ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/1252/2025

Σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στις σκέψεις 5 και 9 έως 10 η έφεση της αναιρεσείουσας πρέπει να γίνει δεκτή. Η αναιρεσείουσα δικαιούται να λάβει σύνταξη κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 12 παρ. 2 περ. δ΄ του ν. 4387/2016, δεδομένου ότι οι ευνοϊκές ρυθμίσεις που ισχύουν για τους συμπληρώσαντες από τον θάνατο του συνταξιούχου εξάμηνη χρονική διάρκεια στους εξ ανασυστάσεως γάμους τους, οι οποίοι δικαιούνται σύνταξη όταν οι τελεσθέντες γάμοι τους δηλαδή αρχικός και εξ ανασυστάσεως έχουν διάρκεια πέντε χρόνια, πρέπει, για λόγους αποκατάστασης της αρχής της ισότητας να τύχουν εφαρμογής, και στην αναιρεσείσουσα της οποίας ο εξ ανασυστάσεως γάμος της είχε διάρκεια μικρότερη των έξι μηνών. Ακολούθως μη νομίμως απορρίφθηκε με τη Σ10/9106623/536/25.9.2017 πράξη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Συντάξεων Ν.Π.Δ.Δ. (Τμήμα Β΄) του Ε.Φ.Κ.Α. η αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας για κανονισμό σε αυτήν σύνταξης κατά μεταβίβαση ως χήρας συνταξιούχου, με την αιτιολογία ότι ο θάνατος του συζύγου της επήλθε πριν από την πάροδο εξαμήνου από την τέλεση του εξ ανασυστάσεως γάμου της και πρέπει ως εκ τούτου να ακυρωθεί. Μετά την ακύρωση της εν λόγω πράξης η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στην αρμόδια Διεύθυνση του e – Ε.Φ.Κ.Α., προκειμένου να κανονισθεί η μηνιαία σύνταξη της αναιρεσείουσας, μετά από προσμέτρηση στη διάρκεια του εξ ανασυστάσεως γάμου της με τον αποβιώσαντα σύζυγό της και της διάρκειας του αρχικού μεταξύ τους γάμου, με βάση την πλέον των 28 ετών συνολική έγγαμη συμβίωση με τον αποβιώσαντα σύζυγό της. Η μηνιαία σύνταξή της πρέπει να ορισθεί πληρωτέα αναδρομικώς από τριετίας από την πρώτη του μήνα έκδοσης της ακυρούμενης με την παρούσα απόφαση πράξης με όριο τον χρόνο θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού της δικαιώματος, ήτοι την επομένη του θανάτου του συζύγου της (20.1.2017).

Η απόφαση 21/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης του ΟΠΕΚΑ κατά της απόφασης 530/2022 του Δευτέρου Τμήματος. Η απόφαση αυτή είχε περιορίσει τον καταλογισμό 124.527,66 ευρώ σε βάρος υπαλλήλου (πρώτης αναιρεσίβλητης) σε 3.000,00 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε σε αποδοχές που έλαβε αχρεωστήτως λόγω ανάκλησης του διορισμού της λόγω προσκόμισης πλαστών δικαιολογητικών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο δέχθηκε την αίτηση αναίρεσης του ΟΠΕΚΑ, κρίνοντας ότι το Τμήμα εσφαλμένα εφάρμοσε την αρχή της αναλογικότητας, καθώς συνεκτίμησε ως δεδομένο, χωρίς επαρκή αιτιολογία, ότι η υπάλληλος θα ήταν σε κάθε περίπτωση διοριστέα. Η υπόθεση αναιρείται και αναπέμπεται στο αρμόδιο Τμήμα για εκ νέου εξέταση και ορθή εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, συνεκτιμώντας το σύνολο των κριτηρίων.

Η απόφαση 0719/2012 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης ελεγκτή εξόδων Ο.Τ.Α., η οποία είχε καταλογιστεί εις ολόκληρον με το ποσό των 7.146.431 δραχμών (ή 20.972,65 ευρώ), λόγω ελλείμματος στη διαχείριση του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Αλμυρού (Π.Ο.Δ.Α.). Το έλλειμμα προέκυψε από πληρωμές που επετράπησαν χωρίς νόμιμα δικαιολογητικά, με το δικάσαν Τμήμα να διαπιστώνει τουλάχιστον βαρεία αμέλεια. Αν και η Ολομέλεια έκρινε ορθή την αρχική κρίση ευθύνης, έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης και αναιρεί την προσβαλλόμενη απόφαση. Η υπόθεση αναπέμπεται στο IV Τμήμα, προκειμένου να κρίνει (υπό το πρίσμα του μεταγενέστερου νόμου 3801/2009) τη δυνατότητα μείωσης του καταλογισθέντος ποσού ως το ένα δέκατο ή την απαλλαγή της αναιρεσείουσας.

Η απόφαση 461/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Β΄ Ελάσσονα Ολομέλεια) δέχεται την αίτηση αναίρεσης ανώνυμης εταιρείας («…Α.Ε.») κατά της 1332/2020 απόφασης του Ι Τμήματος. Η εταιρεία ζητούσε την αναίρεση της απόφασης του Τμήματος που απέρριψε ως εκπρόθεσμη τη δεύτερη έφεσή της κατά δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 335.243,57 ευρώ. Το Τμήμα είχε βασίσει την κρίση του στο ότι η προθεσμία άσκησης της δεύτερης έφεσης ανατρέχει στον χρόνο κοινοποίησης της αρχικής καταλογιστικής πράξης. Η Ολομέλεια έκρινε ότι το Τμήμα παραβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, ερμηνεύοντας εσφαλμένα το άρθρο 54 του π.δ/τος 1225/1981. Διευκρίνησε ότι η προθεσμία άσκησης της κατ’ εξαίρεση επιτρεπόμενης δεύτερης έφεσης αρχίζει από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης που απορρίπτει την πρώτη έφεση για τυπικό λόγο. Κατά συνέπεια, αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση, διατάσσεται η απόδοση του παραβόλου και η υπόθεση αναπέμπεται στο Δέκατο Τμήμα για νέα κρίση.

Προμήθεια Ηλεκτροοπτικού (Η/Ο) και Μηχανολογικού Εξοπλισμού Ταχυπλόων Σκαφών Μεταφοράς Προσωπικού  :Ζητείται παραδεκτώς η ανάκληση της 477/2022 Πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου (...)Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι μη νομίμως, κατά παράβαση των οριζομένων στην παρ. 2.3.2.4 του άρθρου 2.3.2 της διακήρυξης, οι προσφορές των εταιρειών «…..», «….» και «…...» αξιολογήθηκαν ως τεχνικά αποδεκτές, παρότι δεν έλαβαν σε όλα τα κριτήρια (βλ. κριτήρια υπ’ αριθ. 4.9 και 5.4, ως προς το πρώτο τμήμα του διαγωνισμού και 4.1.6, ως προς το δεύτερο τμήμα του διαγωνισμού) βαθμολογία ίση ή ανώτερη των 100 βαθμών. Τυχόν δε αποδοχή τους ως εναλλακτικών προσφορών προϋποθέτει ότι αυτές συμμορφώνονται με τις ελάχιστες απαιτήσεις της διακήρυξης, γεγονός που δεν συνάδει με τη βαθμολογία που έλαβαν. Ωστόσο, το Δικαστήριο κρίνει, κατά πλειοψηφία, ότι η επίμαχη ως άνω πλημμέλεια δεν παρίσταται στην προκειμένη περίπτωση ουσιώδης, δεδομένου ότι αφενός μεν το πρώτο τμήμα του διαγωνισμού δεν κατακυρώθηκε σε καμία από τις ανωτέρω τρείς εταιρείες, αφετέρου δε τυχόν βαθμολόγηση των εταιρειών «......» και «......», που υπέβαλαν προσφορές για το δεύτερο τμήμα του διαγωνισμού, με βαθμό 100, δεν θα επηρέαζε το αποτέλεσμα της διαδικασίας για το τμήμα αυτό, αφού τα υποκριτήρια αυτά είχαν μικρό συντελεστή βαρύτητας και σε κάθε περίπτωση υφίσταται λεκτική τεκμηρίωση της διαφοροποίησης, η οποία, κατ’ εκτίμηση της αρμόδιας Επιτροπής Διαγωνισμού δεν επηρεάζει ουσιωδώς τις δυνατότητες των προς προμήθεια ειδών. (...)Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι η εταιρεία «…….» δεν απέδειξε με την προσφορά της την πλήρωση της εν λόγω απαίτησης της διακήρυξης (δυνατότητα χειρισμού υπό συγκεκριμένη περιβαλλοντική συνθήκη – 4 μποφόρ). Ωστόσο, η επίμαχη ως άνω πλημμέλεια δεν αξιολογείται στην προκειμένη περίπτωση ως ουσιώδης, δεδομένου ότι το πρώτο τμήμα του διαγωνισμού, για το οποίο η εταιρεία αυτή υπέβαλε προσφορά, δεν κατακυρώθηκε σε αυτή. Ανακαλεί την 477/2022 Πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου(...)

Η απόφαση 450/2025 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου δέχεται την αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά της 1190/2020 απόφασης του ΙΙΙ Τμήματος. Η Ολομέλεια έκρινε ότι η έφεση του στρατιωτικού συνταξιούχου κατά της σιωπηρής απόρριψης της ένστασής του ήταν εκπρόθεσμη, καθώς η προθεσμία άσκησής της είχε λήξει το 2009, πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 4151/2013, καθιστώντας τα συνταξιοδοτικά δεδομένα οριστικά. Κατά συνέπεια, η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Λόγω της στενής συνάφειας και αλληλεξάρτησης, αναιρέθηκε επίσης και το κεφάλαιο της απόφασης που απέρριπτε την αγωγή αποζημίωσης του αναιρεσίβλητου για το χρονικό διάστημα από 30.11.2007 έως 31.5.2012 και αναπέμπεται στο Έκτο Τμήμα προς νέα νόμιμη κρίση.

Η απόφαση αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 2003/2017 οριστικής απόφασης του VII Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η αναιρεσείουσα, πρώην Αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Τελετών Καλαμαριάς (ΔΕΤΕΚ), είχε καταλογιστεί για έλλειμμα στη διαχείριση κατά τα έτη 2003-2006, το οποίο περιορίστηκε από το Τμήμα σε 37.702,62 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε μη νόμιμες δαπάνες που ενέκρινε με θετική ψήφο. Το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας των Οικονομικών Επιθεωρητών, παραγραφής της αξίωσης, και δέσμευσης από την αμετάκλητη αθωωτική ποινική απόφαση (καθώς οι προϋποθέσεις δημοσιονομικής και ποινικής ευθύνης διαφέρουν). Ωστόσο, δέχθηκε τον λόγο περί εσφαλμένης εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας διότι το δικάσαν Τμήμα παρέλειψε να σταθμίσει επαρκώς τις περιστάσεις της υπόθεσης, όπως την έλλειψη γνώσης της αιτούσας για την κακοδιαχείριση. Κατά συνέπεια, η αίτηση αναίρεσης γίνεται δεκτή, η προσβαλλόμενη απόφαση αναιρείται και η υπόθεση αναπέμπεται στο Δεύτερο Τμήμα για νέα έρευνα και επιμέτρηση του καταλογιζόμενου ποσού με βάση την αρχή της αναλογικότητας.

Η 4707/2015 με την οποία, δέχεται έφεση του «….», η οποία εισήχθη ενώπιον της Ολομέλειας του Δικαστηρίου με τη διαδικασία του άρθρου 108 Α του π.δ. 1225/1981 (πρότυπη δίκη), καθώς και τις υπέρ αυτής ασκηθείσες παρεμβάσεις απορριπτομένης της παρέμβασης των «….» και «….» αυτών, κατά εκδοθείσας το έτος 2012 πράξης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με την οποία μειώθηκε η σύνταξή του αναδρομικά από 1.8.2012 σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου πρώτου παρ. Γ υποπαρ. Γ1 περ. 31 και 32 του ν. 4093/2012 σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 34 του ΣΚ και του άρθρου 4 παρ. 12 περ. α’ του ν. 4151/2013, καθόσον κρίθηκε ότι οι ως άνω διατάξεις είναι αντικείμενες προς τα άρθρα 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 5 και 25 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος και 1 του Πρώτο Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Πλην όμως, ενόψει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 86 του ν. 4307/2014, οι οποίες αν και μεταγενέστερες του χρόνου έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης καταλαμβάνουν λόγω της αναδρομικότητάς τους και την επίδικη υπόθεση, η εκκαλούμενη πράξη έχει απωλέσει το νόμιμο έρεισμά της, αφού οι διατάξεις των περιπτώσεων 31, 32 και 33 της υποπαραγράφου Γ.1 της παραγράφου Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 καταργήθηκαν από τότε που ίσχυσαν.

Η προσφεύγουσα ανώνυμη εταιρεία ασκεί προδικαστική προσφυγή κατά της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης, με την οποία έγινε δεκτή η προσφορά του οικονομικού φορέα «......» για το Τμήμα 1 του διαγωνισμού και ανακηρύχθηκε ως προσωρινός ανάδοχος. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών για την κάλυψη ενός προγράμματος συνολικής εκτιμώμενης αξίας 95.000€ (άνευ ΦΠΑ), με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής άποψης προσφορά. Η προσφυγή βασίζεται στην παραβίαση διατάξεων του νόμου 4412/2016 και όρων της διακήρυξης, καθώς η πρόσφατα αναγορευθείσα ανάδοχος εμφάνισε οικονομικά στοιχεία στην τεχνική της προσφορά, τα οποία επηρέασαν την διαδικασία αξιολόγησης.

Η απόφαση αφορά την έφεση πολιτικής συνταξιούχου του Δημοσίου κατά της πράξης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ), με την οποία διατάχθηκε η παρακράτηση 1.847,64 ευρώ από τη σύνταξή της ως αχρεωστήτως ληφθεισών αποδοχών ενεργείας. Το Πρώτο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη. Η απόρριψη οφείλεται στην μη τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που προβλέπονται από το π.δ. 1225/1981 και τον ν. 4700/2020. Παρόλο που το δικόγραφο υπογραφόταν μόνο από την εκκαλούσα (ιδιώτη) και είχε ασκηθεί μετά τις 2.4.2012, η εκκαλούσα δεν παραστάθηκε με πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη συζήτηση, καθιστώντας το δικόγραφο άκυρο. Διατάχθηκε η κατάπτωση του κατατεθέντος παραβόλου των 20 ευρώ υπέρ του Δημοσίου.