ΔΕΚ/C-539/2009

Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο ελέγχει τη νομιμότητα των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών, πριν την υπογραφή τους, εφόσον η προϋπολογιζόμενη γι’ αυτές δαπάνη, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο αναλογών φόρος προστιθέμενης αξίας (βλ. άρθρο 19 του ν. 3193/2003), υπερβαίνει το ποσό του ενός εκατομμυρίου (1.000.000,00) ευρώ, ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού τους, ακόμη δηλαδή και αυτές που ρητά έχουν εξαιρεθεί από τις ρυθμίσεις των λοιπών διατάξεων του νόμου αυτού (βλ. σχετ. πρακτ. 27ης Γεν.Συν./29.11.2000 της Ολομ. Ελ. Συν., πράξ. ΣΤ‘ Κλιμ.31/2001).

«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 2003/88/ΕΚ — Οργάνωση του χρόνου εργασίας — Ημερήσια ανάπαυση — Εβδομαδιαία ανάπαυση — Μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας» (...) Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφασίζει:1)  Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να εφαρμόσει εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας μη υπερβαίνουσα, κατά μέσο όρο, τις 48 ώρες και παραλείποντας να διασφαλίσει ελάχιστο ημερήσιο χρόνο αναπαύσεως ή ισοδύναμη περίοδο αντισταθμιστικής αναπαύσεως που να διαδέχεται άμεσα τον χρόνο εργασίας τον οποίο η περίοδος αυτή θεωρείται ότι αντισταθμίζει, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 και 6 της οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας.

Η επελθούσα ακυρότητα της σύμβασης δεν δύναται να θεραπευθεί με την εκ των υστέρων, μετά δηλ. την υπογραφή της, υποβολή αυτής στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Κατά συνέπεια το Ελ.Συνέδριο δεν μπορεί να ελέγξει εκ των υστέρων τη νομιμότητά τους.

Τροποποίηση Συμβάσεως Προμηθείας Ενόπλων Δυνάμεων.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Είναι νόμιμη η 1η τροποποίηση της συμβάσεως 050Α/2003, υπό τον όρον ότι θα περιληφθεί ρήτρα επιφυλάξεως υπέρ του Δημοσίου των τυχόν αξιώσεων που δικαιούται από την μη εμπρόθεσμη παράδοση των υλικών. Το Σχέδιο Τροποποιήσεως πρέπει να αποσταλεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο το οποίο είναι κατά το Σύνταγμα και το νόμο αρμόδιο για τον έλεγχο της νομιμότητας των δημοσίων συμβάσεων και, ως εκ τούτου, το μόνο που μπορεί να αποφασίζει σε κάθε περίπτωση για την αρμοδιότητά του. (ομοφ.)

Ένοπλες Δυνάμεις – Σύμβαση προμήθειας – Προσυμβατικός έλεγχος νομιμότητας του Σχεδίου της 1ης Τροποποίησης της 0045Γ/2003 Σύμβασης, από το Ελεγκτικό Συνέδριο.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Το Ν.Σ.Κ. στερείται της αρμοδιότητάς του να εκδώσει γνωμοδότηση επί του Σχεδίου της 1ης Τροποποίησης της 0045Γ/2003 Σύμβασης, διότι μ’ αυτό δεν επέρχεται βλάβη στα συμφέροντά του. Το παραπάνω Σχέδιο δεν χρειάζεται να υποβληθεί στον προληπτικό έλεγχο νομιμότητας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διότι δεν επιφέρει οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση σε βάρος του Δημοσίου. (ομοφ.)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων, μη έκπτωση δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων και αναιτιολόγητες πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επιβεβαίωσε τους προσδιορισμούς, θεωρώντας ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για έμμεσους ελέγχους σύμφωνα με τον ΚΦΔ και ότι οι πράξεις ήταν νομοτελείς και επαρκώς αιτιολογημένες. Απορρίφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για έλλειψη αιτιολογίας, παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης και της αρχής της αναλογικότητας.

«Παράβαση κράτους μέλους – Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 2004/18/ΕΚ – Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών – Συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού – Διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως» (..) (σκ.32,33) Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50 και το άρθρο 31, σημείο 4, στοιχείο α΄, της οδηγίας 2004/18, καθόσον εισάγουν παρεκκλίσεις από τους κανόνες που αποσκοπούν στη διασφάλιση της αποτελεσματικής ασκήσεως των δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από τη Συνθήκη ΛΕΕ στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών, πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά, το δε βάρος αποδείξεως σχετικά με τη συνδρομή των έκτακτων περιστάσεων που δικαιολογούν την παρέκκλιση από τους εν λόγω κανόνες φέρει ο διάδικος που τις επικαλείται (βλ. αποφάσεις της 10ης Απριλίου 2003, C 20/01 και C 28/01, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 2003, σ. I 3609, σκέψη 58? της 18ης Νοεμβρίου 2004, C 126/03, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 2004, σ. I 11197, σκέψη 23? της 11ης Ιανουαρίου 2005, C 26/03, Stadt Halle και RPL Lochau, Συλλογή 2005, σ. I 1, σκέψη 46, καθώς και της 8ης Απριλίου 2008, C 337/05, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2008, σ. I 2173, σκέψεις 57 και 58). 33 Στο δικόγραφο της προσφυγής της, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, εν προκειμένω, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει η επέλευση ή η πιθανότητα επελεύσεως ενός απρόβλεπτου περιστατικού μετά την ανάθεση των επίδικων δημοσίων συμβάσεων, δεδομένου ότι οι εμπλεκόμενες αναθέτουσες αρχές μπορούσαν, προ της συνάψεως των αρχικών συμβάσεων, να προβλέψουν την ανάγκη να συμπεριληφθούν στις συμβάσεις αυτές οι σχετικές συμπληρωματικές υπηρεσίες και συγκεκριμένα, στην προκειμένη περίπτωση, η επέκταση των ζωνών πολεοδομικού σχεδιασμού. Εάν η ανάγκη μιας τέτοιας επεκτάσεως για τεχνικούς ή οικονομικούς λόγους ή για λόγους αναγόμενους στην εκτέλεση των προβλεπόμενων στην αρχική σύμβαση υπηρεσιών μπορούσε να χαρακτηριστεί ως απρόβλεπτη περίσταση, οι αναθέτουσες αρχές θα είχαν την ευχέρεια να υποστηρίξουν ότι απέτυχαν κατά την εκτίμηση και τον ακριβή καθορισμό του φυσικού αντικειμένου και του περιεχομένου της αρχικής συμβάσεως και, στη συνέχεια, να προβούν στην ανάθεση συμπληρωματικών υπηρεσιών με τη σύναψη χωριστών συμβάσεων παραβιάζοντας με αυτόν τον τρόπο τις αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της διαφάνειας. (…)Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφασίζει: 1) Η Ελληνική Δημοκρατία, συνάπτοντας, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση σχετικής προκηρύξεως, δημόσιες συμβάσεις με αντικείμενο συμπληρωματικές υπηρεσίες κτηματογραφήσεως και πολεοδομικού σχεδιασμού οι οποίες δεν προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση που είχαν συνάψει οι Δήμοι Βασιλικών, Κασσάνδρας, Εγνατίας και Αρέθουσας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 8 και 11, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 97/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 1997, καθώς και από τα άρθρα 20 και 31, σημείο 4, της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών. 2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Με την ένδικη αίτηση του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, που ασκείται κατά τις διατάξεις των άρθρων 3 του ν. 2343/1995, 2 του ν. 3074/2002 και 12 του ν. 3213/2003, ζητείται να καταλογιστεί υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου η καθ’ ης η αίτηση υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών με το ποσό των 67.100,00 ευρώ, διότι, σύμφωνα με τα πορίσματα της 90/Α/2016 έκθεσης ελέγχου περιουσιακής κατάστασης του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, δεν αποδείχθηκε η νόμιμη προέλευση ισόποσου περιουσιακού οφέλους που αυτή απέκτησε κατά τη διάρκεια της δημόσιας υπηρεσίας της στο Υπουργείο Οικονομικών και συγκεκριμένα τα έτη 2003, 2007, 2009 και 2010. Η αίτηση αυτή, για την οποία δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου (άρθρο 73 παρ. 1 του ισχύοντος κατά τον κρίσιμο χρόνο «Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο» - ν. 4129/2013, Α΄ 52), έχει ασκηθεί νομοτύπως και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω ως προς τη νομική και ουσιαστική της βασιμότητα

Η απόφαση αφορά την επιστροφή ποσού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ύψους 1.699,50 ευρώ που είχε καταβάλει η προσφεύγουσα για την αγορά νεόδμητου ακινητού. Το αίτημά της είχε αρχικά απορριφθεί από τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο παραδέχτηκε ότι επρόκειτο για λανθασμένη εφαρμογή του Φ.Μ.Α., καθώς η μεταβίβαση έπρεπε να υπάγεται στον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.), αφού το ακίνητο δεν είχε τεθεί σε καθεστώς αναστολής Φ.Π.Α. από την κατασκευάστρια εταιρία. Η απόφαση ακύρωσε την αρνητική απόκριση της Δ.Ο.Υ. και ενέκρινε την επιστροφή του ποσού βάσει των διατάξεων του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Δυνατότητα απαλλαγής από το φόρο προστιθεμένης αξίας (ΦΠΑ) αλλοδαπού Δημοσίου (Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν) κατά την αγορά ακινήτου για στέγαση της Πρεσβείας του.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Απαλλάσσεται από το φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) αλλοδαπό Δημόσιο (Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν) για την αγορά τμήματος ακινήτου από τον κατασκευαστή, για την στέγαση των γραφείων της Πρεσβείας του, με βάση τη διάταξη της παραγράφου 1 περ. στ’, υποπερ. αα’ του άρθρου 27 του Ν. 2859/2000, λαμβανομένης εν προκειμένω υπόψη και της τήρησης της αρχής της αμοιβαιότητας εκ μέρους και του Πακιστάν (πλειοψ). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια από την 102/2016 Γνωμ. του Β’ Τμήματος του Ν.Σ.Κ. ΑΠΟΔΕΚΤΗ