ΔΕΔ/Αθ/396/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της επιβολής διοικητικών προστίμων λόγω μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις περί υποχρεωτικού εμβολιασμού κατά του COVID-19. Τα πρόστιμα αφορούσαν ποσά 50,00 € και 100,00 € για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι είχε νοσήσει από COVID-19 τον Ιούλιο του 2021, ωστόσο η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι τα πρόστιμα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (άρθρο 63) και συνεπώς η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση προσφυγής ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία αμφισβητούσε την αλληλέγγυα ευθύνη της για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία «...................». Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι δεν διέθετε την απαραίτητη ιδιότητα για να θεμελιωθεί η ευθύνη της και ότι οι οφειλές προέκυψαν από πλαστογραφία της υπογραφής της από τρίτο πρόσωπο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι η αίτηση ήταν απαράδεκτη, καθώς αφορούσε πράξεις μετά την τροποποίηση του νόμου το 2019 και επειδή η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, όπου δεν εφαρμόζεται η ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση 786 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου του φορολογικού έτους 2023, η οποία επέβαλε προσαύξηση φόρου 500,05 € λόγω μη κάλυψης του απαιτούμενου ορίου δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι είχε πραγματοποιήσει δαπάνες με ηλεκτρονικά μέσα για λογαριασμό του εξαρτώμενου τέκνου του, οι οποίες υπερκάλυπταν τη διαφορά των 2.272,94 € από το απαιτούμενο ποσό. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό καθότι ο προσφεύγων δεν είχε συμπληρώσει τους σχετικούς κωδικούς (831-833) για τα εξαρτώμενα μέλη στον πίνακα 8 της φορολογικής του δήλωσης. Συνεπώς, η ΔΕΔ επικύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη, διατηρώντας την οριστική φορολογική υποχρέωση του ύψους 623,42 €.

Η απόφαση 325/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή μιας Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας. Η προσφεύγουσα εταιρεία ζητούσε την ακύρωση της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, σχετικά με αίτημα χορήγησης αποδεικτικού φορολογικής ενημερότητας για είσπραξη από φορέα πλην Κεντρικής Διοίκησης. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι αυτή η φορολογική διαφορά, που προκύπτει από την άρνηση χορήγησης ενημερότητας, υπάγεται αποκλειστικώς στην αρμοδιότητα του Προέδρου Πρωτοδικών του Διοικητικού Πρωτοδικείου, σύμφωνα με τον Ν. 1406/1983 και τον Ν. 2717/1999, και όχι στις διατάξεις του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 5104/2024), συνεπώς δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας εναντίον τριών οριστικών πράξεων: δύο διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το 2017, και μιας πράξης επιβολής προστίμου. Οι προσδιορισμοί προέκυψαν από μη αναγνώριση εικονικών φορολογικών στοιχείων και μη προσκόμιση παραστατικών δαπανών. Η επιτροπή επικύρωσε τις πράξεις, θεωρώντας ότι η εταιρεία δεν απέδειξε την καλή πίστη της και ότι οι συναλλαγές ήταν εικονικές. Επίσης, επιβεβαίωσε το πρόστιμο λόγω μη ανταπόκρισης σε προσκλήσεις της φορολογικής διοίκησης.

Η απόφαση αριθμού 538/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για τις φορολογικές περιόδους 2017 και 2018. Ο προσφεύγων κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων από επιχειρήσεις που αποδείχθηκαν συναλλακτικά ανύπαρκτες, καθώς και για μη αναγνώριση δαπανών λόγω μη τραπεζικής πληρωμής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τις πράξεις της φορολογικής αρχής, θεωρώντας ότι η έκθεση ελέγχου ήταν σαφής και επαρκώς αιτιολογημένη, και απορούσε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος για έλλειψη αιτιολογίας, παραβίαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, και παραβίαση των αρχών της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας.

Η απόφαση 1156/2025 του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την προσφυγή της εταιρείας «…ΕΠΕ». Η εταιρεία ζητούσε την ανάκληση της Πράξης 218/2025, η οποία έκρινε ότι κωλυόταν η υπογραφή σύμβασης για την ανάθεση υπηρεσιών φύλαξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Τμήμα Β' - Λάρισα). Το Κλιμάκιο είχε διαπιστώσει ουσιώδη πλημμέλεια στην οικονομική προσφορά της προσφεύγουσας, καθώς ο υπολογισμός του επιδόματος αδείας και των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων ήταν εσφαλμένος, υπολείποντας του ελάχιστου εργατικού κόστους για τη δομή Γαιόπολη Λάρισας. Το Δικαστήριο απέρριψε όλους τους λόγους ανάκλησης, κρίνοντας ότι ο εσφαλμένος υπολογισμός ήταν σαφής και μαθηματικά αποδεικνύεται ότι υπολογίστηκε μόνο για ένα έτος αντί για την τριετή διάρκεια της σύμβασης, πλήττοντας έτσι τις αρχές της διαφάνειας και του υγιούς ανταγωνισμού.

Η απόφαση 543/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 100,00€ για το φορολογικό έτος 2018. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της 1ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε εκπρόθεσμη ανάρτηση βεβαίωσης αποδοχών από τον ασφαλιστικό φορέα. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι το ηλεκτρονικό αρχείο με το επίμαχο φορολογητέο ποσό των 1.551,10€ είχε αναρτηθεί στον πίνακα αποδοχών στις 22-07-2019, δηλαδή πριν την υποβολή της αρχικής δήλωσης (27-07-2019). Συνεπώς, ο φορολογούμενος όφειλε να είχε συμπεριλάβει το ποσό στην εμπρόθεσμη δήλωση. Η εκπρόθεσμη υποβολή κρίθηκε ως υπαιτιότητα του φορολογουμένου, ενώ η προκύπτουσα διαφορά φόρου (404,46€) ήταν μεγαλύτερη από το όριο απαλλαγής των 100€, επικυρώνοντας έτσι την ορθότητα του προστίμου του 100€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά της απόκρισης του ΚΕΦ σχετικά με την άρνηση επιστροφής προκαταβολών των ετών 2020 και 2021. Η εταιρεία επικαλέστηκε την αμέλεια του προηγούμενου λογιστή της για την εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, αλλά το δικαστικό συμβούλιο κατέληξε ότι η απάντηση του ΚΕΦ ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και όχι εκτελεστή πράξη, απορρίπτοντας την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βασικοί νόμοι που αναφέρονται περιλαμβάνουν τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 156/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Γονικής Παροχής φορολογικού έτους 2014. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης και του προστίμου, υποστηρίζοντας ότι η αρχική λανθασμένη εκκαθάριση του φόρου (στο μισό της δηλωθείσας αξίας) ήταν σφάλμα της φορολογικής αρχής. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης λόγω παρέλευσης δέκα ετών. Ωστόσο, έκανε δεκτό ότι το πρόστιμο ανακρίβειας του άρθρου 54 του Ν.5104/2024 έπρεπε να επιβληθεί μόνο επί της διαφοράς φόρου που αντιστοιχούσε στην ανακρίβεια της δηλωθείσας αξίας των μεριδίων (7.594,49 ευρώ) σε σχέση με την αξία του ελέγχου, και όχι στην συνολική διαφορά που προέκυψε από το σφάλμα της διοίκησης. Καθώς η διαφορά ήταν μικρότερη του 20%, το πρόστιμο μειώθηκε από 50% (4.851,50 ευρώ) σε 10% (37,97 ευρώ), τροποποιώντας το συνολικό ποσό για καταβολή από 14.554,49 ευρώ σε 9.740,96 ευρώ.