ΔΕΔ/Αθ/115/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς για το έτος 2013. Η προσφεύγουσα κληρονόμησε ένα οικόπεδο 200 τ.μ. και αποθηκευτικό χώρο στην Αχαΐα, με δηλωμένη αξία 3.000€ για το οικόπεδο. Ο έλεγχος προσδιόρισε αξία 27.000€ βάσει συγκριτικού στοιχείου του 2019. Η απόφαση αποδέχθηκε την προσφυγή εν μέρει, λαμβάνοντας υπόψη ευμενέστερο συγκριτικό στοιχείο από μεταβίβαση του 2018 με αξία 20.818€, μειώνοντας τη φορολογητέα αξία σε 28.340€ και τον φόρο σε 4.468€. Επίσης, επιβεβαιώθηκε το πρόστιμο σύμφωνα με τον ΚΦΔ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ), συνολικού ποσού 6.001,92€ (κύριος φόρος 3.000,96€ και πρόστιμο 3.000,96€). Ο καταλογισμός του φόρου έγινε διότι διαπιστώθηκε ότι η χορηγηθείσα απαλλαγή πρώτης κατοικίας στην προσφεύγουσα (για την αγορά του 50% ακινήτου) ήταν λανθασμένη. Ο σύζυγός της, που απέκτησε το υπόλοιπο 50%, κατείχε ήδη οικόπεδα στον Άγιο Αθανάσιο Θεσσαλονίκης, δημοτική ενότητα με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, καθώς η υπολογισθείσα δομήσιμη επιφάνεια των οικοπέδων του συζύγου (678,01 τ.μ.) υπερβαίνει κατά πολύ το νόμιμο όριο των 120 τ.μ. που απαιτείται για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών της οικογένειας.

Η απόφαση 48 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον καταλογισμό φόρου 12.454,12 ευρώ, ισχυριζόμενος ότι εσφαλμένα υπολογίστηκε στην φορολογητέα αξία αξία επίπλων και σκευών ύψους 16.107,00 ευρώ, καθώς τα σχετικά ακίνητα ήταν μισθωμένα και δεν διέθεταν οικοσκευή. Ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων έλαβε γνώση της προσβαλλόμενης πράξης στις 17.04.2024 (μέσω της καταβολής του φόρου), αλλά υπέβαλε την ενδικοφανή προσφυγή εκπρόθεσμα, μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 72 παρ. 1 του Κ.Φ.Δ. Ως εκ τούτου, η εξέταση των ουσιαστικών του ισχυρισμών παρέλκει.

Η απόφαση 50 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (Φ.Μ.Α.) της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας. Η εταιρεία είχε αποκτήσει αγροτεμάχιο 44.443,37 τ.μ., δηλώνοντας 14.072,12 τ.μ. ως δασική έκταση. Η Δ.Ο.Υ. προσδιόρισε την αξία στα 25,00€/τ.μ. χρησιμοποιώντας ακατάλληλα συγκριτικά στοιχεία από άλλη κοινότητα. Η ΔΕΔ έκριvε την αξία υψηλή, καθώς η Δ.Ο.Υ. δεν αιτιολόγησε επαρκώς την επιλογή των συγκριτικών, παραβιάζοντας το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 998/1979 για τον προσδιορισμό αξίας δασικής γης. Η ΔΕΔ καθόρισε τελικά την αξία στα 12,00€/τ.μ. και τροποποίησε την πράξη, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση (601/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς έτους 2010. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τον καταλογισμό φόρου και προστίμου (€11.818,39 συνολικά) από τον 3ο ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, ο οποίος αναμόρφωσε την αξία κληρονομιαίου οικοπέδου στα Σπάτα, με βάση ένα μοναδικό συγκριτικό στοιχείο που το αποτιμούσε στα €535,00/τ.μ. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας περί παραγραφής, ωστόσο εν μέρει δέχτηκε τον ισχυρισμό περί μη επαρκούς συγκριτικού στοιχείου. Η ΔΕΔ καθόρισε νέα τιμή οικοπέδου στα €338,00/τ.μ. (αντί 535€/τ.μ.), γεγονός που οδήγησε σε τροποποίηση της φορολογικής υποχρέωσης. Ο οφειλόμενος φόρος μειώθηκε στα €990,00, με το συνολικό ποσό προς καταβολή (φόρος και πρόστιμο) να ανέρχεται σε €2.178,00.

Η απόφαση 47/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζητούσε την τροποποίηση της πράξης, με την οποία του καταλογίστηκε φόρος κληρονομιάς 25.738,64 ευρώ, ισχυριζόμενος ότι υπολογίστηκε λανθασμένα αξία επίπλων και σκευών (13.636,04 ευρώ) επί ακινήτων που ήταν καταστήματα, αποθήκες ή ψιλή κυριότητα και στερούνταν οικοσκευής. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72 παρ. 1 του ΚΦΔ, η προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς υποβλήθηκε μετά την πάροδο της τριακονταήμερης προθεσμίας από την ημερομηνία που ο προσφεύγων έλαβε αποδεδειγμένα γνώση της πράξης (16.10.2023). Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.

Η απόφαση 994/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της κληρονόμου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς της Δ.Ο.Υ. ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ. Η φορολογική αρχή είχε επαναπροσδιορίσει τη φορολογητέα αξία κληρονομηθέντος ακινήτου (οικόπεδο εκτός σχεδίου) από 158.989,34€ σε 247.994,52€, οδηγώντας σε διαφορά φόρου 8.900,52€ και πρόστιμο 4.450,26€. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε εσφαλμένο προσδιορισμό της αγοραίας αξίας και λανθασμένη επιβολή προστίμου 50%. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσδιορισμός της αξίας στα 150€/τ.μ. ήταν ορθός, καθώς στηρίχθηκε σε προγενέστερη αποδεκτή προεκτίμηση του ίδιου ακινήτου. Επίσης, επιβεβαίωσε την ορθότητα του προστίμου 50%, καθώς η διαφορά φόρου υπερέβαινε το 50% του αρχικά δηλωθέντος φόρου, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 94,7%.

Ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών ΚΤΕΟ.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
1. Εάν το περιεχόμενο του «πακέτου» franchise που παραχωρεί ο δικαιοπάροχος στο δικαιοδόχο είναι διαφορετικό από το έργο του Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. και η άδεια ίδρυσης και λειτουργίας αυτού δεν χορηγείται σ αυτόν αλλά στο δικαιοδόχο, ο περιορισμός της παρ.1 του άρθρου 34 του Ν 2963/01 ότι φυσικό ή νομικό πρόσωπο δεν μπορεί να ιδρύσει περισσότερα από επτά Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. σε ολόκληρη την Επικράτεια δεν ισχύει και για το δικαιοπάροχο του «πακέτου» franchise. 2. Επί οικοπέδου ή γηπέδου έχοντος την ελάχιστη κατά νόμο επιφάνεια για την ίδρυση και λειτουργία του Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. δεν μπορεί να εγκατασταθεί ή να ασκηθεί οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση ή δραστηριότητα, ολόκληρο θα χρησιμοποιηθεί για την εγκατάσταση και λειτουργία του Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. Επί οικοπέδου ή γηπέδου που έχει μεγαλύτερη από την απαιτούμενη ελάχιστη επιφάνεια για την ίδρυση και λειτουργία του Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. είναι δυνατή εγκατάσταση και άλλης επιχείρησης εφόσον α) η εγκατάστασή της γίνει στο χώρο του οικοπέδου ή του γηπέδου που εκτείνεται πέραν του περιγράμματος των 1500 τ.μ. και 4000 τ.μ. αντίστοιχα, β) η δραστηριότητα της άλλης επιχείρησης δεν εμπίπτει στις απαγορεύσεις του νόμου και γ) τηρούνται οι πολεοδομικές διατάξεις που κάθε φορά ισχύουν.

Η απόφαση 602/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για φορολογική υποχρέωση του 2010. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την αρχική καταλογισθείσα αξία των κληρονομιαίων οικοπέδων στα 535,00€/τ.μ., υποστηρίζοντας ότι το μοναδικό συγκριτικό στοιχείο ήταν απρόσφορο και ανεπαρκές. Η ΔΕΔ απέρριψε αρχικά τον ισχυρισμό περί παραγραφής, αλλά έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί ανακρίβειας της αξίας. Καθορίστηκε νέα τιμή μονάδας στα 338,00€/τ.μ. (αντί 535,00€/τ.μ.), με αποτέλεσμα τη συνολική αξία της κληρονομικής μερίδας να ανέρχεται σε 624.424,92€. Ο οφειλόμενος φόρος, μετά την τροποποίηση, ανήλθε σε 16.071,25€ και το πρόστιμο σε 19.285,50€, δηλαδή συνολικό ποσό προς καταβολή 35.356,75€.

Η απόφαση 350 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, με ημερομηνία 17.02.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας επιχείρησης κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) για το φορολογικό έτος 2019. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει τη φορολογητέα αξία ενός οικοπέδου έκτασης 2.170,68 τ.μ. στα 569.029,00 € αντί της δηλωθείσας αξίας των 324.672,73 €. Η διαφορά οδήγησε σε καταλογισμό συνολικού ποσού 11.215,96 € (κύριος φόρος 7.330,69 €, πρόστιμο 3.665,35 € και δημοτικός φόρος 219,92 €). Ο προσδιορισμός της αξίας, σε περιοχή που δεν ίσχυε το αντικειμενικό σύστημα το 2019, βασίστηκε στα συγκριτικά στοιχεία και, λόγω μεγάλης απόκλισης, εφαρμόστηκε η ΠΟΛ.1129/2004 λαμβάνοντας τον μέσο όρο μεταξύ της αξίας των συγκριτικών και της αντικειμενικής αξίας της πρώτης εφαρμογής (2022). Η ΔΕΔ επικυρώνει την πράξη, καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε νέα ή πιο πρόσφορα στοιχεία.