ΔΕΔ/Θεσ/64/2025

Η απόφαση 710/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή βουλγαρικής εταιρείας και του φορολογικού της αντιπροσώπου, επικυρώνοντας τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η εταιρεία δήλωσε ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών προς κροατική επιχείρηση, αξίας 136.532,00€, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν από την Κροατική Φορολογική Αρχή. Η προσφεύγουσα δεν ανταποκρίθηκε στα αιτήματα παροχής πληροφοριών. Τα έγγραφα CMR που προσκόμισε εκ των υστέρων δεν έφεραν υπογραφή του παραλήπτη, με αποτέλεσμα να μη τεκμαίρεται η φυσική μεταφορά και παράδοση των αγαθών, παραβιάζοντας τις προϋποθέσεις απαλλαγής ΦΠΑ (άρθρο 28 ν. 2859/2000 και Κανονισμός 282/2011). Επικυρώθηκαν διαφορά φόρου 32.767,68€ και πρόστιμο 16.383,84€, καθώς και πρόστιμο 250,00€ για μη ανταπόκριση σε αίτημα παροχής στοιχείων.

Η απόφαση 187/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμων για τις φορολογικές περιόδους 01.05.2022–31.12.2022 και 01.01.2023–31.01.2023. Η ΔΕΔ έκρινε ορθά ότι η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε συνολικές ενδοκοινοτικές παραδόσεις αξίας €34.398,60 ως απαλλασσόμενες από ΦΠΑ, διότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία (όπως αποδείξεις διοδίων, CMR ή τραπεζικά στοιχεία) που να πιστοποιούν τη φυσική μεταφορά των αγαθών εκτός Ελλάδας. Κατά συνέπεια, οι πωλήσεις θεωρήθηκαν εγχώριες και επιβαρύνθηκαν με ΦΠΑ 13%, με συνολική οριστική υποχρέωση καταβολής φόρου και προστίμου ύψους €6.556,20.

Η απόφαση 320/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για τις περιόδους 01.10.2021 έως 30.06.2023. Η εταιρία αμφισβήτησε την επιβολή ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις, εξαγωγές και πωλήσεις υπηρεσιών, επικαλούμενη νέα αποδεικτικά στοιχεία (CMR, τραπεζικά έγγραφα, ΕΔΔΑ) τα οποία εξετάστηκαν με αναπομπή στη Δ.Ο.Υ. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής. Ακυρώνει την πράξη της περιόδου 2021/4ο τρίμηνο (αναγνωρίζοντας έκπτωση ΦΠΑ 1.173,90€) και τροποποιεί ανάλογα την πράξη του 2022, μειώνοντας τον συνολικό φόρο καταβολής από 50.348,82€ σε 48.587,97€. Επικυρώνει ωστόσο την πράξη της περιόδου 01.01.2023 – 30.06.2023, καθώς έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η νόμιμη απαλλαγή των συναλλαγών από ΦΠΑ για τις εν λόγω περιόδους.

Η απόφαση 522/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2019. Η πράξη εκδόθηκε κατόπιν ελέγχου από το 1ο ΕΛ.Κ.Ε. Θεσσαλονίκης, ο οποίος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων δεν είχε προσκομίσει τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία (όπως CMR ή αποδείξεις διοδίων) για ενδοκοινοτικές παραδόσεις ύψους 6.744,80€, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι τα αγαθά διατέθηκαν στο εσωτερικό της χώρας και να επιβληθεί Φ.Π.Α. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η μεταφορά έγινε με Ι.Χ. των αγοραστών και η ευθύνη του περιοριζόταν στον έλεγχο VIES. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τον καταλογισμό συνολικού ποσού 2.466,35€ (φόρος και πρόστιμο), καθώς η νομοθεσία απαιτεί την κατοχή εγγράφων που αποδεικνύουν τη μεταφορά εκτός Ελλάδας για τη νόμιμη απαλλαγή από τον Φ.Π.Α., ακόμα και όταν η μεταφορά γίνεται από τον αγοραστή.

Η απόφαση 911/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τις φορολογικές περιόδους 2020, 2021 και 2022. Η φορολογική αρχή επέβαλε ΦΠΑ σε συναλλαγές χωρίς Ειδικό Διπλότυπο Δελτίο Απαλλαγής ΦΠΑ και σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις, ύψους €28.930,05 (2020) και €22.518,84 (2022), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών, καθώς και σε αποκρυβείσα ύλη. Απέρριψε επίσης εκπτώσεις ΦΠΑ εισροών για καύσιμα, ανταλλακτικά και δαπάνες φιλοξενίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας — συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αιτιολογίας, της παραβίασης της αρχής της ουδετερότητας και της κακής εκτίμησης αποδείξεων — ήταν αβάσιμοι.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά διορθωτικών πράξεων ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2017 έως 31.12.2021. Η εταιρία αμφισβητούσε τον καταλογισμό ΦΠΑ (ως πωλήσεις εσωτερικού) σε φερόμενες ενδοκοινοτικές παραδόσεις. Κατόπιν επανελέγχου που διατάχθηκε από προηγούμενη απόφαση της ΔΕΔ και της διαδικασίας διοικητικής συνδρομής (VIES), διαπιστώθηκε η φυσική μεταφορά αγαθών για ορισμένες συναλλαγές (μεταξύ άλλων, 4.389,66€ το 2018 και 88.144,40€ το 2019) και για πρόσθετες συναλλαγές μετά από απαντήσεις των γερμανικών φορολογικών αρχών. Ως αποτέλεσμα, οι πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ 2017–2021 τροποποιήθηκαν, ενώ η πράξη του 2022 επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιώτη επιχειρηματία (ξυλουργικές εργασίες) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις περιόδους 2018 και 2019. Η φορολογική αρχή καταλόγισε φόρο εισοδήματος, καθώς ο προσφεύγων δεν συμπεριέλαβε στο παγκόσμιο εισόδημά του ποσό 6.650€ από επιχειρηματική δραστηριότητα στη Γερμανία. Παράλληλα, καταλογίστηκε ΦΠΑ 24% σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις συνολικής αξίας 139.554,75€, διότι τα προσκομισθέντα φορτωτικά έγγραφα (CMR) και τα παραστατικά πληρωμών κρίθηκαν ελλιπή ή ανακριβή, με αποτέλεσμα οι συναλλαγές να θεωρηθούν εγχώριες πωλήσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, περιλαμβανομένων των ενστάσεων περί διπλής φορολόγησης και αντισυνταγματικότητας της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής μιας εταιρείας ενάντια σε δύο οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ που εκδόθηκαν από τη ΔΟΥ ΧΑΛΚΙΔΑΣ για τις φορολογικές περιόδους 01/01/2020-31/12/2020 και 01/01/2021-31/03/2021. Οι προσβαλλόμενες πράξεις επιβάρυναν την εταίρεία με ΦΠΑ ύψους 12.524,64 ευρώ συν πρόστιμο 50% (6.262,33 ευρώ) και μείωση υπολοίπου φόρου για έκπτωση 47.743,59 ευρώ. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο διαπίστωσε ότι οι πωλήσεις της εταιρείας προς μια ιταλική εταιρεία δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις για ενδοκοινοτικές παραδόσεις, καθώς δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών στην Ιταλία, δεν υπήρχαν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και ο τρόπος πληρωμής (μετρητά) ήταν ύποπτος. Επιπλέον, η ιταλική εταιρεία δεν συνεργάστηκε με τις φορολογικές αρχές και είχε απενεργοποιημένο ΑΦΜ. Η απόφαση επικυρώνει τις πράξεις της ΔΟΥ ΧΑΛΚΙΔΑΣ και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της εταίρείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων κατηγορούσε ότι οι συναλλαγές του αφορούσαν ενδοκοινοτικές παραδόσεις στις εταιρείες της Κύπρου και της Βουλγαρίας και έπρεπε να απαλλαχθούν από ΦΠΑ. Ωστόσο, ο έλεγχος διαπίστωσε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για απαλλαγή, καθώς δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών από την Ελλάδα στις αντίστοιχες χώρες. Επιπλέον, ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως αποδεικτικά μεταφοράς, φορτωτικές και στοιχεία κυκλοφορίας. Η αρμόδια αρχή επιβεβαίωσε τους προσδιορισμούς ΦΠΑ και επέβαλε πρόσθετο φόρο ανακρίβειας, απορρίπτοντας την προσφυγή ως αβάσιμη.

Η απόφαση 501/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης «Ε.Π.Ε.», η οποία δραστηριοποιείται στο χονδρικό εμπόριο φρούτων, κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ της Δ.Ο.Υ. ΕΔΕΣΣΑΣ για τον Μάιο του 2024. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει κύριο φόρο €2.167,10 και πρόστιμο €1.083,55 (σύνολο €3.250,65), ακυρώνοντας παράλληλα πιστωτικό υπόλοιπο €2.148,27. Ο καταλογισμός έγινε διότι ενδοκοινοτικές παραδόσεις ύψους €33.195,20 προς τη Ρουμανία κρίθηκαν μη απαλλασσόμενες, καθώς η προσφεύγουσα δεν είχε τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία για τη φυσική μεταφορά των αγαθών εκτός Ελλάδας (όπως τιμολόγια μεταφορέα ή τραπεζικά έγγραφα πληρωμής μεταφοράς) σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε.2019/2022. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της εταιρείας, αν και διόρθωσε το άρθρο επιβολής προστίμου στο ορθό 54 παρ. 2 του ΚΦΔ.