ΔΕΔ/Αθ/221/2024

Η απόφαση αναφέρεται στην απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν η υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων το 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επαναφορά του προστίμου στα 2.500 ευρώ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχής ισότητας και χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή είχε ήδη εκδικαστεί σε προηγούμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της. Η προσφυγή αμφισβητούσε την επιβολή προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με την λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της αρχικής πράξης επιβολής του προστίμου και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500 ευρώ, βάσει της εγκύκλιου Ε.2042/10-05-2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση νέας προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου της Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας. Το πρόστιμο ύψους 200.000 ευρώ επιβλήθηκε για παραβιάσεις σχετικές με τη λήψη και καταχώριση εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση του 2004. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μειωμένου προστίμου (2.500 ευρώ), υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα και η χρηστή διοίκηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί απόφαση σε προηγούμενη προσφυγή και η υπόθεση είχε τελεσιδικήσει στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο από τους διαχειριστές της κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 200.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια του 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου σύμφωνα με νεότερες οδηγίες. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια πράξη, η οποία είχε εξεταστεί τόσο διοικητικά όσο και δικαστικά, με τελική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και τους διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 200.000€ για παραβάσεις σχετικές με τη λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και τη μείωση του προστίμου στα 2.500€, βάσει της Ε.2042/10-05-2022. Η απόφαση κρίνει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς έχει ήδη εκδοθεί απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή κατά της ίδιας πράξης.

Η απόφαση 801 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά πέντε πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ποσού 1.250 ευρώ (250 ευρώ ανά πράξη), που εκδόθηκαν από τη ΔΟΥ Κορίνθου για το φορολογικό έτος 2020. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω εκπρόθεσμης υποβολής πέντε δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων από μισθωτή εργασία. Η προσφεύγουσα εταιρεία ζήτησε την ακύρωση επικαλούμενη τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, λόγω του δυσανάλογα μικρότερου ύψους των καταβληθέντων φόρων σε σχέση με τα πρόστιμα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η επιβολή των προστίμων για την αντικειμενική υπόσταση της παράβασης (εκπρόθεσμη υποβολή) αποτελεί δέσμια αρμοδιότητα της Φορολογικής Διοίκησης, χωρίς διακριτική ευχέρεια εξέτασης του ύψους του προστίμου ή της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής τριών εκ διαθήκης κληρονόμων κατά πράξεων διοικητικού προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς. Οι προσφεύγοντες υπέβαλαν εκπρόθεσμα τις δηλώσεις τους (μετά την 01.12.2022), με αποτέλεσμα να καταλογιστούν φόροι κληρονομιάς, τόκοι εκπρόθεσμης καταβολής και πρόστιμο 100,00 €. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν να επωφεληθούν της έκπτωσης 5% για εφάπαξ καταβολή, ισχυριζόμενοι ότι ο ορισμός της πρώτης δόσης αναδρομικά στις 30.01.2023, τους στέρησε το δικαίωμα αυτό, λόγω καθυστέρησης της εκκαθάρισης από τη Φορολογική Αρχή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η προϋπόθεση για την έκπτωση (εξόφληση πριν τη λήξη της πρώτης δόσης) δεν πληρούνταν, λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής των δηλώσεων. Ο ορισμός της ημερομηνίας λήξης βασίστηκε στις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 5104/2024).

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της απόφασης ματαίωσης του διαγωνισμού για την «Προμήθεια, εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία ενός (1) Φωτοβολταϊκού Σταθμού επί γηπέδου ισχύος 500 kWp, που θα συνδεθεί στο δίκτυο Μέσης Τάσης του αναθέτοντος φορέα με χρήση του μηχανισμού Virtual net metering». Αντικείμενο της σύμβασης είναι η ανάπτυξη, εγκατάσταση και λειτουργία ενός φωτοβολταϊκού συστήματος αυτοπαραγωγής ενέργειας μέσω ανανεώσιμων πηγών, με προϋπολογισμό 500.000€ (συμπεριλαμβανομένης διετούς συντήρησης). Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ματαίωση έγινε χωρίς νόμιμη αιτιολογία, παραβιάζοντας αρχές όπως η χρηστή διοίκηση και η εύλογη εμπιστοσύνη, ενώ επισημαίνει ότι οι επικαλούμενες «τεχνικές και οικονομικές μεταβολές» (όπως η αύξηση του ορίου ισχύος σε 1 MW) δεν δικαιολογούν τη διακοπή της διαδικασίας, καθώς οι δυνατότητες αυτές ήταν ήδη γνωστές κατά την έκδοση της διακήρυξης.

Η Απόφαση 1567/2025 του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την προσφυγή ανάκλησης της ανώνυμης εταιρείας «Οργανισμός Λιμένος Λαυρίου» (ΟΛΛ) και την υπέρ αυτής παρέμβαση αλλοδαπής εταιρείας. Οι εταιρείες ζητούσαν την ανάκληση Πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου που κώλυε την υπογραφή σύμβασης για την προμήθεια και εγκατάσταση πλωτών κυματοθραυστών και προβλητών (προϋπολογισμού 3.266.012,00 ευρώ). Το Τμήμα έκρινε ορθώς ότι η υπογραφή κωλυόταν λόγω δύο ουσιωδών πλημμελειών: α) πλημμελής τεκμηρίωση του προϋπολογισμού καθώς δεν περιλαμβάνονταν τιμές μονάδας στη διακήρυξη, και β) οι μη δεσμευτικές προσφορές που χρησιμοποιήθηκαν για την τεκμηρίωση ήταν μη επίκαιρες, χρονολογούμενες από το 2022, για διαγωνισμό του 2025, πλήττοντας τη χρηστή διαχείριση. Δεν ανακαλεί την 262/2025 Πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου (ΣΤ΄ Θερινό) του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Η προσφεύγουσα ασκεί προδικαστική προσφυγή για την ακύρωση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. με αριθμό 19353/18-10-2017, η οποία ενέκρινε την ανάδειξη ενός προσωρινού αναδόχου για την παροχή υπηρεσιών ομαδικής ασφάλισης των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ και των τέκνων τους. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά διεθνή δημόσιο ηλεκτρονικό διαγωνισμό για υπηρεσίες ασφάλισης (CPV 66510000-8) με προϋπολογισμένη δαπάνη 980.000,00 ευρώ (άνευ ΦΠΑ) για διάρκεια 12 μηνών. Η προσφυγή εστιάζει στην αμφισβήτηση της νομιμότητας της διαδικασίας, ισχυριζόμενη ότι η οικονομική προσφορά του προσωρινού αναδόχου ήταν ασαφής (μη αναγραφή τιμής παροχών υγείας ανά άτομο, παράλειψη φόρου ασφαλίστρων) και ότι παραβιάστηκαν αρχές όπως η χρηστή διοίκηση, η ισότητα και η διαφάνεια. Ζητείται επαναξιολόγηση των προσφορών και ανάδειξη της δικής της προσφοράς.