ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/2236/2014

Η Απόφαση 1251/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε κατά της 719/2020 απόφασης του IV Τμήματος. Η αρχική καταλογιστική πράξη αφορούσε δημοσιονομικό έλλειμμα στον Δήμο Ήλιδας (1994-1998) λόγω υπογραφής ψευδών βεβαιώσεων παραλαβής εργασιών. Η πληττόμενη απόφαση είχε ήδη μειώσει το ποσό του καταλογισμού στο ένα τρίτο (189.775,46 ευρώ) και είχε απαλλάξει τον αναιρεσείοντα από προσαυξήσεις. Ο αναιρεσείων ζητούσε πλήρη άρση του καταλογισμού λόγω συγγνωστής πλάνης ή περαιτέρω μείωση λόγω παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε πρόθεση ιδιοποίησης αλλά εξυπηρέτηση δημοτικών σκοπών. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους αναίρεσης, κρίνοντας ότι η συνυπογραφή ψευδών βεβαιώσεων στοιχειοθετεί πρόθεση παράκαμψης νόμιμων διαδικασιών (δόλος) και ότι η μείωση που επιβλήθηκε ήταν νόμιμη και σε αναλογία με την υπαιτιότητα και την οικονομική του κατάσταση.

Η απόφαση 1789/2018 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης του Δημητρίου Μυλωνά, πρώην Δημάρχου, κατά της 3079/2014 απόφασης του ΙV Τμήματος, η οποία επικύρωνε καταλογισμό 23.476 ευρώ για έλλειμμα που προκλήθηκε από την πληρωμή χρηματικών ενταλμάτων δημοτικών έργων, παρά τις αντιρρήσεις του Ταμία. Το ΙV Τμήμα είχε κρίνει ότι ο αναιρεσείων βαρυνόταν με βαριά αμέλεια και ότι η ευεργετική διάταξη του άρθρου 37 παρ. 1 του ν. 3801/2009 (για μείωση ή άρση καταλογισμού) εφαρμοζόταν μόνο σε περιπτώσεις ελαφράς αμέλειας. Η Ολομέλεια έκρινε ότι το Τμήμα εσφαλμένως ερμήνευσε τη διάταξη, καθώς αυτή καταλαμβάνει και όσους βαρύνονται με βαριά αμέλεια. Κατόπιν τούτου, η Ολομέλεια δέχτηκε εν μέρει την αίτηση, αναιρώντας την προσβαλλόμενη απόφαση, και αναπέμπει την υπόθεση στο ΙV Τμήμα για επανεξέταση της δυνατότητας μείωσης του καταλογισμού.

Η απόφαση 2249/2016 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης πρώην Αντιδημάρχου του Δήμου Νότιας Ρόδου κατά της 185/2013 απόφασης του VII Τμήματος. Ο αιτών είχε καταλογιστεί αρχικά με 20.977,26 ευρώ (τελικά περιορίστηκε σε 8.828,16 ευρώ) για έλλειμμα διαχείρισης, λόγω εφοδιασμού με καύσιμα οχημάτων που δεν ανήκαν στην κυριότητα του Δήμου. Η Ελάσσων Ολομέλεια απέρριψε την αίτηση αναίρεσης. Απέρριψε τον λόγο περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, καθότι ο λόγος αυτός μπορούσε να προβληθεί στην πρώτη αναιρετική δίκη και δεν προβλήθηκε. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί πλημμελούς αιτιολογίας ως προς τη μη εφαρμογή του άρθρου 37 παρ. 1 του ν. 3801/2009 (μείωση καταλογισμού), κρίνοντας ότι ο Αντιδήμαρχος ενήργησε με τουλάχιστον βαριά αμέλεια, υπογράφοντας εντάλματα για δαπάνες μη λειτουργικές και παράνομες. Τέλος, η Ολομέλεια διέταξε την κατάπτωση του κατατεθέντος παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.

Η απόφαση αφορά την έφεση που είχε ασκηθεί από τον αποβιώσαντα εν ζωή εκκαλούντα κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του Δήμου Νάουσας σχετικά με την 100/2019 απόφαση καταλογισμού. Μετά τον θάνατο του εκκαλούντος στις 11.11.2021, η δίκη είχε διακοπεί. Το Δευτέρο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου διαπίστωσε ότι η δικαιούμενη να συνεχίσει τη δίκη, η χήρα και γενική κληρονόμος του, δεν κλητεύθηκε νόμιμα για τη συζήτηση της 14ης Ιανουαρίου 2025, καθώς οι επιδόσεις δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του άρθρου 72 του ν. 4700/2020. Ως εκ τούτου, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της έφεσης και διατάσσεται ο ορισμός νέας δικασίμου, η νόμιμη κλήτευση όλων των διαδίκων και των δικαιούμενων σε συνέχιση, και η θυροκόλληση της κλήσης στις τελευταίες εν ζωή κατοικίες του εκκαλούντος.

Η απόφαση 1810/2014 της Ελασσόμενης Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 2176/2010 απόφασης του VII Τμήματος. Η υπόθεση σχετίζεται με τον καταλογισμό συνολικού ποσού 257.112,88 ευρώ (αρχικό ποσό) σε βάρος κληρονόμων του αποβιώσαντος Προϊσταμένου της Ταμειακής Υπηρεσίας του Δήμου Πτολεμαΐδας, για διαχειριστικό έλλειμμα των ετών 1993-1995. Το Δικαστήριο διέκοψε τη δίκη ως προς την πρώτη αναιρεσείουσα λόγω θανάτου. Απέρριψε τους λόγους αναίρεσης περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και περί παραγραφής (καθώς ο δικαιοπάροχος ήταν υπάλληλος, όχι αιρετό όργανο). Όμως, δέχθηκε την αίτηση με βασικούς λόγους την αντιφατική αιτιολογία της προηγούμενης απόφασης σχετικά με έλλειμμα 16.991.753 δραχμών (κρατήσεις έργου Τηλεθέρμανσης) και την εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 37 παρ. 1 του ν. 3801/2009 (αρχή της αναλογικότητας) για τη μείωση του καταλογισμού. Κατά συνέπεια, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αναπέμφθηκε η υπόθεση στο VII Τμήμα για επανεκδίκαση με διαφορετική σύνθεση.

Διαζύγιο – Έναρξη λύσεως γάμου – Σύνταξη.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Ο γάμος της Ε.Φ. μετά του αποβιώσαντα Ν.Φ. λύθηκε (όχι με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, αλλά) από και λόγω του θανάτου του Ν.Φ. την 07/02/2013, η δε επιζώσα, έστω εν διαστάσει, σύζυγος Ε.Φ. θεωρείται χήρα σύζυγος, κατά την έννοια του συνταξιοδοτικού κώδικα και δικαιούται, συντρεχουσών και των λοιπών προϋποθέσεων, να λάβει σύνταξη σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ.1 περιπτ.α’ του π.δ/τος 169/2007. (ομοφ.) ΑΠΟΔΕΚΤΗ

Η απόφαση 0585/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση καταλογισμού κατά ιατρού χειρουργού - Επιμελητή Α' του Γενικού Νοσοκομείου Αργολίδας – Νοσηλευτική Μονάδα Άργους. Ο καταλογισμός ύψους 51.873,80 ευρώ ζητήθηκε για την αποκατάσταση ζημίας που προξενήθηκε στο Νοσοκομείο, το οποίο υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση σε ασθενή (ήδη αποβιώσαντα) λόγω βλάβης της υγείας του. Η βλάβη συνδέθηκε με βαρεία αμέλεια του ιατρού κατά τη διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής το 2006, η οποία περιλάμβανε εσφαλμένη διάγνωση, αδέξιους χειρισμούς, χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής πριν την επέμβαση και έλλειψη ενδεδειγμένης μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση, κρίνοντας ότι η συμπεριφορά του καθ’ ου συνιστά ιδιαιτέρως σοβαρή και ασυνήθη παρέκκλιση και καταλόγισε στον ιατρό το συνολικό ποσό των 51.873,80 ευρώ, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του για μείωση του ποσού.

Η απόφαση 2976/2012 του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ολομέλεια) αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 1551/2008 απόφασης του IV Τμήματος, με την οποία διατηρήθηκε ο καταλογισμός σε βάρος του αιτούντος, δημοτικού συμβούλου του Δήμου Αμαλιάδας, ο οποίος κρίθηκε συνευθυνόμενος για έλλειμμα ύψους 26.353,67 € (πλέον προσαυξήσεων) από την οικονομική διαχείριση των ετών 1994-1998. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους αναίρεσης περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και πλημμελούς αιτιολογίας. Ωστόσο, κατά πλειοψηφία, δέχτηκε την αίτηση αναίρεσης, αναιρώντας την προσβαλλόμενη απόφαση. Η απόφαση βασίστηκε στις νεότερες ευεργετικές διατάξεις των άρθρων 34 και 37 του ν. 3801/2009 και της παραγράφου 4 του άρθρου 29 του ν. 3838/2010, οι οποίες δεν ίσχυαν κατά τον χρόνο έκδοσης της αρχικής απόφασης. Η υπόθεση αναπέμπεται στο IV Τμήμα (με διαφορετική σύνθεση) για να κρίνει εκ νέου την πιθανή απαλλαγή ή τη μείωση του καταλογιζόμενου ποσού, συνεκτιμώντας τη βαρύτητα της παράβασης και την προσωπική κατάσταση του αναιρεσείοντος.

Η απόφαση 1756/2015 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη αίτησης αναίρεσης πρώην Δημάρχου κατά της 889/2012 απόφασης του VII Τμήματος. Η αρχική καταλογιστική πράξη αφορούσε έλλειμμα 9.906,97 ευρώ πλέον προσαυξήσεις 17.754,17 ευρώ, λόγω εξωταμειακής διαχείρισης εσόδων του Δήμου Ιητών (1996, 1998). Το VII Τμήμα είχε ήδη περιορίσει το ποσό στον καταλογισμό του κεφαλαίου, απαλλάσσοντας από τις προσαυξήσεις, βάσει της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 37 παρ. 1 ν. 3801/2009), λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπήρχε πρόθεση ιδιοποίησης. Ο αναιρεσείων ζήτησε πλήρη απαλλαγή ή περαιτέρω μείωση του καταλογισθέντος ποσού. Η Ολομέλεια έκρινε ότι η απόφαση του Τμήματος ήταν νόμιμα και ειδικώς αιτιολογημένη, καθώς η μη εισαγωγή των εσόδων στη διαχείριση του Δήμου αποτελεί παρανομία, για την οποία ευθύνεται ο υπόλογος, και απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως αβάσιμη.

Η απόφαση 563/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης των πρώην διαχειριστών της Αναπτυξιακής Δημοτικής Επιχείρησης Αγίου Κηρύκου (ΑΔΕΑΚ) κατά της 1674/2021 απόφασης του Δευτέρου Τμήματος. Η αρχική καταλογιστική πράξη για έλλειμμα 170.229,80 ευρώ είχε περιοριστεί μερική, αλλά οι αναιρεσείοντες ζήτησαν την ολική αναίρεση λόγω έλλειψης νόμιμης βάσης. Το δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογεί επαρκώς τη δημοσιονομική ευθύνη των υπολόγων διαχειριστών, καθώς δεν προσδιορίζει σε ποιες επιμέρους διαχειριστικές πράξεις προέβη έκαστος κατά την περίοδο της ευθύνης του ούτε τον ακριβή χρόνο δημιουργίας του ελλείμματος. Κατόπιν τούτου, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο αρμόδιο Δεύτερο Τμήμα για επανεκδίκαση.