ΕΣ/ΤΜΗΜΑ ΕΒΔΟΜΟ/1175/2025

Η απόφαση 1238/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την προσφυγή του Δήμου Ωραιοκάστρου κατά της 38/2025 πράξης της Επιτρόπου Θεσσαλονίκης Ι, με την οποία η Επίτροπος απείχε του ελέγχου νομιμότητας του σχεδίου της 1ης συμπληρωματικής σύμβασης του έργου «ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΣΤΟ ΡΕΜΑ ΠΑΠΠΑ» λόγω αναρμοδιότητας ως προς τον χρόνο. Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η Επίτροπος ήταν κατά χρόνο αναρμόδια να προβεί σε έλεγχο, καθώς η σύμβαση περιλάμβανε ήδη εκτελεσμένες εργασίες στο σύνολό τους. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν συντρέχουν οι εξαιρετικές προϋποθέσεις του άρθρου 155 του ν. 4412/2016 για εκ των υστέρων έλεγχο, ούτε ο λόγος της συγγνωστής πλάνης των οργάνων της αναθέτουσας αρχής αποτελεί παραδεκτό λόγο ανάκλησης.

Η Απόφαση 1288/2025 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά δύο προσφυγές ανάκλησης από τον Δήμο Σιντικής και τον Αναπτυξιακό Οργανισμό «... Α.Ε.». Οι προσφεύγοντες ζητούσαν την ανάκληση της Πράξης 15/2025 της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία η τελευταία απείχε του ελέγχου νομιμότητας ενός τροποποιημένου σχεδίου προγραμματικής σύμβασης (ύψους 686.140,85€) για την τεχνική υποστήριξη του Δήμου (2025-2028). Η Επίτροπος έκρινε την υποβολή απαράδεκτη λόγω της δεσμευτικότητας της προγενέστερης απόφασης 1502/2024 της Ολομέλειας. Το Τμήμα έκρινε ότι ο Δήμος είχε υποβάλει νέο, τροποποιημένο σχέδιο σύμβασης με νέα μεθοδολογία υπολογισμού του κόστους, αποσκοπώντας στη συμμόρφωση με την απόφαση 1502/2024 (κυρίως ως προς την αιτιολόγηση των έμμεσων λειτουργικών δαπανών). Συνεπώς, η Επίτροπος όφειλε να ελέγξει τον βαθμό συμμόρφωσης και όχι να απέχει του ελέγχου. Το Δικαστήριο δέχτηκε τις προσφυγές, ανέτρεψε την Πράξη 15/2025 και ανέπεμψε το σχέδιο στην Επίτροπο για τη διενέργεια του κατά νόμο προσυμβατικού ελέγχου νομιμότητας.

Η Απόφαση 1567/2025 του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την προσφυγή ανάκλησης της ανώνυμης εταιρείας «Οργανισμός Λιμένος Λαυρίου» (ΟΛΛ) και την υπέρ αυτής παρέμβαση αλλοδαπής εταιρείας. Οι εταιρείες ζητούσαν την ανάκληση Πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου που κώλυε την υπογραφή σύμβασης για την προμήθεια και εγκατάσταση πλωτών κυματοθραυστών και προβλητών (προϋπολογισμού 3.266.012,00 ευρώ). Το Τμήμα έκρινε ορθώς ότι η υπογραφή κωλυόταν λόγω δύο ουσιωδών πλημμελειών: α) πλημμελής τεκμηρίωση του προϋπολογισμού καθώς δεν περιλαμβάνονταν τιμές μονάδας στη διακήρυξη, και β) οι μη δεσμευτικές προσφορές που χρησιμοποιήθηκαν για την τεκμηρίωση ήταν μη επίκαιρες, χρονολογούμενες από το 2022, για διαγωνισμό του 2025, πλήττοντας τη χρηστή διαχείριση. Δεν ανακαλεί την 262/2025 Πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου (ΣΤ΄ Θερινό) του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Η απόφαση 1098/2025 του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την προσφυγή ανάκλησης της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) κατά της 164/2025 πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου. Η ΕΕΤΤ ζητούσε την ανάκληση της πράξης αυτής, η οποία έκρινε ότι κωλυόταν η υπογραφή της έκτης τροποποίησης (προϋπολογισμού 1.680.199,90 ευρώ πλέον ΦΠΑ) της 6/2023 σύμβασης για το «Σύστημα Εποπτείας Φάσματος Δορυφορικών Επικοινωνιών (ΣΕΦΔ)». Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή. Αιτιολογία της απόρριψης ήταν ότι η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την παρέλευση της δεκαπενθήμερης αποκλειστικής προθεσμίας του άρθρου 328 παρ. 1 του ν. 4700/2020. Η κοινοποίηση της προσβαλλόμενης πράξης στην ΕΕΤΤ έγινε στις 2.6.2025, με αποτέλεσμα η προθεσμία να λήγει στις 17.6.2025, ενώ η προσφυγή κατατέθηκε στις 18.6.2025.

Η απόφαση 1156/2025 του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την προσφυγή της εταιρείας «…ΕΠΕ». Η εταιρεία ζητούσε την ανάκληση της Πράξης 218/2025, η οποία έκρινε ότι κωλυόταν η υπογραφή σύμβασης για την ανάθεση υπηρεσιών φύλαξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Τμήμα Β' - Λάρισα). Το Κλιμάκιο είχε διαπιστώσει ουσιώδη πλημμέλεια στην οικονομική προσφορά της προσφεύγουσας, καθώς ο υπολογισμός του επιδόματος αδείας και των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων ήταν εσφαλμένος, υπολείποντας του ελάχιστου εργατικού κόστους για τη δομή Γαιόπολη Λάρισας. Το Δικαστήριο απέρριψε όλους τους λόγους ανάκλησης, κρίνοντας ότι ο εσφαλμένος υπολογισμός ήταν σαφής και μαθηματικά αποδεικνύεται ότι υπολογίστηκε μόνο για ένα έτος αντί για την τριετή διάρκεια της σύμβασης, πλήττοντας έτσι τις αρχές της διαφάνειας και του υγιούς ανταγωνισμού.

Η Απόφαση 0297/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει ως απαράδεκτη αίτηση αναθεώρησης κατά της 144/2024 απόφασης του ίδιου Τμήματος. Η αρχική απόφαση είχε απορρίψει την έφεση της αιτούσας κατά φύλλου μεταβολών και ελλείψεων, κρίνοντάς την απαράδεκτη λόγω μη καταβολής παραβόλου και μη εκτελεστού χαρακτήρα των εγγράφων. Η αιτούσα ζήτησε την αναθεώρηση επικαλούμενη νέο κρίσιμο έγγραφο (απόδειξη καταβολής παραβόλου) και πρόδηλη πλάνη. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους, καθώς το ζήτημα του παραβόλου αφορά το παραδεκτό και όχι την ουσία της υπόθεσης. Τέλος, έκρινε ότι ακόμη και με την καταβολή του παραβόλου, η έφεση θα απορριπτόταν λόγω μη εκτελεστού χαρακτήρα των προσβαλλόμενων πράξεων, μια αιτιολογία που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μέσω αίτησης αναθεώρησης.

Η απόφαση (131/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας Μονοπρόσωπης ΕΠΕ, με κύρια δραστηριότητα φωτοβολταϊκά συστήματα, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ, τελών χαρτοσήμου και προστίμων για τις χρήσεις 2017-2021. Ο έλεγχος διαπίστωσε ανακριβή φορολογικό χειρισμό δαπανών που αφορούσαν την ανέγερση και πώληση μονοκατοικίας (ως ευκαιριακή ενέργεια), καθώς και καταχώρηση προσωπικών καταναλωτικών δαπανών. Επίσης, καταλογίστηκαν τέλη χαρτοσήμου σε απλές ταμιακές διευκολύνσεις προς τον ιδιοκτήτη. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί καταστροφής εκ των αρχείων λόγω θεομηνίας ή περί μη αναγνώρισης παραγωγικών δαπανών. Η τελική φορολογική υποχρέωση επικυρώθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου, με διαφορά να προκύπτει μόνο στον φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ του 2017.

Η Απόφαση 906/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «............. .......» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ έκρινε ως αβάσιμους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί μη τήρησης της νόμιμης διαδικασίας και περί ανωτέρας βίας (καταστροφή αρχείων), σημειώνοντας ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή αποδεικτικά, ειδικά για τα ηλεκτρονικά αρχεία. Απέρριψε επίσης την άρνηση της λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθώς ο έλεγχος της ΔΟΤ Καρδίτσας απέδειξε ότι οι προμηθεύτριες επιχειρήσεις ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτες. Ως εκ τούτου, οι αρχικές καταλογιστικές πράξεις διατηρήθηκαν, με συνολική οφειλή που ξεπερνά το 1.000.000€.

Η υπ’ αριθμ. 1265/2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της άρνησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης να χορηγήσει ειδικό σημείωμα περί καταβολής του 20% του επίδικου οφειλόμενου φόρου (άρθρο 93 παρ.3 του ν.2717/1999). Η εταιρεία ζητούσε τη χορήγηση του σημειώματος ως απαραίτητη προϋπόθεση για το παραδεκτό των εφέσεών της κατά πρωτόδικων δικαστικών αποφάσεων, ισχυριζόμενη ότι είχε ήδη καταβάλει συνολικό ποσό άνω του 20%. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας ότι η άρνηση χορήγησης του σημειώματος δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που υπάγεται στην αρμοδιότητα της ΔΕΔ, καθώς η κρίση σχετικά με την τήρηση της προϋπόθεσης καταβολής του 20% ανήκει αποκλειστικά στο δικάζον Δικαστήριο.

Η απόφαση (Αρ. 67/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018, ύψους 10.589,04 € (φόρος, πρόστιμο και εισφορά αλληλεγγύης). Η αρχική πράξη καταλογισμού βασίστηκε στη μη αναγνώριση έκπτωσης από τα ακαθάριστα έσοδα δύο δαπανών. Η πρώτη, αξίας 30.000,00 €, προερχόταν από πέντε εικονικά φορολογικά στοιχεία που αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές από εταιρεία κρίθηκε εικονική από τον έλεγχο. Η δεύτερη δαπάνη, αξίας 12.300,00 €, δεν αναγνωρίστηκε επειδή η εξόφλησή της δεν αποδείχθηκε ότι έγινε εξ ολοκλήρου με τραπεζικό μέσο. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, καθώς δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία για την εξόφληση της δεύτερης δαπάνης ούτε για την τεκμηρίωση της πραγματικότητας των συναλλαγών της πρώτης δαπάνης. Ως αποτέλεσμα, η οριστική φορολογική υποχρέωση επικυρώνεται.