ΔΕΔ/Αθ/420/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομίας, όπου η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι οι φορολογικές επιβαρύνσεις ήταν αδίκως υψηλές. Το δικαστήριο μερικώς δέχθηκε την προσφυγή, μειώνοντας τον φόρο από 1.952,23 ευρώ σε 1.837,89 ευρώ. Η απόφαση βασίστηκε σε αναλυτικό έλεγχο συγκριτικών στοιχείων και αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικές κυκλοφορίες. Η οριστική φορολογική υποχρέωση ορίστηκε σε 1.837,89 ευρώ, με την προσφεύγουσα να έχει δικαίωμα προσφυγής εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου Κρήτης για τη φορολογική περίοδο 2018. Η διαφορά αφορά επιπλέον ΦΠΑ 97.020,27 ευρώ και πρόστιμο 48.510,14 ευρώ. Η εταιρεία επέμενε σε λόγους ανωτέρας βίας, έλλειψης αιτιολόγησης, παραβίασης αρχής αναλογικότητας και παραγραφής, οι οποίοι όμως απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι. Το Συνέδριο επικύρωσε την επιβολή των ποσών, επισημαίνοντας τη νόμιμη διαδικασία που ακολουθήθηκε, συμπεριλαμβανομένων των ελεγκτικών ενεργειών και της σωστής ενημέρωσης της εταιρείας.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας εναντίον οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και αδυναμία διεξαγωγής ελέγχου λόγω μη προσκόμισης λογιστικών αρχείων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε την ακύρωση της πράξης λόγω τυπικών πλημμελειών, ιδίως λόγω ελλιπούς αιτιολόγησης στην έκθεση ελέγχου. Η υπόθεση επιστράφηκε στον Προϊστάμενο του 4ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για νέα διερεύνηση και έκδοση νέας πράξης σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «… Ο.Ε.» εναντίον οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για την περίοδο 01/01/2022–30/09/2022. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει χρεωστικό υπόλοιπο 4.211,86€ και πρόστιμο 2.105,93€, συνολικού ποσού 6.317,79€. Η εταιρεία προσέφυγε ισχυριζόμενη ότι η φορολογική αρχή δεν εφάρμοσε σωστά τις διατάξεις του άρθρου 33 του ν.2859/2000 για το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου σε δαπάνες επενδυτικών αγαθών σε μισθωμένα ακίνητα. Το Διαιτητικό Συμβούλιο κρίνει ότι η εταιρεία έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου ανεξάρτητα από τη διάρκεια της μισθωτικής σχέσης, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, και αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή, τροποποιώντας την αρχική απόφαση.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων ανέτρεψε μερικώς τους ελέγχους, αποδεικνύοντας ότι μερίδιο των πιστώσεων αφορούσε εταιρικές δαπάνες και μερίσματα, ενώ άλλες πιστώσεις κρίθηκαν μικρές και αδικαιολόγητα καταλογισμένες. Η απόφαση τροποποίησε τις αρχικές οφειλές, μειώνοντας σημαντικά τα ποσά για καταβολή.

Η απόφαση 50 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας. Η εταιρεία είχε αποκτήσει αγροτεμάχιο 44.443,37 τ.μ., δηλώνοντας 14.072,12 τ.μ. ως δασική έκταση. Η Δ.Ο.Υ. προσδιόρισε την αξία στα 25,00€/τ.μ. χρησιμοποιώντας ακατάλληλα συγκριτικά στοιχεία από άλλη κοινότητα. Η ΔΕΔ έκριvε την αξία υψηλή, καθώς η Δ.Ο.Υ. δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επιλογή των συγκριτικών, παραβιάζοντας το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 για τον προσδιορισμό αξίας δασικής γης. Η ΔΕΔ καθόρισε τελικά την αξία στα 12,00€/τ.μ. και τροποποίησε την πράξη, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση 373/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας (Ξενοδοχεία) κατά καταλογιστικών πράξεων της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για το φορολογικό έτος 2018. Ο αρχικός έλεγχος είχε διαπιστώσει λογιστικές διαφορές ύψους 156.609,15€, κυρίως λόγω μη εξόφλησης δαπανών άνω των 500€ με τραπεζικά μέσα πληρωμής και καταχώρησης προσωπικών δαπανών. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας συμπληρωματικά τραπεζικά στοιχεία που προσκόμισε η εταιρεία, αναγνώρισε νόμιμη εξόφληση δαπανών ύψους 24.103,00€. Ως εκ τούτου, τροποποίησε την Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος μειώνοντας το συνολικό ύψος των λογιστικών διαφορών σε 132.506,15€. Η προσφυγή απορρίφθηκε ως προς τον Φ.Π.Α. και το πρόστιμο μη τήρησης αξιόπιστου λογιστικού συστήματος (2.500€).

Η πρώτη προσφεύγουσα εταιρεία, με την από 23.4.2021 προδικαστική προσφυγή, αιτείται την ακύρωση της απόφασης 781/2021 της αναθέτουσας αρχής, η οποία ανέδειξε την παρεμβαίνουσα ως προσωρινή ανάδοχο, με αντικείμενο την «Ανακατασκευή ασφαλτικού αντιολισθηρού τάπητα στη ...» προεκτιμώμενης αξίας 4.000.000,00 €. Η δεύτερη προσφεύγουσα εταιρεία, με την από 23.4.2021 προδικαστική προσφυγή, αιτείται την ακύρωση ή τροποποίηση της απόφασης 781/2021, καθώς και του από 24.3.2021 2ου Πρακτικού της Επιτροπής Διαγωνισμού, που τροποποίησε το 1ο Πρακτικό της 15.10.2020. Επιδιώκει επίσης την απόρριψη της προσφοράς της παρεμβαίνουσας, τη διόρθωση της αξιολόγησης και της αιτιολόγησης της δικής της προσφοράς, αφαιρώντας την μη νόμιμη επιβάρυνση 101.924,34 ευρώ και την αποδοχή της στο ύψος των 1.295.849,37 ευρώ.

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος για τα έτη 2018 και 2019. Ο ελεγκτικός φορέας κατέγραψε προσαυξήσεις περιουσίας από πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών που δεν αιτιολογήθηκαν επαρκώς. Ο προσφεύγων ανέτρεψε μερικές διαπιστώσεις, αποδεικνύοντας την προέλευση των χρημάτων μέσω δανειακών συμβάσεων και άλλων εγγράφων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών τροποποίησε εν μέρει τους προσδιορισμούς, απορρίπτοντας κάποιες αιτιολογήσεις των αδικαιολόγητων ποσών, αλλά αποδεχόμενη άλλες, μειώνοντας τη συνολική φορολογική υποχρέωση.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή νομικού προσώπου κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2019 – 31/12/2019. Ο φόρος επιβλήθηκε λόγω μη παραχώρησης δικαιώματος έκπτωσης ΦΠΑ για δαπάνες καυσίμων, επισκευών και κατασκευών σε μισθωμένα ακίνητα, καθώς και μη καταχώρησης εσόδων. Η προσφυγή έγινε δεκτή μερικώς, τροποποιώντας την αρχική απόφαση, με βάση τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1108/2021), που επιβεβαίωσε το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ για επενδυτικά αγαθά ανεξάρτητα από τη διάρκεια μίσθωσης, μειώνοντας το χρεωστικό υπόλοιπο και το πρόστιμο.