ΔΕΔ/Αθ/587/2024

Η απόφαση 638 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα αιτούνταν τη διαγραφή ληξιπρόθεσμων οφειλών του θανόντος, συνολικού ποσού 4.106,64 ευρώ (περιλαμβανομένων προσαυξήσεων), που αφορούσαν Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι πράξη προσδιορισμού φορολογικού βάρους. Ως εκ τούτου, οι αναφυόμενες διαφορές αντιμετωπίζονται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής στη ΔΕΔ νομικά απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΓ΄ Αθηνών. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος της αποβιώσασας γιαγιάς του, αμφισβήτησε την έκδοση της ειδοποίησης για οφειλές συνολικού ποσού 1.331,33 ευρώ και προσαυξήσεις 837,55 ευρώ, πιθανολογώντας εσφαλμένη έκδοση και παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φορολογικού βάρους, προτείνοντας την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 161/03-02-2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το εισόδημά του δεν έπρεπε να περιλαμβάνει κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς αυτά τα ποσά κρίθηκαν επιστρεπτέα λόγω διοικητικής αποκατάστασης και συμψηφίστηκαν με αναδρομικές αποδοχές ενέργειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς η πράξη φόρου βασίστηκε στην τροποποιητική δήλωση του ίδιου του προσφεύγοντα, και επιβεβαιώθηκε από τη Διεύθυνση Εκκαθάρισης Μισθοδοσίας ότι οι αναδρομικές αποδοχές καταβλήθηκαν μετά από συμψηφισμό των ποσών σύνταξης, καθιστώντας αβάσιμη την αμφισβήτηση της φορολογικής υποχρέωσης. Το νέο χρεωστικό ποσό φόρου παραμένει 310,22€.

Η απόφαση 318 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, ύψους 13.775,15€, που εξέδωσε το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του για οφειλές ΕΝΦΙΑ ετών 2020-2022, ισχυριζόμενος ότι η Ομοσπονδία που αφορούσαν οι οφειλές είχε διαλυθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση συνιστά πράξη έναρξης της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης. Κατά των πράξεων αυτών οι διαφορές ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλονται με ανακοπή ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβληθείσα ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη.

Η απόφαση με αριθμό 249 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας. Ο προσφεύγων ανέφερε λόγους όπως μη επίδοση ατομικών ειδοποιήσεων, αοριστία οφειλής, μη εκκαθάριση απαίτησης και παραβίαση αρχών χρηστής διοίκησης. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς οι διαφορές ανήκουν στο στάδιο διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να επιλυθούν με ανακοπή σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επιτρέπει την άσκηση προσφυγής στα διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής. Η φορολογική αρχή προσδιόρισε φόρο ύψους 862,98 € λόγω αδήλωτου εισοδήματος από τόκους αλλοδαπής προέλευσης (Η.Β.) ύψους 4.200,00 € που διαπιστώθηκε μέσω αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών. Η προσφεύγουσα είχε αρχικά υποβάλει τροποποιητική δήλωση δηλώνοντας μερικώς τους τόκους, με αποτέλεσμα αρχικό χρεωστικό 329,48 €, και ισχυρίστηκε ότι η φορολογική αρχή χρέωσε διπλά το φόρο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό κρίνοντας ότι βεβαιώθηκε μόνο η διαφορά (533,50 €) από τον τελικό προσδιορισμό (862,98 €) μετά την οίκοθεν 2η τροποποιητική δήλωση.

Η Απόφαση 228/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής Υπερημερίας, ποσού 4.819,32€, που αφορούσε οφειλές της αποβιώσασας μητέρας του. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των οφειλών και των προσαυξήσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την ύπαρξή τους. Η Διεύθυνση απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόρριψη βασίστηκε στο σκεπτικό ότι η εν λόγω πράξη (Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής) ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, συνεπώς η αμφισβήτησή της δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 ΚΦΔ).

Η απόφαση 589, εκδοθείσα από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 500,00€ από τη Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου, για το φορολογικό έτος 2024, λόγω παραβάσεων των ΕΛΠ και του ΚΦΔ. Συγκεκριμένα, το πρόστιμο επιβλήθηκε για μη ζήτηση και λήψη ή έκδοση φορολογικού στοιχείου αξίας (πράξη που δεν επιβαρύνεται με Φ.Π.Α.) σχετικά με την αγορά απομιμητικών προϊόντων. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα είδη ήταν μεταχειρισμένα (second hand) γνωστών εταιριών και ότι οι προμηθευτές τα περιέγραφαν αόριστα ως «BRAND NAME» στα τιμολόγια. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα προσκομιζόμενα τιμολόγια δεν περιέγραφαν διακεκριμένα τα κατασχεθέντα απομιμητικά είδη, καθιστώντας τον ισχυρισμό του αβάσιμο, και επικύρωσε το πρόστιμο των 500,00€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής η οποία στρεφόταν κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής – υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΒΟΛΟΥ, σχετικά με οφειλές των ετών 1997 και 1998, για τις οποίες η προσφεύγουσα βαρύνεται ως κληρονόμος του αποβιώσαντος αδελφού της. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης ισχυριζόμενη ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για την είσπραξη των οφειλών έχει υποπέσει σε παραγραφή. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθότι η ατομική ειδοποίηση καταβολής – υπερημερίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 72 του ΚΦΔ, ούτε εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΔΕΔ. Οι πράξεις που εκδίδονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης προσβάλλονται αποκλειστικά με ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Η απόφαση 483/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 14-11-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, συνολικού ποσού 144.841,21€, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας ως κληρονόμου του πατέρα της. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης λόγω πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης και ακυρότητας ταμειακής βεβαίωσης. Η Διεύθυνση έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να επιλυθεί με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 217 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., και όχι μέσω της διαδικασίας ενδικοφανούς προσφυγής του ΚΦΔ.