ΔΕΔ/Αθ/334/2024

Η απόφαση 222/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής. Ο προσφεύγων, διατελέσας διευθύνων σύμβουλος εταιρείας, ζήτησε την απαλλαγή του από την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη για φορολογικές οφειλές ετών 2007-2008, επικαλούμενος έλλειψη υπαιτιότητας και αμετάκλητη αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου. Η Διεύθυνση απέρριψε τους ισχυρισμούς του, καθώς η αθωωτική απόφαση αφορούσε άλλα αδικήματα (μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών εισφορών) και δεν διαπίστωνε ρητά την έλλειψη υπαιτιότητάς του για τις φορολογικές οφειλές. Επιπλέον, διαπιστώθηκε η ενεργός συμμετοχή του στη διαχείριση μέσω της υπογραφής του δημοσιευθέντος ισολογισμού της εταιρείας. Συνεπώς, κρίθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 49 του ΚΦΔ για την αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση (Αριθμός 150/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων, διατελέσας Διευθύνων Σύμβουλος, ζήτησε την απαλλαγή του από την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη για συνολικές οφειλές εταιρείας ύψους 162.463,75€ (81.384,64€ κεφάλαιο συν προσαυξήσεις). Επικαλέστηκε έλλειψη υπαιτιότητας, ισχυριζόμενος ότι ο ρόλος του ήταν μόνο τυπικός. Η αίτηση αυτή είχε γίνει εν μέρει δεκτή από το ΚΕΒΕΙΣ Αττικής (μόνο για πρόστιμο ΦΠΑ), αλλά απορρίφθηκε για τις υπόλοιπες οφειλές. Η ΔΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη την Έκθεση Απόψεων του ΚΕΒΕΙΣ Αττικής, έκρινε ότι η ενδικοφανής προσφυγή κατατέθηκε εκπρόθεσμα (μετά την 30-09-2024), υπερβαίνοντας την προβλεπόμενη προθεσμία των τριάντα (30) ημερών. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η πρώην Αντιπρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος μιας ανώνυμης εταιρείας (η οποία κηρύχθηκε σε πτώχευση), ζητώντας απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της εταιρείας προς το Δημόσιο. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η ιδιότητά της ήταν μόνο "εν τοις τύποις" λόγω της ενασχόλησής της με άλλο επάγγελμα (οδοντίατρος στην Αθήνα) και ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή. Η αλληλέγγυα ευθύνη θεμελιώθηκε, καθώς η προσφεύγουσα είχε εξουσία διοίκησης και εκπροσώπησης μέχρι την κήρυξη της πτώχευσης, οι οφειλές (ΦΠΑ και παρακρατούμενοι φόροι) κατέστησαν ληξιπρόθεσμες ή η ρύθμισή τους απωλέσθηκε κατά τη θητεία της, και η ίδια απέτυχε να ανατρέψει το τεκμήριο υπαιτιότητας με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, όπως βεβαιώσεις από όλες τις συνεργαζόμενες τράπεζες.

Η Απόφαση 760/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή πρώην διαχειρίστριας εταιρείας κατά απόφασης της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης (Ε.Μ.ΕΙΣ.). Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για εταιρικές οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας της (16/11/2011 έως 02/05/2013), ισχυριζόμενη έλλειψη υπαιτιότητας και τυπικό διορισμό. Η Ε.Μ.ΕΙΣ. είχε περιορίσει την ευθύνη της προσφεύγουσας στο ποσό των 67.858,23 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε σε οφειλές ΦΠΑ που προήλθαν από τη λήψη εικονικών στοιχείων εντός της περιόδου διαχείρισής της. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό της περί απουσίας υπαιτιότητας, καθώς η προσφεύγουσα, ως διορισμένη διαχειρίστρια, διέθετε την οργανική εξουσία και δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για τη μη ενεργό συμμετοχή της στη διοίκηση.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση αριθμός 456/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη εναντίον της απορριπτικής απάντησης του ΚΕΜΕΕΠ σχετικά με την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές τριών ανωνύμων εταιρειών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για είσπραξη των χρεών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ακολουθώντας τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικούς νόμους, αποφάσισε ότι ο προσφεύγων φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, οι οποίες αφορούσαν φόρους επί αποκρυβέντων κερδών και μη αναγνώριση ενισχύσεων, και απέρριψε την προσφυγή.

Η απόφαση 978/23.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (ΙΚΕ). Η προσφεύγουσα ζητούσε την πλήρη απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη λυθείσας ομορρύθμου εταιρείας, καθώς είχε διατελέσει εκκαθαρίστρια αυτής. Οι επίμαχες οφειλές, για τις οποίες η Δ.Ο.Υ. Κοζάνης δεν ενέκρινε την απαλλαγή, αφορούσαν Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και Φόρο Εισοδήματος (συμπεριλαμβανομένου του τέλους επιτηδεύματος) που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά τη διάρκεια της θητείας της ως εκκαθαρίστριας. Η ΔΕΔ έκρινε, με βάση το άρθρο 49 του ΚΦΔ, ότι τεκμαίρεται η υπαιτιότητα της προσφεύγουσας για τις οφειλές αυτές, και ότι οι ενέργειες της εκκαθάρισης (όπως η ρευστοποίηση περιουσίας) δεν ήταν αρκετές για να αποδείξουν την έλλειψη υπαιτιότητας και να ανατρέψουν το νομικό τεκμήριο.

Η απόφαση αφορά την απαλλαγή του προσφεύγοντα από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές του νομικού προσώπου με την επωνυμία που αναφέρεται. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι δεν υπήρξε ποτέ νόμιμος εκπρόσωπος ή διαχειριστής του νομικού προσώπου, αλλά μόνο αντιπρόεδρος. Ωστόσο, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι ορίστηκε ως διαχειριστής και συμμετείχε ενεργά στη διοίκηση. Η αρμόδια φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα απαλλαγής, θεωρώντας ότι οι οφειλές βεβαιώθηκαν πριν από τις 12/12/2019 και δεν είχαν επιβληθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Η απόφαση τελικά απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή και επιβεβαιώνει την αλληλέγγυα ευθύνη του προσφεύγοντα για τις οφειλές του νομικού προσώπου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η υπ' αριθμ. 1131/17.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής διαχειριστή λυθείσας κοινοπραξίας κατά της άρνησης απαλλαγής του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές ΦΠΑ και προστίμου ΚΒΣ της χρήσης 2004. Η ΔΕΔ, κατ' εφαρμογή δικαστικής απόφασης, έκρινε την αίτηση με βάση τις διατάξεις του άρθρου 49 ΚΦΔ. Η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τον προσφεύγοντα από την ευθύνη για το πρόστιμο ΚΒΣ (76.336,00€), καθώς αυτό το είδος οφειλής δεν εμπίπτει πλέον στις περιπτώσεις αλληλέγγυας ευθύνης του άρθρου 49 ΚΦΔ. Όμως, απέρριψε τον ισχυρισμό του περί έλλειψης υπαιτιότητας για την οφειλή ΦΠΑ (85.091,84€), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε πλήρως η μη πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση της κοινοπραξίας.