ΔΕΔ/Αθ/218/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο από τους διαχειριστές της κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 200.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια του 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου σύμφωνα με νεότερες οδηγίες. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια πράξη, η οποία είχε εξεταστεί τόσο διοικητικά όσο και δικαστικά, με τελική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αναφέρεται στην απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν η υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων το 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επαναφορά του προστίμου στα 2.500 ευρώ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχής ισότητας και χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή είχε ήδη εκδικαστεί σε προηγούμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της, κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μικρότερου προστίμου σύμφωνα με οδηγίες της ΑΑΔΕ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχών όπως η ισότητα, η χρηστή διοίκηση και η προστατευόμενη εμπιστοσύνη. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληξε ότι η προσφυγή ήταν απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα Διοικητικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της υπό εκκαθάριση εταιρείας και των διαχειριστών της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000€ για παραβάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2002. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500€ βάσει της Ε.2042/10-05-2022, αλλά η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια υπόθεση και είχαν εκδηλωθεί τελεσιδικές αποφάσεις από τα δικαστήρια. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και τους διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 200.000€ για παραβάσεις σχετικές με τη λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και τη μείωση του προστίμου στα 2.500€, βάσει της Ε.2042/10-05-2022. Η απόφαση κρίνει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς έχει ήδη εκδοθεί απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή κατά της ίδιας πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της. Η προσφυγή αμφισβητούσε την επιβολή προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με την λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της αρχικής πράξης επιβολής του προστίμου και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500 ευρώ, βάσει της εγκύκλιου Ε.2042/10-05-2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση νέας προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η προσφεύγουσα ασκεί προδικαστική προσφυγή για την ακύρωση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. με αριθμό 19353/18-10-2017, η οποία ενέκρινε την ανάδειξη ενός προσωρινού αναδόχου για την παροχή υπηρεσιών ομαδικής ασφάλισης των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ και των τέκνων τους. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά διεθνή δημόσιο ηλεκτρονικό διαγωνισμό για υπηρεσίες ασφάλισης (CPV 66510000-8) με προϋπολογισμένη δαπάνη 980.000,00 ευρώ (άνευ ΦΠΑ) για διάρκεια 12 μηνών. Η προσφυγή εστιάζει στην αμφισβήτηση της νομιμότητας της διαδικασίας, ισχυριζόμενη ότι η οικονομική προσφορά του προσωρινού αναδόχου ήταν ασαφής (μη αναγραφή τιμής παροχών υγείας ανά άτομο, παράλειψη φόρου ασφαλίστρων) και ότι παραβιάστηκαν αρχές όπως η χρηστή διοίκηση, η ισότητα και η διαφάνεια. Ζητείται επαναξιολόγηση των προσφορών και ανάδειξη της δικής της προσφοράς.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια επιχειρηματίας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, λόγω απώλειας φορολογικής ταμειακής μηχανής (Φ.Τ.Μ.) μετά από κλοπή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, όπως συναγερμό, ηλεκτρονικά ρολά και κλειδαριές. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή διέκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή στοιχεία για να αποδειχθεί ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία ή ότι είχαν ληφθεί όλα τα δέοντα μέτρα διαφύλαξης. Η απόφαση επιβεβαίωσε την επιβολή του προστίμου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς η απώλεια του Φ.Τ.Μ. αποτελεί διαδικαστική παράβαση που προβλέπει την επιβολή προστίμου.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά της οριστικής πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500€ για τη χρήση 2014, λόγω λήψης 58 εικονικών φορολογικών στοιχείων από ανύπαρκτη συναλλακτική εταιρεία. Η ελεγκτική αρχή διαπίστωσε ότι οι συναλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, καθώς η προμηθεύτρια εταιρεία ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, πλημμέλεια στοιχειοθέτησης και παραβίαση αρχών διοίκησης, αλλά οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την επιβολή του προστίμου, θεωρώντας ότι οι συναλλαγές ήταν εικονικές και δεν αποδείχθηκε η καλή πίστη της εταιρείας.

Η απόφαση 1241/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€, που είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της δήλωσης απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο σε σχέση με το ποσό του τέλους που καταβλήθηκε (€0,50), ζητώντας διαγραφή με βάση τη χρηστή διοίκηση. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τον ισχυρισμό αβάσιμο, τονίζοντας ότι η δημόσια διοίκηση δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και τη δέσμια αρμοδιότητα του άρθρου 53 του Ν. 5104/2024 (Κ.Υ.Δ.) για την επιβολή του προστίμου, με αποτέλεσμα την επικύρωση της οφειλής.