ΝΣΚ/137/2014

Ευθύνη διαχειριστών Ε.Π.Ε. για τις οφειλές της, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Προσωπική και εις ολόκληρον ευθύνη με το νομικό πρόσωπο της Ε.Π.Ε. για τις οφειλές της εταιρείας, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της, έχουν όλοι οι διατελέσαντες διαχειριστές της από τον χρόνο γενέσεως της υποχρεώσεως αποδόσεως (καταβολής) του Φ.Π.Α. στο Δημόσιο και εντεύθεν, υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικές φορολογικές υποχρεώσεις της εταιρείας γεννήθηκαν από την 1-12-1998 και εντεύθεν. (ομόφ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 137/2014 γνωμ. Α΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.

Ευθύνη του δικαστικά διορισμένου προσωρινού διαχειριστή Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ για χρέη που αφορούν οφειλές ΦΠΑ και ΦΜΥ και γεννήθηκαν κατά το χρόνο λειτουργίας του νομικού προσώπου.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Ο δικαστικά διορισμένος προσωρινός διαχειριστής Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ κατά το χρόνο λειτουργίας αυτών έχει, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 115 παρ. 3 του ν. 2238/1994 (ΚΦΕ), αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη που γεννήθηκαν πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4174/2013 (ΚΦΔ), αλλά και για εκείνα που γεννήθηκαν μετά την έναρξη ισχύος αυτού, (κατ' άρθρο 50 παρ. 2 ν. 4174/2013) και αφορούν μη απόδοση ΦΠΑ και ΦΜΥ. (πλειοψ.) Παραπέμπεται στην Ολομέλεια ΝΣΚ, λόγω μείζονος σπουδαιότητας του κρίσιμου νομικού θέματος. Εκδόθηκε η υπ' αριθ.168/2018 γνωμοδότηση Α΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.

Ευθύνη του δικαστικά διορισμένου προσωρινού διαχειριστή Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ για χρέη που αφορούν οφειλές ΦΠΑ και ΦΜΥ και γεννήθηκαν κατά το χρόνο λειτουργίας του νομικού προσώπου.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Ο κατά το χρόνο λειτουργίας του νομικού προσώπου δικαστικά διορισμένος προσωρινός διαχειριστής Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ έχει, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 115 παρ. 3 ν.2238/1994 (ΚΦΕ), 22 ν. 2648/1998, 55 ν. 2859/2000 Κ.ΦΠΑ και 50 ν. 4174/2013, αλληλέγγυα, με το νομικό πρόσωπο, ευθύνη για χρέη που γεννήθηκαν, κατά το χρόνο που είχε αναλάβει καθήκοντα, αλλά και πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, για τις χρήσεις πριν την έναρξη ισχύος του νόμου 4174/2013 (ΚΦΔ), αλλά και για εκείνες μετά την έναρξη ισχύος αυτού, (άρθρο 50 παρ.2 ν. 4174/2013) και αφορούν μη απόδοση ΦΠΑ και ΦΜΥ. Η ευθύνη των παραπάνω φυσικών προσώπων υφίσταται κατά τις διακρίσεις των περιπτώσεων α' και β' της παραγράφου 2 του άρθρου 50 του ν.4174/2013 (για τα έσοδα που αποκτώνται και τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από της 1/1/2014 και εφεξής) και των αντίστοιχων περιπτώσεων α' και β' της παραγράφου 3 του άρθρου 115 του ν. 2238/1994 (για το προηγούμενο του ως άνω χρονικού διαστήματος). (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια ΝΣΚ, κατόπιν της υπ’ αριθ.101/2018 γνωμ. Β΄ Τμήματος ΝΣΚ.

Ευθύνη διαχειριστή μονοπρόσωπης ΕΠΕ και πληρεξουσίου αυτού, κατ’ άρθρο 115 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος – Προϋποθέσεις.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η γνωμοδότηση αποφαίνεται, με βάση συγκεκριμένο πραγματικό, ότι, για τα προς το Δημόσιο χρέη μονοπρόσωπης ΕΠΕ, από παρακρατούμενους φόρους που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της μετά την 1-12-1998, ευθύνονται, κατ’ άρθρο 115 παρ.3 Κ.Φ.Ε., προσωπικώς και εις ολόκληρον με το νομικό πρόσωπο της εταιρείας ο νόμιμος διαχειριστής αυτής και ο πληρεξούσιος αυτού, ως πρόσωπο εντεταλμένο στη διοίκηση της εταιρείας, υπό την προϋπόθεση ότι ανέλαβε και άσκησε καθήκοντα. (ομοφ.)

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία αμφισβητούσε την αλληλέγγυα ευθύνη της για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία «...................». Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι δεν διέθετε την απαραίτητη ιδιότητα για να θεμελιωθεί η ευθύνη της και ότι οι οφειλές προέκυψαν από πλαστογραφία της υπογραφής της από τρίτο πρόσωπο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι η αίτηση ήταν απαράδεκτη, καθώς αφορούσε πράξεις μετά την τροποποίηση του νόμου το 2019 και επειδή η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, όπου δεν εφαρμόζεται η ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.

Φορολογία. Ευθύνη ή μη του συνδίκου της πτώχευσης για την καταβολή στο Δημόσιο χρεών από Φ.Π.Α. πτωχεύσαντος συνεταιρισμού, τα οποία γεννήθηκαν σε χρόνο πριν τη κήρυξη του συνεταιρισμού σε πτώχευση.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Για χρέη από Φ.Π.Α. τα οποία γεννήθηκαν μέχρι την κήρυξη της πτώχευσης, ανεξαρτήτως του χρόνου βεβαίωσης αυτών, δεν ευθύνεται προς καταβολή τους ο σύνδικος της πτώχευσης παρά μόνο ο πτωχός και, εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο, και οι νόμιμοι εκπρόσωποί του κατά το χρόνο λύσης του νομικού προσώπου αλληλεγγύως και εις ολόκληρο με το υπόχρεο νομικό πρόσωπο. Ο σύνδικος της πτώχευσης ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον πτωχό για χρέη από Φ.Π.Α. τα οποία γεννήθηκαν μετά την κήρυξη της πτώχευσης από υποκείμενες σε φόρο πράξεις του συνδίκου είτε κατά την εκκαθάριση της πτωχευτικής περιουσίας είτε όταν ο σύνδικος κατόπιν αδείας του πτωχευτικού δικαστηρίου (άρθρα 78 παρ.1 και 84 παρ.1 του Πτωχευτικού Κώδικα) συνεχίζει την επιχειρηματική δραστηριότητα του πτωχού.

Ερωτάται: α. Εάν στην περίπτωση των οφειλών της αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων του ν. 4194/2013, με την επωνυμία «Χ. & Συνεργάτες Δικηγορική Εταιρεία», οι οποίες γεννήθηκαν πριν από την 23-07-2021 και οι οποίες δεν ρυθμίζονται από τις διατάξεις του άρθρου 187 του ν. 4820/2021, εφαρμόζονται οι διατάξεις περί αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης των εταίρων αυτής, βάσει των διατάξεων του άρθρου 258 του ν. 4072/2012, ανεξάρτητα από το αν αυτοί άσκησαν ή μη διαχείριση στην εταιρεία. β. Εάν για τις οφειλές της ιδίας ως άνω Δικηγορικής Εταιρείας, οι οποίες γεννήθηκαν ...(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
α) Όσον αφορά τις ασφαλιστικές οφειλές αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων, οι οποίες γεννήθηκαν πριν από την 23.07.2021, οι απλοί εταίροι αυτής ευθύνονται για την καταβολή τους προσωπικά και εις ολόκληρον, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 249, 258 και 270 του ν. 4072/2012, δεδομένου ότι κατά τον χρόνο εκείνο δεν υφίστατο στον Κώδικα Δικηγόρων οποιαδήποτε ειδική διάταξη περί της ευθύνης των εταίρων αστικής δικηγορικής εταιρείας, η οποία θα κατίσχυε των διατάξεων της Εμπορικής Νομοθεσίας (άρθρο 270 παρ. 2 του ν. 4072/2012), ενώ οι διαχειριστές εταίροι αυτής ευθύνονται για τις ίδιες οφειλές, τόσο δυνάμει των ιδίων ως άνω διατάξεων, λόγω της ιδιότητάς τους ως εταίρων, όσο και δυνάμει των ειδικών διατάξεων του άρθρου 31 του ν. 4321/2015 (και υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό), λόγω της ιδιότητάς τους ως διαχειριστών της δικηγορικής εταιρείας (ομόφ). β) Όσον αφορά τις ασφαλιστικές οφειλές αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων, οι οποίες γεννήθηκαν μετά την 23.07.2021, οι απλοί εταίροι αυτής δεν ευθύνονται για την καταβολή τους, λόγω της θέσης σε ισχύ της ειδικής, πλέον, διάταξης του άρθρου 54 παρ. 5 του Κώδικα Δικηγόρων, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 187 του ν. 4820/2021, διά της οποίας αποκλείεται η προσωπική ευθύνη των απλών εταίρων για τα χρέη της δικηγορικής εταιρίας, ενώ για τις ίδιες οφειλές οι διαχειριστές εταίροι ευθύνονται, δυνάμει της συνδυαστικής εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 54 παρ. 5, εδάφιο β΄ του Κώδικα Δικηγόρων, με τις διατάξεις του άρθρου 31 του ν. 4321/2015 (και υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό), λόγω της ιδιότητάς τους ως διαχειριστών της δικηγορικής εταιρείας (ομόφ).

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ) και δύο φυσικών προσώπων (διαχειριστών) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για το φορολογικό έτος 2014. Η φορολογική αρχή κατέλογισε ΦΠΑ ύψους 71.969,76€, πλέον σχετικών προστίμων, λόγω της λήψης 6 συνολικά εικονικών και 60 μερικώς εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές σκραπ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραγραφής, καθώς διαπιστώθηκε φοροδιαφυγή, και επικύρωσε τον καταλογισμό ΦΠΑ. Έκανε δεκτή εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τα δύο φυσικά πρόσωπα από την αλληλέγγυα ευθύνη μόνο ως προς το πρόστιμο Κ.Φ.Α.Σ. ύψους 2.500,00€, κρίνοντας ότι αυτή η οφειλή δεν περιλαμβάνεται πλέον στις οφειλές για τις οποίες θεμελιώνεται προσωπική ευθύνη διοικούντων.

Η Απόφαση 760/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή πρώην διαχειρίστριας εταιρείας κατά απόφασης της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης (Ε.Μ.ΕΙΣ.). Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για εταιρικές οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας της (16/11/2011 έως 02/05/2013), ισχυριζόμενη έλλειψη υπαιτιότητας και τυπικό διορισμό. Η Ε.Μ.ΕΙΣ. είχε περιορίσει την ευθύνη της προσφεύγουσας στο ποσό των 67.858,23 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε σε οφειλές ΦΠΑ που προήλθαν από τη λήψη εικονικών στοιχείων εντός της περιόδου διαχείρισής της. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό της περί απουσίας υπαιτιότητας, καθώς η προσφεύγουσα, ως διορισμένη διαχειρίστρια, διέθετε την οργανική εξουσία και δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για τη μη ενεργό συμμετοχή της στη διοίκηση.