ΔΕΔ/Αθ/238/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά σχετικά με την αλληλέγγυα ευθύνη του για χρέη της εταιρείας «...». Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών εξέτασε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα ότι η φορολογική αρχή δεν εξέτασε την αίτησή του στην ουσία, αλλά διαπίστωσε ότι τα χρέη είχαν ήδη εξοφληθεί και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιστροφής των ποσών σύμφωνα με το νόμο. Η απόφαση επιβεβαίωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ., αναφέροντας ότι το θέμα είχε ήδη τεθεί σε προηγούμενες αποφάσεις και ότι η προσφυγή ήταν άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών, σχετικά με την αίτηση επιστροφής ΦΠΑ ύψους 166.605,76 € για το Β΄ τρίμηνο του 2017. Η εταιρεία διεκδίκησε τη μείωση της βάσης επιβολής ΦΠΑ λόγω εκπτώσεων (rebate) σε φαρμακευτικά προϊόντα που πούλησε σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ. Η φορολογική αρχή απορρίπτει το αίτημα, καθώς ο έλεγχος για τη συγκεκριμένη περίοδο είχε ήδη οριστικοποιηθεί και η τροποποιητική δήλωση δεν μπορούσε να υποβληθεί μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου. Η απόφαση επικαλείται τις σχετικές νομοθεσίες, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 19 και 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4987/2022), καθώς και σχετικές πολιτικές και αποφάσεις της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση (αριθμός 365/10.03.2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «.................» ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά βεβαίωσης διοικητικών κυρώσεων ύψους 900,00€, οι οποίες είχαν επιβληθεί από τη Χημική Υπηρεσία Κεντρικής Μακεδονίας και βεβαιωθεί από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το πρόστιμο είχε ήδη εξοφληθεί στις 07.03.2024. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το εν λόγω πρόστιμο δεν υπάγεται στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.) και συνεπώς δεν δύναται να ασκηθεί κατ’ αυτού ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη που ζητούσε την επιστροφή φόρου μεταβίβασης ακινήτου. Ο φόρος καταβλήθηκε το 2021 για μια συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου, αλλά δεν συντελέστηκε ποτέ η υπογραφή του οριστικού συμβολαίου. Ο πολίτης υποστήριξε ότι το ακίνητο είχε νομικό ελάττωμα και ότι περίμενε τη δικαστική απόφαση για τη διευθέτησή του. Ωστόσο, η αίτηση επιστροφής του φόρου υποβλήθηκε εκτός της προθεσμίας ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης φόρου, όπως ορίζει ο νόμος 1521/1950. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης, καθώς το δικαίωμα επιστροφής είχε παραγραφεί.

Η απόφαση 1224, εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 4 Ιουλίου 2025 από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών. Αντικείμενο της ήταν η ενδικοφανής προσφυγή ενός φυσικού προσώπου κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης Φ.Π.Α. (3ο τρίμηνο 2022). Η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα. Η εκπρόθεσμη (τροποποιητική) δήλωση υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου, αλλά δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη το άρθρο 53 παρ. 7 περ. α΄ του Ν. 5104/2024, το οποίο προβλέπει ότι τα πρόστιμα δεν επιβάλλονται σε περίπτωση υποβολής εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. εφόσον η αρχική δήλωση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα, έκανε δεκτή την προσφυγή και ακύρωσε το πρόστιμο. Η οριστική φορολογική υποχρέωση για πρόστιμο διαμορφώθηκε στα 0,00€.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που στρεφόταν κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 300€ (100€ η κάθε μία), λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση των πράξεων, δικαιολογώντας την καθυστέρηση λόγω κληρονομικής διαδοχής του ακινήτου και των επακόλουθων διαφωνιών με τον μισθωτή (ΔΕΔΔΗΕ) σχετικά με την ημερομηνία έναρξης της νέας μίσθωσης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη (μη επιτρεπτή δεύτερη ενδικοφανής προσφυγή), επικαλούμενη ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, επί της οποίας είχε ήδη εκδοθεί η υπ' αρίθμ. 1119/16-06-2025 απόφαση, παραβιάζοντας έτσι τον κανόνα της εφάπαξ ασκήσεως.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας έναντι της πράξης επιβολής προστίμου από τη ΔΟΥ Χολαργού, για εκπρόθεσμη υποβολή συγκεντρωτικής κατάστασης φορολογικών στοιχείων εσόδων (ΜΥΦ) για το 4ο τρίμηνο του 2017. Το πρόστιμο ύψους 100 ευρώ επιβλήθηκε βάσει των άρθρων 14, 54 και 62 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), καθώς η υποβολή της κατάστασης έγινε μετά την προθεσμία της 5ης Απριλίου 2018, που καθορίστηκε από την ΠΟΛ.1022/2014. Η απόφαση επιβεβαιώνει τη νομιμότητα της πράξης της ΔΟΥ, αναφέροντας ότι οι εκπρόθεσμες υποβολές διαφορετικών τριμήνων επιφέρουν ξεχωριστές κυρώσεις.

Η απόφαση 967/22.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς (αριθ. ......../30.12.2024) του 2ου ΕΛ.ΚΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η πράξη επέβαλε συνολικό φόρο ύψους €103.185,48 στην προσφεύγουσα, εκ διαθήκης κληρονόμο, μετά τον επαναπροσδιορισμό της αξίας της κληρονομιαίας περιουσίας από €236.908,59 σε €361.687,67. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για κοινοποίηση της πράξης είχε υποπέσει σε παραγραφή στις 31/12/2024. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η κοινοποίηση μέσω θυροκόλλησης στις 30/12/2024 ήταν μη νόμιμη, καθώς δεν αποδείχθηκε αδυναμία ψηφιακής κοινοποίησης, ενώ η ψηφιακή κοινοποίηση συντελέστηκε αργότερα, στις 07/01/2025. Κατά συνέπεια, το δικαίωμα του Δημοσίου κρίθηκε παραγεγραμμένο, η ενδικοφανής προσφυγή έγινε δεκτή και η καταλογιστική πράξη ακυρώθηκε.

Η Πράξη 94/2025 του ΣΤ’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά τον έλεγχο σχεδίου σύμβασης για την ανάθεση υπηρεσιών επιθεώρησης, ελέγχου και συντήρησης δώδεκα παιδικών χαρών από τον Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α., συμβατικής αξίας 56.400,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. Το Κλιμάκιο έκρινε ότι το σχέδιο σύμβασης υποβλήθηκε απαραδέκτως για προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας. Αυτό συνέβη διότι οι εν λόγω υπηρεσίες αποτελούν όρο που είχε ήδη περιληφθεί και κριθεί οριστικά στο κείμενο της αρχικής σύμβασης προμήθειας και τοποθέτησης οργάνων, η οποία είχε εγκριθεί με την Πράξη 257/2022. Επομένως, η υποβολή ανάγεται στην εκτέλεση συμβατικού όρου και όχι σε προσυμβατικό στάδιο.

Δικαίωμα προαίρεσης.(,,,) Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά σε προηγούμενη σκέψη, κατά την κρίση του Κλιμακίου δεν καταλείπεται πεδίο για την άσκηση προσυμβατικού ελέγχου νομιμότητας στο υποβληθέν σχέδιο συμβάσεως και απαραδέκτως υποβάλλεται αυτοτελώς για έλεγχο ενώπιον του Κλιμακίου τούτου. Και τούτο, διότι : α) Το επίμαχο σχέδιο αφορά στην κατάρτιση συμβάσεως μετά την ενεργοποίηση όρου (δικαιώματος προαιρέσεως) που είχε ήδη περιληφθεί στο κείμενο της από 21.1.2010 αρχικής συμβάσεως και είχε διέλθει τον προσυμβατικό έλεγχο νομιμότητας του άρθρου 19 του π.δ/τος 774/1980, εντάσσεται δε στο πλαίσιο εκτελέσεως της προηγούμενης συμβάσεως, της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος. Επομένως, οποιαδήποτε κρίση ως προς τους όρους ασκήσεως του εν λόγω δικαιώματος, θα αποτελούσε κρίση περί την εκτέλεση συμβατικού όρου και όχι κρίση αναγόμενη στο πεδίο του προσυμβατικού ελέγχου (βλ. Πράξ. Ζ΄ Κλιμ. Ελ.Συν. 194/2010), ενώ  θα προϋπέθετε την επάνοδο σε ήδη κριθέντα από το Κλιμάκιο ζητήματα, καθόσον  το επίμαχο δικαίωμα προαιρέσεως είχε ελεγχθεί ως προς το ποιοτικώς και ποσοτικώς ορισμένο αυτού αλλά και την  διάρκειά του κατά τον έλεγχο του σχεδίου της αρχικής συμβάσεως