ΔΕΔ/Θεσ/967/2025

Η απόφαση 263/11-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από εκ διαθήκης κληρονόμο κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Καλαμάτας. Ο θάνατος του κληρονομούμενου είχε συμβεί στις 12-04-2017. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωσή της ισχυριζόμενη ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου να εκδώσει πράξεις. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπιστώνει ότι η πράξη εκδόθηκε κατόπιν δικής της υποβολής συμπληρωματικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς στις 13/09/2024, στην οποία δήλωσε νέα ακίνητα. Κατά συνέπεια, απορρίπτει την προσφυγή και επικυρώνει τον συνολικό καταλογιζόμενο φόρο ύψους 43.266,78€.

Η απόφαση 321/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την εκπρόθεσμη ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 07/11/2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της υπ' αριθ. ..../12.09.2024 οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η πράξη είχε επιβάλει συνολικό ποσό €9.000,00 (κύριος φόρος €6.000,00 και πρόστιμο €3.000,00), κατόπιν διαπίστωσης ότι δωρεά χρηματικού ποσού €30.000,00 έγινε από τον αδελφό και όχι από τη μητέρα του προσφεύγοντα. Δεδομένου ότι η κοινοποίηση της πράξης συντελέστηκε ψηφιακά στις 24/09/2024, η προθεσμία των 30 ημερών για την άσκηση της προσφυγής έληγε στις 24/10/2024, με αποτέλεσμα την απόρριψή της ως εκπρόθεσμης.

Η απόφαση 766/05-05-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της ............. .............. .............. ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€ (αρ. ........./05-03-2024) από τη Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής, το οποίο επιβλήθηκε για μη εμπρόθεσμη υποβολή αρχικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Ενώ η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο δεν την αφορούσε λόγω μεταγενέστερης μεταβολής της διαθήκης, η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η κοινοποίηση της αρχικής πράξης συντελέστηκε στις 18-03-2024, ενώ η προσφυγή υποβλήθηκε πολύ αργότερα, στις 10-01-2025, ξεπερνώντας την αποκλειστική προθεσμία των 30 ημερών.

Κοινοποίηση τουαρίθμ.2/83840/0022/2013 εγγράφου αναφορικά με το δικαίωμα χρήσης ΙΧ στις μετακινήσεις εκτός έδρας

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, η οποία υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, που εκδόθηκε από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η οφειλή, ύψους 9.757,50 € (συμπεριλαμβανομένων προστίμων Φ.Π.Α., Κ.Β.Σ., τόκων και προσαυξήσεων) προερχόταν από την αποβιώσασα μητέρα του. Ο προσφεύγων ζητούσε την απαλλαγή από τις προσαυξήσεις λόγω άγνοιας της οφειλής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής – Υπερημερίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη προσδιορισμού φόρου, αλλά πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά τέτοιων πράξεων, ο νόμος προβλέπει την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων και όχι την ειδική διοικητική διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 72 του ν. 5104/2024.

Η απόφαση 257/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από εκ διαθήκης κληρονόμο, η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να εκδώσει τις πράξεις είχε παραγραφεί (θάνατος 2017). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν συνεπεία δικής της υποβολής συμπληρωματικής δήλωσης (Σεπτέμβριος 2024) για νέα, αδήλωτα ακίνητα, μετά από εντολή ελέγχου. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ επικύρωσε τις πράξεις, επιβεβαιώνοντας συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση 36.668,19€ (συμπεριλαμβανομένων προστίμων).

Η απόφαση 1225/07.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ. Η προσφεύγουσα ζήτησε την εκκαθάριση τροποποιητικής δήλωσης για μερική ανάκληση προηγούμενης δήλωσης φόρου κληρονομιάς (του 2009) σχετικά με ένα ακίνητο, επικαλούμενη ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε σε άλλο πρόσωπο (νόμιμο μεριδούχο) μέσω συμβιβασμού που επικυρώθηκε στις 07/03/2013. Η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα με το αιτιολογικό ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για επιβολή φόρου κληρονομιάς έχει παραγραφεί, καθώς η φορολογική υποχρέωση γεννήθηκε πριν την 31η Δεκεμβρίου 2008. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι ο χρόνος φορολογίας μετατέθηκε στο χρόνο επικύρωσης του συμβιβασμού (2013). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό περί μετάθεσης, καθώς η προσφεύγουσα είχε αποδεχθεί τη νομή της κληρονομιαίας περιουσίας κατά τον χρόνο γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης (θάνατος το 2008), και ως εκ τούτου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 7 περ. γ' του Ν.2961/2001 για μετάθεση του χρόνου. Ομοίως, η περ. δ' του ίδιου άρθρου αφορά τον αξιώνοντα το κληρονομικό δικαίωμα (τον νόμιμο μεριδούχο) και όχι την προσφεύγουσα. Κατά συνέπεια, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Εφαρμογή ή μη του άρθρου 1005 (παρ.3) ΚΠολΔ σε ακίνητα που περιέρχονται στο Δημόσιο χωρίς όρο και σε ακίνητα που ανήκουν σε σχολάζουσες κληρονομίες και λοιπά θέματα εκκαθάρισης περιουσιών κατά το ν. 4182/2013.(....)1) Στις εκποιήσεις ακινήτων σύμφωνα με το άρθρο 24 του ν.4182/2013, κατά την εκκαθάριση κληρονομίας που περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο έκτης τάξης (1824 ΑΚ), υφίσταται ακούσιο νομοθετικό κενό, η συμπλήρωση του οποίου, με αναλογική εφαρμογή του άρθρου 1005 παρ. 3 ΚΠολΔ ως προς την απόσβεση υποθήκης ή προσημείωσης και την εξάλειψη των εγγεγραμμένων βαρών, με τίτλο την πράξη εξόφλησης του τιμήματος εκποίησης, μπορεί μεν να υποστηριχθεί, δεδομένου όμως ότι πρόκειται για θεωρητική προσέγγιση και αφορά την τύχη εμπραγμάτων δικαιωμάτων, το ζήτημα αυτό πρέπει να αντιμετωπισθεί νομοθετικά, για λόγους άρσης της νομικής αμφιβολίας, ασφάλειας δικαίου, χρηστής διοίκησης και αποφυγής δικαστικών εμπλοκών και των προβλημάτων που ενδέχεται μετά βεβαιότητας ότι θα προκύψουν, ματαιωμένου, κατά συνέπεια, και του σκοπού του παραπάνω νόμου για ταχεία και απρόσκοπτη εκκαθάριση των κληρονομιών που περιέρχονται στο Δημόσιο ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο (κατά πλειοψηφία). 2) Αναλογική εφαρμογή του άρθρου 1005 ΚΠολΔ, δεν μπορεί να γίνει στην εκποίηση ακινήτου σχολάζουσας κληρονομίας, προς τούτο δε απαιτείται, σε κάθε περίπτωση, ρητή νομοθετική πρόβλεψη (ομόφωνα). 3) Η εκκαθάριση κληρονομίας, σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν.4182/2013, λήγει μόνο με την υποβολή από τον εκκαθαριστή πλήρους έκθεσης για την από αυτόν εκκαθάριση και διοίκηση της κληρονομιαίας περιουσίας, την ύπαρξη και τα στοιχεία της οποίας διαπίστωσε κατά την εκτέλεση του έργου του, έργο το οποίο παύει με την έγκριση της οριστικής λογοδοσίας του (ομόφωνα). 4) Τα έξοδα εκκαθάρισης κληρονομίας που περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο έκτης τάξης (1824 ΑΚ) και οι αμοιβές του εκκαθαριστή της, καθώς και τα έξοδα σχολάζουσας κληρονομίας και η αμοιβή του κηδεμόνα αυτής, προαφαιρούνται, σύμφωνα με το άρθρο 975 ΚΠολΔ, πριν την κατάταξη των δανειστών (ομόφωνα).

Η απόφαση με αριθμό 243 εκδόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Αφορά ενδικοφανή προσφυγή πολίτη κατά διαφόρων πράξεων διορθωτικού και διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2016 έως 2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε οικονομική αδυναμία και ότι βιοπορίζεται από κοινωνικά επιδόματα. Η Διεύθυνση απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η προθεσμία των 30 ημερών από την κοινοποίηση των πράξεων είχε παρέλθει. Ο προσφεύγων έχει το δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.

Η απόφαση 513/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από φερόμενη κληρονόμο κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων (ΦΕφπ), Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης (ΕισφΑλληλ) και ΦΠΑ, καθώς και προστίμων, του 4ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για τις περιόδους 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι αποποιήθηκε την κληρονομιά νομίμως και εμπροθέσμως, καθώς απέκτησε θετική γνώση της επαγωγής και του λόγου της (λόγω αποποίησης προηγούμενων συγγενών) μόνο με την κοινοποίηση της εντολής ελέγχου (04.04.2023). Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος δεν θεμελίωσε τη θετική γνώση της προσφεύγουσας πριν την κοινοποίηση της εντολής. Ως εκ τούτου, ο πρώτος λόγος της προσφυγής έγινε δεκτός και διατάχθηκε η τροποποίηση των προσβαλλόμενων πράξεων ώστε να διαγραφεί η προσφεύγουσα από το σώμα τους ως κληρονόμος της αποβιωσάσης.