ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/193/2010

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:Με την .../12.2.2002 απόφαση των Οικονομικών Επιθεωρητριών …, … και … της Οικονομικής Επιθεώρησης Αθηνών της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Επιθεώρησης του Υπουργείου Οικονομικών καταλογίστηκε ο ήδη αναιρεσείων ως υπόλογος - διαχειριστής του … Πανεπιστημίου, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον τότε Προϊστάμενο της Γραμματείας, με το ποσό των 128.346.185 δραχμών και ήδη 376.658 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε ισόποσο έλλειμμα που διαπιστώθηκε στη χρηματική διαχείριση του εν λόγω νομικού προσώπου κατά το χρονικό διάστημα από 20.12.1993 μέχρι 21.12.1995, καθώς και με τις αναλογούσες στο έλλειμμα αυτό προσαυξήσεις ύψους 205.750.000 δραχμών και ήδη 603.815 ευρώ.Με την αναιρεσιβαλλόμενη 2217/2005 απόφαση του IV Τμήματος έγινε εν μέρει δεκτή η έφεση κατά της ανωτέρω καταλογιστικής απόφασης.Με την αίτηση που κρίνεται και για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτή ζητείται η αναίρεση της προαναφερόμενης απόφασης του ΙV Τμήματος.(....)Με τα δεδομένα αυτά και ενόψει του γεγονότος ότι η πορισματική έκθεση συντάχθηκε στις 11.2.2002, δηλαδή τρεις (3) μήνες μετά την έκδοση της πρόσκλησης για αναπλήρωση του ελλείμματος (30.10.2001) και μία (1) ημέρα πριν από την έκδοση της καταλογιστικής απόφασης (12.2.2002) η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παρεβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας και είναι, συνεπώς, αναιρετέα.Απορρίπτει ό,τι κρίθηκε στο σκεπτικό ως απορριπτέο.Δέχεται την αίτηση.Αναιρεί την προσβαλλόμενη 2217/2005 απόφαση του IV Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Διακρατεί και δικάζει την υπόθεση.Δέχεται την έφεση.Ακυρώνει την …/12.2.2002 καταλογιστική απόφαση των Οικονομικών Επιθεωρητριών της Οικονομικής Επιθεώρησης Αθηνών της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Επιθεώρησης του Υπουργείου Οικονομικών, …, … και …, κατά το μέρος που με αυτήν καταλογίζεται ο αναιρεσείων.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:Με την αναιρεσιβαλλόμενη 2212/2005 απόφαση του ΙV Τμήματος έγινε εν μέρει δεκτή η έφεση της αναιρεσείουσας  κατά της προαναφερόμενης  καταλογιστικής  απόφασης  και κατά  μεταρρύθμιση  αυτής  περιορίστηκε  το  καταλογισθέν σε βάρος της  ποσό σε  27.867,00  ευρώ.(....)Υπό τα δεδομένα αυτά, δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος αρχή της προηγούμενης ακρόασης αυτής, με διατύπωση των απόψεών της ενώπιον του αποφασίζοντος οργάνου, η παράλειψη δε αυτή δεν καλύπτεται, όπως ήδη προεκτέθηκε, από την εξέτασή της ως μάρτυρα, στο πλαίσιο της Ε.Δ.Ε. και την πρόσκλησή της προς αναπλήρωση του ελλείμματος παρ.πριν την έκδοση της πορισματικής έκθεσης (δηλαδή κατ’ ουσίαν πριν την περάτωση της Ε.Δ.Ε., που ολοκληρώνεται με την έκδοση της πορισματικής έκθεσης).Δέχεται την αίτηση.Αναιρεί την προσβαλλομένη 2212/2005 απόφαση του IV Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Διακρατεί και δικάζει την υπόθεση.Δέχεται την έφεση.Ακυρώνει την 1067/12-2-2002 καταλογιστική απόφαση των Επιθεωρητριών της Οικονομικής Επιθεώρησης Αθηνών του Υπουργείου Οικονομικών.

Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται παραδεκτώς η αναίρεση της 1483/2019 απόφασης του ΙV Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία η από 16.1.2015 (Α.Β.Δ. 94/2015) «έφεση – αίτηση αναθεώρησης» του αναιρεσιβλήτου κατά της 1727/19.11.2014 πράξης του Γενικού Επιθεωρητή του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας (Σ.ΕΠ.Υ), με την οποία απορρίφθηκε η 1727/3.9.2014 αίτηση του αναιρεσιβλήτου για ανάκληση της ΑΥ2β/887/12.9.2002 απόφασης των Επιθεωρητών του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας, με την οποία ο ανωτέρω καταλογίσθηκε, αλληλεγγύως με τον…., με το ποσό των 82.295,06 ευρώ (28.042.042 δραχμών), πλέον νομίμων προσαυξήσεων ποσού 22.855,07 ευρώ (7.787.870 δραχμών), ήτοι συνολικά με το ποσό των 105.150,13 ευρώ (35.829.910 δραχμών), το οποίο αντιστοιχεί σε έλλειμα που προκλήθηκε στη διαχείριση του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Πολυκλινική» και ήδη Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο Ευαγγελισμός - Οφθαλμιατρείο Αθηνών - Πολυκλινική», κατά το χρονικό διάστημα από 14.9.1999 έως 18.9.2001.9..(...)

Με δεδομένα όσα έγιναν δεκτά στις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν και τα αναιρετικώς ανέλεγκτα πραγματικά περιστατικά, το Δικαστήριο κρίνει ότι το Πρώτο Τμήμα με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις περί δεδικασμένου διατάξεις και ορθά έκρινε ότι σύμφωνα με το δεδικασμένο που απορρέει από την 2019/1998 αμετάκλητη απόφαση του Ι Τμήματος δεν θεμελιώνεται αγωγική αξίωση της ήδη αναιρεσείουσας κατά τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού (άρθρα 904 επ. ΑΚ) έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, καθόσον το δεδικασμένο που παρήχθη από την ως άνω αμετάκλητη απόφαση του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως Δικαστηρίου, που κατά το άρθρο 98 του Συντάγματος έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να κρίνει επί καταλογισμών υπολόγων, δημιούργησε τεκμήριο νομικής ορθότητας σχετικά με τη νομιμότητα της καταλογιστικής απόφασης, την ευθύνη της αναιρεσείουσας, την ύπαρξη του ελλείμματος και το ύψος αυτού, αποκλείοντας το ίδιο ή άλλο δικαστήριο να ερευνήσει την ίδια ως άνω υπόθεση.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ:επιδιώκεται η αναίρεση της 1721/2016 οριστικής απόφασης του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Κατ’ ακολουθίαν όσων εκτέθηκαν ανωτέρω, ο οικείος λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος, διότι εν προκειμένω δεν μπορούσε να επιβληθεί αυτοτελώς καταλογισμός σε βάρος της αναιρεσείουσας ΟΤΔ, αλλά έπρεπε πρωτίστως να ζητηθεί η επιστροφή της αχρεωστήτως καταβληθείσας ενίσχυσης από την επενδύτρια εταιρεία – τελική αποδέκτη, η οποία διέπραξε την παρατυπία της προσκόμισης εικονικών και ανακριβών δικαιολογητικών απόδειξης των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε για την υλοποίηση του επενδυτικού της σχεδίου. Αναιρεί την 1721/2016 απόφαση του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Πράξη επιβολής ΦΠΑ....Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, με την προαναφερόμενη 39/1994 πράξη του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ...., σε βάρος της ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας είχε επιβληθεί ειδικό πρόστιμο 65.198.630 δραχμών, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 48 παρ.3 του ν. 1642/1986, με την αιτιολογία ότι αυτή είχε εκπέσει φόρο προστιθέμενης αξίας εισροών συνολικής αξίας 13.039.726 δραχμών, που αφορούσε τη διαχειριστική περίοδο από 17.11.1992 έως 31.12.1993 βάσει εικονικών τιμολογίων-δελτίων αποστολής των .... και .... Σχετικώς, όπως επίσης αναφέρεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, είχε εκδοθεί η υπ’ αριθ. 17/25.5.1994 προσωρινή πράξη καταλογισμού φόρου προστιθέμενης αξίας. Το διοικητικό εφετείο, λαμβάνοντας υπόψη ότι με τη 1488/1997 απόφασή του, κατ’ αποδοχή εφέσεως του Δημοσίου εξαφανίστηκε η 4661/1995 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου ... και απορρίφθηκε η προσφυγή της αναιρεσείουσας κατά της παραπάνω πράξης επιβολής φόρου προστιθέμενης αξίας και ενόψει του παρακολουθηματικού χαρακτήρα του ενδίκου προστίμου σε σχέση με τον κύριο φόρο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση εξαφάνισε την προαναφερόμενη πρωτόδικη απόφαση (4662/1995 του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιά) και απέρριψε την προσφυγή της αναιρεσείουσας που εστρέφετο κατά της ένδικης πράξης επιβολής προστίμου.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:Ζητείται η αναίρεση της υπ’αριθ.1340/2007 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε έφεση της ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας κατά της υπ’αριθ. 6969/2005 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση είχε απορριφθεί ανακοπή της ιδίας εταιρείας κατά της υπ’αριθ. ... αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, με την οποία, μεταξύ άλλων, είχε διαταχθεί η επιστροφή στο Δημόσιο τμήματος της καταβληθείσας στην αναιρεσείουσα επιχορήγησης κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του ν.1262/1982 και του ν.1682/1987 και τμήματος του ποσού που αντιστοιχούσε στην επιδότηση του επιτοκίου συναφθέντος τραπεζικού δανείου, συνολικού ύψους 103.421.000 δραχμών.(....)Ο δε ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι υπήρξε ολιγωρία των οργάνων να προβούν σε αυτοψία και έλεγχο για την τήρηση των όρων που είχαν τεθεί από την εγκριτική της επένδυσης απόφαση κρίθηκε από το δικάσαν δικαστήριο ότι δεν αποδεικνυόταν από κάποιο στοιχείο, αντιθέτως, μάλιστα, στην από 18.12.1990 έκθεση του Κεντρικού Οργάνου Ελέγχου που είχε προηγηθεί, κατά τα προαναφερόμενα, της αίτησης της ανωτέρω για την οριστικοποίηση της επένδυσης, αναφερόταν ότι πριν τον έλεγχο αυτό είχε προηγηθεί και προγενέστερος όμοιος, με τον οποίο δεν είχε γίνει δεκτό ότι ο σχετικός μηχανολογικός εξοπλισμός της επίμαχης μονάδας ήταν καινούργιος, όπως απαιτείτο (αφού η επένδυση περιελάμβανε και καινούργιο μηχανολογικό εξοπλισμό), και κατά του οποίου είχε ασκηθεί σχετική ένσταση της ανωτέρω, γεγονός από το οποίο συναγόταν ότι υπήρξαν προβλήματα σχετικά με την πιστοποίηση τήρησης όλων των απαιτούμενων όρων που έπρεπε να διερευνηθούν, προκειμένου να εκδοθεί η σχετική απόφαση περί ολοκλήρωσης της επένδυσης.Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:αίτηση αναιρέσεως κατά της 502/2017 απόφασης του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου(...)Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η από ... έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της ... καταλογιστικής απόφασης της Οικονομικής Επιθεώρησης Υπολοίπου Κεντρικής Μακεδονίας, με την οποία καταλογίστηκε υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, υπό την ιδιότητά της ως Προϊσταμένης της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας (ΔΟΥ) …, ως συνευθυνόμενη, εις ολόκληρον με τα αναφερόμενα στην απόφαση αυτή πρόσωπα και κατά τον λόγο της ευθύνης αυτών, με το ποσό των 1.535.089,57 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ισόποσο έλλειμμα που φέρεται ότι προκάλεσε στην ως άνω ΔΟΥ κατά τα έτη 1998-2000, πλέον προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής ύψους 2.271.870,29 ευρώ, ήτοι με το συνολικό ποσό των 4.256.959,86 ευρώ.(...)Υπό τις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης το Δικαστήριο κρίνει ότι ο καταλογισμός σε βάρος της εκκαλούσας ποσού που υπερβαίνει το 40% των αναλογουσών στο ποσό του καταλογισμού προσαυξήσεων, διαρρηγνύει τη δίκαιη ισορροπία μεταξύ του σκοπού που επιδιώκεται με τον καταλογισμό και των περιουσιακών δικαιωμάτων της καταλογιζόμενης.Αναιρεί την 502/2017 απόφαση του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Μεταρρυθμίζει την ... καταλογιστική απόφαση της Οικονομικής Επιθεώρησης Υπολοίπου Κεντρικής Μακεδονίας.Μειώνει το καταλογισθέν ποσό σε βάρος της αναιρεσείουσας,  μόνο κατά το ποσό των προσαυξήσεων, το οποίο αναπροσαρμόζει στο ποσό των 908.748,11  ευρώ.

ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΙ:Ζητείται να ανασταλεί η επέλευση των εννόμων συνεπειών της ως άνω απόφασης του ΙV Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και, συνακόλουθα, η εκτέλεση της επικυρωθείσας με την τελευταία ΕΜΠ οικ. 1612/17.10.2011 καταλογιστικής απόφασης.(...)Ως εκ τούτου, πρέπει, κατά παραδοχή της ένδικης αίτησης, να ανασταλούν οι έννομες συνέπειες της προσβαλλόμενης δικαστικής απόφασης και, συνακόλουθα, η εκτέλεση της προαναφερόμενης καταλογιστικής απόφασης, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της εκκρεμούσας αίτησης αναίρεσης ή την κατάργηση της ανοιχθείσας με αυτή δίκης, και να διαταχθεί η επιστροφή στην αιτούσα του κατατεθέντος παραβόλου (βλ. το άρθρο 112 παρ. 3 του π.δ/τος 1225/1981, όπως ισχύει μετά το ν. 4055/2012, Α΄ 55). Το αίτημα, όμως, της αιτούσης για την καταδίκη του Ελληνικού Δημοσίου στη δικαστική της δαπάνη πρέπει να απορριφθεί, αφού η παροχή έννομης προστασίας στην παρούσα δίκη έχει προσωρινό χαρακτήρα και γίνεται αποκλειστικά και μόνον προς το συμφέρον του αιτούσης, με συνέπεια να μην δικαιολογείται η καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική της δαπάνη (βλ. και τα άρθρα 178 παρ. 3 του ν.δ/τος 3026/1954 και 275 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας), ενώ επίσης απορριπτέο, ως άνευ αντικειμένου, είναι και το αίτημα περί χορήγησης προσωρινής διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, καθόσον η ζητούμενη διαταγή έχει ήδη χορηγηθεί στην αιτούσα με το από 27.9.2013 σημείωμα του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Δέχεται την αίτηση.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα Κοινοπραξία με το ασκηθέν, στις 30.12.2002, ένδικο βοήθημα, ζήτησε, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος Δήμος να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 17.795.490 δραχμών, εκ των οποίων (α) ποσό 8.374.272 δραχμών αφορά τόκους οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, έπρεπε να της καταβληθούν λόγω της μεταγενέστερης εξόφλησης της ιδίας συμμετοχής του Δήμου, συμπεριλαμβανομένου του εργολαβικού οφέλους ποσοστού 15% και του ΦΠΑ ποσοστού 18% και (β) ποσό 5.000.000 δραχμών για πρόσθετες εργασίες καθώς και ποσό 4.421.218 δραχμών για τόκους επί του ποσού των προσθέτων εργασιών. Ενόψει των ως άνω αξιώσεων της αναιρεσείουσας κοινοπραξίας, η ικανοποίηση των οποίων προϋποθέτουν την ερμηνεία και την εφαρμογή των σχετικών όρων της συμβάσεως, όφειλε αυτή να ασκήσει, μετά την τήρηση της προσήκουσας ενδικοφανούς διαδικασίας, προσφυγή διότι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η δικαστική επίλυση όλων εν γένει των διαφορών από την εκτέλεση δημοσίων ή δημοτικών έργων, και αυτών ακόμη που έχουν ως αντικείμενο την ανόρθωση ζημίας που προκλήθηκε από ενέργειες ή παραλείψεις των δημοσίων ή δημοτικών αρχών κατά την εκτέλεση δημοσίου ή δημοτικού έργου, επιδιώκεται με άσκηση προσφυγής, μετά τήρηση της διαγραφομένης από το νόμο διοικητικής διαδικασίας. Με αυτά τα δεδομένα, ορθώς το δικάσαν εφετείο δέχθηκε ότι το ασκηθέν ένδικο βοήθημα είχε το χαρακτήρα προσφυγής, όπως άλλωστε επιγράφετο, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες απαιτήσεις της αναιρεσείουσας δεν ήταν βέβαιες και εκκαθαρισμένες αλλά, αντιθέτως, υπήρχε στάδιο ουσιαστικής κρίσεως τόσο ως προς την καταρχήν ύπαρξη των απαιτήσεων όσο και το ύψος αυτών, ο δε προαναφερθείς λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος...κατόπιν αυτών η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα στο σύνολό της.