ΔΕΔ/Αθ/223/2024

Η απόφαση αναφέρεται στην απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν η υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων το 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επαναφορά του προστίμου στα 2.500 ευρώ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχής ισότητας και χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή είχε ήδη εκδικαστεί σε προηγούμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και τους διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 200.000€ για παραβάσεις σχετικές με τη λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και τη μείωση του προστίμου στα 2.500€, βάσει της Ε.2042/10-05-2022. Η απόφαση κρίνει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς έχει ήδη εκδοθεί απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή κατά της ίδιας πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της υπό εκκαθάριση εταιρείας και των διαχειριστών της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000€ για παραβάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2002. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500€ βάσει της Ε.2042/10-05-2022, αλλά η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια υπόθεση και είχαν εκδηλωθεί τελεσιδικές αποφάσεις από τα δικαστήρια. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της, κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μικρότερου προστίμου σύμφωνα με οδηγίες της ΑΑΔΕ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχών όπως η ισότητα, η χρηστή διοίκηση και η προστατευόμενη εμπιστοσύνη. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληξε ότι η προσφυγή ήταν απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα Διοικητικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου της Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας. Το πρόστιμο ύψους 200.000 ευρώ επιβλήθηκε για παραβιάσεις σχετικές με τη λήψη και καταχώριση εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση του 2004. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μειωμένου προστίμου (2.500 ευρώ), υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα και η χρηστή διοίκηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί απόφαση σε προηγούμενη προσφυγή και η υπόθεση είχε τελεσιδικήσει στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο από τους διαχειριστές της κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 200.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια του 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου σύμφωνα με νεότερες οδηγίες. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια πράξη, η οποία είχε εξεταστεί τόσο διοικητικά όσο και δικαστικά, με τελική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια επιχειρηματίας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, λόγω απώλειας φορολογικής ταμειακής μηχανής (Φ.Τ.Μ.) μετά από κλοπή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, όπως συναγερμό, ηλεκτρονικά ρολά και κλειδαριές. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή διέκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή στοιχεία για να αποδειχθεί ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία ή ότι είχαν ληφθεί όλα τα δέοντα μέτρα διαφύλαξης. Η απόφαση επιβεβαίωσε την επιβολή του προστίμου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς η απώλεια του Φ.Τ.Μ. αποτελεί διαδικαστική παράβαση που προβλέπει την επιβολή προστίμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε ηλεκτρονικά στις 20-11-2023 από την προσφεύγουσα, η οποία αμφισβητούσε την Πράξη Επιβολής Προστίμου ύψους 2.500€ λόγω άρνησης συνεργασίας κατά τη διάρκεια ελέγχου. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε ότι η προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η προθεσμία των 30 ημερών από την κοινοποίηση της πράξης (1-9-2023) είχε παρέλθει. Η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και σχετικών αποφάσεων της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας, λόγω μη διαφύλαξης ή μη προσκόμισης Φορολογικού Ηλεκτρονικού Μηχανισμού (Φ.Η.Μ.). Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι η επιχείρησή του είχε διακοπεί από το 2001, αλλά η Δ.Ο.Υ. διαπίστωσε ότι η απώλεια της Φ.Η.Μ. έγινε το 2023, κατά τη διαδικασία εκπρόθεσμης διακοπής της επιχείρησης. Η απόφαση επικυρώνει το πρόστιμο, καθώς οι υποχρεώσεις διαφύλαξης της Φ.Η.Μ. ισχύουν ανεξάρτητα από το χρόνο διακοπής της επιχείρησης, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρείας κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 2.500 ευρώ που επιβλήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη δήλωση καταστροφής Φορολογικής Ταμειακής Μηχανής (Φ.Τ.Μ.), παραβιάζοντας τις υποχρεώσεις τήρησης αρχείων του άρθρου 13 ΚΦΔ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία, συγκεκριμένα σε πυρκαγιά/εμπρησμό που ξέσπασε στις 04.10.2019, καταστρέφοντας ολοσχερώς την επιχείρηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δέχτηκε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η πυρκαγιά συνιστά ανωτέρα βία και ότι δεν αποδείχθηκε αμέλεια από την πλευρά του φορολογουμένου για τη διαφύλαξη της Φ.Τ.Μ. Κατόπιν αυτού, η ΔΕΔ ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη.