ΔΕΔ/Αθ/152/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «… Ο.Ε.» εναντίον οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για την περίοδο 01/01/2022–30/09/2022. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει χρεωστικό υπόλοιπο 4.211,86€ και πρόστιμο 2.105,93€, συνολικού ποσού 6.317,79€. Η εταιρεία προσέφυγε ισχυριζόμενη ότι η φορολογική αρχή δεν εφάρμοσε σωστά τις διατάξεις του άρθρου 33 του ν.2859/2000 για το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου σε δαπάνες επενδυτικών αγαθών σε μισθωμένα ακίνητα. Το Διαιτητικό Συμβούλιο κρίνει ότι η εταιρεία έχει δικαίωμα έκπτωσης του φόρου ανεξάρτητα από τη διάρκεια της μισθωτικής σχέσης, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, και αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή, τροποποιώντας την αρχική απόφαση.

Η απόφαση 367/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από ατομική επιχείρηση οδικών μεταφορών κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις περιόδους 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή είχε απορρίψει την έκπτωση ΦΠΑ εισροών για δαπάνες πετρελαίου, ανταλλακτικών και επισκευών, λόγω έλλειψης αναγραφής του αριθμού κυκλοφορίας των επαγγελματικών οχημάτων στα τιμολόγια. Η ΔΕΔ έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα μόνο για δύο τιμολόγια του 2018, συνολικής αξίας €1.291,00 πλέον ΦΠΑ, κρίνοντας ότι εξασφαλιζόταν η συσχέτιση. Ως αποτέλεσμα, η πράξη του 2018 τροποποιείται, μειώνοντας το συνολικό καταβλητέο ποσό από €2.926,24 σε €2.461,48, ενώ η πράξη του 2019 επικυρώνεται στο αρχικό ποσό των €18.479,96.

Η απόφαση 38/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, που κάλυπταν περιόδους από 01/01/2023 έως 30/09/2023. Ο έλεγχος είχε περιορίσει το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ (συνολικού ύψους 83.953,04 €) με την αιτιολογία ότι τα επενδυτικά αγαθά δεν είχαν ακόμα εγκατασταθεί ή τεθεί σε λειτουργία. Η ΔΕΔ έκρινε τον ισχυρισμό της εταιρείας νόμω βάσιμο, επικαλούμενη τη νομολογία του ΔΕΕ (υπόθεση C-293/21), η οποία ορίζει ότι το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ γεννιέται με την απόκτηση των αγαθών από τον υποκείμενο στο φόρο, και όχι κατά τον χρόνο της τελικής χρησιμοποίησής τους, ειδικά πριν παρέλθει η πενταετής περίοδος διακανονισμού. Κατόπιν αυτού, η ΔΕΔ ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις και διέταξε την έντοκη επιστροφή του αιτούμενου ποσού των 83.953,04 €.

Η απόφαση (187/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και εισοδήματος για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Η ΔΕΔ αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή. Συγκεκριμένα, κρίνει ως δικαιολογημένες μία κατάθεση μετρητών ύψους 9.950 € (λόγω ανάλωσης κεφαλαίου) και μικρότερα αναιτιολόγητα ποσά, μειώνοντας έτσι το συνολικό ποσό των αδιευκρίνιστων τραπεζικών καταθέσεων. Αυτή η τροποποίηση οδηγεί σε χαμηλότερο καταλογισμό φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα έτη 2018 και 2019. Ωστόσο, η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις ΦΠΑ, κρίνοντας ότι οι δαπάνες από συναλλαγές με τον συγκεκριμένο εκδότη δεν ήταν νόμιμα τεκμηριωμένες, με συνέπεια την απόρριψη του σχετικού δικαιώματος έκπτωσης από τον ΦΠΑ.

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση 214/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας επιχείρησης κατά πέντε Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2020 έως 2024. Η φορολογική αρχή είχε μειώσει το υπόλοιπο ΦΠΑ για έκπτωση/επιστροφή κατά συνολικά 349.359,17 € επειδή έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε εννεαετή μίσθωση στο ακίνητο όπου πραγματοποίησε κατασκευές επενδυτικών αγαθών κατά τον χρόνο γένεσης του δικαιώματος έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 33 του Κώδικα ΦΠΑ (όπως ίσχυε). Η ΔΕΔ, επικαλούμενη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1108/2021) και του Δικαστηρίου της ΕΕ, έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ εισροών γεννάται εφόσον τα αγαθά χρησιμοποιούνται για φορολογούμενες πράξεις, και ότι η προϋπόθεση της εννεαετούς χρήσης δεν επηρεάζει τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακυρώνει τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα της επιχείρησης για έκπτωση/επιστροφή του εν λόγω ποσού ΦΠΑ.

Η απόφαση 1108/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που βασίστηκαν σε προσαύξηση περιουσίας από ανεξήγητες τραπεζικές πιστώσεις. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε επανακαταθέσεις αναληφθέντων ποσών, χρήση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, και διευκόλυνση τρίτων προσώπων (κτηνοτρόφων). Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί επανακαταθέσεων μετρητών και διευκόλυνσης τρίτων ως αναπόδεικτους. Ωστόσο, αναγνώρισε και αφαίρεσε τρεις συγκεκριμένες πιστώσεις (επιστροφή φόρου και καταθέσεις επιταγών με τεκμηριωμένη πηγή), μειώνοντας το ποσό της προσαύξησης περιουσίας για την προσφεύγουσα στα 83.479,35€ (2018) και 37.212,34€ (2019). Κατόπιν αυτών, οι προσβαλλόμενες πράξεις τροποποιούνται.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………………… ΕΤΑΙΡΕΙΑ» κατά του οριστικού διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 2017. Η προσφεύγουσα επέμενε σε παράβαση ουσιωδών τυπικών διαδικασιών, έλλειψη αιτιολόγησης και αντίθεση με την αρχή της αναλογικότητας. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν συνεργάστηκε στον έλεγχο, μη προσκομίζοντας τα απαιτούμενα βιβλία και στοιχεία. Η απόφαση τροποποίησε τον αρχικό προσδιορισμό, αναγνωρίζοντας μέρος των δαπανών που υποστήριζε η εταιρεία, μειώνοντας το χρεωστικό υπόλοιπο ΦΠΑ από 280.603,29 € σε 232.737,30 € και το πρόστιμο από 140.301,65 € σε 116.368,65 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας με αντικείμενο εργασιών τις υπηρεσίες ενοικίασης τουριστικού σκάφους, χωρίς πλήρωμα, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019, συνολικού ποσού για καταβολή €24.759,07. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση των πράξεων, υποστηρίζοντας εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και εσφαλμένη απόρριψη δαπανών (υποδοχής/φιλοξενίας προσωπικού σε ξενοδοχεία, υλικών άμεσης ανάλωσης, επισκευών μεταφορικών μέσων) ως μη παραγωγικών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι επίμαχες δαπάνες (όπως η διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία, οι αγορές σούπερ μάρκετ και οι επισκευές ΙΧΕ) ήταν προσωπικές/καταναλωτικές και δεν σχετίζονταν με την επιχειρηματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν.2859/2000. Η οριστική φορολογική υποχρέωση παρέμεινε στα €4.851,04 για την περίοδο 2018 και στα €19.908,03 για την περίοδο 2019.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός συνεταιρισμού κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας για τις φορολογικές περιόδους 2021 έως 2023. Ο συνεταιρισμός αμφισβητούσε τη μη αναγνώριση του ΦΠΑ εισροών, ο οποίος αφορούσε δαπάνες για την κατασκευή φωτοβολταϊκών σταθμών (επενδυτικά αγαθά), με αιτιολογία κυρίως την έλλειψη συγκεκριμένης έννομης σχέσης για τη χρήση των ακινήτων. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκρινε ότι πληρούνταν οι βασικές προϋποθέσεις για τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ έκανε μερικώς δεκτή την προσφυγή: τροποποίησε τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (αναγνωρίζοντας πλήρως το δικαίωμα έκπτωσης), αλλά απέρριψε τον λόγο που αφορούσε την ακύρωση του προστίμου ύψους 250,00 € για μη πλήρη παροχή στοιχείων.