ΔΕΔ/Αθ/602/2024

Η απόφαση 488/04-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου σε αίτημα ανάκλησης δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Ο προσφεύγοντας, εκ διαθήκης κληρονόμος, υπέβαλε αρχική δήλωση φόρου κληρονομιάς το 2013, καταβάλλοντας 24.592,13€. Μετά από έλεγχο, εκδόθηκε Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου κληρονομιάς το 2023, καταλογίζοντας επιπλέον 39.412,71€. Στη συνέχεια, με δικαστική απόφαση του 2023, αναγνωρίστηκε ότι η διαθήκη ήταν άκυρη, με αποτέλεσμα ο προσφεύγων να στερείται της κληρονομικής ιδιότητας. Η ΔΕΔ επιβεβαιώνει την αρχική δήλωση (λόγω παρέλευσης τριετίας και έκδοσης πριν την 1/12/2014) αλλά ακυρώνει την Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου κληρονομιάς, συνολικού ποσού 39.412,71€, αναγνωρίζοντας πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης για το ποσό αυτό (άρθρο 74 ΚΦΔ), επαναφέροντας την οριστική φορολογική υποχρέωση στο μηδέν.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ζ’ Θεσσαλονίκης (αρ. πρωτ. …/26.09.2024) επί του αιτήματός του για εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του φορ. έτους 2018 ως φορολογικού κατοίκου εξωτερικού (κωδικός 319). Η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα, επικαλούμενη ότι ο φορολογούμενος προσκόμισε ιδιωτικό έγγραφο και όχι δημόσιο για την έκπτωση φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) διαπίστωσε ότι η αρνητική απάντηση πάσχει από σαφή, ειδική και επαρκή αιτιολογία, καθώς απορρίπτει αίτημα πίστωσης φόρου αλλοδαπής ενώ ο προσφεύγων είχε υποβάλει αίτημα μεταβολής της φορολογικής του κατοικίας. Κατά συνέπεια, η Δ.Ε.Δ. ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη λόγω τυπικής πλημμέλειας και καλεί τη Δ.Ο.Υ. να ενεργήσει σύμφωνα με το σκεπτικό της παρούσας απόφασης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Πειραιά σχετικά με την αλληλέγγυα ευθύνη του για χρέη της εταιρείας «...». Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών εξέτασε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα ότι η φορολογική αρχή δεν εξέτασε την αίτησή του στην ουσία, αλλά διαπίστωσε ότι τα χρέη είχαν ήδη εξοφληθεί και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιστροφής των ποσών σύμφωνα με το νόμο. Η απόφαση επιβεβαίωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ., αναφέροντας ότι το θέμα είχε ήδη τεθεί σε προηγούμενες αποφάσεις και ότι η προσφυγή ήταν άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Άμφισσας να εκκαθαρίσει τροποποιητικές δηλώσεις φόρου εισοδήματος για το οικονομικό και φορολογικό έτος 2014. Η προσφεύγουσα ζητούσε την τροποποίηση για τη συμπλήρωση του κωδικού 023 (εξαίρεση από την πραγματοποίηση δαπανών). Η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα, καθώς οι αρχικές δηλώσεις είχαν υποβληθεί εκπρόθεσμα το 2017 βάσει του ν. 4446/2016. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την απόρριψη, κρίνοντας ότι το αίτημα τροποποίησης στις 05/11/2024 υποβλήθηκε εκτός της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου (άρθρο 23 ΚΦΔ), καθιστώντας τη νέα εκκαθάριση μη αποδεκτή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα, ο οποίος αμφισβήτησε δύο οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς/γονικής παροχής που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο του 3ου ΕΛΚΕ Αττικής. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν την επιβολή πρόσθετου φόρου λόγω διαφοράς στην εκτίμηση της αξίας μεταβιβασθέντων μετοχών, οι οποίες υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας το έντυπο Κ4 αντί του Ε1 και Ε2. Η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη διότι ο προσφεύγων δεν νομιμοποιείται να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή για πράξεις που αφορούν άλλο φορολογούμενο. Η απόφαση εκδόθηκε στις 02/02/2024 από το Τμήμα Α3 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση πρόστιμου ύψους 100 ευρώ που είχε επιβληθεί στον προσφεύγοντα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της 3ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 παρ. 1 περ. β΄ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), αλλά ακυρώθηκε επειδή το επιπλέον ποσό φόρου που προέκυψε από την τροποποιητική δήλωση ήταν κάτω από 100 ευρώ, σύμφωνα με την περ. β΄ της παρ. 2 του άρθρου 54 ΚΦΔ. Ο προσφεύγοντας υποστήριξε ότι δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για την υποχρέωση υποβολής τροποποιητικής δήλωσης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ακύρωσε το πρόστιμο, καταλήγοντας ότι η περίπτωση εμπίπτει στις εξαιρέσεις της σχετικής νομοθεσίας.

Η απόφαση 459/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά προστίμου μητρώου ύψους 100,00€ που επιβλήθηκε από την Δ.Ο.Υ. ΒΕΡΟΙΑΣ στις 13/11/2024, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης μεταβολής φυσικού προσώπου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε του κοινοποιήθηκε η πράξη επιβολής του προστίμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε τον ισχυρισμό βάσιμο, καθώς διαπίστωσε ότι η πράξη επιβολής προστίμου και η έκθεση προσωρινού ελέγχου ουδέποτε κοινοποιήθηκαν νόμιμα στον προσφεύγοντα, καθιστώντας τη διαδικασία τυπικά πλημμελή. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποδέχτηκε την προσφυγή λόγω της τυπικής πλημμέλειας και διέταξε την επανάληψη της διαδικασίας για την ορθή κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης.

Η απόφαση 39/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις χρήσεις 2012 έως 2021, προερχόμενες από τον Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο έλεγχος βασίστηκε σε πορίσματα της Δ.Ε.Ο.Ε. αναφορικά με αποκρυπτόμενη φορολογητέα ύλη και προσαύξηση περιουσίας. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί παραγραφής του φορολογικού έτους 2016, καθώς η φοροδιαφυγή ξεπερνούσε τις €100.000, εφαρμόζοντας τη δεκαετή προθεσμία. Επίσης απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί εσφαλμένου υπολογισμού του εισοδήματος από την κατασκευαστική δραστηριότητα και οι περισσότεροι ισχυρισμοί για ελεγχόμενες πιστώσεις. Έγινε δεκτή μερική τροποποίηση της πράξης του 2016 μόνο για μία συγκεκριμένη τραπεζική επιταγή ποσού 2.000,12€, καθώς κρίθηκε ότι δεν αποτελούσε εισόδημα του προσφεύγοντα.

Η απόφαση 1225/07.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ. Η προσφεύγουσα ζήτησε την εκκαθάριση τροποποιητικής δήλωσης για μερική ανάκληση προηγούμενης δήλωσης φόρου κληρονομιάς (του 2009) σχετικά με ένα ακίνητο, επικαλούμενη ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε σε άλλο πρόσωπο (νόμιμο μεριδούχο) μέσω συμβιβασμού που επικυρώθηκε στις 07/03/2013. Η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το αίτημα με το αιτιολογικό ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για επιβολή φόρου κληρονομιάς έχει παραγραφεί, καθώς η φορολογική υποχρέωση γεννήθηκε πριν την 31η Δεκεμβρίου 2008. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι ο χρόνος φορολογίας μετατέθηκε στο χρόνο επικύρωσης του συμβιβασμού (2013). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό περί μετάθεσης, καθώς η προσφεύγουσα είχε αποδεχθεί τη νομή της κληρονομιαίας περιουσίας κατά τον χρόνο γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης (θάνατος το 2008), και ως εκ τούτου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 7 περ. γ' του Ν.2961/2001 για μετάθεση του χρόνου. Ομοίως, η περ. δ' του ίδιου άρθρου αφορά τον αξιώνοντα το κληρονομικό δικαίωμα (τον νόμιμο μεριδούχο) και όχι την προσφεύγουσα. Κατά συνέπεια, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας κατά πράξης απόρριψης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Χαλκίδας, σχετικά με αίτημα επιστροφής Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) ποσού 5.287,90€. Η εταιρεία είχε καταβάλει τον φόρο στις 19/05/2022, αλλά υπέβαλε το αίτημα επιστροφής (λόγω ματαίωσης του συμβολαίου) στις 26/01/2024, δηλαδή μετά την πάροδο ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης (18/05/2022). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Υ., κρίνοντας ότι η αξίωση επιστροφής είχε παραγραφεί καθόσον η αίτηση υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της ειδικής ετήσιας προθεσμίας που προέβλεπε ο α.ν. 1521/1950, πριν την κατάργηση της σχετικής διάταξης τον Δεκέμβριο του 2023.