ΔΕΔ/Αθ/512/2024

Η Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) 91/2025 αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φυσικού προσώπου κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η ΔΕΔ απέρριψε τους κύριους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί παραγραφής του δικαιώματος καταλογισμού για το 2017 και χαρακτήρισε ορθό τον προσδιορισμό εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι οι καταβολές τοκοχρεωλυτικών δόσεων δανείου από την ανώνυμη εταιρεία δεν αποτελούν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Επίσης, απάλειψε ποσά από την προσαύξηση περιουσίας του 2017 (€60.000) ως γνωστής προέλευσης (χρηματική διευκόλυνση) και μείωσε την προσαύξηση του 2018 αναγνωρίζοντας καταθέσεις μετρητών του ιδίου σε μηχανήματα ΚΑΣ. Κατόπιν της μερικής αποδοχής, τροποποιήθηκαν οι προσβαλλόμενες πράξεις και μειώθηκε το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση 961/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών στη Θεσσαλονίκη δέχεται εν μέρει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά των πράξεων επιβολής φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα σχετικά με τις μεταφορές χρημάτων από εταιρείες στις οποίες συμμετέχει, χαρακτηρίζοντας την πηγή ως γνωστή. Επίσης, μείωσε την καταλογισθείσα προσαύξηση περιουσίας λόγω του επιμερισμού ενός ποσού των 4.500,00€ στους τρεις συνδικαιούχους λογαριασμού. Ως αποτέλεσμα, το συνολικό ποσό φόρου και προστίμου για το 2018 μειώθηκε από 126.454,47€ σε 116.847,57€ και για το 2019 από 106.877,63€ σε 104.713,48€. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί αναλογικότητας των προστίμων και το ζήτημα της πλήρους κάλυψης των δαπανών από προηγούμενα διαθέσιμα κεφάλαια.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων από τον Προϊστάμενο του 2ου ΕΛ.ΚΕ Αττικής για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων επέκρινε την έλλειψη σαφούς αιτιολόγησης, εσφαλμένους υπολογισμούς προσαύξησης περιουσίας, μη κλήση σε ακρόαση και υπέρβαση των ορίων διακριτικής ευχέρειας. Το δικαστικό όργανο μερικώς δέχθηκε τους ισχυρισμούς, μείωσε τα καταλογισθέντα ποσά για προσαύξηση περιουσίας και επικύρωσε τις πράξεις που αφορούσαν τον ΦΠΑ και τα πρόστιμα. Τέλος, επιβεβαίωσε τη νομιμότητα των ενεργειών της φορολογικής αρχής, με εξαίρεση ορισμένες διαφορές που διευθετήθηκαν.

Η απόφαση αφορά τον προσδιορισμό φορολογικής υποχρέωσης του προσφεύγοντα για το έτος 2017. Ο φορολογούμενος κατέθεσε συνολικά 13.867,31 € σε τραπεζικό λογαριασμό, ποσό που ο έλεγχος χαρακτήρισε ως προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίων προηγούμενων ετών και παρέσχε αποσπασματικά στοιχεία, τα οποία όμως κρίθηκαν ανεπαρκή. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο απορρίπτει τους ισχυρισμούς του και επιβεβαιώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό, επιβάλλοντας φόρο 4.576,19 €, πρόστιμο 2.288,10 € και ειδική εισφορά 41,08 €, συνολικά 6.905,37 €.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων επέκρινε ότι οι πράξεις του ΚΕΦΟΜΕΠ δεν είχαν επαρκή αιτιολογία και ότι είχαν αντιφατικές διαπιστώσεις. Ο έλεγχος διαπίστωσε αδικαιολόγητες πιστώσεις και προσαύξηση περιουσίας, αλλά η απόφαση τροποποίησε τους καταλογισμούς για κάποια ποσά, απορρίπτοντας αρκετούς ισχυρισμούς ως αναποδεικτους. Η τελική φορολογική υποχρέωση μειώθηκε για κάθε έτος, με διαφορά φόρου και εισφοράς αλληλεγγύης να υπολογίζονται εκ νέου.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων και η σύζυγός του κατηγορούνταν για αδικαιολόγητες πιστώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς, οι οποίες φορολογήθηκαν ως προσαύξηση περιουσίας βάσει του άρθρου 21 παρ. 4 του ΚΦΕ. Το Διοικητικό Ελεγκτικό Συνέδριο μερικώς δέχτηκε την προσφυγή, μειώνοντας το φορολογητέο ποσό για κάποιες πιστώσεις που κρίθηκαν μικρά ποσά ή αιτιολογημένα. Τελικώς, η φορολογική υποχρέωση για το 2017 μειώθηκε από 91.820,83 € σε 47.313,98 € και για το 2018 από 89.098,46 € σε 20.955,48 €.

H απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της φορολογούμενης κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογικός έλεγχος κατέγραψε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, χαρακτηρίζοντας συγκεκριμένες πιστώσεις ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και προσαύξηση περιουσίας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι τα ποσά αφορούσαν ταμειακή διευκόλυνση από εταιρεία που επεστράφη δια συμψηφισμού και μετρητά από ενοίκια. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τον προσδιορισμό για το 2017 ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, αλλά αποδέχθηκε τον ισχυρισμό για τα 5.000€ του 2018 ως εισόδημα από ενοίκια, τροποποιώντας τον δεύτερο προσδιορισμό.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Δράμας. Στον προσφεύγοντα, κάτοικο Γερμανίας, καταλογίσθηκε προσαύξηση περιουσίας λόγω πρωτογενών πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του, συνολικού ύψους 47.825,00€ (2018), 101.494,00€ (2019) και 101.621,00€ (2020). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι συναλλαγές έγιναν εν αγνοία του από συγγενικό πρόσωπο για το εκτός γάμου τέκνο του. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η πλημμέλεια των πράξεων προσδιορισμού του φόρου και επικύρωσε τα καταλογισθέντα ποσά. Η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση ανέρχεται σε 132.595,87€.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση λόγω λανθασμένου χαρακτηρισμού ποσών ως προσαύξηση περιουσίας και ως παροχή σε είδος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό του περί ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών, διατηρώντας την καταλογιζόμενη προσαύξηση περιουσίας (51.600€ για το 2018 και 21.000€ για το 2019). Ωστόσο, έγινε δεκτό ότι τα καταλογισθέντα ποσά ως παροχή σε είδος (10.000€ για το 2018 και 5.753,54€ για το 2019) ήταν διανεμημένα κέρδη και επιστροφή προσωπικής πιστωτικής κάρτας αντίστοιχα, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) τροποποίησε τα καταλογιζόμενα ποσά. Δέχθηκε ότι ένα μέρος των τραπεζικών πιστώσεων (34.896,66 €) αποτελεί προσαύξηση περιουσίας (με φορολόγηση 33%) και όχι έσοδο από επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα για την έκπτωση δαπανών άνω των 500 € που εξοφλήθηκαν με μετρητά (123.156,99 €) και επικύρωσε τον μηδενικό προσδιορισμό της απογραφής λήξης. Κατόπιν των αλλαγών, το πρόστιμο για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων μειώθηκε σημαντικά από 20.116,34 € σε 1.651,99 €.