ΔΕΔ/Θεσ/681/2025

Η απόφαση 682/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης «.................. Ι.Κ.Ε.» κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τον Προϊστάμενο του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στις 28.11.2024. Οι αρχικές πράξεις επέβαλαν φόρους και πρόστιμα, κυρίως λόγω διαπίστωσης ποσοτικών ελλειμμάτων αποθεμάτων και μη αναγνώρισης δαπανών προς έκπτωση. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε ήδη υποβάλει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, η οποία είχε εξεταστεί (Απόφαση 681/28.04.2024). Κατά συνέπεια, η υπό κρίση προσφυγή απορρίφθηκε, καθώς ασκείται για δεύτερη φορά κατά των ίδιων προσβαλλόμενων πράξεων, γεγονός που την καθιστά απαράδεκτη βάσει του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η εξ αδιαθέτου κληρονόμος κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και φόρου εισοδήματος για τα έτη 2015 και 2016 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης. Οι προσβαλλόμενες πράξεις είχαν επανεκδοθεί κατόπιν ακύρωσής τους για τυπικές πλημμέλειες. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε παραγραφή του δικαιώματος του δημοσίου και εσφαλμένη απόρριψη δαπανών αγοράς αγαθών άνω των 500 ευρώ, διότι η εξόφληση δεν αποδείχθηκε ότι έγινε με τραπεζικό μέσο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι πράξεις εκδόθηκαν εντός της νόμιμης προθεσμίας και ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε τον προβλεπόμενο τρόπο εξόφλησης των δαπανών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από επιχείρηση αρτοποιίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την απόρριψη δαπανών, ισχυριζόμενη ότι είχε εξοφλήσει τραπεζικά αγορές, μισθοδοσία και ενοίκια, τα οποία αρχικά είχαν απορριφθεί. Ο έλεγχος εφάρμοσε τη μέθοδο της Ανάλυσης Ρευστότητας, μια έμμεση τεχνική προσδιορισμού εισοδήματος, επειδή διαπιστώθηκε η πλήρωση των προϋποθέσεων. Κατόπιν συμπληρωματικών επαληθεύσεων, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών διαπίστωσε ότι τα νέα στοιχεία είτε είχαν ήδη ληφθεί υπόψη είτε δεν τεκμηρίωναν πλήρως τις δαπάνες. Εφόσον το φορολογητέο εισόδημα προσδιορίστηκε ορθώς ως το μεγαλύτερο ποσό που προέκυψε από την έμμεση τεχνική, η προσφυγή απορρίφθηκε, επικυρώνοντας τις αρχικές οφειλές ύψους €3.472,53 για το 2019 και €10.810,56 για το 2020.

Η απόφαση 576 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης (χονδρικό εμπόριο ξηρών καρπών), κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις βασίστηκαν κυρίως στη μη αναγνώριση δαπανών αγορών, συνολικού ύψους άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή είχαν εξοφληθεί με μετρητά και όχι μέσω τραπεζικού μέσου πληρωμής, παραβιάζοντας το άρθρο 23 περ. β’ του ν.4172/2013. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, καθιστώντας την παρούσα ως μη επιτρεπτή τέταρτη ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 598/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας "......................." κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το οικ. έτος 2014 (χρήση 2013) και το φορολογικό έτος 2014. Οι προσβαλλόμενες πράξεις, συνολικού ποσού περίπου 486.000€, βασίστηκαν σε έκθεση του ΣΔΟΕ Μακεδονίας που διαπίστωσε τη λήψη μερικώς εικονικών (υπερτιμολογημένων) φορολογικών στοιχείων αγοράς παγίων αξίας 1.765.178,20€. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, καθώς η παραβίαση συνιστά φοροδιαφυγή άνω των 100.000€, παρατείνοντας την παραγραφή στα δέκα έτη. Επίσης έκρινε ορθά ότι η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε επαρκώς την εικονικότητα των δαπανών και τη μη αναγνώριση των αντίστοιχων αποσβέσεων και φορολογικών απαλλαγών.

Η απόφαση 106/24-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 03/10/2024 από τον προσφεύγοντα κατά δύο πράξεων του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς, σχετικά με το φορολογικό έτος 2019. Οι προσβαλλόμενες πράξεις περιελάμβαναν πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου της 04/04/2024 (χρεωστικό ποσό 161,80 €) και πράξη επιβολής προστίμου της 23/04/2024 (100,00 €), λόγω μη υποβολής τροποποιητικής δήλωσης εισοδήματος. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των προσαυξήσεων και του προστίμου. Η Δ.Ε.Δ., αφού εξέτασε τις ημερομηνίες κοινοποίησης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ανατρεπτικές προθεσμίες για την άσκηση της προσφυγής είχαν λήξει (10/05/2024 και 05/06/2024), καθιστώντας την προσφυγή εκπρόθεσμη και, επομένως, απαράδεκτη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας συμβουλευτικών υπηρεσιών κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Η προσβαλλόμενη πράξη επέβαλε συνολικό ποσό €254.907,59 (συμπεριλαμβανομένου φόρου €169.938,39 και προστίμου). Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την απόρριψη λογιστικών διαφορών ύψους περίπου €754.000, οι οποίες περιελάμβαναν δαπάνες για υπηρεσίες από αλλοδαπή εταιρεία, αμοιβές τρίτων, έξοδα επιδοτούμενων προγραμμάτων, μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές και φορολογικά πρόστιμα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι δαπάνες δεν τεκμηριώθηκαν επαρκώς (π.χ. έλλειψη καρτέλας προμηθευτή, αναντιστοιχία ΑΦΜ, μη τραπεζική εξόφληση ή έλλειψη αποδεικτικών εγγράφων), διατηρώντας την καταλογιστική πράξη ως πλήρως αιτιολογημένη.

Η Απόφαση 341/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ενός εμπόρου ελαιολάδου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου Κρήτης. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του για την εκπεσιμότητα δαπανών αποσβέσεων, ύψους €6.071,12 το 2018 και €6.586,40 το 2019, καθώς υπήρχαν καταχωρημένες στα μητρώα παγίων, καθώς και δαπάνη €8.740,00 για το 2019, για την οποία προσκομίστηκε απόδειξη εξόφλησης. Απέρριψε τους ισχυρισμούς σχετικά με: την πλημμελή εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, την έκπτωση προσωπικών δαπανών, τις διαφορές εσόδων από έλεγχο κλειστής αποθήκης (€24.431,90 το 2018, €5.338,90 το 2019) και την αναγνώριση δαπάνης €15.377,50 λόγω συνολικής εικονικότητας της συναλλαγής. Κατά συνέπεια, οι πράξεις προσδιορισμού φόρου εισοδήματος τροποποιήθηκαν, ενώ οι πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 27/08-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου (με ΑΦΜ: ...) με κύρια δραστηριότητα «Κατασκευαστικές εργασίες κτιρίων για κατοικίες και μη» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενος την παραγραφή της χρήσης 2018 (η οποία απορρίφθηκε, καθώς η προθεσμία έληγε 31-12-2024), καθώς και την εσφαλμένη απόρριψη δαπανών καυσίμων και αγορών υλικών. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόρριψη των δαπανών καυσίμων (Α.Λ.Π.) λόγω μη αναγραφής αριθμού κυκλοφορίας και την απόρριψη των αγορών υλικών που δεν σχετίζονται με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί εικονικότητας συναλλαγών, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή απέδειξε πλήρως ότι ο εκδότης των τιμολογίων ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτος, διατηρώντας το σύνολο της καταλογιζόμενης οφειλής.

Η απόφαση 629/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από δύο πρόσωπα κατά πράξεων αναγκαστικής κατάσχεσης και πινάκων χρεών της ΔΟΥ Κατερίνης, συνολικού ύψους 4.164,35€. Οι προσφεύγουσες ισχυρίστηκαν ότι οι οφειλές αφορούσαν αποβιώσαντα από το 2015, και ότι τα χρέη είτε είχαν εκδοθεί κατά ανύπαρκτου προσώπου είτε είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η αμφισβήτηση πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι αναγκαστικές κατασχέσεις, πρέπει να γίνεται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμοδίων Διοικητικών Δικαστηρίων και όχι μέσω ενδικοφανούς προσφυγής, καθώς η συγκεκριμένη διαδικασία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας για ενδικοφανή προσφυγή.