ΔΕΔ/Αθ/540/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή του πολίτη κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, καθώς φορολογήθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας αντί ως μισθωτός, λόγω διαφοράς μεταξύ της επαγγελματικής εγκατάστασης και της κατοικίας του. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε να αποδεχτεί την προσφυγή και να διατάξει νέα εκκαθάριση, θεωρώντας ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για φορολόγηση με την κλίμακα των μισθωτών, αφού η επαγγελματική εγκατάσταση ταυτίζεται με την κατοικία του.

Η απόφαση αφορά την προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων είχε υποβάλλει αρχικά δήλωση φορολογίας εισοδήματος βάσει του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του Ν.4172/2013, όμως η Φορολογική Διοίκηση τροποποίησε τη δήλωσή του, θεωρώντας ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για επαγγελματική εγκατάσταση ίδια με την κατοικία του για ολόκληρο το έτος. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, διαπιστώνοντας ότι διατήρησε επαγγελματική έδρα ίδια με την κατοικία του, και διέταξε την επανεξέταση της φορολογικής του δήλωσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ΚΦΕ.

Η απόφαση αριθμός 688 του Ελεγχτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 15 Μαρτίου 2024, αφορά την έφεση ενός επαγγελματία αλιέα που ασχολείται με αλιευτικό σκάφος μήκους έως 12 μέτρων. Ο αλιέας κατέθεσε ενδικοφανή προσφυγή κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022, στον οποίο του επιβλήθηκε τέλος επιτηδεύματος ύψους 650,00 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δικαιούται απαλλαγής από το τέλος αυτό σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4, παρ. 16 της εγκυκλίου Α.1042/2023 της ΑΑΔΕ, καθώς πληροί τις προϋποθέσεις ως αλιέας παράκτιας αλιείας. Το Συμβούλιο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του, διαπιστώνοντας ότι ο αλιέας πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις για απαλλαγή, και διέταξε τη διαγραφή του τέλους επιτηδεύματος από τον φορολογικό προσδιορισμό.

Η απόφαση 672/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για το φορολογικό έτος 2021, συνολικού ποσού 44.062,91€. Η αρχική πράξη είχε βασιστεί στην έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας αποκρυβείσα ύλη, καθώς κρίθηκε ότι το δηλούμενο οικογενειακό εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη οικογενειακών δαπανών, συμπεριλαμβανομένης της δαπάνης αγοράς φωτοβολταϊκού πάρκου αξίας 188.881,00€. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η αγορά των φωτοβολταϊκών αφορούσε πάγιο εξοπλισμό της επιχείρησής της και δεν έπρεπε να συμπεριληφθεί στις οικογενειακές δαπάνες διαβίωσης. Κατόπιν επανεξέτασης, διαπιστώθηκε ότι το οικογενειακό εισόδημα επαρκούσε για την κάλυψη των διορθωμένων δαπανών διαβίωσης. Συνεπώς, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 28 του Ν. 4172/2013 για την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, οπότε η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της φορολογουμένης εναντίον διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η φορολογούμενη είχε δηλώσει αγορά ακινήτου αξίας 69.974,06 € και αργότερα τροποποίησε τη δήλωσή της συμπεριλαμβάνοντας δάνειο 20.500 € από τη μητέρα της. Η Δ.Ο.Υ. Χολαργού αρχικά δεν αποδέχτηκε το δάνειο λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε να το λάβει υπόψη, δεχόμενο τις τραπεζικές κινήσεις και τη συγγενική σχέση ως αποδεικτικά στοιχεία. Η απόφαση επικύρωσε την ακύρωση του διορθωτικού προσδιορισμού και διέταξε εκ νέου εκκαθάριση της δήλωσης.

Η απόφαση αριθμός 674/2024, εκδοθείσα στις 13 Μαρτίου 2024 από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογούμενου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος, ως κάτοικος εξωτερικού, είχε εισοδήματα από ελληνικές εταιρείες συνολικού ποσού 154.468,05 ευρώ, τα οποία δεν δήλωσε, παραβιάζοντας τους φορολογικούς νόμους. Η Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης εξέτασε τα επιχειρήματα του, όπως την μη κοινοποίηση της πράξης και την έλλειψη αιτιολογίας, τα οποία κρίθηκαν αβάσιμα, και επιβεβαίωσε τον φόρο ύψους 44.018,72 ευρώ (32.804,66 ευρώ φόρος και 11.214,06 ευρώ ειδική εισφορά αλληλεγγύης).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογούμενου κατά των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. για τις φορολογικές περιόδους 2016 και 2017. Οι πράξεις είχαν επιβάλει πρόσθετο Φ.Π.Α. και πρόστιμα λόγω μη αναγνώρισης συγκεκριμένων συναλλαγών ως απαλλασσόμενων, καθώς ο φορολογούμενος δεν προσέφερε τα απαραίτητα δικαιολογητικά για τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές. Η επιτροπή επικύρωσε τους καταλογισμούς, διαπιστώνοντας ότι οι συναλλαγές δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις για απαλλαγή από Φ.Π.Α. και ότι το δικαίωμα του Δημοσίου δεν είχε παραγραφεί.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρόδου σχετικά με την επιστροφή Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (Φ.Μ.Α.) ύψους 4.017,00 ευρώ που καταβλήθηκε λανθασμένα από την προσφεύγουσα. Το ακίνητο μεταβιβάστηκε πριν από την πρώτη εγκατάσταση και η κατασκευάστρια εταιρία δεν είχε υποβάλει αίτημα αναστολής Φ.Π.Α., γεγονός που οδήγησε σε διπλή φορολογία. Το Ελεγκτικό Συνεδρίο δέχτηκε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι η μεταβίβαση έπρεπε να υπαχθεί σε Φ.Π.Α. και όχι σε Φ.Μ.Α., και διέταξε την επιστροφή του ποσού σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 1096/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, η οποία απέρριψε το αίτημα του για καταβολή τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού 121.334,75 ευρώ. Το ποσό είχε επιστραφεί κατόπιν της με αριθμό ..../2020 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, η οποία ακύρωσε εν μέρει πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. ετών 2007, 2009, 2010). Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αξίωση για καταβολή τόκων γεννήθηκε από την επομένη της κατάθεσης της δικαστικής προσφυγής, στην οποία περιλαμβανόταν αίτημα έντοκης επιστροφής, και διέταξε την επιστροφή των τόκων. Η παραγραφή της αξίωσης κρίθηκε πενταετής και δεν είχε συμπληρωθεί.

Η απόφαση 981/2025 αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορολογικό έτος 2018) της Δ.Ο.Υ. Καρδίτσας. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον προσδιορισμό του παγκόσμιου εισοδήματός του, ισχυριζόμενος ότι η Φορολογική Αρχή συνυπολόγισε διπλά εισοδήματα (από μισθωτές υπηρεσίες) που καταβλήθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά φορολογήθηκαν στη Νότια Αφρική λόγω απόσπασης. Η ΔΕΔ διαπίστωσε εν μέρει βάσιμο τον ισχυρισμό περί ελλιπούς αιτιολογίας και διέταξε την τροποποίηση της πράξης, επαναπροσδιορίζοντας το συνολικό φορολογητέο εισόδημα στον κωδικό 389 σε €643.968,00 και τον φόρο αλλοδαπής (κωδικός 651) σε €146.510,75, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί παραβίασης των αρχών χρηστής διοίκησης και δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.