ΔΕΔ/Αθ/442/2025

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την αρχική Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου (Δ.Ο.Υ. Λαμίας, φορολογικό έτος 2023), η οποία εξέδιδε διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 75.498,77 € λόγω αγοράς ακινήτου. Μετά την έκδοση της αρχικής πράξης, ο προσφεύγων κληρονόμησε 208.913,47 € από κοινό λογαριασμό του θανόντος πατέρα του, ποσό το οποίο ήταν αφορολόγητο. Στη συνέχεια, υπέβαλε τροποποιητική δήλωση εισοδήματος, ενσωματώνοντας το ποσό στον κωδικό 781 για την κάλυψη των τεκμηρίων. Η υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση νέας Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία αντικατέστησε την αρχική. Επειδή η ενδικοφανής προσφυγή στρεφόταν κατά της αρχικής πράξης, η οποία έπαψε να υφίσταται ως εκτελεστή, η ΔΕΔ την απέρριψε.

Η απόφαση 36/09.01.2024 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά στην απόρριψη μιας ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα υπέβαλε την προσφυγή ηλεκτρονικά, ωστόσο στον φάκελο δεν περιλαμβανόταν συνημμένο έγγραφο ενδικοφανούς προσφυγής. Αντί αυτού, υπήρχαν μόνο φορολογικές δηλώσεις (Ε1) και πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου παλαιότερων ετών. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφυγή δεν προσδιόριζε ρητώς την προσβαλλόμενη πράξη ούτε τους λόγους αμφισβήτησής της, καθιστώντας το δικόγραφο άκυρο, εντελώς αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, σύμφωνα με σχετική νομολογία (π.χ. ΣτΕ 6069/1996). Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας και έλλειψης καθορισμένου αιτήματος, καθώς δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 63 του Κ.Φ.Δ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου. Η προσφεύγουσα αρχικά αμφισβήτησε πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (έτους 2023) ύψους 1.429,88 €, ισχυριζόμενη ότι έπεσε θύμα απάτης και ότι η 1η τροποποιητική δήλωση, η οποία δημιούργησε τη φορολογική υποχρέωση καταχωρώντας εισόδημα 9.500,00 € από την αλλοδαπή, είχε υποβληθεί χωρίς τη γνώση της. Με την προσφυγή ζητούσε την αποδοχή της 2ης τροποποιητικής δήλωσης που διέγραφε το επίμαχο ποσό. Ωστόσο, επειδή, μετά την υποβολή της προσφυγής, η αρμόδια φορολογική αρχή αποδέχθηκε τη 2η τροποποιητική δήλωση και προσδιόρισε φόρο ίσο με την αρχική δήλωση (6,11 €), η υπό κρίση ενδικοφανής προσφυγή κρίνεται πλέον άνευ αντικειμένου και απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 974/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένης κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (με τόκους εκπρόθεσμης καταβολής) και κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογούμενη υπέβαλε εκπρόθεσμα τροποποιητική δήλωση (27.12.2024) μετά την αρχική της δήλωση (04.04.2019), καθώς ο εργοδότης της ανάρτησε εκπρόθεσμα (27.06.2019) βεβαίωση αποδοχών που αφορούσε ασφάλισμα ομαδικού συνταξιοδοτικού συμβολαίου, χωρίς εκείνη να ενημερωθεί. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς της, αποδεχόμενη ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα χωρίς υπαιτιότητα της προσφεύγουσας. Συνεπώς, ακυρώθηκε το πρόστιμο των 100,00€ και τροποποιήθηκε η πράξη προσδιορισμού φόρου, χαρακτηρίζοντας την τροποποιητική δήλωση ως εμπρόθεσμη (ή εκπροθέσμως υποβληθείσα άνευ υπαιτιότητας).

Η απόφαση 385/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος μετά από απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Δικαστήριο ακύρωσε την αρχική απόρριψη της ΔΕΔ ως «άνευ αντικειμένου» και ανέπεμψε την υπόθεση για εξέταση επί της ουσίας. Ο προσφεύγων ζητούσε την αποδοχή τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝΦΙΑ (Ε9) για τα έτη 2016-2018, ώστε ακίνητα στην Έδεσσα να ταξινομηθούν ως ειδικά κτίρια (νοσηλευτήρια) αντί επαγγελματικής στέγης/κατοικίας, επικαλούμενος προηγούμενη δικαστική απόφαση. Η ΔΕΔ την απέρριψε εκ νέου, καθώς τα ακίνητα δεν διαθέτουν αθροιστικά οικοδομική άδεια και άδεια λειτουργίας νοσηλευτηρίου, όπως απαιτεί η ΠΟΛ 1237/2014, ενώ το δεδικασμένο της επικαλούμενης απόφασης δεν καλύπτει τα συγκεκριμένα φορολογικά έτη.

Η υπ’ αριθμόν 330/14.02.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά στην απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2020, 2021 και 2022. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις καταλογιστικές πράξεις του Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ., οι οποίες προέκυψαν από την απόρριψη δαπανών που αφορούσαν δικαιώματα χρήσης τεχνογνωσίας (royalties) για εισαγόμενα εμπορεύματα. Η ελεγκτική αρχή έκρινε ότι οι πληρωμές αυτές δεν τεκμηριώνουν μεταφορά τεχνογνωσίας σύμφωνα με την αρχή των ίσων αποστάσεων (άρθρο 50 ΚΦΕ), θεωρώντας τες ως συνεχείς υπηρεσίες. Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός περί μη αναγνώρισης μεταφοράς ζημίας του 2019 στα κέρδη του 2020, καθώς υπήρχε προγενέστερη οριστική πράξη που προσδιόριζε κέρδη για το 2019.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2023, καθώς φορολογήθηκε βάσει ελάχιστου καθαρού εισοδήματος (10.512,64€). Ισχυριζόταν ότι, λόγω του ότι εξασκούσε το επάγγελμα της λογίστριας σε οικισμό με πληθυσμό 50 κατοίκων, δικαιούταν μείωση 50% του ελαχίστου εισοδήματος, σύμφωνα με το άρθρο 28Γ παρ. 3 του ΚΦΕ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών διαπίστωσε ότι εκδόθηκε νέα πράξη προσδιορισμού φόρου (13.2.2025), κατόπιν αλλαγής των στοιχείων της έδρας της προσφεύγουσας, η οποία εφάρμοσε τη μείωση 50%, προσδιορίζοντας το ελάχιστο εισόδημα στα 5.256,32€. Συνεπώς, εφόσον το αίτημά της ικανοποιήθηκε πλήρως, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση 820 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής αγρότη κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018 από τη ΔΟΥ Έδεσσας. Η αρχική πράξη είχε καταλογίσει προσαύξηση περιουσίας 78.857,19€ λόγω ανεξήγητων πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς και διαφορών από στοιχηματικές εταιρείες (Bet365, Stoiximan). Η ΔΕΔ απέρριψε τους περισσότερους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος (σχετικά με δάνεια, μεταφορές από συγγενείς, πώληση αυτοκινήτου και καταθέσεις μετρητών). Ωστόσο, η ΔΕΔ δέχθηκε εν μέρει τον ισχυρισμό του για τα χρηματικά ποσά που αφορούσαν κινήσεις στους στοιχηματικούς λογαριασμούς, κρίνοντας ότι δεν συνιστούν πρωτογενή πίστωση, εκτός από 300,00€ μέσω προπληρωμένων καρτών. Ως αποτέλεσμα, η προσαύξηση περιουσίας μειώθηκε στα 64.947,90€ και ο συνολικός φόρος προς καταβολή μειώθηκε από 43.539,07€ σε 35.297,51€.

Η Απόφαση 596/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, φορολογικού έτους 2010. Οι προσφεύγοντες, γονείς ενός ανήλικου τέκνου, αμφισβήτησαν την αρχική αξία ακινήτου 1.000 τ.μ. που είχε προσδιοριστεί στα 535.000,00€ (€535/τ.μ.), υποστηρίζοντας ότι το μοναδικό συγκριτικό στοιχείο ήταν ανεπαρκές. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, αλλά έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί λανθασμένου προσδιορισμού αξίας, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ. Καθορίστηκε νέα τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο στα 338,00€, με αποτέλεσμα η συνολική αξία του ακινήτου να διαμορφωθεί στα 338.000,00€. Κατόπιν αυτού, η τελική συνολική φορολογική υποχρέωση (φόρος και πρόστιμο) μειώθηκε από 29.150,00€ σε 7.480,00€.

Η απόφαση 1198/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε έπειτα από αναπομπή της υπόθεσης από το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Σερρών, το οποίο έκρινε εμπρόθεσμη την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. έτος 2012 - χρήση 2011). Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής του δικαιώματος του δημοσίου. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί λανθασμένου προσδιορισμού των καθαρών κερδών. Συγκεκριμένα, η ΔΕΔ έκρινε πως η φορολογική αρχή εσφαλμένα ταύτισε τα λογιστικά κέρδη με τα ακαθάριστα έσοδα (173.585,88€) λόγω έλλειψης βιβλίων, ενώ έπρεπε να χρησιμοποιήσει μόνο το αποτέλεσμα του εξωλογιστικού προσδιορισμού (56.241,82€). Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ μείωσε το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό, τροποποιώντας την αρχική πράξη.