ΔΕΔ/Θεσ/253/2025

Η απόφαση 687/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων (ατομική επιχείρηση εστίασης) εξέπεσε δαπάνες άνω των €500 που εξοφλήθηκαν με μετρητά, αντί με τραπεζικό μέσο, με αποτέλεσμα την απόρριψη αυτών των δαπανών. Λόγω παραβάσεων μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων και ανεπαρκούς δηλωθέντος εισοδήματος για την κάλυψη προσωπικών δαπανών το 2019, εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) που οδήγησαν σε προσαύξηση περιουσίας ύψους €46.357,16. Το δικαιολογητικό αίτημα του προσφεύγοντα για δύο ιδιωτικές συναλλαγές του 2020 που πέρασαν μέσω του επαγγελματικού λογαριασμού απορρίφθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Κατόπιν της απόρριψης, η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 ανέρχεται σε €22.666,07 (φόροι και πρόστιμα) και για το 2020 σε €259,89 (φόροι και πρόστιμα), πλέον ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Δράμας. Στον προσφεύγοντα, κάτοικο Γερμανίας, καταλογίσθηκε προσαύξηση περιουσίας λόγω πρωτογενών πιστώσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του, συνολικού ύψους 47.825,00€ (2018), 101.494,00€ (2019) και 101.621,00€ (2020). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι συναλλαγές έγιναν εν αγνοία του από συγγενικό πρόσωπο για το εκτός γάμου τέκνο του. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η πλημμέλεια των πράξεων προσδιορισμού του φόρου και επικύρωσε τα καταλογισθέντα ποσά. Η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση ανέρχεται σε 132.595,87€.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος 2019, η οποία εκδόθηκε λόγω μη υποβολής δήλωσης και συμπεριέλαβε εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες ύψους 177.177,14 € που απέκτησε από την Γερμανία. Ο προσφεύγων, ιρλανδικής υπηκοότητας, ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας για το έτος 2019, όπου διέμενε πάνω από 183 ημέρες και είχε το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων (οικογενειακή εστία, εργασία). Προς επίρρωση των ισχυρισμών του προσκόμισε μεταξύ άλλων πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας Γεωργίας, στοιχεία εργασίας στην αλλοδαπή και προηγούμενες αποφάσεις της ΔΕΔ που τον αναγνώριζαν ως κάτοικο εξωτερικού. Η ΔΕΔ δέχθηκε ότι ο προσφεύγων ήταν φορολογικός κάτοικος Γεωργίας και συνεπώς φορολογείται στην Ελλάδα μόνο για εισόδημα ελληνικής πηγής (τόκοι), οδηγώντας στην αποδοχή της προσφυγής και την τροποποίηση της πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2021, που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. Δράμας, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό €24.624,93. Ο έλεγχος εφάρμοσε την έμμεση τεχνική της ανάλυσης ρευστότητας, καθώς τα δηλωθέντα εισοδήματα του προσφεύγοντα δεν επαρκούσαν για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένα συμπεριλήφθηκε ολόκληρο το τίμημα αγοράς αγροτεμαχίου (€17.500) στις αναλώσεις κεφαλαίων του 2021, δεδομένου ότι η εξόφληση ήταν τμηματική και δεν είχε ολοκληρωθεί. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο φορολογούμενος δεσμεύεται από την υποβληθείσα φορολογική δήλωση αγοράς ακινήτων, ενώ τα προσκομισθέντα τεκμήρια, όπως έμβασμα μερικής εξόφλησης του 2024, κρίθηκαν ανεπαρκή για την ανατροπή του προσδιορισμού φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της με αριθμό ..../18-12-2025 πράξης επιβολής προστίμου φορολογικού έτους 2024, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Πρέβεζας. Το πρόστιμο, ύψους 10.000,00€, επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω μη διασύνδεσης του τερματικού POS με τον Φορολογικό Ηλεκτρονικό Μηχανισμό (Φ.Η.Μ.), κατά παράβαση του Ν.5104/2024. Η παράβαση διαπιστώθηκε στις 09/08/2024. Η προσβαλλόμενη πράξη κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 31/12/2024. Η νόμιμη προθεσμία άσκησης της προσφυγής ήταν 30 ημέρες, και έληγε στις 30/01/2025, αλλά η προσφυγή κατατέθηκε στις 03/02/2025. Λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 681 στις 14 Μαρτίου 2024, απερρίψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2020. Η εταιρεία κατηγορήθηκε για απόκρυψη εσόδων από βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων μέσω ψηφιακών πλατφορμών, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη καταχώρηση εσόδων στα βιβλία της. Οι αρχικές διαφορές που διαπιστώθηκαν στον έλεγχο μειώθηκαν μετά από τροποποιητικό σημείωμα, αλλά η επιτροπή απέρριψε τους ισχυρισμούς της εταιρείας και επιβεβαίωσε τις φορολογικές υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων προστίμων σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η Απόφαση 602/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενο κάτοικο Κοζάνης κατά πέντε πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2020 έως 2024. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 στις 28-11-2024, προσθέτοντας ένα οικόπεδο (25% ποσοστό ιδιοκτησίας) λόγω αποδοχής κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζήτησε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου, υποστηρίζοντας ότι τα πληρωτέα ποσά ήταν αδικαιολόγητα μεγαλύτερα από τον φόρο που αναλογούσε στο συγκεκριμένο ακίνητο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η διαφορά στο οφειλόμενο ποσό οφείλεται δικαιολογημένα στους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, καθώς το ακίνητο φορολογήθηκε για πρώτη φορά μέσω των συγκεκριμένων εκπρόθεσμων δηλώσεων. Ως εκ τούτου, οι επιβληθέντες τόκοι/προσαυξήσεις για το ΕΝΦΙΑ 2020-2024 επικυρώθηκαν.

Η Απόφαση 05/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά έξι πράξεων του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Οι προσβαλλόμενες πράξεις επέβαλαν πρόστιμα (250€ ανά έτος) για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και προέβησαν σε διορθωτικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας από άγνωστη πηγή, ύψους 174.921,18€ (2019) και 55.101,22€ (2020). Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παρατυπίες στην εντολή ελέγχου, αοριστία των πράξεων, παράνομη αντιστροφή του βάρους απόδειξης, καθώς και μη νόμιμη επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος ήταν νόμιμος και η προσαύξηση περιουσίας δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς από τον φορολογούμενο, οδηγώντας σε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση 98.563,90€ για το 2019 και 27.569,21€ για το 2020.

Η Απόφαση 628/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων διαμαρτυρήθηκε επειδή ο κωδικός 605 (παρακρατηθέντες φόροι) της δήλωσης Ε1 ήταν μειωμένος κατά €1.200,00, καθώς δεν είχαν εμφανιστεί αμοιβές ύψους €6.000,00 από επιχειρηματική δραστηριότητα. Παρόλο που η δήλωση υποβλήθηκε με επιφύλαξη, η αρχή εξέδωσε πράξη προσδιορισμού φόρου, εφαρμόζοντας και το ελάχιστο τεκμαρτό καθαρό εισόδημα. Μετά την εξέταση των προσκομισθέντων στοιχείων (τιμολόγια, εμβάσματα, myDATA) διαπιστώθηκε ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε υποβάλει τις δηλώσεις απόδοσης παρακρατούμενων φόρων με λανθασμένο ΑΦΜ του προσφεύγοντος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, κρίνοντας ότι η πλημμέλεια δεν οφείλεται στον προσφεύγοντα, έκανε δεκτή την προσφυγή και διέταξε την τροποποίηση της πράξης, αυξάνοντας το συνολικό παρακρατηθέντα φόρο στον κωδικό 605 στο σωστό ποσό των €2.216,00.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 10.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ για το φορολογικό έτος 2020. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη ανταπόκρισης του προσφεύγοντα σε πρόσκληση της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ για προσκόμιση βιβλίων και στοιχείων. Ο προσφεύγων επέμενε ότι η έκθεση επίδοσης της πρόσκλησης ήταν ελλιπής και ότι η θυροκόλληση έγινε σε λάθος σημείο λόγω κατασκευαστικών έργων. Η αρχή αποφάνθηκε ότι η επίδοση και η θυροκόλληση ήταν νόμιμες σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα ως αβάσιμους, επικυρώνοντας το πρόστιμο.