ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/1359/2025

Η απόφαση αφορά την έφεση πρώην υπαλλήλου (κλάδου ΤΕ Εποπτών Δημόσιας Υγείας) κατά πράξης καταλογισμού ύψους 17.536,53 ευρώ από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης. Ο καταλογισμός επιβλήθηκε για αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές κατά το διάστημα 1.7.2020 έως 9.8.2021, μετά την αυτοδίκαιη λύση της υπαλληλικής του σχέσης λόγω επιβολής οριστικής παύσης από το Συμβούλιο της Επικρατείας (1365/2020). Το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του εκκαλούντος περί παραβίασης της αρχής ne bis in idem και της χρηστής διοίκησης. Ωστόσο, κρίνοντας ότι ο αρχικός καταλογισμός παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, λόγω της μακράς διάρκειας της διαδικασίας (19 έτη), της de facto παροχής υπηρεσιών, της κακής οικονομικής και προσωπικής του κατάστασης, το Δικαστήριο μεταρρύθμισε την απόφαση. Περιόρισε το συνολικό καταλογισθέν ποσό στις 3.000,00 ευρώ.

Η Απόφαση 1929/2018 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης κατά της 1995/2014 απόφασης του IV Τμήματος, με την οποία επιβεβαιώθηκε ο καταλογισμός σε βάρος του πρώην Νομάρχη Κέρκυρας για χρηματικό έλλειμμα ύψους 1.460.000,27 ευρώ. Το έλλειμμα προήλθε από παράνομη μεταφορά κεφαλαίων από λογαριασμούς της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κέρκυρας σε λογαριασμό νομαρχιακής «επιχείρησης», κατά παράκαμψη των δημοσιολογιστικών διατάξεων. Η Ολομέλεια απέρριψε τους ισχυρισμούς περί εφαρμογής της αρχής ne bis in idem, περί συγγνωστής νομικής πλάνης, και περί νομιμοποίησης των δαπανών. Τελικά, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το δικάσαν Τμήμα, κατά την κρίση της Ολομέλειας, παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας με αντιφατική αιτιολογία, αποκλείοντας την εφαρμογή της. Ως εκ τούτου, η 1995/2014 απόφαση αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο IV Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου για εκ νέου εξέταση.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020, που εκδόθηκαν βάσει της έμμεσης τεχνικής της αρχής των αναλογιών λόγω ανεπάρκειας δηλούμενου εισοδήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς για παράνομη εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, τον κανόνα ne bis in idem, την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019, και τις πράξεις Φ.Π.Α. Έγινε μερική αποδοχή μόνο στον ισχυρισμό περί μη νόμιμης προσθήκης λογιστικών διαφορών για το 2019, αναγνωρίζοντας δαπάνες €10.309,20 ως εκπιπτόμενες. Ως αποτέλεσμα, η συνολική καταβολή για το 2019 μειώθηκε από €80.837,36 σε €72.950,81, ενώ οι πράξεις του 2020 και οι πράξεις Φ.Π.Α. επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 983/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «.........» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει φόρους και πρόστιμα συνολικού ποσού €223.147,82 (€131.934,62 για εισόδημα και €91.213,20 για Φ.Π.Α.) λόγω μη αναγνώρισης δαπάνης €281.520,00 από 44 εικονικά φορολογικά στοιχεία εκδόσεως της εταιρείας «.........» για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η εταιρεία επικαλέστηκε λόγους ακυρότητας όπως άκυρη επίδοση, καλή πίστη, ανυπαρξία εικονικότητας και παραβίαση του κανόνα ne bis in idem. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της κοινοποίησης, την τεκμηριωμένη εικονικότητα των στοιχείων (βάσει της μη ύπαρξης έδρας ή προσωπικού της εκδότριας και μη απόδειξης της μεταφοράς αγαθών), και την ορθή επιβολή των προστίμων βάσει των άρθρων 58 και 58Α του ν. 4987/2022.

ΚΦΣ. Η έκδοση, η λήψη και εικονικών τιμολογίων και η νόθευση αυτών θεωρούνται ιδιάζουσα φορολογική παράβαση, για την οποία επιβάλλεται πρόστιμο. 14 Οι επίμαχες πωλήσεις πετρελαίου κίνησης προς την αναιρεσείουσα ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν και τα επίδικα τιμολόγια ήσαν εικονικά. Η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem προϋποθέτει ταυτότητα υποκειμένου ποινικής και διοικητικής διαδικασίας. Η φορολογική αρχή οφείλει να καλέσει τον επιτηδευματία να εκθέσεις τις απόψεις του, επιδίδοντάς του σημείωμα φορολογικού ελέγχου. Η παραβίαση του δικαιώματος ακροάσεως δεν εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από τα δικαστήρια της ουσίας. Απαράδεκτος ο σχετικός ισχυρισμός αν προβληθεί με το υπόμνημα ή την έφεση. Η φορολογική αρχή βαρύνεται με την απόδειξη της εικονικότητας, ενώ ο λήπτης του τιμολογίου βαρύνεται να αποδείξει την αλήθεια της συναλλαγής και την καλή του πίστη. Το αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού του προστίμου κατά το άρθρο 5 του Ν. 2523/1997 δεν αντίκειται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και την αρχή της αναλογικότητας. Απορρίπτεται η αναίρεση (επικυρώνει την αριθμ. 980/2010 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών). Όμοια με την αρ.407/2019 ΣτΕ.

Η απόφαση 0486/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά έφεση πρώην δημοτικής αστυνομικού κατά καταλογιστικής πράξης ύψους 34.175,50 ευρώ υπέρ του Δήμου Ηρακλείου Αττικής. Ο καταλογισμός επιβλήθηκε λόγω αναδρομικής ανάκλησης του διορισμού της, καθώς διαπιστώθηκε χρήση πλαστών πιστοποιητικών (γνώσης Η/Υ και Αγγλικής γλώσσας) κατά την πρόσληψή της, καλύπτοντας το χρονικό διάστημα από 12.9.2010 έως 31.10.2013. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους περί νομιμότητας της ανάκλησης και παραγραφής. Ωστόσο, εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας, έλαβε υπόψη τον διανυθέντα υπηρεσιακό βίο και την ευθύνη του Δήμου για τον καθυστερημένο έλεγχο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο καταλογισμός πρέπει να περιοριστεί, μετέτρεψε την καταλογιστική πράξη και μείωσε το καταλογιζόμενο ποσό από 34.175,50 ευρώ σε 5.000 ευρώ.

Η απόφαση (0542/2025) του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την έφεση πολιτικής συνταξιούχου κατά απόφασης καταλογισμού συνολικού ποσού 192.620,87 ευρώ, εκ των οποίων τα 76.217,52 ευρώ αντιστοιχούσαν σε αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά σύνταξης (Νοέμβριος 1998 έως Σεπτέμβριος 2008), πλέον τόκων και προσαυξήσεων (€116.403,35). Η εκκαλούσα, η οποία ήταν συνυπεύθυνη με τον αδελφό της (πρώην υπάλληλο του Υπουργείου Οικονομικών), υποστήριξε ότι απέδιδε τα ποσά σε αυτόν και δεν ευθυνόταν. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί έλλειψης υπαιτιότητας, καθώς ο καταλογισμός σε αχρεωστήτως λαβόντα γίνεται ανεξαρτήτως υπαιτιότητας. Ωστόσο, έκρινε ότι οι τόκοι και οι προσαυξήσεις ύψους 116.403,35 ευρώ επιβλήθηκαν παρανόμως. Συνεπώς, η έφεση έγινε εν μέρει δεκτή και ο καταλογισμός περιορίστηκε στο ποσό του κεφαλαίου των 76.217,52 ευρώ.

Η απόφαση (537/01.04.2025) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων, ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου αλκοολούχων ποτών, καταλογίστηκε με συνολικό ποσό 89.733,32 € (συμπεριλαμβανομένου φόρου 52.838,95 €, προστίμου 26.419,48 € και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης 10.474,89 €). Ο καταλογισμός έγινε επειδή ο φορολογητέος έλεγχος προσδιόρισε ανακρίβειες οδηγώντας σε αύξηση του εισοδήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί καθυστερημένης προσκόμισης των λογιστικών στοιχείων και περί έλλειψης φοροδοτικής ικανότητας, καθώς έκρινε ότι οι διαπιστώσεις του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης ήταν ορθές και αιτιολογημένες.

Η απόφαση 1463/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει αίτηση αναίρεσης κατά καταλογισμού 97.932,84 ευρώ σε βάρος πρώην ερευνητή Γ΄ βαθμίδας του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). Ο καταλογισμός επιβλήθηκε λόγω αθέτησης της νόμιμης υποχρέωσης παραμονής στην υπηρεσία για χρονικό διάστημα τριπλάσιο της εκπαιδευτικής άδειας (2007-2012), την οποία έλαβε με προσαυξημένες αποδοχές. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η υποχρέωση επιστροφής των αποδοχών δεν συνιστά κύρωση ή ποινή, αλλά αποκαταστατικό μέτρο που εξυπηρετεί θεμιτό σκοπό δημοσίου συμφέροντος, τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό για μείωση του καταλογιζόμενου ποσού με βάση την επιστημονική δραστηριότητα του ερευνητή, καθώς έκρινε ότι ο ίδιος αποκόμισε πολλαπλά οφέλη από την εκπαίδευση και γνώριζε εκ των προτέρων τις συνέπειες της πρόωρης παραίτησής του.

Η απόφαση 2927/2015 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά της 886/2012 απόφασης, η οποία αφορούσε τον καταλογισμό του αναιρεσείοντα, Ελεγκτή Εξόδων Ο.Τ.Α. του Δήμου Άνω Λιοσίων. Ο καταλογισμός, ύψους 7.255.403,86 ευρώ πλέον προσαυξήσεων, επιβλήθηκε λόγω ελλείμματος στη χρηματική διαχείριση (2000-2003) που προκλήθηκε από τη διπλή εξόφληση χρηματικών ενταλμάτων, χωρίς πλήρη και νόμιμα δικαιολογητικά. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο αναιρεσείων επέδειξε τουλάχιστον βαρεία αμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και απέρριψε τόσο τους ισχυρισμούς περί συγγνωστής πλάνης όσο και την εφαρμογή νομιμοποιητικών διατάξεων, καθώς οι δαπάνες αφορούσαν ήδη εξοφληθείσες απαιτήσεις.