ΔΕΔ/Αθ/787/2025

Η απόφαση 353/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας επιχείρησης κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) φορολογικού έτους 2019, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του 3ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η καταλογιζόμενη φορολογική υποχρέωση ανήλθε συνολικά σε €10.104,35 (κύριος φόρος, δημοτικός φόρος και πρόστιμο άρθρου 54 Κ.Φ.Δ.), καθώς ο έλεγχος προσδιόρισε την αξία του μεταβιβαζόμενου οικοπέδου (1.955,55 τ.μ.) στις €512.634,14, έναντι των δηλωθέντων €292.495,79. Ο προσδιορισμός της αξίας βασίστηκε σε συγκριτικά στοιχεία και, κατ' εφαρμογή της ΠΟΛ 1129/2004, στον μέσο όρο μεταξύ της αξίας που προέκυψε από τα συγκριτικά στοιχεία και της αντικειμενικής αξίας της πρώτης εφαρμογής του συστήματος (από 01.01.2022). Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένης της αντισυνταγματικότητας της ΠΟΛ 1129/2004, κρίθηκαν αβάσιμοι, καθώς η επιχείρηση δεν προσκόμισε πιο πρόσφορο επίσημο συγκριτικό στοιχείο.

Η απόφαση 350 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, με ημερομηνία 17.02.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας επιχείρησης κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) για το φορολογικό έτος 2019. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει τη φορολογητέα αξία ενός οικοπέδου έκτασης 2.170,68 τ.μ. στα 569.029,00 € αντί της δηλωθείσας αξίας των 324.672,73 €. Η διαφορά οδήγησε σε καταλογισμό συνολικού ποσού 11.215,96 € (κύριος φόρος 7.330,69 €, πρόστιμο 3.665,35 € και δημοτικός φόρος 219,92 €). Ο προσδιορισμός της αξίας, σε περιοχή που δεν ίσχυε το αντικειμενικό σύστημα το 2019, βασίστηκε στα συγκριτικά στοιχεία και, λόγω μεγάλης απόκλισης, εφαρμόστηκε η ΠΟΛ.1129/2004 λαμβάνοντας τον μέσο όρο μεταξύ της αξίας των συγκριτικών και της αντικειμενικής αξίας της πρώτης εφαρμογής (2022). Η ΔΕΔ επικυρώνει την πράξη, καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε νέα ή πιο πρόσφορα στοιχεία.

Η απόφαση 352/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας επιχείρησης κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) για το φορολογικό έτος 2019. Σε βάρος της επιχείρησης καταλογίστηκε συνολικό ποσό 9.770,53 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου προστίμου ΚΦΔ), καθώς διαπιστώθηκε ότι η αξία του μεταβιβαζόμενου οικοπέδου έπρεπε να είναι 495.697,07 ευρώ αντί του δηλωθέντος ποσού των 282.831,48 ευρώ. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο έλεγχος προσδιόρισε την αξία νόμιμα, χρησιμοποιώντας συγκριτικά στοιχεία και εφαρμόζοντας υποχρεωτικά τη διοικητική οδηγία ΠΟΛ.1129/2004, καθώς υπήρχε μεγάλη απόκλιση με τις αντικειμενικές αξίες της πρώτης εφαρμογής (2022). Οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας κρίθηκαν αβάσιμοι, καθώς δεν προσκόμισε νεότερα ή προσφορότερα στοιχεία.

Η απόφαση 285 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς της Δ.Ο.Υ. Πατρών. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την οφειλόμενη διαφορά φόρου ύψους 3.383,07 ευρώ, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραγραφής του δικαιώματος ελέγχου (δεκαετία), παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης και εσφαλμένης εκτίμησης της αγοραίας αξίας κληρονομιαίου οικοπέδου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό της παραγραφής, καθώς η πράξη εκδόθηκε εντός της νόμιμης δεκαετίας (20.09.2024 για δήλωση του 2014). Αποδέχθηκε επίσης τον τρόπο προσδιορισμού της αξίας του ακινήτου από τον έλεγχο, ο οποίος εφάρμοσε τις οδηγίες της Διοίκησης (ΠΟΛ.1129/2004) λαμβάνοντας υπόψη τόσο συγκριτικά στοιχεία όσο και την αντικειμενική αξία (μέσος όρος), επικυρώνοντας έτσι τη συνολική οφειλή ύψους 7.442,75 ευρώ.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών 165/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δύο συγκυρίων (αδελφών) κατά πράξεων προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) και Φόρου Δωρεάς της Δ.Ο.Υ. Πύργου, που εκδόθηκαν λόγω διανομής κοινού οικοπέδου. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν την ακύρωση των πράξεων, υποστηρίζοντας ότι η αντικειμενική αξία του οικοπέδου (336 €/τ.μ.) είναι υπερβολική και αντικειμενικά άδικη, επικαλούμενοι δικαστικές αποφάσεις για ΕΝΦΙΑ προηγούμενων ετών που προσδιόρισαν την αγοραία αξία στα 60 €/τ.μ. και έκθεση πιστοποιημένου εκτιμητή. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο για τον ΦΜΑ του έτους ενδιαφέροντος και ότι η Διοίκηση είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει τις νέες αντικειμενικές αξίες του 2022. Επιπλέον, τόνισε ότι η αμφισβήτηση της αντικειμενικής έναντι της αγοραίας αξίας ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκε ο καταλογισθείς φόρος συνολικού ύψους 8.544,25 ευρώ.

Η απόφαση 299/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Πατρών. Η πράξη αφορούσε κληρονομιά του 2013 και καταλόγισε οφειλόμενη διαφορά φόρου ύψους 7.805,13 ευρώ, λόγω ανακριβούς δήλωσης της αξίας κληρονομιαίων ακινήτων, συνολικού ποσού προς καταβολή 17.171,29 ευρώ (συμπεριλαμβανομένων τόκων).
Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παραγραφή του δικαιώματος ελέγχου και εσφαλμένη εκτίμηση της αγοραίας αξίας των ακινήτων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν επήλθε παραγραφή, καθώς η δεκαετής προθεσμία (άρθρο 102 ν.2961/2001) έληγε 31.12.2024 και η πράξη εκδόθηκε εντός αυτής. Επιπλέον, έκρινε ότι ο έλεγχος εφάρμοσε ορθά τη φορολογική νομοθεσία και τις οδηγίες της Διοίκησης (ΠΟΛ.1129/2004) για τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, χρησιμοποιώντας τον μέσο όρο των συγκριτικών στοιχείων και των αντικειμενικών αξιών πρώτης εφαρμογής.

Η Απόφαση 164/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δύο συγκυρίων κατά πράξεων Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) της Δ.Ο.Υ. Πύργου, συνολικού ύψους 8.544,25 ευρώ, που αφορούν τη διανομή ενός αδόμητου οικοπέδου. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν τη μείωση της καθορισθείσας αντικειμενικής αξίας (336 ευρώ/τ.μ.) προβάλλοντας ότι είναι υπερβολική και αντισυνταγματική, επικαλούμενοι δικαστικές αποφάσεις για ΕΝΦΙΑ και Τέλος Ακίνητης Περιουσίας προηγούμενων ετών, στις οποίες η αξία είχε προσδιοριστεί στα 60 ευρώ/τ.μ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν υφίσταται δεδικασμένο για τον ΦΜΑ και ότι η Διοίκηση είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις νέες αντικειμενικές αξίες (ισχύουσες από 01/01/2022). Επισήμανε επίσης ότι η αμφισβήτηση της προκαθορισμένης αντικειμενικής αξίας έναντι της αγοραίας, σύμφωνα με το άρθρο 41 του ν.1249/1982, εμπίπτει στην αρμοδιότητα των Διοικητικών Δικαστηρίων και όχι της Διοίκησης.

Η απόφαση 668/13.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας, φερόμενης ως καθολικής διαδόχου, κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) συνολικού ποσού 19.311,55 €. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει τον φόρο, κρίνοντας ότι εσφαλμένα είχε αναγνωριστεί απαλλαγή, επειδή το άρθρο 63Δ παρ. 5 του ν. 3601/2007, που αφορά υποχρεωτικές μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων πιστωτικών ιδρυμάτων στο πλαίσιο εξυγίανσης, προβλέπει μόνο ατελή σημείωση στα δημόσια βιβλία και όχι ρητή απαλλαγή από ΦΜΑ. Το ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί εσφαλμένης ερμηνείας του νόμου, εφαρμογής της αρχής της ισότητας ή των διατάξεων του άρθρου 16 ν. 2515/1997, επιβεβαιώνοντας έτσι την καταλογιζόμενη φορολογική υποχρέωση.

Φόρος Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ). Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Εργολαβική σύμβαση. Προσύμφωνο. Εκχώρηση (δικαστική). Κατάσχεση ειδικού περιουσιακού στοιχείου.  Σε περίπτωση δικαστικής εκχώρησης προς τρίτο, της απαίτησης του εργολάβου έναντι του οικοπεδούχου για τη μεταβίβαση σε αυτόν χιλιοστών του οικοπέδου, που αντιστοιχούν σε αποπερατωμένο διαμέρισμα, κατά την μεταβίβαση στον τρίτο των χιλιοστών του οικοπέδου μετά των επ’ αυτού ανεγερθέντων κτισμάτων, δεν επιβάλλεται Φ.Π.Α., αλλά Φ.Μ.Α. και ο φόρος υπολογίζεται επί της, κατά νόμο, προσδιοριζομένης αξίας του ακινήτου κατά το χρόνο σύνταξης του μεταβιβαστικού συμβολαίου. Η ευνοϊκή ρύθμιση της παραγράφου 5 του άρθρου 2 του ν. 1521/1950, που προβλέπει επιβολή φόρου μόνον επί των μεταβιβαζομένων ποσοστών του οικοπέδου, δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αυτή (ομόφ.).

Η Απόφαση 596/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, φορολογικού έτους 2010. Οι προσφεύγοντες, γονείς ενός ανήλικου τέκνου, αμφισβήτησαν την αρχική αξία ακινήτου 1.000 τ.μ. που είχε προσδιοριστεί στα 535.000,00€ (€535/τ.μ.), υποστηρίζοντας ότι το μοναδικό συγκριτικό στοιχείο ήταν ανεπαρκές. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, αλλά έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί λανθασμένου προσδιορισμού αξίας, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ. Καθορίστηκε νέα τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο στα 338,00€, με αποτέλεσμα η συνολική αξία του ακινήτου να διαμορφωθεί στα 338.000,00€. Κατόπιν αυτού, η τελική συνολική φορολογική υποχρέωση (φόρος και πρόστιμο) μειώθηκε από 29.150,00€ σε 7.480,00€.