Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΤΜ.ΕΒΔΟΜΟ/1241/2026

Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 1124/2026 απόφαση του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε επί προσφυγής ανάκλησης κατά της 160/2026 Πράξης του Ζ΄ Κλιμακίου (προσυμβατικός έλεγχος). Η προσβαλλόμενη Πράξη είχε κρίνει ότι κωλύεται η υπογραφή σύμβασης αποκομιδής απορριμμάτων λόγω δυσανάλογων κριτηρίων τεχνικής ικανότητας (απαίτηση προϋπάρχοντος κινητού συνεργείου και αδειοδοτημένης εγκατάστασης συντήρησης). Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και την υπέρ αυτής παρέμβαση, επικυρώνοντας την πρωτόδικη κρίση. Έκρινε ότι οι επίμαχοι όροι, μολονότι συναφείς, υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο, παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας και συνιστούν ουσιώδη πλημμέλεια που περιορίζει τον ανταγωνισμό, και ως εκ τούτου δεν ανακάλεσε την 160/2026 Πράξη.(...)Δεν ανακαλεί την 160/2026 Πράξη του Ζ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 0810/2026 απόφαση του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε επί προσφυγής ανάκλησης κατά της 58/2026 Πράξης του Στ΄ Κλιμακίου. Η πρωτοβάθμια πράξη είχε κρίνει ότι κωλύεται η υπογραφή σχεδίου συμφωνίας-πλαίσιο για την προμήθεια νεογνικών αναπνευστήρων (Τμήμα 12 διαγωνισμού της ΕΚΑΠΥ). Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι διακωλυτικοί λόγοι που αφορούσαν τη μη νομιμότητα των συμβάσεων συντήρησης ως εκτελεστικών της συμφωνίας-πλαίσιο και τη συμπερίληψη του κόστους συντήρησης στην οικονομική προσφορά δεν ήταν βάσιμοι, ενώ η τεκμηρίωση του προϋπολογισμού ήταν επαρκής. Ως προς τον όρο για τα έτη αναγωγής του κύκλου εργασιών (2021-2023 αντί 2022-2024), έκρινε ότι η πλημμέλεια δεν ήταν ουσιώδης υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις. Κατόπιν τούτων, το Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή, ανακάλεσε την 58/2026 Πράξη και αποφάνθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου συμφωνίας-πλαίσιο.

Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 0809/2026 απόφαση του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε επί προσφυγής ανάκλησης κατά της 61/2026 Πράξης του Στ΄ Κλιμακίου. Η πρωτοβάθμια αυτή πράξη είχε κωλύσει την υπογραφή τεσσάρων σχεδίων συμφωνίας-πλαίσιο για την προμήθεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού νοσοκομείων. Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε τους διακωλυτικούς λόγους που αφορούσαν τη νομιμότητα των όρων συντήρησης, την τεκμηρίωση του προϋπολογισμού, τα έτη αναγωγής για τον κύκλο εργασιών και την εκπρόθεσμη προσκόμιση πιστοποιητικού ISO, έκρινε ότι οι σχετικές πλημμέλειες δεν ήταν ουσιώδεις ή ήταν αβάσιμες. Κατόπιν τούτων, δέχθηκε την προσφυγή και τις υπέρ αυτής παρεμβάσεις, ανακάλεσε την 61/2026 Πράξη και αποφάνθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή των επίμαχων συμφωνιών-πλαίσιο για τα Τμήματα 8, 32, 34 και 37 του διαγωνισμού, διατάσσοντας παράλληλα την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου.

Προμήθεια καυσίμων κίνησης: Ζητείται η αναθεώρηση της 1277/2021 απόφασης του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε προσφυγή ανάκλησης της ήδη προσφεύγουσας κατά της 246/2021 πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκε ότι κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου της Α΄ Τροποποίησης της 12/20 συμφωνίας - πλαίσιο μεταξύ του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και της προσφεύγουσας για την προμήθεια καυσίμων κίνησης των πολεμικών πλοίων και των πλωτών μέσων του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Ακτοφυλακής μέχρι του ποσού των 90.000.000,00 ευρώ.(....)Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι και αβάσιμος, καθότι δεν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις που θέτει η διάταξη της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 132 του ν. 4412/2016. Ειδικότερα, η ανάγκη τροποποίησης προέκυψε λόγω περιστάσεων που φέρεται να συντρέχουν αποκλειστικά στο πρόσωπο της προσφεύγουσας (και όχι της αναθέτουσας αρχής), η οποία και τις επικαλέστηκε, ενώ και η τροποποίηση αυτή μεταβάλλει την συνολική φύση της σύμβασης, κατά τα εκτεθέντα σε προηγούμενες σκέψεις, ένεκα της ουσιώδους αύξησης του εργολαβικού ανταλλάγματος χωρίς αντίστοιχη αύξηση των υποχρεώσεων της προσφεύγουσας. Απορρίπτει την προσφυγή αναθεώρησης. 

Συμφωνία πλαίσιο, «Γωνιών Ανακύκλωσης για Διαλογή στην Πηγή με διαχωρισμό των ανακυκλώσιμων υλικών.(...)Εκδήλωση της αρχής της δημοσιονομικής βιωσιμότητας αποτελεί η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης. Η αρχή αυτή εξειδικεύεται, μεταξύ άλλων, στις αρχές της οικονομικότητας και της αποτελεσματικότητας, σύμφωνα με τις οποίες ελέγχεται, αναφορικά με την πρώτη, εάν κατά την εκπλήρωση των κατά νόμο σκοπών των δημοσίων φορέων τηρείται η, κατά το δυνατόν, ελάχιστη επιβάρυνση του προϋπολογισμού τους, αναφορικά δε με τη δεύτερη, η επίτευξη των συγκεκριμένων αντικειμενικών στόχων και των αποτελεσμάτων που έχουν εκ των προτέρων οριστεί. Όπως δε ρητά ορίζεται στο άρθρο 18 παρ. 1 του ν. 4412/2016 (βλ. και άρθρα 45 παρ. 3 περ. στ΄ και 53 παρ. 1 και 2 περ. ε΄ και ια΄ του ίδιου νόμου), οι αρχές αυτές εφαρμόζονται και στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων ώστε να διασφαλίζεται το ωφέλιμο αποτέλεσμα των αναλαμβανόμενων δράσεων, με τις πλέον οικονομικές λύσεις. Προς τούτο η αναθέτουσα Αρχή οφείλει να μεριμνά, κατά τη συμβατική της δράση, για την κατά το δυνατόν ηπιότερη χρέωση του προϋπολογισμού της, αποφεύγοντας υπέρμετρες και αδικαιολόγητες δημοσιονομικές επιβαρύνσεις, με τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμήθειας αγαθών, στις ενδεδειγμένες για την κάλυψη των αναγκών της ποσότητες και σε τιμές εύλογες και ανάλογες της ποιότητας των προμηθευομένων ειδών (πρβλ. ΕλΣυν Ολ. 2137/2020, Τμ. Μειζ. Συνθ. Ελ. Συν. 2590/2016, 4112/2015, 2296/2014, 2158/2013, Έβδομο Τμ. 13/2023 και VI Τμ. 739/2019, 406/2017, 2980/2015, 243/2014, 678/2012, 2754/2011). Η αναθέτουσα Αρχή οφείλει να μεριμνά ώστε από τα έγγραφα της σύμβασης να προκύπτουν κατά τρόπο σαφή οι επιδιωκόμενοι αντικειμενικοί στόχοι και τα λαμβανόμενα μέτρα προς επίτευξη των στόχων αυτών. Πρέπει, επίσης, να περιγράφεται με σαφήνεια ή έστω να προκύπτει επαρκώς το σχέδιο και ο τρόπος εκτέλεσης της σύμβασης, έτσι ώστε να διασφαλίζεται τόσο η επίτευξη των στόχων όσο και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Κατά γενικό κανόνα, η αρχή της αποτελεσματικότητας υπό την παραπάνω έννοια ελέγχεται εκ των υστέρων (ex post), διότι μόνο μετά την έναρξη υλοποίησης και, κυρίως, μετά το πέρας εκτέλεσης της σύμβασης μπορεί εξ αντικειμένου να κριθεί με ασφάλεια η επίτευξη ή μη των στόχων που τέθηκαν και των αποτελεσμάτων που επιδιώχθηκαν. Όλως εξαιρετικώς, η αρχή της αποτελεσματικότητας μπορεί να ελεγχθεί οριακά και κατά το προσυμβατικό στάδιο (ex ante). Αυτό μπορεί να συμβεί, ιδίως, όταν ο σχεδιασμός της δράσης από άποψη στόχων, μέσων και μεθόδου υλοποίησης είναι πρόδηλα πλημμελής ή ασαφής ή περιέχει λογικά άλματα ή σφάλματα. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αν και έχουν τεθεί ή προκύπτουν οι σχετικοί αντικειμενικοί στόχοι, εντούτοις δεν προκύπτουν τα χρησιμοποιούμενα μέσα και η διαθεσιμότητα αυτών, καθώς και ο τρόπος που αυτά θα διασφαλίσουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Ο έλεγχος αυτός, λαμβανομένου υπόψη ότι τέτοιας φύσης πλημμέλειες (ασάφειες ως προς τον εν γένει σχεδιασμό) μπορούν να θεραπευθούν από την αναθέτουσα Αρχή, η οποία δεν κωλύεται, μετά την άρση αυτών, να προκηρύξει εκ νέου το έργο, δεν συνιστά κρίση σκοπιμότητας αλλά επιτρεπτό προληπτικό έλεγχο νομιμότητας, που έχει ως δικαιολογητική βάση την προστασία του δημοσίου συμφέροντος μέσω διασφάλισης της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης των διατιθέμενων δημόσιων πόρων (Ολ. ΕλΣυν 1312/2022, Έβδομο Τμ. 367/2024). (...)	Συνεπώς, οι υπό κρίση προσφυγές ανάκλησης πρέπει να γίνουν δεκτές, να ανακληθεί η προσβαλλόμενη Πράξη του Στ΄ Κλιμακίου και να επιτραπεί η υπογραφή του ελεγχόμενου σχεδίου της εκτελεστικής σύμβασης. Περαιτέρω, πρέπει να επιστραφεί το παράβολο που κατέβαλε η πρώτη κατά σειρά προσφεύγουσα για την άσκηση της προσφυγής της (βλ. άρθρα 336 παρ. 1 και 310 παρ. 1 του ν. 4700/2020).Για τους λόγους αυτούς.Δέχεται τις προσφυγές. Ανακαλεί την 129/2024 Πράξη του Στ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Η απόφαση 1285/2025 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την προσφυγή της εταιρείας «… ΑΕ» κατά της Πράξης 216/2025 του Στ' Κλιμακίου. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της κρίσης του Κλιμακίου ότι κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου της 2ης τροποποίησης σύμβασης (συμβατικού τιμήματος 13.365.820,00 ευρώ) με το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), όσον αφορά το άρθρο 8 (τρόπος πληρωμής). Το Τμήμα έκρινε ότι ο συνδυασμός των δύο διαζευκτικά προβλεπόμενων τρόπων πληρωμής της διακήρυξης (προκαταβολή 30% και τέσσερεις τμηματικές πληρωμές) συνιστά ουσιώδη τροποποίηση κατά το άρθρο 132 παρ. 4 του ν. 4412/2016, καθώς ανατρέπει την οικονομική ισορροπία υπέρ του αναδόχου. Οι επικαλούμενες γεωπολιτικές εξελίξεις και η αβεβαιότητα των αγορών δεν κρίθηκαν ως απρόβλεπτες περιστάσεις δικαιολογούσες την τροποποίηση, καθώς ήταν ήδη γνωστές κατά την υποβολή της προσφοράς.

Προμήθεια υγρών καυσίμων. Κατ΄ ακολουθία των ανωτέρω, το Τμήμα κρίνει ότι, ανεξαρτήτως του ότι η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή εν μέρει ως στρεφόμενη κατά της  472/2019 Πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου που έκρινε ότι με εσφαλμένη αιτιολογία με την 347/24-6-2019 απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής αναδείχθηκε η αιτούσα προσωρινή ανάδοχος, η ελεγχόμενη διαγωνιστική διαδικασία στην οποία εμφιλοχώρησαν οι ως άνω ουσιώδεις πλημμέλειες πρέπει να ακυρωθεί  στο σύνολό της και να επαναπροκηρυχθεί. Ακολούθως, οι υποβληθείσες προς έλεγχο πέντε (5) συμφωνίες – πλαίσιο δεν δύνανται να υπογραφούν. Ενόψει δε της εν μέρει αποδοχής της αίτησης ανάκλησης, εκτιμωμένων  και των περιστάσεων το Τμήμα κρίνει ότι, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στην αιτούσα του κατατεθέντος για την άσκησή της παραβόλου (άρθρο 73 παρ. 4 και 5 του «Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο» που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4129/2013, Α΄ 52).Ανακαλεί την 472/2019 Πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά τα οριζόμενα στη σκέψη VIII της παρούσας

Η απόφαση 0062/2026 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την προσφυγή του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κατά της 300/2025 Πράξης προσυμβατικού ελέγχου του ΣΤ΄ Κλιμακίου, με την οποία είχε κωλυθεί η υπογραφή τροποποίησης της σύμβασης 3/2019 για την προμήθεια συστήματος επικοινωνιών και καταγραφής φωνής (VCRS). Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο συμβατικός χρόνος παράδοσης είχε λήξει αυτοδικαίως στις 30 Σεπτεμβρίου 2021 και δεν είχε παραταθεί νόμιμα. Επομένως, εφόσον η σύμβαση είχε καταστεί ανενεργή, δεν ήταν δυνατή η τροποποίησή της κατ' άρθρο 132 του ν. 4412/2016, το οποίο προϋποθέτει σύμβαση εν ισχύ. Για τον λόγο αυτό, το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή και την παρέμβαση της ανάδοχης εταιρείας, επικυρώνοντας τη διαπίστωση του Κλιμακίου περί νομικού κωλύματος υπογραφής της τροποποιητικής σύμβασης.

Προμήθεια ειδών κυλικείου:ζητείται η ανάκληση της 70/2022 Πράξης της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην 1η Υπηρεσία Επιτρόπου Τομέα (...)Με δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στη νομική σκέψη της παρούσας, το Δικαστήριο κρίνει ότι κωλύεται η υπογραφή του υποβληθέντος σχεδίου της πρώτης ΕΣ της 19/21 ΣΠ, όπως ορθώς κρίθηκε με την προσβαλλόμενη Πράξη. Τούτο διότι το εν λόγω σχέδιο έρχεται σε αντίθεση με τους όρους της από 31.3.2022 ΣΠ, και ειδικότερα, με το άρθρο 2 αυτής που αποκλείει αναπροσαρμογή των τιμών σε συνδυασμό με τα Παραρτήματα «Α» και «Β» αυτής, όπου καταγράφονται αναλυτικά οι τιμές μονάδας όλων των προς προμήθεια αγαθών. Πέραν τούτου, με την εισαγωγή το πρώτον στην ελεγχόμενη ΕΣ όρων περί αναπροσαρμογής τιμών παραβιάζονται προδήλως οι διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ν. 4412/2016, που παρατίθενται στη σκ. 6 της παρούσας, σύμφωνα με τις οποίες επί μοναδικού αντισυμβαλλόμενου ΣΠ, οι ΕΣ που βασίζονται σε αυτήν ανατίθενται, σύμφωνα με τους όρους της. Συναφώς, είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός ότι με το υποβληθέν προς έλεγχο σχέδιο επιχειρείται η τροποποίηση των τιμών αποκλειστικά και μόνο της ΕΣ, δοθέντος ότι οι ΕΣ δεν παρουσιάζουν αυτοτέλεια σε σχέση με τις προηγηθείσες αυτών ΣΠ, αλλά αντιθέτως, συνάπτονται με βάση τα ήδη συμφωνηθέντα σε αυτές. Ως εκ τούτου, τυγχάνουν -ομοίως- απορριπτέοι, προεχόντως ως αλυσιτελείς, οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος και της παρεμβαίνουσας που αφορούν στην κατ’ ουσίαν νομιμότητα της αναπροσαρμογής των τιμών της ΕΣ (βλ. σκ. 15 α΄ - δ΄), αφού και αληθείς υποτιθέμενοι δεν δύνανται να εξεταστούν αυτοτελώς χωρίς να έχει προηγηθεί τροποποίηση της ΣΠ κατά το ως άνω ουσιώδες περιεχόμενό της. Άλλωστε τούτο (την τροποποίηση της ΣΠ) ζητεί και η παρεμβαίνουσα εταιρεία με την πρώτη της επιστολή προς την αναθέτουσα αρχή, με την οποία θέτει το πρώτον το ζήτημα της αναπροσαρμογής των τιμών των προς προμήθεια αγαθών. Εξάλλου, εσφαλμένως γίνεται λόγος με το δικόγραφο της προσφυγής για «τροποποίηση της εκτελεστικής σύμβασης» (βλ. ενδεικτ. σελ. 7, 9 αυτού), δοθέντος ότι η εν λόγω σύμβαση δεν έχει ακόμα συναφθεί και, συνακόλουθα, δεν δύναται να τροποποιηθεί προ της σύναψής της. Τούτο άλλωστε διαφέρει από την τροποποίηση της εγκριτικής απόφασης του Διοικητή της ΔΑΥ (φερόμενη στα έγγραφα του φακέλου και στο ως άνω δικόγραφο ως «κατακυρωτική» της εκτελεστικής σύμβασης), η οποία σε κάθε περίπτωση προηγείται της υποβολής του ελεγχόμενου σχεδίου. Ούτε μπορεί, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, να εκτιμηθεί το υποβληθέν σχέδιο της ΕΣ ως σχέδιο τροποποίησης της 19/22 ΣΠ, καθόσον ούτε η βούληση της αναθέτουσας αρχής συνίσταται σε τέτοιου είδους τροποποίησή της, ούτε το περιεχόμενο του υποβληθέντος σχεδίου ΕΣ αφορά ειδικώς στην τροποποίηση αυτής. Ορθώς, επομένως, η προσβαλλόμενη Πράξη διαπιστώνει ότι της υποβολής σχεδίου της πρώτης ΕΣ έπρεπε να έχει προηγηθεί η υποβολή προς έλεγχο στο αρμόδιο όργανο του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχεδίου τροποποίησης της 19/22 ΣΠ. Τούτο θα έπρεπε να ελέγξει πρωτογενώς τις προϋποθέσεις για την επιτρεπτή τροποποίηση της ΣΠ, λαμβάνοντας υπόψη, πέραν των εγκυκλίων οδηγιών ανεξάρτητων αρχών, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (συνεκτιμώντας τις όλως πρόσφατες διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 4965/2022, Α΄ 1625) και τους όρους αυτής. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι η 19/22 ΣΠ δεν απαιτείται να τροποποιηθεί διότι οι μεταβολές αφορούν αποκλειστικά και μόνο στην ΕΣ, είναι αβάσιμος, καθόσον, όπως έχει ήδη προεκτεθεί, οι ΕΣ συνάπτονται βάσει των όρων των ΣΠ και δεν παρουσιάζουν νομική αυτοτέλεια (άρθρο 39 παρ. 4 ν. 4412/2016). Εξάλλου, όρος που καθορίζει περιορισμένο χρονικό διάστημα ισχύος των νέων τιμών (π.χ. για ένα έτος) θα μπορούσε, ενδεχομένως, να συμπεριληφθεί σε τροποποίηση της εν λόγω ΣΠ, υπό την επιφύλαξη της τήρησης των οικείων διατάξεων που αφορούν στην τροποποίηση των συμβάσεων κατά την εκτέλεσή τους (άρθρο 132 του ν. 4412/2016). Συνεπώς, είναι αβάσιμος ως ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋπόθεσης και ο ισχυρισμός (βλ. σκ. 15 στοιχ. στ΄) του προσφεύγοντος ότι η αναπροσαρμογή τιμών αφορά αποκλειστικά και μόνο στην πρώτη ΕΣ, αφού αυτή δεν τυγχάνει αυτοτελής σε σχέση με τη 19/22 ΣΠ και το περιεχόμενο της πρώτης πρέπει να συμφωνεί με τους όρους της ΣΠ με βάση την οποία συνάπτεται.Δεν ανακαλεί την 70/2022 πράξη της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στην 1η Υπηρεσία Επιτρόπου Τομέα ….

Η υπ' αριθμ. 1331/2026 απόφαση του Εβδόμου Τμήματος (ΣΤ' Θερινό) του Ελεγκτικού Συνεδρίου εκδόθηκε επί προσφυγής της Περιφέρειας και παρέμβασης της αναδόχου κοινοπραξίας κατά της 327/2026 Πράξης του Ε' Κλιμακίου. Με την προσβαλλόμενη Πράξη είχε κριθεί ότι κωλύεται η υπογραφή της 1ης συμπληρωματικής σύμβασης του έργου «Κατασκευή νέας χάραξης και βελτίωση υφιστάμενης στην Π.Ε.Ο. Αθηνών - Θηβών (Β' Τμήμα)», διότι η υποκατάσταση του αρχικού αναδόχου από κατασκευαστική κοινοπραξία συνιστούσε ανεπίτρεπτη ουσιώδη τροποποίηση της αρχικής σύμβασης. Το Δικαστήριο, κρίνοντας ότι η υπόθεση εμφανίζει σπουδαιότητα λόγω των νομικών ζητημάτων που αφορούν τη σύσταση κατασκευαστικής κοινοπραξίας μετά την υπογραφή σύμβασης και τη σχέση της με τις διατάξεις περί υποκατάστασης αναδόχου και τροποποίησης συμβάσεων, αποφάσισε την παραπομπή της στην Επταμελή Σύνθεση του Τμήματος για εκδίκαση στις 22 Σεπτεμβρίου 2026.