ΝΣΚ/221/2014

Επιτροπή Ανταγωνισμού – Παρακράτηση ποσοστού 1% από τις αποδοχές μεταταγέντων σ’ αυτή υπαλλήλων και απόδοσή του ως εισφορά στο Μ.Τ.Π.Υ.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού οφείλει να παρακρατήσει από τις τακτικές αποδοχές μεταταγέντων υπαλλήλων (οι οποίοι με αμετάκλητη δήλωσή τους επέλεξαν να διατηρήσουν το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς της θέσης από την οποία προέρχονταν – ΝΠΔΔ), το κατ’ άρθρο 26 παρ.1γ’ του Π.Δ. 422/1981 ποσοστό 1% και να αποδώσει στο Μ.Τ.Π.Υ. το ποσό των αναδρομικών εισφορών, καθώς και να προβαίνει στην ανωτέρω κράτηση στο μέλλον. (ομοφ.)

Τουριστικοί λιμένες. Συμβάσεις παραχώρησης χρήσης και εκμετάλλευσης. Έλεγχος νομιμότητας από το Ελεγκτικό Συνέδριο.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η σύμβαση παραχώρησης της δημιουργίας, της χρήσης και της εκμετάλλευσης τουριστικού λιμένα αποτελεί ειδική σύμβαση επί της οποίας εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις του Ν 2160/1993 και του Α.Κ. Ως εκ τούτου, εφόσον δηλαδή δεν αποτελεί σύμβαση προμήθειας αγαθών, εκτέλεσης δημοσίων έργων ή παροχής υπηρεσιών, δεν υπάγεται σε έλεγχο νομιμότητας από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όπως τα όρια του ελέγχου αυτού προσδιορίστηκαν από τον κοινό νομοθέτη, ανεξάρτητα από τον τρόπο ανάδειξης του φορέα διαχείρισης (κατόπιν διαγωνισμού ή απευθείας). (πλειοψ.)

Επιστροφή πιστωτικού ΦΠΑ επιχείρησης – Εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 7 παρ.2 περ.δ’ του ν. 3888/2010.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η επιχείρηση, η οποία υπήχθη στις διατάξεις των άρθρων 1-13 του ν. 3888/2010 (περαίωση φορολογικών υποθέσεων) και έλαβε επιστροφή ΦΠΑ 90% σύμφωνα με την ΠΟΛ 1073/2004, σε περίπτωση κατά την οποία μετά την περαίωση που επακολούθησε της επιστροφής, η Δ.Ο.Υ. πληροφορήθηκε ότι στις χρήσεις που αφορά η περαίωση η επιχείρηση είχε λάβει εικονικό φορολογικό στοιχείο, οφείλει, να επιστρέψει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7 παρ.2 του ν. 3888/2010, το σύνολο του ληφθέντος ποσού εντός μηνός από την ημερομηνία καταβολής του, δεν τίθεται δε ζήτημα επιστροφής στην επιχείρηση ούτε του υπολοίπου ποσοστού 10%. (ομοφ.)

Η Απόφαση 72/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας, εγγεγραμμένης για σκοπούς ΦΠΑ στην Ελλάδα μέσω φορολογικού αντιπροσώπου, που στρεφόταν κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής σε δήλωση επιφύλαξης. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή φόρου πολυτελείας ύψους 12.832,17€, τον οποίο είχε αποδώσει κατά την ενδοκοινοτική απόκτηση ειδών πολυτελείας, εφόσον αυτά δεν πωλήθηκαν τελικώς στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν ή επιστράφηκαν στο εξωτερικό. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, καθώς ο φόρος δεν επιβάλλεται σε εγχωρίως παραγόμενα αγαθά που εξάγονται. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη φορολογική αρχή, καθώς, βάσει του άρθρου 17 του ν. 3833/2010, η φορολογική υποχρέωση γεννάται κατά τον χρόνο της ενδοκοινοτικής απόκτησης και δεν προβλέπεται εκ του νόμου δυνατότητα επιστροφής του φόρου πολυτελείας σε περίπτωση μεταγενέστερης εξαγωγής των αγαθών.

Καταβολή στους δικαιούχους της αποζημίωσης του ποσοστού που κρατήθηκε ως εγγύηση κατά το άρθρο 24 παρ. 1 του Ν 2882/2001 – Δυνατότητα καταβολής της οριστικής αποζημίωσης που υπερβαίνει την προσωρινή, σε περίπτωση εκκρεμούς αίτησης αναίρεσης του Δημοσίου.(…) α) Ο υπερού η απαλλοτρίωση υποχρεούται να αποδώσει στους αναγνωρισθέντες ως δικαιούχους της αποζημίωσης εξ αναγκαστικής απαλλοτριώσεως το ποσοστό της προσωρινής αποζημίωσης που παρακρατήθηκε ως εγγύηση, δυνάμει του άρθρου 24 παρ. 1 του Ν. 2881/2001 (ή του τυχόν διαφορετικού ποσοστού που καθορίστηκε με τη δικαστική απόφαση καθορισμού της προσωρινής τιμής), παρά την άσκηση εκ μέρους του Δημοσίου αίτησης αναίρεσης κατά της δικαστικής απόφασης καθορισμού της οριστικής τιμής, η οποία εκκρεμεί. β) Η απόφαση καθορισμού της οριστικής τιμής, ως αναγνωριστική, δεν μπορεί να τύχει εκτέλεσης κατά του υποχρέου καταβολής της, ο οποίος πρέπει να προβεί σε ουσιαστική εκτίμηση σχετικά με το αν κρίνεται συμφέρουσα για τον ίδιο η άμεση απόδοση και του ποσού της οριστικώς καθορισθείσας αποζημίωσης καθ’ ό μέρος υπερβαίνει το ποσό της προσωρινής, παρά την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά της απόφασης καθορισμού της οριστικής αποζημίωσης, σταθμίζοντας τη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 9 του Ν. 2882/2001, κατά την οποία επιβαρύνεται με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας το ποσό της οριστικής αποζημίωσης καθ’ ό μέρος υπερβαίνει την προσωρινή, εφόσον δεν αποδοθεί εντός ορισμένης προθεσμίας από την έκδοση της σχετικής απόφασης και τις ενδεχόμενες δυσχέρειες επιστροφής των ποσών, αν κριθεί εν τέλει ότι καταβλήθηκαν αχρεώστητα (ομόφωνα).

Δικαίωμα διοίκησης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης για την εγκατάσταση μη δημοσίων υπηρεσιών στους χερσαίους Συνοριακούς Σταθμούς – Δικαιούχος των σχετικών εσόδων.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Με την δημοσίευση του Ν 3220/2004, το δικαίωμα για την διοίκηση, διαχείριση, εκμετάλλευση επί των χερσαίων συνοριακών σταθμών περιέρχεται στην εταιρία «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΕ» (Ε.Τ.Α. ΑΕ) στο μέτρο που ο Ε.Ο.Τ. ασκούσε τις αντίστοιχες αρμοδιότητες, κατά την δημοσίευση του Ν 2647/1998. Δικαιούχος των σχετικών εσόδων ως και του ποσοστού του 5% του άρθρου 17 παρ.3 του ΠΔ 86/1979 ως προς το διάστημα από της δημοσιεύσεως του Ν 2647/1998 μέχρι την δημοσίευση του Ν 3220/2004, λόγω της αναδρομικότητος της νέας ρυθμίσεως, είναι η Ε.Τ.Α. ΑΕ, η οποία βαρύνεται και με τις αντίστοιχες υποχρεώσεις της οικείας Περιφέρειας. (ομοφ.)

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α.ΔΗ.ΣΥ.) εξέτασε αίτημα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (ΕΡΤ) για την έκδοση σύμφωνης γνώμης σχετικά με τη σύναψη σύμβασης παροχής υπηρεσιών μεταφοράς, εκπομπής, διανομής και εκμετάλλευσης ραδιοτηλεοπτικών σημάτων στην Ευρώπη για ένα έτος, με προϋπολογισμό 513.000 € χωρίς ΦΠΑ. Η Αρχή ανέλυε τα νομικά πλαίσια, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 2, 25 και 32 του ν. 4412/2016, και κατέληξε ότι δεν είχε αρμοδιότητα να εκδώσει γνώμη, καθώς η προτεινόμενη σύμβαση βασίζονταν σε συμβατικό όρο για μονομερή παράταση της αρχικής σύμβασης και όχι σε διαπραγμάτευση σύμφωνα με το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων. Επίσης, σημειώθηκε ότι η διαδικασία δεν πληρούσε τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την εφαρμογή του άρθρου 32 του ν. 4412/2016. Συνεπώς, η Αρχή αποφάσισε να απέχει από την έκδοση γνώμης.

Η απόφαση αριθμού 360/2024 εκδόθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας. Η εταιρεία είχε ζητήσει την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως παρακρατηθέντος φόρου ύψους 17.047,82 € μετά από δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών κρίνει ότι η επιστροφή του ποσού έγινε εντός της νόμιμης προθεσμίας των 90 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 42 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, οπότε δεν τίθεται ζήτημα έντοκης επιστροφής. Η προσφυγή της εταιρείας απορρίπτεται λόγω έγκαιρης και νόμιμης επεξεργασίας του αιτήματός της από τη φορολογική αρχή.

Μελέτες.Τεχνική και Επαγγελματική ικανότητα «Με την ένστασή της κατά του πρακτικού της Επιτροπής Διαγωνισμού η αιτούσα σύμπραξη ,είχε προβάλει ότι τα συμπράττοντα γραφεία έπρεπε να αποκλεισθούν από τον διαγωνισμό, διότι ο συμπράττων μελετητής δεν διέθετε την απαιτούμενη ειδική τεχνική και επαγγελματική ικανότητα εφόσον δεν προσκόμισε πιστοποιητικά των εργοδοτών δημοσίων φορέων περί καλής εκτελέσεως των μελετών που είχε εκπονήσει. Η αιτίαση αυτή απερρίφθη με την επί της ενστάσεως απόφαση του Ειδικού Γραμματέως του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με την ειδικότερη αιτιολογία ότι η ειδική τεχνική και επαγγελματική ικανότητα του ως άνω μέλους της σύμπραξης θα εξετασθεί στο μεταγενέστερο στάδιο του ελέγχου των φακέλων των τεχνικών προσφορών. Η αιτιολογία αυτή δεν είναι νόμιμη.εφόσον ορίζεται στη διακήρυξη, ότι οι ενδιαφερόμενοι για την ανάθεση της εκπόνησης μελετών οφείλουν, εκτός από το τυπικό προσόν του πτυχίου, να διαθέτουν και «ειδική τεχνική και επαγγελματική ικανότητα», η οποία αποδεικνύεται από την εκπόνηση μελετών, παρομοίων με την υπό ανάθεση κατά την τελευταία πενταετία και προς απόδειξη της ικανότητας αυτής προσκομίζεται κατάλογος των κυριοτέρων παρομοίων μελετών, συνοδευόμενος, εφόσον πρόκειται για μελέτες που έχουν εκπονηθεί για λογαριασμό δημοσίου φορέα, από πιστοποιητικά του εργοδότη, η συνδρομή της προϋπόθεσης της ειδικής τεχνικής και επαγγελματικής ικανότητας ελέγχεται στο πρώτο στάδιο του διαγωνισμού, κατά τον έλεγχο του φακέλου των «δικαιολογητικών συμμετοχής».

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα Κοινοπραξία με το ασκηθέν, στις 30.12.2002, ένδικο βοήθημα, ζήτησε, μεταξύ άλλων, να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος Δήμος να της καταβάλει το συνολικό ποσό των 17.795.490 δραχμών, εκ των οποίων (α) ποσό 8.374.272 δραχμών αφορά τόκους οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, έπρεπε να της καταβληθούν λόγω της μεταγενέστερης εξόφλησης της ιδίας συμμετοχής του Δήμου, συμπεριλαμβανομένου του εργολαβικού οφέλους ποσοστού 15% και του ΦΠΑ ποσοστού 18% και (β) ποσό 5.000.000 δραχμών για πρόσθετες εργασίες καθώς και ποσό 4.421.218 δραχμών για τόκους επί του ποσού των προσθέτων εργασιών. Ενόψει των ως άνω αξιώσεων της αναιρεσείουσας κοινοπραξίας, η ικανοποίηση των οποίων προϋποθέτουν την ερμηνεία και την εφαρμογή των σχετικών όρων της συμβάσεως, όφειλε αυτή να ασκήσει, μετά την τήρηση της προσήκουσας ενδικοφανούς διαδικασίας, προσφυγή διότι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η δικαστική επίλυση όλων εν γένει των διαφορών από την εκτέλεση δημοσίων ή δημοτικών έργων, και αυτών ακόμη που έχουν ως αντικείμενο την ανόρθωση ζημίας που προκλήθηκε από ενέργειες ή παραλείψεις των δημοσίων ή δημοτικών αρχών κατά την εκτέλεση δημοσίου ή δημοτικού έργου, επιδιώκεται με άσκηση προσφυγής, μετά τήρηση της διαγραφομένης από το νόμο διοικητικής διαδικασίας. Με αυτά τα δεδομένα, ορθώς το δικάσαν εφετείο δέχθηκε ότι το ασκηθέν ένδικο βοήθημα είχε το χαρακτήρα προσφυγής, όπως άλλωστε επιγράφετο, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες απαιτήσεις της αναιρεσείουσας δεν ήταν βέβαιες και εκκαθαρισμένες αλλά, αντιθέτως, υπήρχε στάδιο ουσιαστικής κρίσεως τόσο ως προς την καταρχήν ύπαρξη των απαιτήσεων όσο και το ύψος αυτών, ο δε προαναφερθείς λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος...κατόπιν αυτών η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα στο σύνολό της.