ΔΕΔ/Αθ/626/2024

Η απόφαση με αριθμό 686/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων είχε προηγουμένως υποβάλει ενδικοφανή προσφυγή κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019, οι οποίες επιβάρυναν την εταιρεία του με πρόστιμα. Η υπό κρίση προσφυγή απορρίπτεται διότι αποτελεί δεύτερη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, κάτι που απαγορεύεται σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις που δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, η οποία υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Η προσφυγή αφορούσε την ακύρωση της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2013, η οποία επέβαλε φόρο και πρόσθετες χρεώσεις συνολικού ποσού 571.760,91 ευρώ. Ο φορολογούμενος δεν απέδειξε την πηγή των εσόδων που θεωρήθηκαν προσαύξηση περιουσίας. Η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμη καθώς υποβλήθηκε μετά την παρόδο της προθεσμίας των 30 ημερών από την κοινοποίηση της πράξης, η οποία πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά στις 28-06-2023 και έγινε νόμιμη μετά από 10 ημέρες.

Η απόφαση αριθ. 617/2024 εκδόθηκε στις 6 Μαρτίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αντιμετώπισε καταλογισμούς ΦΠΑ και προστίμων λόγω μη προσκόμισης βιβλίων και στοιχείων κατά τον έλεγχο, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στην εταιρεία. Η απόφαση απορρίπτει τη δεύτερη προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 παρ. 1 ΚΔΔ, επειδή είχε ήδη εκδοθεί απορριπτική απόφαση για την ίδια υπόθεση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της δεύτερης ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα είχε καταθέσει προηγουμένως την πρώτη ενδικοφανή προσφυγή στις 23.12.2021, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση της Υπηρεσίας στις 26.04.2022, και κατέθεσε δεύτερη προσφυγή με το ίδιο περιεχόμενο στις 17.11.2023. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάνθηκε ότι η δεύτερη προσφυγή είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθώς απαγορεύεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά της ίδιας πράξης, εκτός ειδικών εξαιρέσεων που δεν ισχύουν στην περίπτωση αυτή.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «… ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» για αναθεώρηση τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού παρακρατούμενου φόρου για τα φορολογικά έτη 2014, 2015 και 2016. Οι πράξεις επέβαλαν συνολικούς φόρους 3.045 ευρώ, 126.111,72 ευρώ και 67.470,36 ευρώ αντίστοιχα. Η εταιρεία ισχυρίστηκε νέα στοιχεία και παράνομο προσδιορισμό φόρου, αλλά η υπηρεσία έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαδικασία είχε ολοκληρωθεί με προηγούμενη απόφαση και η προσφυγή έπρεπε να ακολουθηθεί δικαστικά. Η απόφαση εκδόθηκε στις 13/03/2024 και η εταιρεία μπορεί να προσφύγει σε διοικητικό δικαστήριο εντός 30 ημερών.

Η απόφαση 682/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης «.................. Ι.Κ.Ε.» κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στις 28.11.2024. Οι αρχικές πράξεις επέβαλαν φόρους και πρόστιμα, κυρίως λόγω διαπίστωσης ποσοτικών ελλειμμάτων αποθεμάτων και μη αναγνώρισης δαπανών προς έκπτωση. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη υποβάλει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε εξεταστεί (Απόφαση 681/28.04.2024). Κατά συνέπεια, η υπό κρίση προσφυγή απορρίφθηκε, καθώς ασκείται για δεύτερη φορά κατά των ίδιων προσβαλλόμενων πράξεων, γεγονός που την καθιστά απαράδεκτη βάσει του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση 499 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής (08/11/2024) ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή βεβαιωμένων οφειλών και προσαυξήσεων που καταλογίστηκαν στον αποβιώσαντα σύζυγό της, μετά από οίκοθεν τροποποιητική δήλωση (24/12/2019) από τη Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου για αναδρομικά συντάξεων του οικονομικού έτους 2014. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το δικαίωμα του Δημοσίου είχε υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι αποτελούσε δεύτερη προσφυγή για το ίδιο ζήτημα, η οποία, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου (άρθρο 24 του Ν. 4274/2014), είναι μη επιτρεπτή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος διετέλεσε νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας. Ο προσφεύγων προσέφυγε κατά της σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Χολαργού για παύση της αλληλέγγυας ευθύνης του σχετικά με οφειλές της εταιρείας, οι οποίες προέκυψαν από μη εκτέλεση προγραμμάτων επισιτιστικής βοήθειας και καταλογίστηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο επεσήμανε ότι οι οφειλές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, διότι δεν αφορούν φόρους ή τέλη που υπάγονται στις διατάξεις του άρθρου 50 του Κ.Φ.Δ., και συνεπώς η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ) και δύο φυσικών προσώπων (διαχειριστών) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για το φορολογικό έτος 2014. Η φορολογική αρχή κατέλογισε ΦΠΑ ύψους 71.969,76€, πλέον σχετικών προστίμων, λόγω της λήψης 6 συνολικά εικονικών και 60 μερικώς εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές σκραπ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραγραφής, καθώς διαπιστώθηκε φοροδιαφυγή, και επικύρωσε τον καταλογισμό ΦΠΑ. Έκανε δεκτή εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τα δύο φυσικά πρόσωπα από την αλληλέγγυα ευθύνη μόνο ως προς το πρόστιμο Κ.Φ.Α.Σ. ύψους 2.500,00€, κρίνοντας ότι αυτή η οφειλή δεν περιλαμβάνεται πλέον στις οφειλές για τις οποίες θεμελιώνεται προσωπική ευθύνη διοικούντων.