ΔΕΔ/Αθ/226/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου της Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας. Το πρόστιμο ύψους 200.000 ευρώ επιβλήθηκε για παραβιάσεις σχετικές με τη λήψη και καταχώριση εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση του 2004. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μειωμένου προστίμου (2.500 ευρώ), υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα και η χρηστή διοίκηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί απόφαση σε προηγούμενη προσφυγή και η υπόθεση είχε τελεσιδικήσει στα δικαστήρια.

Η απόφαση αναφέρεται στην απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλαν η υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Νέας Ιωνίας για παραβιάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων το 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επαναφορά του προστίμου στα 2.500 ευρώ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχής ισότητας και χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή είχε ήδη εκδικαστεί σε προηγούμενες διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της. Η προσφυγή αμφισβητούσε την επιβολή προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβάσεις σχετικές με την λήψη και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της αρχικής πράξης επιβολής του προστίμου και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500 ευρώ, βάσει της εγκύκλιου Ε.2042/10-05-2022. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση νέας προσφυγής ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και δύο διαχειριστές της, κατά μιας πράξης επιβολής προστίμου ύψους 600.000 ευρώ για παραβιάσεις σχετικές με την έκδοση και καταχώρηση εικονικών τιμολογίων κατά τη διάρκεια της χρήσης 2003. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και την επιβολή μικρότερου προστίμου σύμφωνα με οδηγίες της ΑΑΔΕ, ισχυριζόμενοι παραβίαση αρχών όπως η ισότητα, η χρηστή διοίκηση και η προστατευόμενη εμπιστοσύνη. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληξε ότι η προσφυγή ήταν απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα Διοικητικά Δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία και τους διαχειριστές της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 200.000€ για παραβάσεις σχετικές με τη λήψη εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2004. Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ακύρωση της πράξης και τη μείωση του προστίμου στα 2.500€, βάσει της Ε.2042/10-05-2022. Η απόφαση κρίνει την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς έχει ήδη εκδοθεί απόφαση για την ίδια υπόθεση από τα διοικητικά δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή κατά της ίδιας πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της υπό εκκαθάριση εταιρείας και των διαχειριστών της κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 600.000€ για παραβάσεις λήψης εικονικών τιμολογίων κατά τη χρήση 2002. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση της πράξης και την εφαρμογή μειωμένου προστίμου ύψους 2.500€ βάσει της Ε.2042/10-05-2022, αλλά η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη καθώς είχε ήδη ασκηθεί προηγούμενη προσφυγή για την ίδια υπόθεση και είχαν εκδηλωθεί τελεσιδικές αποφάσεις από τα δικαστήρια. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, που απαγορεύει τη δεύτερη προσφυγή για την ίδια πράξη.

Η απόφαση αριθμού 460 εκδόθηκε από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής. Ο προσφεύγων είχε καταθέσει προσφυγή κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 100,00 ευρώ, που του επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της συγκεντρωτικής κατάστασης φορολογικών στοιχείων λιανικών συναλλαγών για το Γ’ τρίμηνο του 2016. Η προσφυγή υποβλήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2023, αλλά απορρίφθηκε καθώς θεωρήθηκε εκπρόθεσμη, αφού η προθεσμία των 30 ημερών από την τεκμαιρόμενη γνώση της πράξης είχε παρέλθει. Η απόφαση αναφέρει ότι ο προσφεύγων είχε προβεί σε αποπληρωμή του προστίμου στις 11 Απριλίου 2023, γεγονός που τεκμαίρεται ως γνώση της πράξης.

Η απόφαση 927 της ΔΕΔ αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας χονδρικού εμπορίου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019 του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή είχε απορρίψει τη μεταφορά πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ από προηγούμενες περιόδους, θεωρώντας ότι είχε παραγραφεί. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης πιστωτικού υπολοίπου δεν αφορά αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο και υπόκειται στην πενταετή γενική παραγραφή (όχι στην τριετή). Συνεπώς, εφόσον το πιστωτικό υπόλοιπο δεν είχε παραγραφεί, ο ισχυρισμός κρίθηκε βάσιμος, με αποτέλεσμα την ακύρωση της πράξης για το 2018 και την τροποποίηση της πράξης για το 2019, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια εταιρεία κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/04/2020-30/06/2020. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η προσφυγή της ήταν εμπρόθεσμη λόγω άγνοιας του ελέγχου από τους διαχειριστές της, οι οποίοι είναι Κινέζοι υπήκοοι και δεν μιλούν ελληνικά, ενώ ο εξουσιοδοτημένος λογιστής τους δεν παρακολουθούσε τα ηλεκτρονικά μηνύματα. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι η πράξη είχε κοινοποιηθεί νόμιμα ηλεκτρονικά στον λογαριασμό της εταιρείας στο σύστημα TAXISnet και ότι ο λογιστής είχε λάβει γνώση των προσωρινών αποτελεσμάτων του ελέγχου. Η προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, μετά τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών από την κοινοποίηση της πράξης, και γι' αυτό απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 1218/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει εκπρόθεσμα (στις 12-12-2024 αντί για 30-11-2024) την αρχική δήλωση απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση για την περίοδο 01-10-2024 έως 31-10-2024, από την οποία προέκυψε ποσό φόρου 3 ευρώ. Ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ Ιωνίας Θεσσαλονίκης επέβαλε πρόστιμο ύψους 100,00€ βάσει του άρθρου 53 του Ν. 5104/2024 για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης από την οποία δεν προκύπτει υποχρέωση καταβολής φόρου. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ξέχασε να υποβάλει τη δήλωση και θεώρησε άδικο το πρόστιμο των 100€ για 3€ τέλους. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας το πρόστιμο, καθώς η επιβολή του προστίμου ενέπιπτε στη δέσμια αρμοδιότητα της διοίκησης με βάση τις φορολογικές διατάξεις, διατηρώντας την τελική οφειλή προστίμου στα 100,00€.