ΔΕΔ/Αθ/222/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της. Η προσφυγή αμφισβητούσε την επιβολή προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με την λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της αρχικής πράξης επιβολής του προστίμου και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500 ευρώ, βάσει της εγκύκλιου Ε.2042/10-05-2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση νέας προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αναφέρεται στην απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν η υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων το 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επαναφορά του προστίμου στα 2.500 ευρώ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχής ισότητας και χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή είχε ήδη εκδικαστεί σε προηγούμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της υπό εκκαθάριση εταιρείας και των διαχειριστών της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000€ για παραβάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2002. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500€ βάσει της Ε.2042/10-05-2022, αλλά η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια υπόθεση και είχαν εκδηλωθεί τελεσιδικές αποφάσεις από τα δικαστήρια. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου της Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας. Το πρόστιμο ύψους 200.000 ευρώ επιβλήθηκε για παραβιάσεις σχετικές με τη λήψη και καταχώριση εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση του 2004. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μειωμένου προστίμου (2.500 ευρώ), υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα και η χρηστή διοίκηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί απόφαση σε προηγούμενη προσφυγή και η υπόθεση είχε τελεσιδικήσει στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο από τους διαχειριστές της κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 200.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια του 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου σύμφωνα με νεότερες οδηγίες. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια πράξη, η οποία είχε εξεταστεί τόσο διοικητικά όσο και δικαστικά, με τελική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της, κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μικρότερου προστίμου σύμφωνα με οδηγίες της ΑΑΔΕ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχών όπως η ισότητα, η χρηστή διοίκηση και η προστατευόμενη εμπιστοσύνη. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληξε ότι η προσφυγή ήταν απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα Διοικητικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά της οριστικής πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500€ για τη χρήση 2014, λόγω λήψης 58 εικονικών φορολογικών στοιχείων από ανύπαρκτη συναλλακτική εταιρεία. Η ελεγκτική αρχή διαπίστωσε ότι οι συναλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν, καθώς η προμηθεύτρια εταιρεία ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, πλημμέλεια στοιχειοθέτησης και παραβίαση αρχών διοίκησης, αλλά οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την επιβολή του προστίμου, θεωρώντας ότι οι συναλλαγές ήταν εικονικές και δεν αποδείχθηκε η καλή πίστη της εταιρείας.

Η απόφαση αριθμού 646/2024 αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας διαλυθείσας εταιρείας (ΕΠΕ) και ενός φυσικού προσώπου, κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από το 2ο ΕΛ.ΚΕ. Αττικής. Το πρόστιμο επιβλήθηκε για τη λήψη και καταχώρηση 7 εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής αξίας 92.580 ευρώ, συν ΦΠΑ 21.293,40 ευρώ, κατά τη χρήση 2014. Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν παραγραφή και πλημμελή αιτιολογία της πράξης, αλλά τα δικαιολογητικά τους απορρίφθηκαν ως αβάσιμα. Το Διαιτητικό Δικαστήριο κρίθηκε ότι η εκδότρια εταιρεία των τιμολογίων δεν ήταν ικανή να παράσχει τις υπηρεσίες και ότι τα στοιχεία ήταν εικονικά.

Η απόφαση 506/01.04.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας «...............» (ΑΦΜ ...............) κατά της πράξης επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2015. Η πράξη (υπ’ αριθ. ............... /05.11.2024) αφορούσε την επιβολή προστίμου 2.500,00 € (βάσει του άρθρου 54 του ν. 4987/2022) λόγω έκδοσης τριακοσίων τριάντα δύο (332) μερικώς εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η απόφαση στήριξε την απόρριψη στους προγενέστερους ελέγχους που διαπίστωσαν εκτεταμένη λήψη εικονικών στοιχείων, με το ποσοστό των εικονικών αγορών να ανέρχεται στο 89% επί του συνόλου των αγορών. Επιπλέον, ποσοτικός έλεγχος (μέθοδος κλειστής αποθήκης) έδειξε ότι το 79% των πωλήσεων σε kg δεν δικαιολογούνταν από αντίστοιχες αγορές. Συνεπώς, όλοι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας κρίθηκαν αβάσιμοι.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας, λόγω μη διαφύλαξης ή μη προσκόμισης Φορολογικού Ηλεκτρονικού Μηχανισμού (Φ.Η.Μ.). Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι η επιχείρησή του είχε διακοπεί από το 2001, αλλά η Δ.Ο.Υ. διαπίστωσε ότι η απώλεια της Φ.Η.Μ. έγινε το 2023, κατά τη διαδικασία εκπρόθεσμης διακοπής της επιχείρησης. Η απόφαση επικυρώνει το πρόστιμο, καθώς οι υποχρεώσεις διαφύλαξης της Φ.Η.Μ. ισχύουν ανεξάρτητα από το χρόνο διακοπής της επιχείρησης, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.