ΝΣΚ/90/2025
Τύπος: Γνωμοδότησεις Ν.Σ.Κ.
Ερωτάται: α. Εάν στην περίπτωση των οφειλών της αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων του ν. 4194/2013, με την επωνυμία «Χ. & Συνεργάτες Δικηγορική Εταιρεία», οι οποίες γεννήθηκαν πριν από την 23-07-2021 και οι οποίες δεν ρυθμίζονται από τις διατάξεις του άρθρου 187 του ν. 4820/2021, εφαρμόζονται οι διατάξεις περί αλληλέγγυας και εις ολόκληρον ευθύνης των εταίρων αυτής, βάσει των διατάξεων του άρθρου 258 του ν. 4072/2012, ανεξάρτητα από το αν αυτοί άσκησαν ή μη διαχείριση στην εταιρεία. β. Εάν για τις οφειλές της ιδίας ως άνω Δικηγορικής Εταιρείας, οι οποίες γεννήθηκαν ...(..)Κατάσταση : Αποδεκτή
α) Όσον αφορά τις ασφαλιστικές οφειλές αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων, οι οποίες γεννήθηκαν πριν από την 23.07.2021, οι απλοί εταίροι αυτής ευθύνονται για την καταβολή τους προσωπικά και εις ολόκληρον, δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 249, 258 και 270 του ν. 4072/2012, δεδομένου ότι κατά τον χρόνο εκείνο δεν υφίστατο στον Κώδικα Δικηγόρων οποιαδήποτε ειδική διάταξη περί της ευθύνης των εταίρων αστικής δικηγορικής εταιρείας, η οποία θα κατίσχυε των διατάξεων της Εμπορικής Νομοθεσίας (άρθρο 270 παρ. 2 του ν. 4072/2012), ενώ οι διαχειριστές εταίροι αυτής ευθύνονται για τις ίδιες οφειλές, τόσο δυνάμει των ιδίων ως άνω διατάξεων, λόγω της ιδιότητάς τους ως εταίρων, όσο και δυνάμει των ειδικών διατάξεων του άρθρου 31 του ν. 4321/2015 (και υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό), λόγω της ιδιότητάς τους ως διαχειριστών της δικηγορικής εταιρείας (ομόφ). β) Όσον αφορά τις ασφαλιστικές οφειλές αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων, οι οποίες γεννήθηκαν μετά την 23.07.2021, οι απλοί εταίροι αυτής δεν ευθύνονται για την καταβολή τους, λόγω της θέσης σε ισχύ της ειδικής, πλέον, διάταξης του άρθρου 54 παρ. 5 του Κώδικα Δικηγόρων, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 187 του ν. 4820/2021, διά της οποίας αποκλείεται η προσωπική ευθύνη των απλών εταίρων για τα χρέη της δικηγορικής εταιρίας, ενώ για τις ίδιες οφειλές οι διαχειριστές εταίροι ευθύνονται, δυνάμει της συνδυαστικής εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 54 παρ. 5, εδάφιο β΄ του Κώδικα Δικηγόρων, με τις διατάξεις του άρθρου 31 του ν. 4321/2015 (και υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό), λόγω της ιδιότητάς τους ως διαχειριστών της δικηγορικής εταιρείας (ομόφ).
Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)
Σχετικά Έγγραφα
ΝΣΚ/23/2020
Περί της ευθύνης μελών αστικής εταιρείας για υποχρεώσεις που γεννήθηκαν πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4072/2012, μετά την προσθήκη της παραγράφου 4 στο άρθρο 294 του νόμου αυτού με το άρθρο 103 του ν. 4605/2019.Η διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 294 τουν. 4072/2012, που προστέθηκε με το άρθρο 103 του ν. 4605/2019, εφαρμόζεται (και) σε οφειλές (κύριες και πρόσθετες) αστικής κερδοσκοπικής εταιρείας από φόρους, όπως εν προκειμένω Φ.Π.Α. και παρακρατούμενους φόρους, εφόσον βεβαίως συντρέχουν οι ειδικότερες προϋποθέσεις εφαρμογής της.
Ε.2035/2020
Κοινοποίηση της υπ’ αριθμ. 23/2020 Γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους περί της ευθύνης μελών αστικής εταιρείας για υποχρεώσεις που γεννήθηκαν πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4072/2012, μετά την προσθήκη της παραγράφου 4 στο άρθρο 294 του νόμου αυτού με το άρθρο 103 του ν. 4605/2019. ΑΔΑ:ΩΖΩ746ΜΠ3Ζ-8Ξ9
ΝΣΚ/55/2005
Πανεπιστήμιο. Παρακράτηση 15% υπέρ του Ειδικού Λογαριασμού Ερευνών σύμφωνα με το Ν 2530/97 και τη με αρ. Φ35/10506/ΙΒ/31.1.2002 Κ.Υ.Α. επί των κερδών των εταίρων δικηγορικής εταιρείας που είναι μέλη Δ.Ε.Π. Α.Ε.Ι.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Δεν υπόκεινται σε παρακράτηση 15% υπέρ του Ειδικού Λογαριασμού Ερευνών σύμφωνα με το Ν 2530/97 και τη με αρ. Φ35/10506/ΙΒ/31.1.2002 Κ.Υ.Α. τα κέρδη (μέρισμα) των εταίρων δικηγορικής εταιρείας που είναι μέλη Δ.Ε.Π. Α.Ε.Ι.
ΔΕΔ/Αθ/375/2025
Η απόφαση 375/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από ομόρρυθμο εταίρο (και διαχειρίστρια) εταιρείας. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξεων επιβολής προστίμου, ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος, ζητώντας την επανεξέταση ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη της προσφεύγουσας για τις οφειλές της εταιρείας. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η ευθύνη της προσφεύγουσας, λόγω της ιδιότητάς της ως ομορρύθμου εταίρου, καθορίζεται από τις ειδικές διατάξεις των άρθρων 249 κ.ε. του ν. 4072/2012, οι οποίες προβλέπουν απεριόριστη και εις ολόκληρον ευθύνη για τα χρέη της εταιρείας (συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου). Συνεπώς, δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι γενικές διατάξεις του άρθρου 49 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα.
ΝΣΚ/137/2014
Ευθύνη διαχειριστών ΕΠΕ για τις οφειλές της, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή
Προσωπική και εις ολόκληρον ευθύνη με το νομικό πρόσωπο της ΕΠΕ για τις οφειλές της εταιρείας, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της, έχουν όλοι οι διατελέσαντες διαχειριστές της από τον χρόνο γενέσεως της υποχρεώσεως αποδόσεως (καταβολής) του Φ.Π.Α. στο Δημόσιο και εντεύθεν, υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικές φορολογικές υποχρεώσεις της εταιρείας γεννήθηκαν από την 1-12-1998 και εντεύθεν. (ομόφ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ' αριθ. 315/2012 γνωμ. Β΄Τμήματος ΝΣΚ.
ΝΣΚ/35/2018
Έκδοση διαπιστωτικής πράξης περί αποβολής της δικηγορικής ιδιότητας – Ζητήματα εφαρμογής διατάξεων νέου ή προγενέστερου κώδικα δικηγόρων. (Κατάσταση : Αποδεκτή) Για την επιβολή του διοικητικού μέτρου αποβολής της δικηγορικής ιδιότητας δικηγόρου, λόγω αμετάκλητης ποινικής καταδίκης του, για ένα από τα προβλεπόμενα στο κώδικα δικηγόρων ποινικά αδικήματα και την έκδοση της σχετικής διαπιστωτικής πράξης, εφαρμόζονται οι διατάξεις του κώδικα που ισχύει κατά τον κρίσιμο χρόνο της επέλευσης του αμετακλήτου, το οποίο αποτελεί και τη μόνη προϋπόθεση για την έκδοσή της και δεν ασκούν επιρροή οι διατάξεις του προηγούμενου κώδικα δικηγόρων, που ίσχυαν κατά το χρόνο τέλεσης του αδικήματος.
ΝΣΚ/315/2012
Ευθύνη διαχειριστών Ε.Π.Ε. για τις οφειλές της, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Προσωπική και εις ολόκληρον ευθύνη με το νομικό πρόσωπο της Ε.Π.Ε. για τις οφειλές της εταιρείας, που προέκυψαν από Φ.Π.Α. κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της, έχουν όλοι οι διατελέσαντες διαχειριστές της από τον χρόνο γενέσεως της υποχρεώσεως αποδόσεως (καταβολής) του Φ.Π.Α. στο Δημόσιο και εντεύθεν, υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικές φορολογικές υποχρεώσεις της εταιρείας γεννήθηκαν από την 1-12-1998 και εντεύθεν. (ομόφ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 137/2014 γνωμ. Α΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.
ΔΕΔ/Αθ/576/2024
Η απόφαση αριθμού 576/2024 αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός προσφεύγοντα ζητώντας απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για φορολογικά χρέη μιας ομόρρυθμης εταιρείας λόγω βαριάς ασθένειας που τον εμπόδιζε από την άσκηση των καθηκόντων διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών εξέτασε το αίτημα και αποφάσισε ότι ισχύουν οι διατάξεις του νόμου 4072/2012 για την απεριόριστη ευθύνη των ομόρρυθμων εταίρων, και όχι του άρθρου 50 του νόμου 4174/2013. Συνεπώς, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.
ΔΕΔ/Θεσ/761/2025
Η απόφαση 761 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. σχετικά με την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του προσφεύγοντος για οφειλές Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων διετέλεσε Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας από 01/01/2017 έως 21/09/2017. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 49 του ΚΦΔ, καθώς οι οφειλές κατέστησαν ληξιπρόθεσμες εντός της θητείας του και ο προσφεύγων δεν κατάφερε να αποδείξει την έλλειψη υπαιτιότητας, η οποία τεκμαίρεται εκ της ιδιότητάς του. Ο ισχυρισμός του σχετικά με τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κρίθηκε απαράδεκτος.
ΕλΣυν/Ζ Κλ/20/2015
Υπηρεσίες δικηγόρων.Προσήκον μέτρο:Κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου σύμβασης μεταξύ Δήμου και δικηγορικής εταιρείας, για την ανάθεση σ'αυτήν του εξώδικου και δικαστικού χειρισμού ασκηθείσας εναντίον του Δήμου προσφυγής, καθόσον πρόκειται για εργολαβικό δίκης, κατά την έννοια του άρθρου 60 παρ.1 του Κώδικα Δικηγόρων, ενώ οι καθοριζόμενες με βάση τα άρθρα 63 επ. και το Παράρτημα I του Κώδικα Δικηγόρων αμοιβές, καθιερώθηκαν όλως προσφάτως και θεωρούνται κατά νόμο εύλογες, ενόψει και της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, συνεπώς, μη νομίμως το ύψος της αμοιβής της δικηγορικής εταιρείας καθορίστηκε καθ' υπέρβαση του προσήκοντος μέτρου, δεδομένου ότι η συνολική συμφωνηθείσα αμοιβή έχει καθορισθεί σε ποσό υπερδεκαπλάσιο της υπολογιζόμενης με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης, σύμφωνα με τα όρια που τίθενται από το άρθρο 63 του Κώδικα περί Δικηγόρων της δικηγορικής αμοιβής. Επιπλέον, δεν προκύπτει ότι τα όργανα του Δήμου, πριν καταλήξουν σε συμφωνία με την αντισυμβαλλόμενη, προέβησαν, ενόψει της αρχής της οικονομικότητας ως μερικότερης εκδήλωσης της γενικής αρχής της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η οποία διέπει τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών και επιβάλλει την εκπλήρωση των σκοπών των Ο.Τ.Α., με την κατά το δυνατόν ελάχιστη επιβάρυνση του προϋπολογισμού τους, σε διαπραγμάτευση με τη συγκεκριμένη ή, ακόμη, άλλους δικηγόρους, προκειμένου η αμοιβή για την παροχή νομικών υπηρεσιών προς το νομικό πρόσωπο του Δήμου, να μην υπερβαίνει τα εύλογα όρια, ενόψει των δικαστικών ενεργειών που επρόκειτο να διενεργηθούν.