεπαρκής. Ωστόσο, επικύρωσε την απόφαση του ελέγχου ότι η κατάτμηση ενδοομιλικών συναλλαγών (αξίας άνω των €500) σε μικρότερες, με σκοπό την εξόφλησή τους με μετρητά, συνιστά τεχνητή διευθέτηση (άρθρο 38 Ν. 4987/2022). Ως αποτέλεσμα, η συνολική οφειλή (φόρος και πρόστιμο) μειώθηκε κατά €1.458,79 για το 2018 και κατά €1.260,01 για το 2019.