ΔΕΔ/Αθ/586/2025

Η απόφαση 452 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «.........» κατά της ρητής άρνησης του Προϊσταμένου της αρμόδιας ΔΟΥ να εκκαθαρίσει τις από 20-11-2024 τροποποιητικές δηλώσεις Στοιχείων Ακινήτων (Ε9) για τα έτη 2015, 2016, 2017 και 2018. Η εταιρεία ζητούσε τη διαγραφή ενός ακινήτου, υποστηρίζοντας ότι δεν της ανήκει πλέον. Η άρνηση της ΔΟΥ βασίστηκε στην παραγραφή. Η ΔΕΔ επικύρωσε την άρνηση, καθώς οι τροποποιητικές δηλώσεις, οι οποίες συνεπάγονταν μείωση της φορολογικής υποχρέωσης, υποβλήθηκαν μετά τον χρόνο παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου (ο οποίος έληγε μεταξύ 31-12-2020 και 31-12-2023), και συνεπώς δεν δεσμεύουν τη φορολογική αρχή.

Η απόφαση 492/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της άρνησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ηγουμενίτσας να διενεργήσει εκκαθάριση της 2ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2008, λόγω μη απόδειξης του επικαλούμενου ποσού ανάλωσης κεφαλαίου. Ο προσφεύγων ζητούσε την αύξηση του δηλωθέντος κεφαλαίου (κωδικός 787) από €68.124,96 σε €137.226,96. Η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία (δηλώσεις και εκκαθαριστικά) για τη σχηματισμό του κεφαλαίου των ετών 1993-1995, στα οποία περιλαμβάνονται και οι δαπάνες που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του διαθέσιμου κεφαλαίου. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της απόφασης της Δ.Ο.Υ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Α' Θεσσαλονίκης σχετικά με αίτημα τροποποίησης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2008. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει εκ παραδρομής το εμβαδόν της κύριας κατοικίας του 2.770,00 τ.μ. αντί του ορθού 27,70 τ.μ., με αποτέλεσμα τον καταλογισμό κύριου φόρου 23.046,97 €. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να κριθεί η βασιμότητα της ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. του Οκτωβρίου 2014. Η ΔΕΔ απέρριψε τελικά την προσφυγή, κρίνοντας ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014, ήτοι πέραν του χρόνου πενταετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου (οικονομικό έτος 2008), καθιστώντας τον σχετικό ισχυρισμό αβάσιμο.

Η απόφαση 248 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Χανίων να εγκρίνει αίτημα διαγραφής/επιστροφής φόρου κληρονομιάς. Ο φορολογούμενος ζήτησε μείωση φόρου το 2024 (ανακλητική δήλωση) λόγω εσφαλμένης καταχώρισης αγροτεμαχίων, αν και η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί το 2013. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, ενώ η προηγούμενη συμπληρωματική δήλωση έγινε δεκτή ως παραίτηση από την παραγραφή, η ανακλητική δήλωση (που ζητά μείωση φόρου) υποβλήθηκε μετά την πάροδο της δεκαετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου (άρθρο 102 ν. 2961/2001) και συνεπώς απορρίφθηκε νομίμως.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της άρνησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών να της καταβάλει τόκους υπερημερίας, ύψους 40.753,45 ευρώ, επί πιστωτικού υπολοίπου φόρου του φορολογικού έτους 2019, που είχε ήδη επιστραφεί άτοκα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών είχε προηγουμένως κρίνει βάσιμο το αίτημα της εταιρείας για έντοκη επιστροφή. Ωστόσο, η Δ.Ο.Υ. αρνήθηκε την καταβολή τόκων επικαλούμενη την έλλειψη δημοσίευσης του κανονιστικού πλαισίου για τον καθορισμό του τρόπου και της διαδικασίας πληρωμής των έντοκων δικαιωμάτων (παρ. 2 άρθρου 53 του ν. 4174/2013). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα αφορά την εκτέλεση της προηγούμενης απόφασης και όχι φορολογικό ζήτημα, καθώς η μη καταβολή οφείλεται σε έλλειψη δημοσιονομικών κανονιστικών ρυθμίσεων ενταλματοποίησης που εκπίπτουν της δικαιοδοσίας της.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. ΙΓ’ Αθηνών να τροποποιήσει την Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου του φορολογικού έτους 2016, επικαλούμενη παραγραφή. Η Δ.Ο.Υ. είχε εκδώσει την πράξη στις 08-11-2022 λόγω αδήλωτων μερισμάτων από τις ΗΠΑ, επιβάλλοντας επιπλέον φόρο, χωρίς όμως να λάβει υπόψη τον παρακρατηθέντα φόρο στην αλλοδαπή. Η προσφεύγουσα προσκόμισε βεβαίωση της Φορολογικής Αρχής των ΗΠΑ, που απέδειξε παρακράτηση φόρου ύψους $1.764,18. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε εντός της τριετούς προθεσμίας (άρθρο 74 Ν. 5104/2024) και ότι ο ισχυρισμός περί έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης (πίστωση φόρου αλλοδαπής) είναι βάσιμος. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποδέχεται την προσφυγή και διατάσσει την τροποποίηση και επανεκκαθάριση της δήλωσης του 2016, ώστε να συμπεριληφθεί η παρακράτηση φόρου.

Η απόφαση 225/07.02.2025 αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός της από τη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών. Η εταιρεία ζητούσε την ανάκληση δηλώσεων φόρου αποθεματικών του 2014 και 2015 και την επιστροφή φόρων συνολικού ύψους €760.000 περίπου, επικαλούμενη νομική πλάνη κατ' εφαρμογή της απόφασης ΟλΣτΕ 2562/2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το αίτημα ανάκλησης υποβλήθηκε στις 18.06.2024, δηλαδή μετά την πάροδο της δεκαετούς και εννεαετούς προθεσμίας αντίστοιχα από τις αρχικές δηλώσεις, και ως εκ τούτου, μετά τον χρόνο παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου να επιβάλει τον φόρο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και εγκυκλίους.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κληρονόμου κατά της άρνησης του Κέντρου Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕ.ΦΟ.Κ.) Θεσσαλονίκης να παραλάβει τροποποιητικές δηλώσεις στοιχείων ακινήτων για τα έτη 2015 έως 2019 και να επανεκκαθαρίσει τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι το επίμαχο ακίνητο είχε μεταβιβαστεί από τη θανούσα το 2010, συνιστώντας πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Παρόλο που η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα λόγω παραγραφής, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία πραγματικής κοινοποίησης των πράξεων προσδιορισμού φόρου στην αποβιώσασα. Δεδομένου ότι ο κληρονόμος έλαβε γνώση των οφειλών μόλις τον Δεκέμβριο του 2024, το αίτημα κρίθηκε ότι υποβλήθηκε εντός της τριετούς προθεσμίας του άρθρου 74 του ΚΦΔ. Επομένως, ακυρώνεται η αρνητική απάντηση του ΚΕ.ΦΟ.Κ. και διατάσσεται η αποδοχή των δηλώσεων και η επανεκκαθάριση του ΕΝ.Φ.Ι.Α. των εν λόγω ετών.

Η απόφαση 1296/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Λάρισας να παραλάβει τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 των ετών 2014 έως 2019. Η προσφεύγουσα ζητούσε επανεκκαθάριση του ΕΝ.Φ.Ι.Α., καθώς είχε μεταβιβάσει το ακίνητο το 2009, γεγονός που συνιστά πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Το αίτημα της Δ.Ο.Υ. απορρίφθηκε λόγω παραγραφής. Η ΔΕΔ έκανε μερικά δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι, εφόσον η φορολογούμενη έλαβε γνώση των πράξεων προσδιορισμού φόρου τυχαία τον Ιανουάριο του 2025, το αίτημά της υπεβλήθη εντός της τριετίας από την κοινοποίηση (άρθρο 74 ΚΦΔ). Επομένως, ακυρώνεται η απόρριψη για τα έτη 2015, 2016, 2017, 2018 και 2019, καθώς οι πράξεις αυτές εκδόθηκαν μετά την 01/12/2014, ημερομηνία εφαρμογής της ειδικής διαδικασίας ακύρωσης. Η πράξη του 2014, που εκδόθηκε πριν την 01/12/2014, εξαιρείται.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του οικονομικού έτους 2014, η οποία εκδόθηκε από τη ΔΟΥ Αιγάλεω. Ο προσφεύγων έλαβε το 2013 αναδρομικά συντάξιμα ποσά, τα οποία δεν δήλωσε, με αποτέλεσμα η ΔΟΥ να προχωρήσει σε οίκοθεν τροποποιητική δήλωση, καταλογίζοντας διαφορά φόρου ύψους 7.603,43€. Ο προσφεύγων ζήτησε την τροποποίηση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι τα αναδρομικά που αφορούσαν τα έτη 2011 και 2012 είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η αρχική πράξη εκδόθηκε νόμιμα πριν τη λήξη της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής (31.12.2019) και το αίτημα τροποποίησης της δήλωσης του 2014 κρίθηκε ως παραγεγραμμένο.