ΔΕΔ/Αθ/89/2024

Υποχρέωση απόκτησης ΑΦΜ ή ορισμού φορολογικού αντιπροσώπου από μη εγκατεστημένα στη χώρα μας υποκείμενα στο φόρο πρόσωπα κατά την εισαγωγή και εξαγωγή εμπορευμάτων καθώς και την υπαγωγή εμπορευμάτων σε τελωνειακά ανασταλτικά καθεστώτα.(ΑΔΑ:791ΨΗ-Π3Α)

Η απόφαση 251/17.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά της σιωπηρής άρνησης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντος ΦΠΑ ύψους 358.850,08€. Η εταιρία είχε χρεώσει αυτόν τον ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις προς ιταλική επιχείρηση κατά την περίοδο 01.04.2022-30.11.2022, επειδή ο αγοραστής δεν ήταν εγγεγραμμένος στο σύστημα VIES. Μετά την αναδρομική, αλλά μεταγενέστερη, καταχώριση του αλλοδαπού στο VIES, η προσφεύγουσα εξέδωσε πιστωτικό τιμολόγιο και ζήτησε την έκπτωση/επιστροφή του φόρου. Η ΔΕΔ απέρριψε το αίτημα, κρίνοντας ότι δεν πληρούνταν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις απαλλαγής από τον ΦΠΑ, καθώς ο αποκτών δεν διέθετε έγκυρο ενδοκοινοτικό ΑΦΜ/ΦΠΑ κατά τον χρόνο διενέργειας των συναλλαγών (πριν την 30.11.2022), σύμφωνα με το άρθρο 28 του ν. 2859/2000 και την εγκύκλιο Ε 2019/2022.

Κοινοτικό Δίκαιο. Εγγυητική επιστολή υπέρ φορολογικού αντιπροσώπου. Προκαταβολή εξαγωγικής επιστροφής. Δικαιούχος.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
(Τριμελούς Επιτροπής) Προεδρεύων: Β.Κοντόλαιμος, Νομικός Σύμβουλος Εισηγητής: Ι.Χαλκιάς, Πάρεδρος Εάν και εφόσον επληρώθησαν όλες οι άλλες τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις του Καν.800/99 της Επιτροπής για την γένεση του δικαιώματος χορήγησης της προκαταβολής της επιστροφής κατά την εξαγωγή στην εταιρία "EURICOM SPA", η ΓΕ ΔΙΔΑΓΕΠ υποχρεούται να καταβάλλει το σχετικό ποσόν αμελλητί, εφόσον αφενός μεν υπό καμμία διάταξη του Καν.800/99 ή 2220/85 δεν απαγορεύεται η έκδοση εγγυητικής επιστολής υπέρ του φορολογικού αντιπροσώπου φυσικού ή νομικού προσώπου και η αποδοχή αυτής από την αρμόδια αρχή αφετέρου δε επειδή ο σκοπός για τον οποίον απαιτείται η σύσταση εγγύησης, κατά το άρθρο 24 του ως άνω Κανονισμού, εκπληρούται στην συγκεκριμένη περίπτωση καθόσον παρότι η εγγυητική επιστολή δεν εξεδόθη όπως κατά κανόνα απαιτείται υπέρ του δικαιούχου εξαγωγέα (EURICOM SPA) αλλά υπέρ του φορολογικού του αντιπροσώπου που τον εκπροσωπεί για όλες του τις συναλλαγές και τις εξ αυτών απορρέουσες υποχρεώσεις κλπ στην Ελλάδα (ΕΟΥΡΙΚΟΜ ΕΛΛΑΣ ΑΕ), ενόψει του ότι σε περίπτωση παρατυπίας η αρμόδια υπηρεσία με την κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής θα εισπράξει άμεσα το προκαταβληθέν ποσόν της επιστροφής προσαυξημένο κατά 10%.

Η απόφαση (1343/29-07-2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από φυσικό πρόσωπο κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021, και 2022. Οι πράξεις, οι οποίες επικυρώνονται, καταλογίζουν συνολικό ποσό προς καταβολή περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος ιταλικής εταιρίας. Η προσφεύγουσα θεωρήθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνη με την ιδιότητα της φορολογικής αντιπροσώπου της εταιρίας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας ότι είχε την ιδιότητα του απλού φορολογικού εκπροσώπου ή ότι δεν έφερε ευθύνη επειδή δεν είχε ασκήσει πράξεις διαχείρισης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ορισμός ως φορολογικής αντιπροσώπου θεμελιώνει ρητά την αλληλέγγυα ευθύνη για ΦΠΑ βάσει του άρθρου 55 περ. α΄ του Ν. 2859/2000, ανεξάρτητα από το αν η ιδιότητα ήταν υποχρεωτική ή αν άσκησε διαχείριση. Τέλος, η ΔΕΔ σημείωσε ότι δεν προβλήθηκε κανένας ισχυρισμός ως προς την ουσία της φορολογικής καταλογιστικής πράξης.

Η Απόφαση 72/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας, εγγεγραμμένης για σκοπούς ΦΠΑ στην Ελλάδα μέσω φορολογικού αντιπροσώπου, που στρεφόταν κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής σε δήλωση επιφύλαξης. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή φόρου πολυτελείας ύψους 12.832,17€, τον οποίο είχε αποδώσει κατά την ενδοκοινοτική απόκτηση ειδών πολυτελείας, εφόσον αυτά δεν πωλήθηκαν τελικώς στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν ή επιστράφηκαν στο εξωτερικό. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, καθώς ο φόρος δεν επιβάλλεται σε εγχωρίως παραγόμενα αγαθά που εξάγονται. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη φορολογική αρχή, καθώς, βάσει του άρθρου 17 του ν. 3833/2010, η φορολογική υποχρέωση γεννάται κατά τον χρόνο της ενδοκοινοτικής απόκτησης και δεν προβλέπεται εκ του νόμου δυνατότητα επιστροφής του φόρου πολυτελείας σε περίπτωση μεταγενέστερης εξαγωγής των αγαθών.

Η απόφαση 216/06-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας και του φορολογικού της αντιπροσώπου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και προστίμου του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής. Η εταιρεία καταλογίστηκε με διαφορά Φ.Π.Α. ύψους 11.269,04€ και πρόστιμο 5.634,52€ για ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών προς κροατική επιχείρηση, συνολικής αξίας 50.248,00€, για την περίοδο 01/01/2023 – 31/03/2023, καθώς δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά τους. Επιπλέον, επιβλήθηκε πρόστιμο 250,00€ επειδή η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα παροχής πληροφοριών. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και έκρινε ότι τα προσκομισθέντα έγγραφα δεν ήταν επαρκή για να αναιρέσουν τα ευρήματα του ελέγχου, επικυρώνοντας τις καταλογιστικές πράξεις.

Η απόφαση 248 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Χανίων να εγκρίνει αίτημα διαγραφής/επιστροφής φόρου κληρονομιάς. Ο φορολογούμενος ζήτησε μείωση φόρου το 2024 (ανακλητική δήλωση) λόγω εσφαλμένης καταχώρισης αγροτεμαχίων, αν και η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί το 2013. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, ενώ η προηγούμενη συμπληρωματική δήλωση έγινε δεκτή ως παραίτηση από την παραγραφή, η ανακλητική δήλωση (που ζητά μείωση φόρου) υποβλήθηκε μετά την πάροδο της δεκαετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου (άρθρο 102 ν. 2961/2001) και συνεπώς απορρίφθηκε νομίμως.

Η απόφαση 710/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή βουλγαρικής εταιρείας και του φορολογικού της αντιπροσώπου, επικυρώνοντας τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η εταιρεία δήλωσε ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών προς κροατική επιχείρηση, αξίας 136.532,00€, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν από την Κροατική Φορολογική Αρχή. Η προσφεύγουσα δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα παροχής πληροφοριών. Τα έγγραφα CMR που προσκόμισε εκ των υστέρων δεν έφεραν υπογραφή του παραλήπτη, με αποτέλεσμα να μη τεκμαίρεται η φυσική μεταφορά και παράδοση των αγαθών, παραβιάζοντας τις προϋποθέσεις απαλλαγής ΦΠΑ (άρθρο 28 ν. 2859/2000 και Κανονισμός 282/2011). Επικυρώθηκαν διαφορά φόρου 32.767,68€ και πρόστιμο 16.383,84€, καθώς και πρόστιμο 250,00€ για μη ανταπόκριση σε αίτημα παροχής στοιχείων.

Η απόφαση 427/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του διαχειριστή της εταιρίας «........» κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους 355.228,78€. Η πράξη βασίστηκε στη διαπίστωση λήψης 84 εικονικών φορολογικών στοιχείων από την εκδότρια εταιρία «........» για ανύπαρκτες στο σύνολό τους συναλλαγές. Η ΔΕΔ έκρινε αιτιολογημένη την κρίση του ελέγχου, επικαλούμενη την έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής του εκδότη και την μη απόδειξη της πραγματικότητας των συναλλαγών και της εξόφλησης με αδιάβλητο τρόπο που περιλάμβανε ανακύκλωση χρημάτων. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί αοριστίας και καλής πίστης. Επιπλέον, απορρίφθηκε το αίτημα του προσφεύγοντος για απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη, καθώς δεν προέβαλε σχετικούς ισχυρισμούς.

Η απόφαση 1439/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021 και 2022. Οι πράξεις επέβαλαν συνολική φορολογική υποχρέωση (φόρο πλέον προστίμων) ύψους 11.254.467,70€ στην ιταλική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου χαρτικών ειδών, λόγω μη υποβολής δηλώσεων ΦΠΑ. Η προσφεύγουσα, η οποία κατονομάστηκε ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο με την ιδιότητα της φορολογικής αντιπροσώπου, αμφισβήτησε την ευθύνη της. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της, κρίνοντας ότι ο ορισμός της ως φορολογικής αντιπροσώπου θεμελιώνει ρητά αλληλέγγυα ευθύνη για τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 55 περ. α’ του Ν.2859/2000, ανεξάρτητα από τους ισχυρισμούς περί έλλειψης διαχείρισης.