ΔΕφΛαρ/ΑΑ76/2024

Ο προσφεύγων αιτείται την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής με αρ. πρωτ. 132437/21-05-2021, με την οποία αποκλείστηκε η προσφορά του από τον ηλεκτρονικό ανοικτό διαγωνισμό για την παροχή υπηρεσιών φύλαξης των Αποθηκών της Γενικής Γραμματείας, επικαλούμενος ότι η απόρριψη έγινε εσφαλμένα λόγω μη συμπερίληψης της παρακράτησης φόρου εισοδήματος 8% στην οικονομική του προσφορά. Αυτός ισχυρίζεται ότι η παρακράτηση δεν αποτελεί κόστος της σύμβασης αλλά προσωρινή προκαταβολή φόρου, η οποία επιστρέφεται και συμψηφίζεται κατά την εκκαθάριση, και ότι η διακήρυξη δεν επέβαλλε ρητά τέτοια συμπερίληψη. Η σύμβαση αφορά φύλαξη αποθηκών στον συγκεκριμένο χώρο για 24 μήνες με προϋπολογιζόμενη δαπάνη 576.600€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ 24%).

H προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής με την οποία επικυρώθηκε η οικονομική αξιολόγηση και έγινε αποδεκτή η προσφορά της παρεμβαίνουσας εταιρείας. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας για το νοσοκομείο και τη μονάδα εφήβων με προϋπολογισμό 2.046.000 €, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ για 12 μήνες με δυνατότητα παράτασης. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η οικονομική προσφορά της παρεμβαίνουσας είναι μη νόμιμη, καθώς δεν περιλαμβάνει την υποχρεωτική παρακράτηση φόρου εισοδήματος 8% σύμφωνα με τη νομοθεσία, γεγονός που καθιστά την προσφορά ασαφή και ανεπαρκή.

Η προσφεύγουσα παρουσίασε προδικαστική προσφυγή για την ακύρωση της υπ' αριθμ. 85/2021 απόφασης της αναθέτουσας αρχής, η οποία αφορούσε την ανάδειξη της παρεμβαίνουσας ως προσωρινής αναδόχου για το τμήμα 4 του διαγωνισμού. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η παροχή υπηρεσιών καθαριότητας σε κτίρια για χρονικό διάστημα δέκα (10) μηνών, με συνολικό προϋπολογισμό 676.685,00€ (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφυγή επικεντρώθηκε στην απόρριψη της προσφοράς της παρεμβαίνουσας, υποστηρίζοντας ότι αυτή δεν συμπεριέλαβε στην οικονομική της προσφορά την υποχρεωτική παρακράτηση φόρου εισοδήματος 8%, κάτι που κατά την προσφεύγουσα οδηγούσε σε παραβίαση των όρων της διακήρυξης και της εργατικής νομοθεσίας, καθιστώντας την προσφορά μη νόμιμη και ζημιογόνα.

Προμήθεια...Επομένως, τα κριθέντα με την προσβαλλόμενη απόφαση της …., κατ` αποδοχήν των ως άνω μη ουσιωδών πραγματικών ισχυρισμών της παρεμβαίνουσας (περί εντάξεώς της στον “Πίνακα Προμηθευτών υλικών προμηθείας Αναδόχου των συμβάσεων κατασκευής έργων δικτύων διανομής της Διακήρυξης ΔΔ-206”, ως και περί “αυθαίρετης” αναστολής της ένταξής της σε αυτόν, με συνέπεια την “ανυπαίτια” αδυναμία της να διαθέτει τα προϊόντα της στους αναδόχους της … κλπ), πιθανολογείται σοβαρά ότι είναι μη νόμιμα, κατά τα προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην ως άνω σκέψη 17, δεν αρκούσε, εν προκειμένω, για το παραδεκτό της τεχνικής προσφοράς της παρεμβαίνουσας, αναφορικά με τον πιο πάνω -τεθέντα επί ποινή αποκλεισμού - όρο, μόνη η μνεία σε αυτήν του ισχυρισμού ότι υλικά (κιβώτια) παρόμοιου τύπου από .. τοποθέτησης μετρητών έχουν ήδη εγκατασταθεί στο δίκτυο της …, εφόσον η παρεμβαίνουσα, όπως άλλωστε δεν αμφισβητεί, δεν είχε συνυποβάλει με την προσφορά της κανένα συγκεκριμένο στοιχείο για την απόδειξη του ως άνω ισχυρισμού της, καθώς, επίσης, και για το εάν τα ως άνω φερόμενα ως εγκατεστημένα στο δίκτυο της … υλικά της ήταν της αυτής ποσότητας με τα ζητούμενα (και ως προς τα δύο είδη). Κατόπιν τούτου είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι όλοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της παρεμβαίνουσας και της καθ` ης η αίτηση Αρχής. Εξάλλου, και οι περαιτέρω κρίσεις της …., βάσει των οποίων α) η αναθέτουσα αρχή όφειλε, εν όψει των οριζομένων στο “άρθρο 102 του ν. 4412/2016”, πριν αποκλείσει την παρεμβαίνουσα, να την καλέσει να προσκομίσει τα δικαιολογητικά που τυχόν έκρινε απαραίτητα προς απόδειξη των ανωτέρω ή να παράσχει διευκρινίσεις και β) η βασιμότητα των ισχυρισμών της παρεμβαίνουσας προέκυπτε από τα έγγραφα που η τελευταία προσκόμισε με την προδικαστική προσφυγή της, πιθανολογείται σοβαρά ότι είναι, επίσης, μη ορθές, κατά μεν το πρώτο σκέλος τους, διότι η διάταξη του άρθρου 310 παρ. 4 και 5 του ν. 4412/2016, την οποία επαναλαμβάνει και ο όρος 15 παρ. 2 και 3 της διακήρυξης, αναφέρεται σε διευκρινίσεις νομίμως κατ` αρχήν υποβληθέντων στοιχείων και όχι σε αναπλήρωση μη νομίμως υποβληθέντων ή μη υποβληθέντων, όπως στην προκειμένη περίπτωση, κατά δε το δεύτερο σκέλος τους, διότι η ... δεν μπορούσε πάντως να λάβει υπόψη δικαιολογητικά που προσκομίσθηκαν το πρώτον με την προδικαστική προσφυγή της παρεμβαίνουσας και δεν είχαν υποβληθεί με την προσφορά της (τούτο δε ανεξαρτήτως και αν τα προσκομισθέντα ήταν, κατά τα ανωτέρω, και πράγματι ουσιώδη)....Αναστέλλει την εκτέλεση της υπ’ αριθμ. 895/2018 αποφάσεως της Αρχής …, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.

Το αντικείμενο της προσφυγής αφορά την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής που αφορά την ανάθεση της σύμβασης για παροχή υπηρεσιών στατικής φύλαξης στις εγκαταστάσεις της αναθέτουσας αρχής (Τμήμα Β). Η προσφεύγουσα αιτείται την ακύρωση της απόφασης λόγω ισχυρισμών ότι η προσφορά της παρεμβαίνουσας εταιρείας περιλάμβανε μηδενικές τιμές για ώρες φύλαξης χωρίς προσαύξηση, παραβιάζοντας την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία και δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το κόστος εποπτείας που δήλωσε η παρεμβαίνουσα ήταν ανεπαρκές και ότι ο τρόπος υπολογισμού του εργατικού κόστους αποκλίνει από τις νόμιμες απαιτήσεις. Η απόφαση της ΑΕΠΠ απέρριψε την προσφυγή και δέχθηκε την παρέμβαση της παρεμβαίνουσας.

Σχολικά Γεύματα.Κατ’ αποτέλεσμα και κατ’ απόρριψη των ισχυρισμών του προσφεύγοντος, δεν προκύπτει καν η εισέτι εκ του πρώτου παρεμβαίνοντος και της νυν προσφερόμενης δυναμικότητας του, δέσμευση παραγωγικής δυναμικότητας και μάλιστα, όσον αφορά το νυν χρόνο προσφοράς ή ακόμη και τον μη αφορώντα τη νυν προσφυγή, που βάλλει κατά των σταδίων δικαιολογητικών συμμετοχής-τεχνικών και οικονομικών προσφορών, χρόνο της από 16-7-2021 υποβολής των νυν δικαιολογητικών κατακύρωσης. Συνεπώς, το σύνολο των κατά του πρώτου παρεμβαίνοντος ισχυρισμών του προσφεύγοντος είναι απορριπτέοι.(...)Επιπλέον, ουδόλως ο όρος 2.2.6 έθεσε ως παράμετρο ελέγχου των προηγούμενων συμβάσεων προς πλήρωση προηγούμενης εμπειρίας τους αριθμούς μερίδων, αλλά την αξία των σχετικών προηγούμενων παραδόσεων.Επομένως, το σύνολο των κατά της δεύτερης παρεμβαίνουσας ισχυρισμών είναι απορριπτέοι.

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΕ/147/2022

Προμήθεια τοποθέτησης μετρητών...Επειδή, εν όψει, όμως, των εκτεθέντων στη σκέψη 24, η ερμηνεία αυτή του όρου 13.2.8.20 της διακήρυξης, στην οποία προέβη η Α.Ε.Π.Π., βάσει της οποίας σε περίπτωση που ο διαγωνιζόμενος επικαλείται ότι συντρέχουν ως προς αυτόν οι όροι της “Σημείωσης”, δεν απαιτείται να προσκομίσει “κανένα δικαιολογητικό”, αλλά η αναθέτουσα αρχή είναι εκείνη που υποχρεούται να “ελέγχει” (και δη πρωτοτύπως) τη συνδρομή όλων των σχετικών προϋποθέσεων, δεν είναι ορθή. Εφόσον, επομένως, η παρεμβαίνουσα, όπως άλλωστε δεν αμφισβητεί, δεν είχε συνυποβάλει με την προσφορά της κανένα απολύτως στοιχείο για την απόδειξη του περιληφθέντος στην προσφορά της ισχυρισμού αυτής, κατά τον οποίο “έχει ήδη προμηθεύσει κιβώτια παρόμοιου τύπου από SMC τοποθέτησης μετρητών, τα οποία έχουν εγκατασταθεί στο δίκτυο ευθύνης του ...”, καθώς, επίσης, και για το εάν τα ως άνω φερόμενα ως εγκατεστημένα στο δίκτυο της ... υλικά της ήταν της αυτής ποσότητας με τα ζητούμενα (και μάλιστα και ως προς τα δύο προσφερόμενα είδη), νομίμως η αναθέτουσα αρχή, κατά την αξιολόγηση της προσφοράς της εν λόγω εταιρείας, εχώρησε στην απόρριψή της με την παραπάνω αιτιολογία, που συνδέεται με τον ως άνω τεθέντα επί ποινή αποκλεισμού όρο και η οποία, συνεπώς, στηρίζει αυτοτελώς τον αποκλεισμό της από την περαιτέρω διαγωνιστική διαδικασία, τα δε κριθέντα με την προσβαλλόμενη απόφαση της Α.Ε.Π.Π., κατ΄ αποδοχήν των ως άνω μη ουσιωδών, άλλωστε, πραγματικών ισχυρισμών της προδικαστικής προσφυγής της παρεμβαίνουσας (περί εντάξεώς της στον “Πίνακα Προμηθευτών υλικών προμηθείας Αναδόχου των συμβάσεων κατασκευής έργων δικτύων διανομής της Διακήρυξης ΔΔ-206”, ως και περί “αυθαίρετης” αναστολής της ένταξής της σε αυτόν, με συνέπεια την “ανυπαίτια” αδυναμία της να διαθέτει τα προϊόντα της στους αναδόχους της ... κ.λπ.), είναι εν πάση περιπτώσει μη νόμιμα, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση, διότι, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην ως άνω σκέψη 24, δεν αρκούσε, εν προκειμένω, για το παραδεκτό της τεχνικής προσφοράς της παρεμβαίνουσας μόνη η αόριστη μνεία σε αυτήν της συνδρομής των προϋποθέσεων της “Σημείωσης”. Κατόπιν τούτου, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι όλοι οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της παρεμβαίνουσας και της καθ΄ ης Αρχής. Ομοίως απορριπτέοι είναι και οι περαιτέρω ισχυρισμοί της παρεμβαίνουσας, κατά τους οποίους δεν μπορούσε να ερμηνευθεί σε βάρος της “ασάφεια ή πλημμέλεια των εγγράφων της σύμβασης”, άλλως ότι “η τυχόν απαίτηση για επίκληση στοιχείων που ήδη γνωρίζει και διαθέτει ο αναθέτων φορέας [ήταν] καταχρηστική και περιττή, συμβάλλοντας σε μία άνευ νοήματος και σκοπού γραφειοκρατία”. Εξάλλου, και οι περαιτέρω κρίσεις της Α.Ε.Π.Π., βάσει των οποίων α) η αναθέτουσα αρχή όφειλε, εν όψει των οριζομένων στο “άρθρο 102 του ν. 4412/2016”, πριν αποκλείσει την παρεμβαίνουσα, να την καλέσει να προσκομίσει τα δικαιολογητικά που τυχόν έκρινε απαραίτητα προς απόδειξη των ανωτέρω ή να παράσχει διευκρινίσεις και β) η βασιμότητα των ισχυρισμών της παρεμβαίνουσας προέκυπτε από τα έγγραφα που η τελευταία προσκόμισε με την προδικαστική προσφυγή της, είναι, επίσης, μη ορθές, κατά μεν το πρώτο σκέλος τους, διότι η διάταξη του άρθρου 310 παρ. 4 και 5 του ν. 4412/2016, την οποία επαναλαμβάνει και ο όρος 15 παρ. 2 και 3 της διακήρυξης, αναφέρεται σε διευκρινίσεις νομίμως κατ΄ αρχήν υποβληθέντων στοιχείων και όχι σε αναπλήρωση μη νομίμως υποβληθέντων ή μη υποβληθέντων, όπως στην προκειμένη περίπτωση, κατά δε το δεύτερο σκέλος τους, διότι η Α.Ε.Π.Π. δεν μπορούσε πάντως, προκειμένου να διατυπώσει την κρίση ότι εκπληρώνονταν εν προκειμένω οι ως άνω απαιτήσεις της διακήρυξης, να στηριχθεί σε δικαιολογητικά, τα οποία προσκομίσθηκαν το πρώτον με την προδικαστική προσφυγή της παρεμβαίνουσας και δεν είχαν υποβληθεί με την προσφορά της (τούτο δε ανεξαρτήτως και αν τα προσκομισθέντα ήταν, κατά τα ανωτέρω, και πράγματι ουσιώδη), απορριπτομένων ως αβασίμων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της παρεμβαίνουσας και της καθ΄ ης Αρχής.

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ-μη νομότυπη και προσήκουσα υποβολή των δικαιολογητικών κατακύρωσης(....)Συνεπώς, γίνεται δεκτός ο 1ος λόγος της προσφυγής απορριπτόμενων των οικείων ισχυρισμών του παρεμβαίνοντος και τούτο διότι ουδεμία ασάφεια ενέχει εν προκειμένω η διακήρυξη, απορριπτόμενων των οικείων ισχυρισμών του παρεμβαίνοντος, και ουδείς αμφισβητεί τα πραγματικά περιστατικά περί της κατατεθείσας άδειας, ομοίως απορριπτέοι για τους ίδιους λόγους κρίνονται και οι ισχυρισμοί της αναθέτουσας αρχής η οποία διαπίστωσε μεν την καταλληλότητα του οχήματος πλην όμως όχι στο επίμαχο είδος τροφίμων, που όπως βασίμως ισχυρίζεται ο προσφεύγων διέπεται από διαφορετικούς κανόνες. Οι δε ισχυρισμοί του παρεμβαίνοντος περί διαβεβαίωσης από την αρμόδια Υπηρεσία περί της καταλληλότητας της επίμαχης άδειας προβάλλονται αορίστως και επομένως απαραδέκτως σε κάθε περίπτωση είναι αβάσιμοι.Δέχεται την προδικαστική προσφυγή.

Η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της απόφασης κατακύρωσης του διαγωνισμού για την υπηρεσία κλινικού καθαρισμού, καθώς και όλων των ενσωματωμένων αποφάσεων και πρακτικών. Ειδικότερα, αμφισβητεί τη νομιμότητα της κατακύρωσης στην πρώτη παρεμβαίνουσα, ισχυριζόμενη ότι η τελευταία δεν συμπεριέλαβε στην οικονομική της προσφορά την υποχρεωτική παρακράτηση φόρου 8%, σύμφωνα με το άρθρο 64§2 του ν.4172/2013. Επιπλέον, θεωρεί ότι η οικονομική προσφορά της πρώτης παρεμβαίνουσας περιείχε ασυνήθιστα χαμηλά ποσά για διοικητικό κόστος και εργολαβικό κέρδος, ενώ αμφισβητεί και την έλλειψη επαρκών δικαιολογητικών φερεγγυότητας από την πρώτη παρεμβαίνουσα.

Οδηγίες περί της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 60 του ν.4172/2013 αναφορικά με την παρακράτηση φόρου στο εισόδημα από μισθωτή εργασία και συντάξεις. (ΑΔΑ:6ΦΙΑΗ-ΝΚ7)