ΔΕΔ/Θεσ/1124/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια επιχειρηματίας κατά της επιβολής προστίμου ύψους 2.500 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, λόγω απώλειας φορολογικής ταμειακής μηχανής (Φ.Τ.Μ.) μετά από κλοπή. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, όπως συναγερμό, ηλεκτρονικά ρολά και κλειδαριές. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή διέκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή στοιχεία για να αποδειχθεί ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία ή ότι είχαν ληφθεί όλα τα δέοντα μέτρα διαφύλαξης. Η απόφαση επιβεβαίωσε την επιβολή του προστίμου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς η απώλεια του Φ.Τ.Μ. αποτελεί διαδικαστική παράβαση που προβλέπει την επιβολή προστίμου.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου ύψους 2.500 € που είχε επιβληθεί στον προσφεύγοντα, ο οποίος είναι αγρότης ειδικού καθεστώτος, για μη διαφύλαξη φορολογικής ταμειακής μηχανής (ΦΤΜ). Ο προσφεύγων κατέθεσε αποδεικτικά στοιχεία, όπως δήλωση απώλειας και βεβαίωση από αστυνομικές αρχές, αποδεικνύοντας ότι η ΦΤΜ κλάπηκε κατά τη διάρκεια εργασίας του σε λαϊκή αγορά. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε την ακύρωση του προστίμου, δεχόμενο ότι η κλοπή αποτελεί ανωτέρα βία και δεν υπήρχε αμέλεια από τον προσφεύγοντα, ο οποίος έδρασε άμεσα και νόμιμα για την αποκατάσταση του θέματος.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, ιδίως ως προς την επιβολή τέλους επιτηδεύματος ύψους 325,00€. Ο προσφεύγων ζήτησε την απαλλαγή από το τέλος, ισχυριζόμενος ότι από τις 29-04-2022 προέβη σε νέα έναρξη εργασιών στο επάγγελμα του Δικηγόρου (ΚΑΔ 6910), το οποίο είναι διαφορετικό από τις προηγούμενες δραστηριότητές του, δικαιούμενος έτσι πενταετούς εξαίρεσης σύμφωνα με το άρθρο 31 παρ. 3 του ν. 3986/2011 και την απόφαση 89/2019 του ΣτΕ. Η αρμόδια φορολογική αρχή είχε αρχικά απορρίψει την επιφύλαξη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εξετάζοντας τους τετραψήφιους Κωδικούς Αριθμού Δραστηριότητας (ΚΑΔ), έκρινε ότι ο νέος ΚΑΔ 6910 είναι μη συναφής και διαφορετικός από τους προηγούμενους κωδικούς δραστηριοτήτων, για τις οποίες είχε υπάρξει οριστική διακοπή. Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή και αποφάσισε την τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου ως προς την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος.

Η απόφαση εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρείας κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 2.500 ευρώ που επιβλήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη δήλωση καταστροφής Φορολογικής Ταμειακής Μηχανής (Φ.Τ.Μ.), παραβιάζοντας τις υποχρεώσεις τήρησης αρχείων του άρθρου 13 ΚΦΔ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η απώλεια οφειλόταν σε ανωτέρα βία, συγκεκριμένα σε πυρκαγιά/εμπρησμό που ξέσπασε στις 04.10.2019, καταστρέφοντας ολοσχερώς την επιχείρηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δέχτηκε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η πυρκαγιά συνιστά ανωτέρα βία και ότι δεν αποδείχθηκε αμέλεια από την πλευρά του φορολογουμένου για τη διαφύλαξη της Φ.Τ.Μ. Κατόπιν αυτού, η ΔΕΔ ακυρώνει την προσβαλλόμενη πράξη.

Η απόφαση 396/12-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€, που επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/24. Το πρόστιμο αφορά την εκπρόθεσμη υποβολή της 1ης τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ενώ η αρχική δήλωση υποβλήθηκε εμπρόθεσμα τον Ιούνιο 2023 με πιστωτικό υπόλοιπο 127,90€, ο προσφεύγων υπέβαλε την τροποποιητική δήλωση (μετά τη διόρθωση βεβαίωσης αποδοχών από τον εργοδότη στις 27/06/2023) στις 09-09-2024. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε την τροποποιητική δήλωση εκπρόθεσμη, καθώς δεν υποβλήθηκε εντός του φορολογικού έτους 2023, ούτε χειρόγραφα στη Δ.Ο.Υ., όπως απαιτούν οι διατάξεις (ΠΟΛ 1083/2018 και Α. 1042/2023) για να θεωρηθεί εμπρόθεσμη λόγω υπαιτιότητας τρίτου φορέα. Συνεπώς, η επιβολή του προστίμου επικυρώνεται.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση προστίμου 100 ευρώ που είχε επιβληθεί στη φορολογούμενη για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ για την περίοδο 01/04/2022 έως 30/06/2022. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τον ισχυρισμό της φορολογούμενης ότι η αρχική δήλωση ΦΠΑ είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα, κάτι που σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.) αποκλείει την επιβολή προστίμου για εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση. Η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου, αλλά η αρχική δήλωση ήταν εμπρόθεσμη, γεγονός που κρίθηκε αποφασιστικό για τη μη επιβολή του προστίμου.

Η απόφαση 511/01-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή Ομόρρυθμης Εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € από τη Δ.Ο.Υ. Λευκάδας. Το πρόστιμο επιβλήθηκε επειδή η εταιρεία υπέβαλε εκπρόθεσμα τροποποιητική συγκεντρωτική κατάσταση πελατών-προμηθευτών για το φορολογικό έτος 2018. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν άκυρη λόγω παρέλευσης πενταετίας και διακοπής της εταιρείας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο ισχυρισμός της παραγραφής ήταν αβάσιμος, καθώς η προθεσμία υποβολής των καταστάσεων για το 2018 έληγε στις 22/04/2019, και συνεπώς η πενταετής παραγραφή έληγε την 31/12/2024. Καθώς η πράξη επιβολής προστίμου εκδόθηκε την 01/11/2024, κρίθηκε νόμιμη και εμπρόθεσμη. Το οριστικό πρόστιμο παραμένει 100,00 €.

Η απόφαση 707 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου 250,00 ευρώ που είχε επιβληθεί στον προσφεύγοντα από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Λαμίας για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής 2ης τροποποιητικής δήλωσης στις 16.12.2022, η οποία υποβλήθηκε για να δηλωθούν αγροτικές επιδοτήσεις που ανάγονταν σε αυτή τη χρήση. Η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε ότι η εκπρόθεσμη υποβολή δεν οφειλόταν σε υπαιτιότητα του φορολογουμένου, αλλά στην καθυστερημένη ανάρτηση της σχετικής βεβαίωσης από τον αρμόδιο φορέα (Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.) το 2021 και στην έλλειψη ενημέρωσης του υπόχρεου. Ως εκ τούτου, η τροποποιητική δήλωση κρίθηκε ως εμπρόθεσμη ή, άλλως, ως εκπρόθεσμη χωρίς υπαιτιότητα, με αποτέλεσμα την ακύρωση του προστίμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς (2024). Η προσφεύγουσα, μοναδική κληρονόμος του αποβιώσαντος αδερφού της, αμφισβητούσε την επιβολή φόρου 33.607,79€ και προστίμου 16.803,90€ (συνολικό ποσό 50.411,69€). Ισχυριζόταν ότι η φορολογική υποχρέωση για ένα σκάφος και υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών έπρεπε να αναβληθεί λόγω εκκρεμοδικίας και έλλειψης κληρονομητηρίου. Επίσης, ζητούσε να μην επιβληθούν κυρώσεις για ακίνητα που δεν είχε δηλώσει, καθώς είχαν δηλωθεί στο Ε9 της. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε τους ισχυρισμούς αβάσιμους, καθώς το σκάφος είχε δηλωθεί, τα ακίνητα δεν είχαν τεκμηριωθεί ως προγενέστερης κτήσης και οι τραπεζικοί λογαριασμοί αποτελούν αντικείμενο κληρονομίας. Η απόφαση επικύρωσε το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό, διορθώνοντας μόνο τη νομική βάση του προστίμου ανακρίβειας (από αρ. 54 ν. 5104/2024 σε αρ. 58 ν. 4987/2022).

Η απόφαση 188/06.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης επιβολής προστίμου 2.500,00€ που επιβλήθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Βέροιας για το φορολογικό έτος 2024. Το πρόστιμο αφορά τη μη διαφύλαξη Φορολογικής Ταμειακής Μηχανής (Φ.Τ.Μ. με αρ. μητρώου ΕΧΥ......), κατά παράβαση του άρθρου 13§2 του Ν. 5104/2024. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε την κλοπή του μηχανισμού, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για περίπτωση ανωτέρας βίας και ανυπαιτιότητας. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν επέδειξε την δέουσα σύνεση και επιμέλεια για τη διαφύλαξη του μηχανισμού, καθώς τον είχε αφήσει σε εξωτερικό, μη φυλασσόμενο χώρο της επιχείρησης.