ΔΕΔ/Αθ/41/2025

Η απόφαση 107/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανακριβείς δηλώσεις εισοδήματος λόγω πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του προσφεύγοντος. Τα καταλογισθέντα ποσά αφορούν κυρίως αμοιβές (άρθρο 12 ν. 4172/2013) για υπηρεσίες που παρείχε ο προσφεύγων (μέτοχος/σύμβουλος/πρόεδρος) στην εταιρεία του, καθώς και προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής (άρθρο 21 παρ. 4 ν. 4172/2013). Ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι τα ποσά αφορούσαν προκαταβολές μερισμάτων ή ταμειακές διευκολύνσεις απορρίφθηκε, καθώς δεν υπήρχαν σχετικές λογιστικές εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας ούτε αποδείχθηκε η επιστροφή τους. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις αρχικές πράξεις, με αποτέλεσμα την καταβολή συνολικού φόρου 41.056,87€ για το 2020 και 19.522,94€ για το 2021.

Η απόφαση 503/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (χρήση 2009) του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., και επικυρώνει τη φορολογική οφειλή ύψους 607.854,74€. Ο καταλογισμός του φόρου (273.092,02€, πλέον προστίμων) βασίστηκε σε τραπεζικές πιστώσεις ύψους 705.230,05€ που κρίθηκαν ως αδικαιολόγητη προσαύξηση περιουσίας. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος εξωτερικού (Μεγάλης Βρετανίας) και άρα φορολογείται μόνο για εισοδήματα πηγής Ελλάδας. Η ΔΕΔ απέρριψε αυτό τον ισχυρισμό, καθώς διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων δεν είχε προβεί ποτέ στις απαραίτητες διαδικασίες αλλαγής φορολογικής κατοικίας, παραμένοντας καταχωρημένος ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά τριών πράξεων της Δ.Ο.Υ. ΣΕΡΡΩΝ που αφορούν τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγιζαν πρόστιμο για λήψη ανακριβούς στοιχείου (υποτιμολόγηση) και διόρθωση Φ.Π.Α., καθώς και πρόστιμα, λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Ο προσφεύγων πρόβαλε λόγους περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας στις συναλλαγές, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και μη τήρησης της προηγούμενης ακρόασης. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, καθώς οι εκθέσεις ελέγχου στοιχειοθετούν αναλυτικά την εικονικότητα, αποδεικνύοντας ότι οι εκδότριες εταιρείες δεν διέθεταν την απαραίτητη υποδομή, προσωπικό ή μέσα για την πραγματοποίηση των συναλλαγών.

Η απόφαση 526/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 15 Νοεμβρίου 2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Δωρεάς έτους 2014, οι οποίες εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Πατρών και καταλόγιζαν διαφορά φόρου και προσαυξήσεις, βάσει επανεκτίμησης της αξίας των δωρηθέντων οικοπέδων. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι τα ακίνητα έπρεπε να εκτιμηθούν ως αγροτεμάχια, καθώς ο οικισμός εντάσσεται στους κατολισθαίνοντες. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι είχε ήδη εκδοθεί άλλη απόφαση (αρ. 05-03-2025) επί προγενέστερης ενδικοφανούς προσφυγής με το ίδιο περιεχόμενο, η οποία είχε απορριφθεί ως προς την ουσία της. Ως εκ τούτου, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά των ίδιων πράξεων κρίθηκε απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 740/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2019, 2020 και 2024. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την αρμοδιότητα της Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., τη νόμιμη εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (Ανάλυση Ρευστότητας), τον χαρακτηρισμό πιστώσεων ως προσαύξηση περιουσίας, και ένα πρόστιμο για μη τήρηση βιβλίου απογραφής. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας και αμφισβήτησης της έμμεσης τεχνικής, επικυρώνοντας τις πράξεις φορολογίας εισοδήματος και ένα πρόστιμο. Ωστόσο, δέχτηκε τον ισχυρισμό του ότι απαλλάσσεται από την υποχρέωση τήρησης βιβλίου απογραφής λόγω αντικειμένου δραστηριότητας, ακυρώνοντας την αντίστοιχη πράξη επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2019.

Η απόφαση 174 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει την προσφυγή υπό την αίρεση αποδοχής αιτήματος μείωσης του πρόσθετου φόρου κατά 40% βάσει του άρθρου 75 του ν. 5104/2024 (ΚΦΔ). Το άρθρο 75 ορίζει ότι η αποδοχή της κύριας οφειλής, ενόσω διαρκεί η προθεσμία για προσφυγή, λογίζεται ως αυτοδίκαιη παραίτηση από την ασκηθείσα ενδικοφανή προσφυγή. Καθώς ο προσφεύγων αποδέχθηκε την κύρια οφειλή μέσω της αίτησης ρύθμισης, η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή αόριστη και απαράδεκτη, καθώς δεν επιτρέπεται άσκηση αγωγής υπό αίρεση.

Η απόφαση 173/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς που εκδόθηκε από το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π.). Η πράξη αυτή επιβάρυvε την προσφεύγουσα με φόρο κληρονομιάς ύψους 62.651,25€ συν πρόσθετο φόρο 75.181,50€. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ταυτόχρονα αίτημα υπαγωγής στη ρύθμιση μείωσης του πρόσθετου φόρου, σύμφωνα με το άρθρο 75 του ν. 5104/2024, δηλώνοντας ότι η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται υπό την αίρεση της αποδοχής της ρύθμισης. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η υποβολή της αίτησης μείωσης του φόρου συνιστά αυτοδίκαιη αποδοχή της κύριας οφειλής και, ως εκ τούτου, αυτοδίκαιη παραίτηση από την προσφυγή. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η άσκηση αγωγής υπό αίρεση καθιστά την προσφυγή αόριστη και μη αποδεκτή.

Η απόφαση 121 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πέντε οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2017 έως 2021, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Τρικάλων. Οι πράξεις βασίστηκαν σε έκθεση μερικού ελέγχου, όπου διαπιστώθηκε προσαύξηση περιουσίας από τραπεζικές καταθέσεις άγνωστης προέλευσης, καθώς και αδήλωτα εισοδήματα από εκμίσθωση ακινήτων. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε πλημμελή αιτιολογία και εμφάνιση πηγής προέλευσης των πιστώσεων, όμως δεν προσκόμισε στοιχεία για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του. Η φορολογική αρχή έκρινε βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου και απέρριψε την προσφυγή, διορθώνοντας το επιβληθέν πρόστιμο από το άρθρο 54 του Ν. 5104/2024 στο ορθό άρθρο 58 του Ν. 4987/2022.

Η απόφαση 806 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τέσσερις Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. (για τα φορολογικά έτη και περιόδους 2018, 2019 και 2020) που εκδόθηκαν λόγω της λήψης και καταχώρησης εικονικών φορολογικών στοιχείων από συγκεκριμένη εκδότρια επιχείρηση. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η αιτιολογία της απόρριψης ήταν ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγουμένως άλλη όμοια προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, επί της οποίας είχε εκδοθεί απορριπτική απόφαση, παραβιάζοντας έτσι τον δικονομικό κανόνα της εφάπαξ άσκησης της ενδικοφανούς προσφυγής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκε από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή καταλόγισε συνολικό ποσό €3.028,41 (κύριος φόρος €2.018,94 και πρόστιμο €1.009,47) καθώς διαπιστώθηκε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους €6.118,00. Αυτό το ποσό προήλθε από αντικαταβολές για πωλήσεις εμπορευμάτων μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών ΕΛΤΑ COURIER. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η δραστηριότητα ήταν ευκαιριακή και ζήτησε την έκπτωση δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τον καταλογισμό, καθώς η ελεγκτική αρχή είχε θεωρήσει το ποσό ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής βάσει του άρθρου 21 παρ. 4 του ν.4172/2013.