ΥΠΕΣ/6969/2010

Ουσιαστική συνταγματικότητα της διατάξεως του άρθρου 91 παρ. 3 του Ν. Δ/τος 321/1969, η οποία ανέκυψε με την έκδοση αντιθέτων αποφάσεων της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου.(...)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Αίρει την αμφισβήτηση που ανέκυψε από τις αποφάσεις 954/2011 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας και 1270/1983 του Αρείου Πάγου και εμμέσως και από τις υπ' αριθμ. 882/1980, 1294/1983, 941/1988, 535/1992 1010/1993 1110/1994 όμοιες του Αρείου Πάγου ως προς την ουσιαστική συνταγματικότητα της διατάξεως του άρθρου 91 παρ. 3 του ν.δ/τος 321/1969.

 Αποφαίνεται ότι η διάταξη του άρθρου 91 παρ. 3 του ν.δ/τος 321/1969, δεν αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος.

Ισχύς απόφασης ασφαλιστικών μέτρων και υποχρέωση συμμόρφωσης του Ελληνικού Δημοσίου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η με αριθμό 8623/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που διέταξε ασφαλιστικά μέτρα και υποχρέωσε το Δημόσιο (μέσω των αρμόδιων υπηρεσιών του) να αποδέχεται προσωρινά μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ασκηθείσας αγωγής τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες των αιτουσών, στη θέση, ειδικότητα και με τις αποδοχές που αντιστοιχούν σ’ αυτές, είναι ισχυρή και παράγει υποχρέωση συμμόρφωσης του Δημοσίου με το περιεχόμενό της, χωρίς να απαιτείται κοινοποίηση αυτής στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Βούλευμα Συμβουλίου Εφετών, εκδοθέν κατά τη διαδικασία του άρθρου 308 παρ.1 εδ.τελ.Κ.Π.Δ. Διάκριση μεταξύ παραπεμπτικών και απαλλακτικών.Αίτηση αναιρέσεως από τον πολιτικώς ενάγοντα (Ελλ.Δημόσιο). Δήλωση παραστάσεως προ της εκδόσεώς του.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, το οποίο έχει εκδοθεί κατόπιν ασκήσεως ποινικής διώξεως κατά μελών του Δ.Σ. της ΚΥΔΕΠ, υπαλλήλων αυτής και πρώην Διοικητών της Α.Τ.Ε., μεταξύ άλλων, και για αδικήματα του Ν.1608/1950 και το οποίο παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά ορισμένων κατηγορουμένων και αποφαίνεται να μη γίνει κατηγορία κατ άλλων, δεν είναι δυνατό να προσβληθεί από το Ελλ.Δημόσιο, (ως πολιτικώς ενάγοντα) με αίτηση αναιρέσεως, εφ όσον δεν έχει δηλωθεί προ της εκδόσεώς του παράσταση πολιτικής αγωγής. Δεν παρακωλύεται όμως εξ αυτού η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του Εισαγγελέα Εφετών ή του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αν και εφ όσον συντρέχουν οι προς τούτο προϋποθέσεις και υπάρχει προς τούτο προθεσμία, ή ακόμη και αιτήσεως αναιρέσεως από τον Εισαγγελέα του Α.Π. υπέρ του νόμου.

Αυτοδίκαιη έκπτωση υπαλλήλου ΟΤΑ λόγω ποινικής καταδίκης.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Από τη δημοσίευση απόφασης του Αρείου Πάγου με την οποία απορρίφθηκε αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης με την οποία υπάλληλος ΟΤΑ καταδικάσθηκε για το αδίκημα της πλαστογραφίας πιστοποιητικού κατ’ εξακολούθηση, επήλθε αυτοδικαίως έκπτωση του καταδικασθέντος υπαλλήλου, σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά το χρόνο εκείνο διατάξεις του άρθρου 207 του Ν 1188/1981. Διαρκούντος του χρόνου της αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής, η έναρξη του οποίου συμπίπτει με τη δημοσίευση της απόφασης του Αρείου Πάγου, είναι νόμιμη η έκδοση σχετικής διαπιστωτικής πράξης, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 153 του ισχύοντος πλέον Ν 3584/2007, διότι η θέση στο αρχείο της δικογραφίας με μεταγενέστερη πράξη του Εισαγγελέα Εφετών με επίκληση του άρθρου 31 του Ν 3346/2005, δεν δύναται να εξαφανίσει την προηγηθείσα αμετάκλητη καταδίκη και δεν ασκεί επιρροή στο πλαίσιο της αυτοδικαίως επελθούσας, δυνάμει αυτής, έκπτωσης, καθώς ούτε κατά το δεύτερο εδάφιο της παρ.2 του άρθρου 207 του Ν 1188/1981, ούτε κατά την παρ.1 του ισχύοντος πλέον άρθρου 154 του Ν 3584/2007, η παραγραφή του αξιοποίνου θα συνιστούσε λόγο άρσης των συνεπειών αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης και λόγο επανόδου στην Υπηρεσία του εκπεσόντος υπαλλήλου.

Υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να συμμορφώνεται με το περιεχόμενο των προσωρινών διαταγών και των αποφάσεων που διατάσσουν ασφαλιστικά μέτρα.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή 
Μετατροπή συμβάσεων έργου σε συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Η προσωρινή διαταγή διατηρεί την ισχύ της από την ημερομηνία εκδόσεώς της, μέχρι την άπρακτη παρέλευση της 30θήμερης προθεσμίας για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κατά της αποφάσεως που διέταξε ασφαλιστικά μέτρα κατά του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 699 ΚΠολΔ). Κατά το διάστημα αυτό, τηρούνται χωρίς καμία μεταβολή τα προβλεπόμενα από τις συμβάσεις έργου και διατηρείται η υπαγωγή των εργαζομένων στον ίδιο ασφαλιστικό φορέα. Μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, το Ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται να συμμορφωθεί προς το περιεχόμενο της αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων. (ομοφ.) Η ΩΣ ΑΝΩ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 180/2012 ΓΝΩΜ. Β' ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΝΣΚ.

ΘΕΜΑ « Κοινοποίηση των διατάξεων των άρθρων 1 & 5 του ν. 4225/2014, αναφορικά με την ένταξη στην Α.Π.Δ. του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ των ασφαλιστικών εισφορών υπέρ Ε.Τ.Ε.Α. και την ενοποίηση των ποσοστών εισφοράς και των ασφαλιστικών αποδοχών του Ε.Τ.Ε.Α. » ΕΓΚ/8/2014

ΣΧΕΤ. : α) Εγκ. 34/2013 & Γ.Ε. Ε40/810/30-12-2013,Ε40/16/17-1-2014 της Διοίκησης ΙΚΑ ΕΤΑΜ β) Οι με αριθμ. πρωτ. Φ80020/οικ.36224/1188/7-1-2014, Φ80020/οικ.36225/1183/7-1-2014 εγκύκλιοι της Γ.Γ.Κ.Α. γ) Το με αριθμ. πρωτ.3405/1354/010/17-1-2014 έγγραφο του Ε.Τ.Ε.Α.

Φορολογικό απόρρητο – Εισαγγελική παραγγελία για χορήγηση φορολογικών στοιχείων σε ιδιώτες δεσμευτική ή μη για τη Διοίκηση – Έννομο συμφέρον – Προϋποθέσεις.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Η εντολή του Εισαγγελέα για τη χορήγηση στοιχείων προς ιδιώτες, από τις Δ.Ο.Υ., απορρήτων, κατά το άρθρο 85 του Κ.Φ.Ε., δεν είναι δεσμευτική για τη φορολογική αρχή, εφόσον η εισαγγελική εντολή δεν περιέχει ρητή έκφραση γνώμης περί του απορρήτου των χορηγουμένων στοιχείων και περαιτέρω παραγγελία του εισαγγελικού λειτουργού προς την αρμόδια διοικητική αρχή για τη γνωστοποίηση στον αιτούντα των αιτουμένων στοιχείων, αλλά αποτελεί απλώς διαβίβαση προς αυτήν της σχετικής αιτήσεως προς αξιολόγηση του περιεχομένου της και για τις περαιτέρω νόμιμες ενέργειες της αρμοδιότητάς της. Ως εκ τούτου δεν γεννάται υποχρέωση της Διοικήσεως προς παροχή των αιτουμένων στοιχείων. Κατόπιν δε των ανωτέρω δεν τίθεται ζήτημα ανακλήσεως των σχετικών γνωμοδοτήσεων του Ν.Σ.Κ. επ’ αυτού του θέματος. (ομοφ.) β) Τα στοιχεία που δημοσιεύονται στους καταλόγους φορολογουμένων (άρθρο 85 παρ. 3 Κ.Φ.Ε.), τα οποία δεν είναι απόρρητα, χορηγούνται από τις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. στους αιτούντες, που έχουν και αποδεικνύουν έννομο συμφέρον, μετά από προηγούμενη ενημέρωση των προσώπων στα οποία αφορούν. (ομοφ.) γ) Έννομο συμφέρον για τη χρήση προσωπικών δεδομένων υπάρχει όχι μόνο όταν έχει ασκηθεί αγωγή στο Δικαστήριο αλλά και όταν υπάρχει πρόθεση προς άσκηση αγωγής για διεκδίκηση δικαιώματος, το οποίο αποδεικνύεται με άλλα στοιχεία. (ομοφ.) δ) Η υπ’ αριθμ. πρωτ. 5007/28-11-2009 εγκύκλιος του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δεν είναι δεσμευτική για τη Διοίκηση. (ομοφ.)

ΕΓΚ/91/2011 ΘΕΜΑ : α) «Υπαγωγή στην ασφάλιση του Κλάδου Ασθένειας (σε είδος και σε χρήμα) του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. καθώς και του Ε.Τ.Ε.Α.Μ. κατά το χρόνο της Ειδικής Άδειας Προστασίας της Μητρότητας». β) «Αναγνώριση αναδρομικά στην ασφάλιση του Κλάδου Ασθένειας (σε είδος και σε χρήμα) του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ της Ειδικής Άδειας Προστασίας της Μητρότητας που χορηγήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 3-4-2008 έως 5-8-2011, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 36 του Ν. 3996/5-8-2011» ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 91/2011
ΣΧΕΤ.: 1. Οι διατάξεις του άρθρου 142 του Ν.3655/2008 (ΦΕΚ 58 /3-4-08 τ.Α΄) 33/9-5-08 τ.Β’) 2. Η υπ’αριθμ. 33891/606/7-5-2008 Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας(ΦΕΚ 833) 3. Οι υπ’ αριθμ. Φ.40021/οικ19458/2380/11-8-2011 και Φ.40021/23219/2780/24-10-2011 ερμηνευτικές εγκύκλιοι της ΓΓΚΑ. 4. Η υπ΄ αριθμ. 20/2009 εγκύκλιος της Δ/σης ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΛΟΓΩ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ(...)Με δεδομένα αυτά, το Κλιμάκιο κρίνει ότι: Α) Ο πρώτος λόγος διαφωνίας είναι βάσιμος, καθόσον από την επομένη της ημερομηνίας αποχώρησης του ανωτέρω πρώην υπαλλήλου από την υπηρεσία (22.10.2012), οπότε και γεννήθηκε η αξίωσή του για λήψη της επίμαχης αποζημίωσης από τον ανωτέρω Δήμο, δεδομένης της έλλειψης οποιασδήποτε άρνησης ή καθυστέρησης του Δήμου που να παρακώλυσε τη δικαστική της επιδίωξη, έχουν παρέλθει άπρακτα δύο (2) έτη (στις 23.10.2014), με συνέπεια η αξίωση αυτή να έχει παραγραφεί, σύμφωνα με όσα έγιναν σχετικώς δεκτά στη σκέψη ΙΙ της παρούσας (πρβλ. ΕΣ Ι Τμ. πράξη 51/2015). Είναι δε αβάσιμος ο ισχυρισμός του Δήμου ότι η σχετική παραγραφή είναι πενταετής και όχι διετής, κατ΄ επίκληση της 1359/2015 απόφασης του Αρείου Πάγου και του 2/66451/0026/20.7.2016 εγγράφου του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, που περιήλθε στον Δήμο στις 13.10.2016 (αριθμ. πρωτ. 11357), με το 13023/12.10.2016 έγγραφο της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Διοίκησης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, σύμφωνα με τα οποία η κατά ν.π.δ.δ. αξίωση υπαλλήλου του με σχέση ΙΔΑΧ για λήψη της όμοιας με την επίμαχη αποζημίωσης του άρθρου 55 παρ. 1 του π.δ. 410/1988 υπόκειται στη γενική πενταετή παραγραφή της παρ. 1 του άρθρου 48 του Λογιστικού των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ν.δ. 496/1974) και όχι στη διετή παραγραφή της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου. Και τούτο, διότι ο χρόνος παραγραφής της κατά του ανωτέρω Δήμου επίμαχης αξίωσης του φερόμενου ως δικαιούχου του ελεγχόμενου Χ.Ε. υπαλλήλου δεν ορίζεται από τις προαναφερθείσες διατάξεις του ν.δ. 496/1974 αλλά, όπως έγινε δεκτό ανωτέρω στη σκέψη ΙΙ, από την διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 90 του Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού (ν.2362/1995), που ορίζει ότι υπόκεινται σε διετή παραγραφή οι κατά των Δήμων αξιώσεις υπαλλήλων τους για αποζημιώσεις κάθε φύσης (ΑΠ 787/2007). Αβάσιμος είναι, επίσης, και ο ισχυρισμός του Δήμου ότι, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η παραγραφή είναι διετής, η επίμαχη αξίωση δεν έχει παραγραφεί, δεδομένου ότι γεννήθηκε στις 18.7.2016, οπότε εκδόθηκε η οριστική απόφαση απονομής κύριας σύνταξης στον ανωτέρω υπάλληλο (1677/18.7.2007 απόφαση του Διευθυντή του Υποκαταστήματος …kτου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), με την οποία και διαπιστώθηκε ότι πράγματι ο υπάλληλος αυτός είχε συμπληρώσει τις προϋποθέσεις λήψης κύριας σύνταξης, καθώς, όπως έχει γίνει δεκτό με την 60/2014 πράξη του Κλιμακίου, μόνο η προμνησθείσα απόφαση και όχι η απόφαση απονομής προσωρινής σύνταξης σ΄ αυτόν από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αποτελεί νόμιμο δικαιολογητικό καταβολής της επίμαχης αποζημίωσης.

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΟΔΟΧΩΝ-έμμισθη εντολή-τόκοι υπερημερίας:Κατά το άρθρο 579 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε, αν δε αποδεικνύεται προαποδεικτικώς εκούσια ή αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης που αναιρέθηκε, διατάσσεται με την αναιρετική απόφαση ύστερα από αίτηση του αναιρεσείοντος, που υποβάλλεται με το αναιρετήριο ή με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου ως την παραμονή της συζήτησης, η επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αίτηση περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προ της εκτελέσεως κατάσταση παραδεκτώς υποβάλλεται και με τις προτάσεις του αναιρεσείοντος που έχουν κατατεθεί μέχρι την προηγουμένη της συζητήσεως, η δε ρύθμιση του άρθρου 570 παρ. 1 του ΚΠολΔ, περί του χρόνου της κατ' εξαίρεση στην αναιρετική διαδικασία κατάθεσης προτάσεων (20 ημέρες τουλάχιστον πριν από τη δικάσιμο), δεν καταλαμβάνει το αίτημα αυτό, αλλά ισχύει μόνο όταν σε αυτές περιέχονται ενστάσεις κατά του παραδεκτού και του εμπροθέσμου της αιτήσεως αναιρέσεως και των πρόσθετων λόγων, όπως ρητώς ορίζεται. Επομένως, και στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση της αναιρεσείουσας "......", που περιέχεται στις από 23-11-2007 προτάσεις της, τις οποίες κατέθεσε την αυτή χρονολογία, όπως προκύπτει από τη βεβαίωση της αρμόδιας γραμματέως, περί επαναφοράς των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν την εκούσια εκτέλεση από αυτόν της πρωτόδικης απόφασης, που επικυρώθηκε από την πιο πάνω αναιρούμενη απόφαση του Εφετείου, παραδεκτώς υποβλήθηκε και πρέπει να γίνει δεκτή κατ' ουσίαν, διότι από την προσκομιζόμενη με επίκληση εξοφλητική απόδειξη (ένταλμα με αριθμό .........) προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα σε εκτέλεση της αναιρούμενης απόφασης κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο: α) 1) ποσό 802,29 ευρώ, για τόκους από 7-11-2002 επί του ποσού των 6.450,12 ευρώ, 2) ποσό 261,61 ευρώ για τόκους τόκων επί του ως άνω ποσού των τόκων που αφορούν διάστημα από 3-9-2003 έως 15-11-2006 και έκτοτε νομιμότοκα μέχρις εξοφλήσεως. Την ίδια ημέρα με το υπ' αριθμ. .... Γραμμάτιο Είσπραξης ο αναιρεσίβλητος κατέβαλε στην αναιρεσείουσα το ποσό των 225,55 ευρώ για φόρο και χαρτόσημο του πιο πάνω ποσού. Επίσης από το υπ' αριθμ. ....... ένταλμα πληρωμής προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα κατέβαλε επιπλέον και το ποσό των 658,53 ευρώ, που αντιστοιχεί στα τέλη λήψεως απογράφου, δαπάνη για επίδοση επιταγής; επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη και δαπάνη για σύνταξη επιταγής. Επομένως σε εκτέλεση της αναιρούμενης απόφασης ο αναιρεσίβλητος εισέπραξε το συνολικό ποσό των 1496,88 ευρώ (1.063,90+658,53=1.722,43-225,55=1.496,88) ευρώ, γεγονός εξάλλου που δεν αμφισβητεί, το οποίο και πρέπει να επιστρέψει αυτός στην αναιρεσείουσα, μετά την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης και πρέπει να υποχρεωθεί προς τούτο κατά παραδοχή του άνω αιτήματος επαναφοράς των πραγμάτων στην πρότερη κατάσταση, ως κατ' ουσίαν βάσιμης.