ΔΕΔ/Αθ/382/2024

Η απόφαση 123/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε κατά της απόφασης του Προϊσταμένου του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής. Η αρχική απόφαση είχε απορρίψει το αίτημα του προσφεύγοντος για υπαγωγή στις διατάξεις του άρθρου 5Γ του ν. 4172/2013, περί εναλλακτικής φορολόγησης των εισοδημάτων και μεταφοράς της φορολογικής κατοικίας του στην Ελλάδα, κρίνοντας ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η εν λόγω διαφορά, η οποία αφορά την απόρριψη αιτήματος μεταφοράς φορολογικής κατοικίας, είναι ακυρωτική, όχι διαφορά ουσίας. Ως εκ τούτου, δεν υπόκειται σε ενδικοφανή προσφυγή, αλλά υπάγεται απευθείας στην αρμοδιότητα των διοικητικών δικαστηρίων μέσω αίτησης ακυρώσεως, σύμφωνα με το άρθρο 362 του ν. 4700/2020, καθιστώντας έτσι την προσφυγή στη ΔΕΔ απαράδεκτη.

Η απόφαση (Αριθμός 1200) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από τον φορολογούμενο στις 28/02/2025. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για συμψηφισμό παρακρατηθέντος ποσού ύψους 12.000,00€ από ψηφιακή βεβαίωση οφειλής, εξαιρώντας ωστόσο οφειλές για τις οποίες ευθύνεται αλληλέγγυα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η υπό κρίση διαφορά, καθώς αφορά τον τρόπο συμψηφισμού του ποσού, δεν αποτελεί φορολογική διαφορά που αναφύεται στο στάδιο προσδιορισμού των οικονομικών βαρών, αλλά στο στάδιο της είσπραξης. Ως εκ τούτου, η διαφορά δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του ΚΦΔ και πρέπει να προσβληθεί με ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων.

Με την προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα ζητά να ακυρωθούν: α) η πράξη απόρριψης της προσφοράς της από το σύστημα ΕΣΗΔΗΣ, η οποία συντελέστηκε στις 31/7/2023, β) η παράλειψη της αναθέτουσας αρχής να της επιτρέψει να υποβάλει προσφορά κατόπιν αιτήματός της, πριν την αποσφράγιση των υποβληθεισών προσφορών, και γ) η σιωπηρή απόρριψη του σχετικού αιτήματός της. 

Ελλειψη δικαιοδοσίας Ελεγκτικου Συνεδριου.ο εκκαλών, στρατιωτικός συνταξιούχος, ζητεί να ακυρωθεί η σιωπηρή απόρριψη της υπ΄αρ. πρωτ. (..υ του χορηγήθηκε από τον ..., λόγω της αποστρατείας του, επί τη βάσει των αποδοχών που ίσχυαν και αντιστοιχούσαν στο βαθμό του πριν από την μείωσή τους (από 1.8.2012), κατ΄εφαρμογή των διατάξεων του ν. 4093/2012. ...Συνεπώς πρόκειται για παροχή, η οποία χορηγείται στα πλαίσια σχέσης κοινωνικής ασφάλισης, η διαφορά, από τη μη χορήγηση της οποίας, συνιστά διοικητική διαφορά ουσίας, μη υπαγόμενη στη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά σε αυτήν των διοικητικών δικαστηρίων. (..) Με τα δεδομένα αυτά, και σύμφωνα με όσα προηγουμένως έγιναν δεκτά, το υπό κρίση ένδικο βοήθημα, ως εκ του περιεχομένου του και του αιτήματός του, δεν δημιουργεί συνταξιοδοτική διαφορά υπαγόμενη στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τούτου, αλλά εισάγει για δικαστική κρίση διοικητική διαφορά ουσίας, αναφυόμενη από την αμφισβήτηση του  ποσού της   -χορηγηθείσας από τον ...του Μετοχικού Ταμείου Αεροπορίας- παροχής του εφάπαξ βοηθήματος προς τον ασφαλισμένο-μέτοχο αυτού, για την εκδίκαση της οποίας έχουν δικαιοδοσία τα διοικητικά δικαστήρια. Κατ΄ ακολουθίαν τούτων, το παρόν Δικαστήριο  στερείται δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της ως άνω διαφοράς και εκ του λόγου αυτού, η υπόθεση πρέπει να παραμπεμφθεί κατ΄εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 12 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., στο αρμόδιο κατά τόπο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (άρθρο 7 του Κ.Δ.Δ.).

Η απόφαση 694/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά δύο πράξεων του φορολογικού έτους 2018. Η προσφυγή κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου (30-06-2022), η οποία εξέταζε τη φορολόγηση μερισμάτων αλλοδαπής και την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, καθώς υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Ο φορολογούμενος είχε λάβει γνώση της πράξης το αργότερο την 01-07-2022, με τη λήξη της προθεσμίας να ορίζεται την 01-09-2022. Επιπλέον, η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου ύψους €250 για εκπρόθεσμη υποβολή της 2ης τροποποιητικής δήλωσης (04-11-2021), καθώς η επιπλέον διαφορά φόρου προς καταβολή (€226,49) ξεπερνούσε το όριο απαλλαγής του €100.

Μη νόμιμες οι δαπάνες Υπουργείου που αφορούν στην προμήθεια πρώτων υλών χρωμάτων από εταιρείες με σκοπό την κάλυψη αναγκών του, κατόπιν διενέργειας δύο (2) πρόχειρων διαγωνισμών καθόσον, επειδή πρόκειται για ομοειδή αγαθά, η συνολική αξία των οποίων υπερβαίνει, σε ετήσια βάση, το ποσό των 60.000 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ), έπρεπε να διενεργηθεί ανοικτός δημόσιος διαγωνισμός. Ο διατυπωθείς ισχυρισμός ότι η παράλειψη διενέργειας ανοικτού διαγωνισμού προκλήθηκε λόγω της καθυστερημένης έγκρισης από το ΥΠΑΑΝ της ένταξης των επίμαχων πρώτων υλών παρασκευής χρωμάτων στο Ενιαίο Πρόγραμμα Προμηθειών έτους 2013, προβάλλεται αλυσιτελώς, εφόσον το γεγονός αυτό δεν καθιστά νόμιμη τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, ενόψει μάλιστα της χρονικής εγγύτητας των δύο (2) πρόχειρων διαγωνισμών, που διενεργήθηκαν με διαφορά ενός (1) μόλις μήνα. 

Δυνατότητα ανάκλησης πράξης διαγραφής φοιτητή από προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών προς ικανοποίηση σχετικού αιτήματός του, όταν για την οικεία διαγραφή, η οποία προκλήθηκε με αίτημα του ιδίου φοιτητή, έχει εκδοθεί πιστοποιητικό διαγραφής(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Δυνατότητα ανάκλησης πράξης διαγραφής φοιτητή από προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών προς ικανοποίηση σχετικού αιτήματός του, όταν για την οικεία διαγραφή, η οποία προκλήθηκε με αίτημα του ιδίου φοιτητή, έχει εκδοθεί πιστοποιητικό διαγραφής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πρώην Ευρωβουλευτή, ο οποίος διαμαρτυρόταν για τη φορολόγηση της σύνταξής του από την ελληνική φορολογική αρχή για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι η φορολόγηση αυτή αντιτίθεται σε διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς η σύνταξη είχε ήδη φορολογηθεί από την ΕΕ και η επαναφορά φόρου συνιστά διπλή φορολόγηση. Επιπλέον, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της απόφασης Α.1042/2023, ισχυριζόμενος ότι εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 8.320,06 ευρώ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα δεν ευσταθούσαν και ότι η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η Απόφαση 602/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενο κάτοικο Κοζάνης κατά πέντε πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2020 έως 2024. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 στις 28-11-2024, προσθέτοντας ένα οικόπεδο (25% ποσοστό ιδιοκτησίας) λόγω αποδοχής κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζήτησε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου, υποστηρίζοντας ότι τα πληρωτέα ποσά ήταν αδικαιολόγητα μεγαλύτερα από τον φόρο που αναλογούσε στο συγκεκριμένο ακίνητο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η διαφορά στο οφειλόμενο ποσό οφείλεται δικαιολογημένα στους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, καθώς το ακίνητο φορολογήθηκε για πρώτη φορά μέσω των συγκεκριμένων εκπρόθεσμων δηλώσεων. Ως εκ τούτου, οι επιβληθέντες τόκοι/προσαυξήσεις για το ΕΝΦΙΑ 2020-2024 επικυρώθηκαν.

Η Απόφαση 149/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει εκ νέου, κατόπιν αναπομπής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης μερικής ανάκλησης/τροποποίησης δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2014 (χρήση 2013). Η διαφορά αφορά τη φορολόγηση ποσού 38.709,77 ευρώ που προήλθε από την εκκαθάριση του Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το ποσό αυτό συνιστά εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, με δικαίωμα είσπραξης που αποκτήθηκε στις 18/01/2013. Ως εκ τούτου, αποτελεί φορολογητέο εισόδημα της χρήσης 2013 (οικ. έτος 2014). Η ΔΕΔ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή, επιβεβαιώνοντας ότι το ποσό πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκκαθάριση των φορολογικών υποχρεώσεων του οικονομικού έτους 2014.