Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/766/2024

Η απόφαση απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος κατά της υπ’ αριθ. .../19-10-2023 Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Μ.Α. (έκτακτη χρησικτησία) του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Πύργου, με την οποία είχε καταλογιστεί διαφορά φόρου 5.117,97 €, πλέον πρόσθετων φόρων και δημοτικού φόρου, συνολικού ποσού 6.493,15 €. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την εκτίμηση της αγοραίας αξίας του ακινήτου και τον υπολογισμό του φόρου, αλλά η Διεύθυνση έκρινε ότι ο έλεγχος ήταν βάσιμος και αιτιολογημένος. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε και η προσβαλλόμενη πράξη επικυρώθηκε.

Η απόφαση 296 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της βεβαιωμένης οφειλής ποσού 70,43 € της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την οφειλή, η οποία προερχόταν από μέρισμα που καταβλήθηκε αχρεωστήτως στη μητέρα της μετά τον θάνατό της, ισχυριζόμενη παραγραφή της αξίωσης του Δημοσίου. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη ταμειακή βεβαίωση ανάγεται στο στάδιο είσπραξης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου. Κατά συνέπεια, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να υπόκειται στην ειδική διοικητική διαδικασία (ενδικοφανής προσφυγή) του άρθρου 72 του ΚΦΔ, αλλά σε ανακοπή.

Η απόφαση εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της υπ’ αριθ. .../03.11.2023 οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς του Προϊσταμένου του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., με την οποία καταλογίστηκε διαφορά φόρου 212.208,97 ευρώ και πρόστιμα/τόκοι 45.875,39 ευρώ (συνολικά 258.084,36 ευρώ). Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων, την προσαύξηση της κληρονομιαίας μερίδας και τον υπολογισμό του παθητικού. Η Διεύθυνση έκρινε ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου είναι βάσιμες και πλήρως αιτιολογημένες, απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς και επικύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη, επιβεβαιώνοντας το συνολικό καταλογισθέν ποσό.

Η Απόφαση 228/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής Υπερημερίας, ποσού 4.819,32€, που αφορούσε οφειλές της αποβιώσασας μητέρας του. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των οφειλών και των προσαυξήσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την ύπαρξή τους. Η Διεύθυνση απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόρριψη βασίστηκε στο σκεπτικό ότι η εν λόγω πράξη (Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής) ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, συνεπώς η αμφισβήτησή της δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 ΚΦΔ).

Η υπόθεση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά της υπ’ αριθ. .../2023 Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας φορολογικού έτους 2023 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Σύρου, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου για οφειλές του θανόντος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού φόρου, και συνεπώς η διαφορά επιλύεται με την άσκηση ανακοπής κατά το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Κατόπιν τούτου, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 498/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος προς τη Δ.Ο.Υ. Μεσολογγίου. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή βεβαιωμένων οφειλών (φόρου και προσαυξήσεων, συνολικού ποσού 4.300,03 ευρώ) που αφορούσαν τον αποβιώσαντα σύζυγό της και προέκυψαν από οίκοθεν τροποποιητική δήλωση της Δ.Ο.Υ. για αναδρομικές συντάξεις του οικονομικού έτους 2014. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το αίτημα της προσφεύγουσας αφορούσε τη διαγραφή βεβαιωμένων οφειλών, ενέργεια που ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και, κατά συνέπεια, δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της ΔΕΔ. Κατά των πράξεων αυτού του σταδίου προβλέπεται άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη.

Η απόφαση 718 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της σιωπηρής άρνησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής να επιστρέψει αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό προστίμων ΚΒΣ, ύψους 99.089,59 €, και μέρους παραβόλου. Ο προσφεύγων ζήτησε την επιστροφή εντόκως βάσει διατακτικού δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, η οποία ακύρωσε τις αρχικές πράξεις επιβολής προστίμων ΚΒΣ λόγω παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η τεκμαιρόμενη σιωπηρή απόρριψη της αίτησης επιστροφής, η οποία γίνεται σε εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη υποκείμενη σε ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ν.5104/2024). Η αμφισβήτηση της εκκαθάρισης σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ανήκει στο στάδιο της είσπραξης και προσβάλλεται με ανακοπή κατά του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση (94/24-01-2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, που υποβλήθηκε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του φορολογικού έτους 2015 (2η Τροποποιητική Δήλωση, 07-08-2024). Η πράξη αυτή εκδόθηκε σε εκτέλεση προηγούμενης απόφασης της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ. /06-12-2023), η οποία μείωσε το δηλωθέν εισόδημα από μισθωτή εργασία. Μετά τη μείωση αυτή, προέκυψε προστιθέμενη διαφορά τεκμηρίων, με αποτέλεσμα χρεωστικό υπόλοιπο. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη αποτελεί πράξη εκκαθάρισης φόρου κατ' άρθρο 41 παρ. 3 του ΚΦΔ, η οποία δεν είναι εκτελεστή πράξη προσδιορισμού φόρου, και ως εκ τούτου δεν υπόκειται σε ενδικοφανή προσφυγή, απορρίπτοντας αυτήν ως απαράδεκτη.

Η Απόφαση 522/05.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) του 4ου ΕΛΚΕ Αττικής. Η πράξη καταλόγισε συνολικό ποσό €21.149,62 (ΦΜΑ και πρόστιμο), καθώς η φορολογική αρχή προσδιόρισε την αγοραία αξία δύο οικοπέδων στα €550.000,00, έναντι της δηλωθείσας αξίας των €93.697,52, χρησιμοποιώντας συγκριτικά στοιχεία, βάσει του ν. 1249/1982. Η ΔΕΔ επιβεβαίωσε ότι ο έλεγχος βασίστηκε ορθώς σε συγκριτικά στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ακινήτων. Οι αιτιάσεις του προσφεύγοντος περί εσφαλμένης νομικής βάσης και μη κοινοποίησης εντολής ελέγχου απορρίφθηκαν ως αβάσιμες. Τέλος, ο ισχυρισμός που αφορούσε την ακυρότητα των καταλογισθέντων τόκων/προσαυξήσεων κρίθηκε απαράδεκτος, καθώς ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης.

Η προσφεύγουσα, ως νόμιμη κληρονόμος, άσκησε ενδικοφανή προσφυγή κατά της υπ’ αριθ. πρωτ. …./13-11-2023 Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας της Δ.Ο.Υ. ΠΑΤΡΩΝ, με την οποία της κοινοποιήθηκε ληξιπρόθεσμη οφειλή 451,24 ευρώ από τέλη κυκλοφορίας ετών 2002-2011. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η προσφυγή ασκήθηκε απαραδέκτως, διότι η προσβαλλόμενη πράξη ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού φόρου, ενώ επιπλέον τα τέλη κυκλοφορίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1014/2017. Κατόπιν τούτων, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.