ΔΕΔ/Θεσ/1202/2025

Η απόφαση 699/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, ύψους 37.087,26€. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσό 35.664,52€, το οποίο η Δ.Ο.Υ. διέγραψε από τον κωδικό 783 (Αδιάθετα ποσά από επαναπατριζόμενα κεφάλαια), αποτελεί άτυπη δωρεά από τον σύζυγό της και έπρεπε να δηλωθεί στον κωδικό 781 (Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα). Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, εφόσον ο φορολογούμενος διαπίστωσε το λάθος στην αρχική δήλωση, όφειλε να υποβάλει τροποποιητική δήλωση εισοδήματος προσκομίζοντας παράλληλα τα προβλεπόμενα έγγραφα (άρθρο 23 του Ν. 5104/2024), δικαίωμα που διατηρεί. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε.

Η απόφαση 1201/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον προσδιορισμό φόρου 13.064,70€, ο οποίος βασίστηκε στην προσθήκη τεκμαρτής διαφοράς εισοδήματος 35.943,05€ (λόγω αγοράς αυτοκινήτου 35.000€). Η διαφορά προέκυψε επειδή η φορολογική αρχή διέγραψε ποσό 298.685,78€ που είχε δηλώσει η σύζυγος ως «αδιάθετα ποσά από επαναπατριζόμενα κεφάλαια», λόγω έλλειψης νόμιμων δικαιολογητικών που να αποδεικνύουν την εισαγωγή συναλλάγματος. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί παραβίασης της Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Τουρκίας και της αρχής της χρηστής διοίκησης κρίθηκαν αβάσιμοι. Επίσης, οι ισχυρισμοί που αφορούσαν αποκλειστικά εισοδήματα της συζύγου απορρίφθηκαν ως απαραδέκτως προβαλλόμενοι εκ συμφέροντος τρίτου, επιβεβαιώνοντας έτσι το τελικό χρεωστικό ποσό.

Η απόφαση 1199/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση της πράξης επειδή η ΔΟΥ ΚΟΖΑΝΗΣ διέγραψε ποσό φόρου 7.602,96€ που δηλώθηκε ως παρακρατηθείς στην αλλοδαπή (κωδικός 683). Η ΔΕΔ ακύρωσε την πράξη αποκλειστικά λόγω τυπικής πλημμέλειας. Συγκεκριμένα, η φορολογική αρχή παρέλειψε να παράσχει σαφή και επαρκή αιτιολογία για τον προσδιορισμό του φόρου με στοιχεία διαφορετικά από αυτά της δήλωσης, παραβιάζοντας το άρθρο 76 του ΚΦΔ. Καλείται ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ να εκδώσει νέα πράξη σύμφωνα με το σκεπτικό.

Η απόφαση 1019/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορ. έτους 2023) της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Η Δ.Ο.Υ. είχε καταλογίσει χρεωστικό ποσό βάσει τεκμηρίων. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσό 45.000,00€, που αφορούσε δωρεά χρημάτων από την κόρη της για αγορά ακινήτου, είχε αρχικά καταχωρηθεί λανθασμένα ως δαπάνη (κωδικός 726). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο χρόνος παράδοσης του χρηματικού ποσού (12/12/2023) προηγήθηκε της δαπάνης (22/12/2023) και υπήρχε διορθωμένη δήλωση δωρεάς. Συνεπώς, εφόσον αποδεικνύεται η είσπραξη, το ποσό πρέπει να ληφθεί υπόψη για την κάλυψη των τεκμηρίων. Η Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς καλείται να διενεργήσει νέα εκκαθάριση, διαγράφοντας τα 45.000,00€ από τον κωδικό 726 και λαμβάνοντάς τα υπόψη στον κωδικό 782 (Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα).

Η απόφαση 1169/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την οφειλή του για τα Τέλη Κυκλοφορίας του έτους 2025, ύψους 547,60 ΕΥΡΩ (ποσό εκπρόθεσμης πληρωμής). Ισχυρίστηκε εσφαλμένη χρέωση, αναφέροντας ότι τα τέλη δεν είχαν αναρτηθεί εγκαίρως, το σύστημα εμφάνιζε μήνυμα σφάλματος και τελικά του επιβλήθηκαν διπλάσια τέλη κυκλοφορίας και υπερβολική χρέωση. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς, βάσει του άρθρου 72 του Ν. 5104/2024, τα Τέλη Κυκλοφορίας δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Κατά συνέπεια, οι σχετικές πράξεις προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καθιστώντας τη ΔΕΔ αναρμόδια για την εξέταση της προσφυγής.

Τεκμήριο αγοράς ακινήτου σε περίπτωση που η αγοραπωλησία γίνεται μεταξύ συζύγων.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Ως ποσό τεκμαρτής δαπάνης λόγω αγοράς ακινήτου, μεταξύ συζύγων, θα ληφθεί το ποσό που προκύπτει με βάση την αντικειμενική αξία του ακινήτου, όπως αυτή προσδιορίζεται με τις διατάξεις του άρθρου 41 του Ν 1249/82 ή το μεγαλύτερο ποσόν που τυχόν αναγράφεται ως τίμημα στο οικείο μεταβιβαστικό συμβόλαιο.

Η απόφαση αφορά την άρνηση της ενδικοφανής προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ). Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων για μη είσπραξη μισθωμάτων από την εκμίσθωση ακινήτου για την περίοδο 1.1.2020 έως 31.8.2020 και μέρος του Σεπτεμβρίου 2020. Ο προσφεύγων προσκόμισε εξώδικη δήλωση και δικαστική διαταγή πληρωμής μισθωμάτων, μετά τις οποίες η Δ.Ο.Υ. ΠΑΛΛΗΝΗΣ διέγραψε το πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 63Β του ΚΦΔ. Καθώς το αίτημα του προσφεύγοντος ικανοποιήθηκε, η ενδικοφανή προσφυγή κρίθηκε άνευ αντικειμένου και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος επανεκκαθάρισης της τροποποιητικής δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος Νομικών Προσώπων φορολογικού έτους 2021. Η προσφεύγουσα ζητούσε την έντοκη επιστροφή φόρου αλλοδαπής ύψους 250.341,24 €, που είχε καταβληθεί στην Τουρκία για μερίσματα και δεν είχε αναγνωριστεί προς έκπτωση. Η εταιρεία επικαλέστηκε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), υποστηρίζοντας ότι πρέπει να αναγνωριστεί το συνολικό ποσό. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι, βάσει του άρθρου 9 του ν.4172/2013 και της οικείας Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ) Ελλάδας-Τουρκίας, το ποσό του φόρου που εκπίπτει (κωδ. 619) περιορίζεται στο ποσό του φόρου που αναλογεί για το εισόδημα αυτό στην Ελλάδα (116.376,06 €), καθώς δεν προέκυψε επαρκές ποσό φόρου στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα για να χωρέσει η έκπτωση ολόκληρου του αλλοδαπού φόρου.

Λαμβάνοντας υπόψη α) την παράγραφο 7 του άρθρου 19 του ν. 4858/2021, «Κύρωση Κώδικα νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς» (Α΄ 220), β) την παράγραφο 4 της με αριθ. ΥΠΠΟ/ΓΝΟΣ/9130 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 229/Β/26-2-2003) «Σύσταση επιτροπής του αρ. 19 παρ. 6 του Ν. 3028/2002» και γ) την με αριθ. 86/2019 γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ., ερωτάται: α) Σε περίπτωση, που επιλεγεί η απευθείας αγορά ακινήτου, βαρυνόμενου με περιορισμούς επιβαλλόμενους για λόγους προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, πότε σταματά η υποχρέωση της Διοίκησης να καταβάλει αποζημίωση περιορισμού/στέρησης της κατά προορισμό χρήσης του ακινήτου στον ιδιοκτήτη, όταν η καταβληθείσα ή αναμενόμενη να καταβληθεί αποζημίωση δεν υπερβαίνει την αξία (αγοραία ή αντικειμενική) του ακινήτου, η οποία αποτελεί και το τίμημα της αγοράς β) Είναι κατά νόμο δυνατή η καταβολή στον ιδιοκτήτη, μετά την ολοκλήρωση της απευθείας αγοράς, αποζημίωσης λόγω περιορισμού/στέρησης της κατά προορισμό χρήσης του ακινήτου του για χρονικό διάστημα προγενέστερο της υπογραφής του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, όταν η αποζημίωση που έχει λάβει για τη στέρηση χρήσης δεν έχει υπερβεί την αξία (αντικειμενική ή αγοραία αξία) του ακινήτου, η οποία αποτελεί και το τίμημα της αγοράς γ) Κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 19 παρ. 7 του ν. 4858/2021, το ποσό της αποζημίωσης χρήσης που έχει καταβληθεί στον ιδιοκτήτη του απευθείας εξαγοραζόμενου ακινήτου για το χρονικό διάστημα που στερείτο την κατά προορισμό χρήση του συνυπολογίζεται στο ποσό της αξίας του ακινήτου που αποτελεί το τίμημα της αγοράς, όπως υποστηρίζεται από τον αρμόδιο για την καταβολή Οργανισμό, ή η έννοια της διατάξεως είναι, ότι το καταβληθέν ή αναμενόμενο να καταβληθεί ποσό της αποζημίωσης περιορισμού/στέρησης χρήσης δεν μπορεί να υπερβαίνει την αξία του ακινήτου, αφού τότε επιβάλλεται η απαλλοτρίωσή του Επιπροσθέτως, για την διαπίστωση της μη υπέρβασης της αξίας του ακινήτου, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, λαμβάνεται υπόψη αθροιστικά η αποζημίωση χρήσης, που έχει λάβει ο διοικούμενος μαζί με την αξία εξαγοράς του ακινήτου (...) α) Κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 7 του άρθρου 19 του ν. 4858/2021, θεσμοθετείται υποχρέωση της Διοίκησης να απαλλοτριώσει ή να προβεί σε απευθείας εξαγορά ακινήτου, βαρυνόμενου με περιορισμούς επιβαλλόμενους για λόγους προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, στην περίπτωση κατά την οποία η αποζημίωση για τον περιορισμό ή τη στέρηση της χρήσης του ακινήτου, που έχει καταβληθεί ή προβλέπεται ότι θα καταβληθεί, προσεγγίζει την αξία του ακινήτου, δεν τίθεται όμως, με τη διάταξη αυτή, περιορισμός στο δικαίωμα του ιδιοκτήτη για το σεβασμό της περιουσίας του. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που έχει επιλεγεί η απευθείας εξαγορά του ακινήτου, όπως στην περίπτωση του ερωτήματος, η Διοίκηση υποχρεούται, κατ’ άρθρο 19 του ν. 4858/2021, στην καταβολή αποζημίωσης λόγω στέρησης ή περιορισμού της κατά προορισμό χρήσης του ακινήτου για το χρονικό διάστημα μέχρι την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, ανεξαρτήτως αν η αποζημίωση που έχει καταβληθεί για τη στέρηση χρήσης έχει υπερβεί την αξία (αντικειμενική ή αγοραία αξία) του ακινήτου, η οποία αποτελεί και το τίμημα της αγοράς (κατά πλειοψηφία). β) Είναι δυνατή, κατ’ άρθρο 19 του ν. 4858/2021, η καταβολή στον ιδιοκτήτη, μετά την ολοκλήρωση της απευθείας αγοράς, αποζημίωσης λόγω περιορισμού/στέρησης της κατά προορισμό χρήσης του ακινήτου του, για χρονικό διάστημα προγενέστερο της υπογραφής του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, ανεξαρτήτως αν η αποζημίωση που έχει λάβει για τη στέρηση χρήσης έχει υπερβεί την αξία (αντικειμενική ή αγοραία αξία) του ακινήτου, η οποία αποτελεί και το τίμημα της αγοράς (κατά πλειοψηφία). γ) Κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 19 παρ. 7 του ν. 4858/2021, το συνολικό ποσό της αποζημίωσης περιορισμού/στέρησης χρήσης που έχει καταβληθεί στον ιδιοκτήτη ακινήτου βαρυνόμενου με περιορισμούς επιβαλλόμενους για λόγους προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν αθροίζεται/συνυπολογίζεται για τον καθορισμό του καταβλητέου ως τιμήματος της εξαγοράς ποσού (ομόφωνα). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του ΝΣΚ, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 84/2024 γνωμοδότησης του Ε΄ Τμήματος του ΝΣΚ.

Η απόφαση (307/12.2.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος επανεκκαθάρισης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος (έτους 2020). Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή φόρου αλλοδαπής ύψους 478.335,27 
jevro που καταβλήθηκε στην Τουρκία για μερίσματα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός ήταν αβάσιμος, καθώς ο αναλογών φόρος (κωδ. 700) βάσει της τροποποιητικής δήλωσης ήταν μηδέν (0). Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν.4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους (Ε.2089/2021, Ε.2122/2021), δεν προέκυψε επαρκές ποσό φόρου προς βεβαίωση στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα ώστε να αναγνωριστεί η έκπτωση και επιστροφή του φόρου που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή.