ΔΕΔ/Αθ/169/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων, κάτοικος Ελλάδας, απέκτησε εισόδημα από μισθωτή εργασία στη Νορβηγία ύψους 16.207,03€ και είχε καταβάλει φόρο αλλοδαπής 4.051,63€. Ισχυριζόταν ότι η φορολογική αρχή λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη το σύνολο του φόρου αυτού προς έκπτωση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς, σύμφωνα με το Άρθρο 9 του Ν.4172/2013, η μείωση του φόρου λόγω φόρου αλλοδαπής δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό του φόρου που αναλογεί για το συγκεκριμένο εισόδημα στην Ελλάδα. Υπολογίστηκε ότι ο φόρος που αναλογεί για το εισόδημα της Νορβηγίας στην Ελλάδα ανερχόταν σε 1.988,43€, με αποτέλεσμα το τελικό χρεωστικό ποσό να παραμείνει στα 1.250,22€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 250,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καστοριάς. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής, στις 27.02.2024, αρχικής δήλωσης Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ) για την περίοδο 01/07/2023 – 31/07/2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο (4,94€). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ορθώς επιβλήθηκε το εν λόγω ποσό, εφαρμόζοντας (κατά το ορθόν) το άρθρο 54 παρ. 1γ και 2γ του ν. 4987/2022, καθώς η παράβαση επισύρει διοικητικό πρόστιμο 250,00€ για υπόχρεους τήρησης απλοποιημένων λογιστικών προτύπων. Συνεπώς, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Παράταση της προθεσμίας εφάπαξ εξόφλησης μέρους της οφειλής με έκπτωση σύμφωνα με τις διατάξεις

του άρθρου 15 του Ν. 4321/2015, όπως ισχύει

Η Απόφαση 1284 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καστοριάς. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ) για την περίοδο παρακράτησης 01/09/2023 - 30/09/2023, η οποία υποβλήθηκε στις 27.02.2024 αντί της προβλεπόμενης 30.11.2023. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι το ύψος του προστίμου (€250,00) ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο (€4,95). Η ΔΕΔ έκρινε ότι, παρόλο που η πράξη της Δ.Ο.Υ. αναφερόταν εκ παραδρομής στον ν. 5104/2024, το πρόστιμο νομίμως επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 54 παρ. 1γ και 2γ του ν. 4987/2022, ο οποίος ίσχυε κατά τον χρόνο της παράβασης, και ως εκ τούτου απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 1285/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00€ της Δ.Ο.Υ. Καστοριάς. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής δήλωσης Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ) για την περίοδο παρακράτησης Μαΐου 2023, η οποία υποβλήθηκε στις 27.02.2024 αντί της νόμιμης προθεσμίας 31.07.2023. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο των 4,94€. Η ΔΕΔ επιβεβαίωσε την ορθότητα του προστίμου, κρίνοντας ότι νομίμως επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 54 του ν. 4987/2022, μολονότι η φορολογική αρχή είχε αναφερθεί εκ παραδρομής στο άρθρο 53 του ν. 5104/2024.

Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 82 του ν. 4706/2020 (ΦΕΚ Α΄ 136), σχετικά με την καταβολής σε δόσεις του φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2019 και ΕΝΦΙΑ 2020 και την έκπτωση 2% στην εφάπαξ καταβολή του φόρου εισοδήματος

Η απόφαση 1226/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ έτους 2025, ύψους 126,27 €. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το οφειλόμενο ποσό αυξήθηκε υπερβολικά σε σχέση με το 2024 και ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα χαμηλά της εισοδήματα και η ανεργία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς το συνολικό φορολογητέο οικογενειακό εισόδημα της προσφεύγουσας για το έτος 2023 ανερχόταν σε 9.871,06 €, ποσό που υπερβαίνει το νόμιμο όριο των 9.000 € (άρθρο 7, παρ. 1, Ν. 4223/2013) και, ως εκ τούτου, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της έκπτωσης 50% λόγω οικονομικής αδυναμίας, η οποία της είχε χορηγηθεί το προηγούμενο έτος.

Η απόφαση 725/02-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Η προσφεύγουσα καταλογίστηκε με συνολική διαφορά φόρου εισοδήματος και πρόστιμο 35.807,99€ και συνολική διαφορά ΦΠΑ και πρόστιμο 30.930,66€, λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων από την επιχείρηση «.................». Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι τα τιμολόγια ήταν εικονικά ως προς το σύνολο των συναλλαγών, βασιζόμενος σε πορίσματα άλλων ελέγχων που έδειχναν ότι η εκδότρια ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη και ότι οι επικαλούμενες εξοφλήσεις ήταν μεθοδευμένες (μετρητά, μεταφορές). Η ΔΕΔ έκρινε πως οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές ήταν αβάσιμοι, καθώς το βάρος της απόδειξης βάρυνε την ίδια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής τριών εκ διαθήκης κληρονόμων κατά πράξεων διοικητικού προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς. Οι προσφεύγοντες υπέβαλαν εκπρόθεσμα τις δηλώσεις τους (μετά την 01.12.2022), με αποτέλεσμα να καταλογιστούν φόροι κληρονομιάς, τόκοι εκπρόθεσμης καταβολής και πρόστιμο 100,00 €. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν να επωφεληθούν της έκπτωσης 5% για εφάπαξ καταβολή, ισχυριζόμενοι ότι ο ορισμός της πρώτης δόσης αναδρομικά στις 30.01.2023, τους στέρησε το δικαίωμα αυτό, λόγω καθυστέρησης της εκκαθάρισης από τη Φορολογική Αρχή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η προϋπόθεση για την έκπτωση (εξόφληση πριν τη λήξη της πρώτης δόσης) δεν πληρούνταν, λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής των δηλώσεων. Ο ορισμός της ημερομηνίας λήξης βασίστηκε στις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 5104/2024).

Η απόφαση 404/13-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε την εφαρμογή της κλίμακας φορολόγησης μισθωτών για εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα από παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών προς νομικό πρόσωπο της Δανίας (€26.082,00). Η αρχική απόρριψη βασίστηκε στο ότι η προσφεύγουσα είχε και εισόδημα από μισθωτή εργασία. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας τα στοιχεία, διαπίστωσε ότι το μισθωτό εισόδημα (€26.942,25) αποκτήθηκε πριν την έναρξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας, άρα πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ΄ Ν.4172/2013. Ο ισχυρισμός αυτός έγινε δεκτός. Αντίθετα, απέρριψε τον ισχυρισμό περί πλήρους αναγνώρισης του φόρου αλλοδαπής (€11.758,11), επιβεβαιώνοντας ότι η πίστωση φόρου πρέπει να περιοριστεί στο ποσό που αναλογεί στην Ελλάδα, το οποίο ορθά υπολογίστηκε σε €4.565,68.