ΔΕΔ/Αθ/694/2025

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. ΙΓ’ Αθηνών να τροποποιήσει την Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου του φορολογικού έτους 2016, επικαλούμενη παραγραφή. Η Δ.Ο.Υ. είχε εκδώσει την πράξη στις 08-11-2022 λόγω αδήλωτων μερισμάτων από τις ΗΠΑ, επιβάλλοντας επιπλέον φόρο, χωρίς όμως να λάβει υπόψη τον παρακρατηθέντα φόρο στην αλλοδαπή. Η προσφεύγουσα προσκόμισε βεβαίωση της Φορολογικής Αρχής των ΗΠΑ, που απέδειξε παρακράτηση φόρου ύψους $1.764,18. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα τροποποίησης υποβλήθηκε εντός της τριετούς προθεσμίας (άρθρο 74 Ν. 5104/2024) και ότι ο ισχυρισμός περί έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης (πίστωση φόρου αλλοδαπής) είναι βάσιμος. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποδέχεται την προσφυγή και διατάσσει την τροποποίηση και επανεκκαθάριση της δήλωσης του 2016, ώστε να συμπεριληφθεί η παρακράτηση φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πρώην Ευρωβουλευτή, ο οποίος διαμαρτυρόταν για τη φορολόγηση της σύνταξής του από την ελληνική φορολογική αρχή για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι η φορολόγηση αυτή αντιτίθεται σε διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς η σύνταξη είχε ήδη φορολογηθεί από την ΕΕ και η επαναφορά φόρου συνιστά διπλή φορολόγηση. Επιπλέον, αμφισβήτησε τη νομιμότητα της απόφασης Α.1042/2023, ισχυριζόμενος ότι εκδόθηκε από αναρμόδιο όργανο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 8.320,06 ευρώ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα δεν ευσταθούσαν και ότι η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η απόφαση 454/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου της ΔΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ, ύψους 250,00 ευρώ. Η πράξη επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης παρακρατούμενων φόρων από μισθωτή εργασία και συντάξεις, που αφορούσε τη φορολογική περίοδο 01/04/2019 έως 30/04/2019. Ο προσφεύγων (ο οποίος τηρεί απλογραφικά βιβλία) ισχυρίστηκε ότι το ποσό του φόρου ήταν μικρό. Η ΔΕΔ επικύρωσε το πρόστιμο, τονίζοντας ότι ο φορολογούμενος όφειλε να υποβάλει τη δήλωση το αργότερο έως τις 01/07/2019, ενώ την υπέβαλε στις 23/07/2019, και ότι η φορολογική διοίκηση δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας ως προς την επιβολή κυρώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ν. 5104/2024.

Η Απόφαση 149/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει εκ νέου, κατόπιν αναπομπής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης μερικής ανάκλησης/τροποποίησης δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2014 (χρήση 2013). Η διαφορά αφορά τη φορολόγηση ποσού 38.709,77 ευρώ που προήλθε από την εκκαθάριση του Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το ποσό αυτό συνιστά εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, με δικαίωμα είσπραξης που αποκτήθηκε στις 18/01/2013. Ως εκ τούτου, αποτελεί φορολογητέο εισόδημα της χρήσης 2013 (οικ. έτος 2014). Η ΔΕΔ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή, επιβεβαιώνοντας ότι το ποσό πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκκαθάριση των φορολογικών υποχρεώσεων του οικονομικού έτους 2014.

Η απόφαση 43/13-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τη φορολόγηση της ατομικής του επιχείρησης βάσει του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος (€14.534,52) των άρθρων 28Α-28Δ του ΚΦΕ, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ούτε έσοδα ούτε έξοδα το 2023. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς ο φορολογούμενος δεν ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία για την αμφισβήτηση του τεκμαρτού εισοδήματος, δηλαδή δεν συμπλήρωσε τον σχετικό κωδικό της δήλωσης Ε1 ούτε ζήτησε τη διενέργεια ελέγχου σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 28Α του ΚΦΕ. Ως εκ τούτου, απώλεσε το δικαίωμα αμφισβήτησης. Κατά συνέπεια, η πράξη προσδιορισμού φόρου συνολικού ύψους 2.861,97€ επικυρώθηκε νομίμως.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρίας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. του φορολογικού έτους 2018. Ο έλεγχος καταλόγισε φόρο εισοδήματος λόγω παράλειψης καταχώρισης μερισμάτων και, κυρίως, λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων (αξίας €91.574,00) για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η προσφεύγουσα υποστήριξε την πραγματικότητα των συναλλαγών (αγοράς αδρανών υλικών), επικαλούμενη φυσικές επιμετρήσεις υλικών σε έργο και παλαιότερες ευνοϊκές αποφάσεις ΔΕΔ. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο εκδότης στερούνταν υποδομής, ενώ η προσφεύγουσα παρουσίασε πλαστά καταθετήρια πληρωμής. Επιπλέον, λόγω της εξόφλησης σε μετρητά, οι δαπάνες κρίθηκαν μη εκπεστέες βάσει του ΚΦΕ. Καταλογίστηκε συνολικό ποσό 78.820,95€.

Η απόφαση 1223/04-07-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή και ακυρώνει τρεις πράξεις επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 300,00€, που είχαν επιβληθεί βάσει του άρθρου 53 του Ν.5104/2024. Τα πρόστιμα αφορούσαν την εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01/10/2020–31/12/2020, 01/10/2021–31/12/2021 και 01/10/2022–31/12/2022. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον οι σχετικές αρχικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί εμπρόθεσμα και από τις εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις δεν προέκυψε ποσό φόρου προς καταβολή, τα πρόστιμα δεν έπρεπε να επιβληθούν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 53 του Ν.5104/2024.

Η απόφαση 805 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με ημερομηνία 09-05-2025, απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ενός ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση τεσσάρων πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ (για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020), οι οποίες εκδόθηκαν λόγω λήψης και καταχώρησης εικονικών φορολογικών στοιχείων από άλλη επιχείρηση. Η συνολική καταλογιζόμενη οφειλή (φόρος και πρόστιμα) ξεπερνούσε τις 220.000 ΕΥΡΩ. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προγενέστερη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων η οποία είχε απορριφθεί. Επομένως, η παρούσα προσφυγή κρίνεται μη επιτρεπτή, σύμφωνα με τον κανόνα της εφάπαξ άσκησης της ενδικοφανούς προσφυγής.

Η Απόφαση 336/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου, πρώην διευθύνοντος συμβούλου εταιρείας, κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός του από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ζητούσε να αναγνωριστεί ότι δεν έχει αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές φόρου εισοδήματος της εταιρείας ύψους 191.487,81€ (οικονομικό έτος 2000) και την επιστροφή ποσού 103.111,36€ που εισπράχθηκε αναγκαστικά από πλειστηριασμό ακινήτου του. Υποστήριξε ότι η ευθύνη των διοικούντων δεν ίσχυε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, καθώς διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων έλαβε γνώση των οφειλών και της αλληλέγγυας ευθύνης του το αργότερο στις 17/06/2022 (ημερομηνία κατάθεσης ανακοπής) και όχι εντός της προβλεπόμενης 30ήμερης προθεσμίας.

Η απόφαση 469 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου, η οποία στρεφόταν κατά της αρνητικής απάντησης της ΔΟΥ Λαγκαδά για υπαγωγή του στις διατάξεις του άρθρου 74 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ). Ο προσφεύγων ζητούσε την τροποποίηση ή ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2016, ισχυριζόμενος ότι το ποσό των 42.390,55€ που δηλώθηκε στον κωδικό 727 αφορούσε λανθασμένα χαρακτηρισμένο επιχειρηματικό/επενδυτικό δάνειο αγροτών. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς η αίτηση υπαγωγής στις διατάξεις του άρθρου 74 ΚΦΔ (υποβλήθηκε 25-10-2024) κρίθηκε εκπρόθεσμη, έχοντας παρέλθει η τριετής προθεσμία από την κοινοποίηση της αρχικής πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου (το αργότερο μέχρι 16/08/2017).