ΔΕΔ/Αθ/316/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά της απόρριψης του αιτήματός του για επαναϋπολογισμό και επιστροφή καταβληθέντων ποσών ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2015 και 2016. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει τροποποιητικές δηλώσεις (Ε9) για τα έτη 2015-2019 το 2020, αλλάζοντας την επιφάνεια ενός ακινήτου για νομικούς λόγους. Η φορολογική αρχή αποδέχθηκε εν μέρει το αίτημά του για επαναϋπολογισμό, αλλά απέρριψε το τμήμα που αφορούσε τα έτη 2015 και 2016 λόγω παραγραφής. Η υπόθεση εξετάστηκε με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Ν.4223/2013, και κατέληξε στην επικύρωση της απόρριψης λόγω εκπρόθεσμης υποβολής των τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2015 και 2016, τα οποία θεωρήθηκαν παραγεγραμμένα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρίας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 500,00€, σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 5104/2024, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης απόδοσης τελών χαρτοσήμου μηνός Μαΐου 2024. Η εκπρόθεσμη δήλωση αφορούσε τέλη χαρτοσήμου και ΟΓΑ συνολικού ποσού 4,79€ επί τιμολογίων τόκων υπερημερίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το επιβληθέν πρόστιμο των 500€, έναντι του μικρού αποδοτέου ποσού, παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η φορολογική αρχή δε διαθέτει διακριτική ευχέρεια στον προσδιορισμό του ύψους του προστίμου και ότι το μέτρο δεν είναι προδήλως ακατάλληλο για τον επιδιωκόμενο σκοπό, επιβεβαιώνοντας ορθά την επιβολή του προστίμου.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης της φορολογικής αρχής για αίτημα επιστροφής τελών χαρτοσήμου και την επιβολή προστίμου λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης. Η εταιρεία υπέβαλε δήλωση με επιφύλαξη, ισχυριζόμενη ότι η δανειακή σύμβαση με τρίτη εταιρεία στην Ολλανδία δεν υπάγεται σε τέλη χαρτοσήμου, καθώς δεν έχει υποχρεώσεις εκτελεστές στην Ελλάδα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε την προσφυγή, ακύρωσε τη σιωπηρή απόρριψη και το πρόστιμο, και διέταξε τη νόμιμη επανεξέταση της υπόθεσης από τη φορολογική αρχή.

Η απόφαση αριθμού 156/2024 εκδόθηκε από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) στις 22 Ιανουαρίου 2024. Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια εταιρεία κατά των πράξεων της Δ.Ο.Υ. Σπάρτης, οι οποίες αφορούσαν διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017 και επιβολή προστίμου. Η εταιρεία επέμενε ότι ο έλεγχος ήταν νομικώς πλημμελής, ότι δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες επίδοσης των πράξεων και ότι ο προσδιορισμός του μικτού κέρδους βασίστηκε σε μη επαρκώς αιτιολογημένα στοιχεία από ομοειδείς επιχειρήσεις. Ωστόσο, η Αρχή κατέληξε ότι οι πράξεις της Δ.Ο.Υ. ήταν νόμιμες και ορθά αιτιολογημένες, επιβεβαιώνοντας τη φορολογική υποχρέωση της εταιρείας και τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν.

Η απόφαση 20 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) Θεσσαλονίκης, με ημερομηνία 08.01.2025, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρίας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 500,00€, βάσει του άρθρου 53 του ν.5104/2024, από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Θεσσαλονίκης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης απόδοσης τελών χαρτοσήμου (περίοδος 01.04.2024 – 30.04.2024) επί τιμολογίων τόκων υπερημερίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η επιβολή προστίμου 500€ έναντι του μικρού παρακρατηθέντος ποσού αντιβαίνει στις αρχές της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό κρίνοντας ότι ορθώς επιβλήθηκε το πρόστιμο καθώς η δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα μετά την καταληκτική ημερομηνία 31.05.2024, επικυρώνοντας έτσι την οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 500,00€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής που υποβλήθηκε από την κληρονόμο του θανόντα πατέρα της, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που εκδόθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας για το φορολογικό έτος 2021. Η προσφεύγουσα επεσήμανε λανθασμένη απόρριψη του πίνακα ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών από τη φορολογική αρχή, ζητώντας την αναγνώριση του δηλωθέντος ποσού των 996.083,79 ευρώ. Ωστόσο, η υπηρεσία επανεξέτασης διαπίστωσε ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν επαρκούσαν για να δικαιολογήσουν την αύξηση του αναγνωριζόμενου ποσού κεφαλαίου, επιβεβαιώνοντας έτσι την αρχική απόφαση της Δ.Ο.Υ. που κατέληξε σε οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 76.620,72 ευρώ.

Η απόφαση 1073/10-06-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης λόγω εκπρόθεσμης άσκησης. Ο προσφεύγων, ασκών ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ζωικών και φυτικών λιπασμάτων, είχε υποβάλει την προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ (άρθ. 53 ν.5104/2024), λόγω εκπρόθεσμης υποβολής ανακεφαλαιωτικού πίνακα ενδοκοινοτικών αποκτήσεων/λήψης υπηρεσιών (περιόδου 01.03.2024 – 31.03.2024) στις 13.05.2024. Η προσβαλλόμενη πράξη κοινοποιήθηκε νομίμως στις 08-01-2025 μέσω taxisnet, με την αναγνώρισή της. Η προθεσμία 30 ημερών για την άσκηση της προσφυγής έληγε στις 07-02-2025, ωστόσο η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 08-02-2025. Ως εκ τούτου, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή.

Η Απόφαση 1318 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου. Ο προσφεύγων είχε επιβληθεί πρόστιμο 100,00€ από την Δ.Ο.Υ. Ζ΄ Θεσσαλονίκης, βάσει του άρθρου 53 του ΚΦΔ, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής περιοδικής δήλωσης ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο 01/10/2024 έως 31/12/2024. Η δήλωση υποβλήθηκε στις 04-02-2025 αντί της καταληκτικής ημερομηνίας 31-01-2025, και δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε προσωπικά προβλήματα και το γεγονός ότι δεν όφειλε φόρο. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η παράβαση της εκπρόθεσμης υποβολής, ακόμα και χωρίς οφειλόμενο φόρο, επισύρει το πρόστιμο των 100€, καθώς οι φορολογικές κυρώσεις είναι αντικειμενικές και τυπικές.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Τελών Χαρτοσήμου φορολογικού έτους 2019, ύψους €269.999,41. Η φορολογική αρχή (Δ.Ο.Υ. Αγίου Νικολάου) είχε προσδιορίσει τη διαφορά τελών διότι έκρινε ότι σύμβαση που συνήψε η προσφεύγουσα για οφειλή ύψους €7.499.983,63, βάσει της οποίας έλαβε €3.500.000,00 και διέγραψε το υπόλοιπο, αποτελεί σύμβαση συμβιβασμού (άρθρο 871 ΑΚ) και υπόκειται σε τέλος χαρτοσήμου 2% επί του αρχικά αξιούμενου ποσού. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε εσφαλμένο χαρακτηρισμό της σύμβασης ως συμβιβασμού. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του συμβιβασμού, ιδίως λόγω της επισφαλούς φύσης της απαίτησης και των αμοιβαίων υποχωρήσεων των μερών, επικυρώνοντας έτσι την καταλογιστική πράξη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία στρέφονταν κατά του διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή προστίμου ύψους 100 ευρώ και την απαλλαγή από προσαυξήσεις, ισχυριζόμενη ότι είχε υποβάλει εμπρόθεσμα την αρχική φορολογική δήλωση και ότι ο ΕΦΚΑ ανάρτησε καθυστερημένα συμπληρωματικό ποσό αποδοχών. Ωστόσο, το δικαστικό όργανο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη, καθώς το πρόστιμο του άρθρου 54 του ΚΦΔ δεν είχε ακόμη εκδοθεί από την αρμόδια υπηρεσία, συνεπώς δεν υπήρχε αντικείμενο προσβολής κατά τη στιγμή της υποβολής της προσφυγής.