ΣτΕ/542/2006

Προμήθεια συσσωρευτών...Επειδή, επομένως, από τη γραμματική ερμηνεία του οικείου όρου που αναφέρει «Οι τιμές θα πρέπει να δίδονται σε ΕΥΡΩ και για παράδοση του εμπορεύματος ελεύθερου μέχρι και εντός των αποθηκών που αναφέρονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α’, θα αναγράφονται δε ολογράφως και αριθμητικώς», προκύπτει ότι ο όρος περί αναγραφής και ολογράφως της προσφερόμενης τιμής δεν είναι ουσιώδης, καθώς η φράση «θα πρέπει» αφορά την απόδοση του ποσού σε ΕΥΡΩ, η παράβαση της εν λόγω πρόβλεψης, άλλωστε, κατά ρητή πρόβλεψη του αυτού άρθρου καθιστά την προσφορά απαράδεκτη και απορριπτέα. Άλλως, και όλως επικουρικώς, δεν προκύπτει κατά τα ανωτέρω  προβαλλόμενα, με σαφήνεια η υποχρεωτικότητα του οικείου όρου. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της προσφυγής απορρίπτεται ως αβάσιμος. 

Δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ του καλόπιστου λήπτη εικονικού τιμολογίου ως προς το πρόσωπο του εκδότη ή τον χαρακτηρισμό της αναγραφείσας συναλλαγής.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Ο λήπτης φορολογικού στοιχείου που αγνοεί καλόπιστα την εικονικότητα ως προς το πρόσωπο του εκδότη δύναται να εκπέσει από το ποσό του ΦΠΑ, με το οποίο έχουν επιβαρυνθεί η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών που έγιναν σε αυτόν (πλειοψ.). Αντιθέτως, ο λήπτης φορολογικού στοιχείου, το οποίο είναι εικονικό λόγω του διαφορετικού χαρακτηρισμού της γενόμενης συναλλαγής, δεν δύναται να εκπέσει από το ποσό του ΦΠΑ (ομοφ.).

Η απόφαση 431/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ΚΒΣ χρήσης 2008, ύψους 140.000,00 €. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω λήψης εικονικού ως προς το πρόσωπο φορολογικού στοιχείου. Η αρχική προσφυγή αναπέμφθηκε για ουσιαστική εξέταση έπειτα από απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου. Η ΔΕΔ, βασιζόμενη σε έκθεση του ΣΔΟΕ, διαπίστωσε ότι η εκδότρια εταιρεία υπεργολάβος ήταν εικονική (δεν ανευρέθηκε στην έδρα της, δεν απασχολούσε προσωπικό και δεν προσκόμισε φορολογικά βιβλία). Κρίθηκε ότι, παρότι το έργο ολοκληρώθηκε, αυτό πραγματοποιήθηκε από διαφορετικά πρόσωπα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί καλής πίστης και επικύρωσε την επιβολή του προστίμου.

«Κοινοποίηση της γνωμοδότησης υπ’ αριθ. 291/2017 του Β’ τμήματος του Ν.Σ.Κ., αναφορικά με την εφαρμογή των μεταβατικών διατάξεων της παραγράφου 35 του άρθρου 72 (πρώην 66) του Κ.Φ.Δ. επί παραβάσεων έκδοσης εικονικών στοιχείων που η εικονικότητα του στοιχείου αφορά τον χαρακτηρισμό της αναγραφείσας συναλλαγής, οι οποίες διαπράχθηκαν μέχρι τις 26.7.2013 και μέχρι την κατάθεση του ν. 4337/2015 (12.10.2015) δεν είχαν εκδοθεί οι οριστικές πράξεις επιβολής προστίμων.»(ΑΔΑ:6ΓΠ746ΜΠ3Ζ-7ΡΗ)

Η απόφαση 150/31-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή και ακυρώνει την πράξη επιβολής προστίμου 582,58€ του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Αλεξανδρούπολης. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου εσόδου κατά την ώρα επιτόπιου ελέγχου σε εκδήλωση (χοροεσπερίδα) που διοργάνωνε η προσφεύγουσα. Η φορολογική αρχή έκρινε ότι η συναλλαγή αφορούσε δικαίωμα λήψης υπηρεσίας, απαιτώντας άμεση έκδοση παραστατικού. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η εν λόγω συνεργασία μεταξύ οντοτήτων διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 11 παρ.2 περ.α’ του ν.4308/2014, επιτρέποντας την έκδοση του τιμολογίου έως τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα. Ως εκ τούτου, η παράβαση της μη έκδοσης φορολογικού στοιχείου εσόδου δεν στοιχειοθετείται.

Η απόφαση 1151/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2019 (συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 4.161,60 € για φόρο εισοδήματος και 1.828,80 € για ΦΠΑ). Ο έλεγχος διαπίστωσε τη λήψη ενός (1) εικονικού φορολογικού στοιχείου καθαρής αξίας 5.440,00 € πλέον ΦΠΑ 1.035,60 €, για ανύπαρκτη στο σύνολό της συναλλαγή, από εκδότρια εταιρεία φορολογικώς υπαρκτή αλλά συναλλακτικώς ανύπαρκτη. Ο προσφεύγων δεν κατάφερε να αποδείξει την πραγματοποίηση της συναλλαγής ή την καλή του πίστη, με αποτέλεσμα η φορολογική αρχή να απορρίψει ορθώς την έκπτωση της δαπάνης και του φόρου εισροών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός αγροτικού συνεταιρισμού κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, καθώς και πράξης επιβολής προστίμου 500€ λόγω μη ανταπόκρισης σε αίτημα της Φορολογικής Διοίκησης. Ο συνεταιρισμός είχε καταλογιστεί με φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους περίπου 16.324€, εξαιτίας της λήψης ενός εικονικού φορολογικού στοιχείου, λόγω ανύπαρκτης συναλλαγής. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι η εικονικότητα αποδεικνύεται βάσει ευρημάτων ελέγχου, όπως η αδυναμία τεκμηρίωσης της μεταφοράς των αγαθών, οι αποκλίσεις στις ποσότητες μεταξύ τιμολογίου λήψης και τιμολογίου έκδοσης, και τα ζητήματα σχετικά με την πληρωμή του τιμολογίου σε τραπεζικό λογαριασμό στο εξωτερικό που δεν αποδείχθηκε ότι ανήκε στον εκδότη.

Η απόφαση 954/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την εξέταση και απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους €1.656,00. Η προσφυγή στρεφόταν κατά του καταλογισμού ποσών που προέκυψαν από τη φορολογική αρχή, η οποία απέδωσε στον προσφεύγοντα τη λήψη ενός εικονικού φορολογικού στοιχείου καθαρής αξίας €2.400,00 από εκδότη χονδρικού εμπορίου παλαιών μετάλλων. Η Δ.Ε.Δ. υιοθέτησε πλήρως τα πορίσματα της Έκθεσης Ελέγχου της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία ο εκδότης ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτος, στερούνταν μέσων και λειτουργικών εγκαταστάσεων. Η αξίωση του προσφεύγοντα περί καλής πίστης και πραγματικότητας της συναλλαγής απορρίφθηκε, με την αιτιολογία ότι δεν αποδείχθηκε με πλήρη βεβαιότητα η πραγματοποίηση της αγοράς, οδηγώντας στην επικύρωση των προσβαλλομένων πράξεων.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικού προσδιορισμού προστίμου 250,00€, που επιβλήθηκε από τη ΔΟΥ Καστοριάς στον προσφεύγοντα, ιδιοκτήτη ταξί, για μη έκδοση φορολογικού στοιχείου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι την ημέρα της παράβασης (24/08/2024) το όχημα το οδηγούσε ο ........................... (με ΑΦΜ ...........), με τον οποίο υπήρχε δηλωμένο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο οδηγός ήταν καταχωρημένος ως εκμεταλλευτής νο. 4 του ταξίμετρου μέσω της διαδικασίας παραχώρησης χρήσης. Κρίθηκε ότι η υποχρέωση έκδοσης του φορολογικού στοιχείου εσόδου βάραινε τον οδηγό/εκμεταλλευτή (και όχι τον ιδιοκτήτη), συνεπώς ο ισχυρισμός του προσφεύγοντα κρίθηκε βάσιμος και η πράξη επιβολής προστίμου ακυρώθηκε.

Φορολογία Προστιθέμενης Αξίας. Φορολογικές παραβάσεις. Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Συνεχίζει να ισχύει, μετά τη θέση σε ισχύ του άρθρου 25 παρ.1 και 2 του Ν 2523/1997, η διάταξη του άρθρου 8 παρ.12 Ν 1882/1990, σύμφωνα με την οποία ο αποδέκτης πλαστού ή εικονικού ή νοθευμένου φορολογικού στοιχείου, για ανύπαρκτη εν όλω ή εν μέρει συναλλαγή μεταξύ προσώπων διαφορετικών από εκείνα που αναγράφονται στο φορολογικό στοιχείο, αποσκοπώντας σε απόκρυψη φορολογητέας ύλης και έκπτωση του ΦΠΑ του στοιχείου αυτού από το φόρο εκροών του, υποχρεούται στην απόδοση στο Δημόσιο του ΦΠΑ, εφόσον δεν αποδόθηκε από τον εκδότη του στοιχείου, λόγω της φύσεως της ειδικής αυτής χρηματικής κυρώσεως εχούσης και αποζημιωτικό χαρακτήρα ως προς το Δημόσιο για τον ΦΠΑ του πλαστού στοιχείου. (πλειοψ.) Επανεισήχθη στο Γ΄Τμήμα μετά την έκδοση της υπ' αριθ. 685/2000 Γνωμ. ΝΣΚ.