ΔΕΔ/Αθ/138/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ένας φορολογούμενος κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 10.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ για το φορολογικό έτος 2021. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι η πρόσκληση για προσκόμιση βιβλίων και στοιχείων δεν ενημερώθηκε σωστά, καθώς η θυροκόλληση έγινε στον αυλόγυρο της πολυκατοικίας και όχι στην είσοδο των γραφείων του, ενώ επέκρινε και την έκθεση επίδοσης ως ελλιπή. Το δικαστικό όργανο απέρριψε τους ισχυρισμούς, θεωρώντας ότι η διαδικασία κοινοποίησης της πρόσκλησης και η επιβολή του προστίμου πληρούσαν τα νόμιμα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένης της θυροκόλλησης παρουσία μάρτυρα, και επικύρωσε την αρχική απόφαση της φορολογικής αρχής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 10.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ για το φορολογικό έτος 2020. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη ανταπόκρισης του προσφεύγοντα σε πρόσκληση της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ για προσκόμιση βιβλίων και στοιχείων. Ο προσφεύγων επέμενε ότι η έκθεση επίδοσης της πρόσκλησης ήταν ελλιπής και ότι η θυροκόλληση έγινε σε λάθος σημείο λόγω κατασκευαστικών έργων. Η αρχή αποφάνθηκε ότι η επίδοση και η θυροκόλληση ήταν νόμιμες σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα ως αβάσιμους, επικυρώνοντας το πρόστιμο.

Η απόφαση αριθμός 680 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 13 Μαρτίου 2024, αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά των διορθωτικών προσδιορισμών φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις περίοδους 2003-2005. Ο προσφεύγων κατέθεσε ότι οι πράξεις δεν κοινοποιήθηκαν νόμιμα και ότι οι συναλλαγές ήταν πραγματικές, αλλά το Συνεδρικό αποδέχθηκε ότι η επίδοση έγινε νόμιμα με θυροκόλληση και η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκαν οι διαφορές φόρου λόγω μη προσκόμισης λογιστικών εγγράφων και τήρησης κατώτερης κατηγορίας βιβλίων, καθώς και η επιβολή προστίμου για χρήση εικονικών παραστατικών.

Η απόφαση (Αριθμός 540/01.04.2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου. Ο προσφεύγων είχε επιβληθεί πρόστιμο 250,00€ από τη Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης απόδοσης παρακρατούμενου φόρου εργολάβων/εργοληπτών για τον Ιούλιο του 2024. Η προθεσμία υποβολής ήταν η 30.09.2024, ενώ η υποβολή έγινε στις 21.10.2024, με παρακρατούμενο φόρο ύψους 15,00€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το ποσό του προστίμου ήταν δυσανάλογο και αντίθετο με την αρχή της χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το πρόστιμο των 250,00€ ήταν νόμιμο και ορθώς επιβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ν. 5104/2024, καθώς ο φορολογούμενος τηρεί απλογραφικά βιβλία.

Ο προσφεύγων αίτησε την ακύρωση της απόφασης του διοικητικού συμβουλίου του αναθέτοντα φορέα, η οποία τον απέκλεισε από τον διαγωνισμό, επικαλούμενος ότι η απόφαση ήταν αόριστη και μη νόμιμη, καθώς πλημμελώς εφάρμοσε τους όρους της διακήρυξης. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι η προσφορά του πληρούσε όλα τα κριτήρια επιλογής και η τιμή του ήταν χαμηλότερη από αυτή του ανταγωνιστή, ενώ επέκρινε τον μη ματαίωση του διαγωνισμό παρά την έλλειψη ανταγωνισμού. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η προμήθεια υπηρεσιών με προϋπολογισμό 135.000,00€ (πλέον ΦΠΑ) για δύο έτη με δικαίωμα προαίρεσης ενός επιπλέον έτους, με συνολικό προϋπολογισμό 202.500,00€ (πλέον ΦΠΑ).

Ο προσφεύγων αιτείται την ακύρωση της απόφασης που απέρριψε την προσφορά του ως μη κανονική, λόγω διαπιστούμενων αποκλίσεων-ελλείψεων από τις τεχνικές προδιαγραφές της διακήρυξης. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την προμήθεια και εγκατάσταση τριών συστημάτων σάρωσης κάτω μέρους οχημάτων, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την προστασία των εγκαταστάσεων από είσοδο παγιδευμένων με εκρηκτικά οχημάτων. Η προσφυγή θεωρεί ότι η απόρριψη ήταν νομικά πλημμελής, άνευ νομίμου αιτιολογίας και κατά παράβαση κατ' ουσίαν διάταξης νόμου.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΦΠΑ-ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΔΟΣΗΣ-ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ (...)Εξάλλου, το διοικητικό εφετείο απέρριψε το λόγο έφεσης ότι η έκθεση επίδοσης δεν περιείχε σαφή προσδιορισμό του επιδοθέντος εγγράφου, με το σκεπτικό ότι ανέφερε τον αριθμό του, την εκδούσα αρχή, το νομικό πρόσωπο στο οποίο αφορά, δεν ασκεί δε επιρροή το ότι δεν ανέφερε την ημερομηνία έκδοσής του, αφού από το όλο περιεχόμενο της έκθεσης προέκυπτε ποιο ήταν το επιδοθέν έγγραφο. Όπως προκύπτει από το παρατιθέμενο στην αναιρεσιβαλλόμενη περιεχόμενο του αποδεικτικού, αναγράφεται ο αριθμός της ένδικης πράξης, η αρχή που την εξέδωσε και το νομικό πρόσωπο στο οποίο αφορά. Με τα δεδομένα αυτά, δεν καταλείπεται αμφιβολία ως προς το έγγραφο που επιδόθηκε και, συνεπώς, η έκθεση επίδοσης περιέχει σαφή προσδιορισμό της, όπως ορίζει το άρθρο 67 παρ. 1 του Κ.Φ.Δ. και πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα σχετικά με τη μη αναγραφή χρονολογίας έκδοσης και τη μη απάντηση του ισχυρισμού περί μη αναγραφής του είδους του επιδοθέντος εγγράφου .... Τέλος, το διοικητικό εφετείο απέρριψε το λόγο έφεσης ότι η έκθεση επίδοσης δεν ανέφερε και τα «επιστρεφόμενα δικαιολογητικά», με το σκεπτικό ότι η επιστροφή τους δεν ήταν στοιχείο του κύρους της επίδοσης (συμπλήρωσε δε ότι αυτά είχαν πράγματι επιστραφεί στην αναιρεσείουσα, η οποία είχε λάβει γνώση και της ένδικης πράξης από τις 29-4-1999, ημερομηνία σύνταξης του κατ’ αυτής εγγράφου της που παρελήφθη από το Υπ. Οικονομικών στις 21-5-1999). Για την εγκυρότητα της επίδοσης της ένδικης πράξης δεν απαιτούνταν και η κοινοποίηση των επιστρεφόμενων δικαιολογητικών. Συνεπώς, η κρίση του δικάσαντος εφετείου είναι νόμιμη, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Δια ταύτα Απορρίπτει την αίτηση.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΦΠΑ-ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΔΟΣΗΣ-ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ (...)Εξάλλου, το διοικητικό εφετείο απέρριψε το λόγο έφεσης ότι η έκθεση επίδοσης δεν περιείχε σαφή προσδιορισμό του επιδοθέντος εγγράφου, με το σκεπτικό ότι ανέφερε τον αριθμό του, την εκδούσα αρχή, το νομικό πρόσωπο στο οποίο αφορά, δεν ασκεί δε επιρροή το ότι δεν ανέφερε την ημερομηνία έκδοσής του, αφού από το όλο περιεχόμενο της έκθεσης προέκυπτε ποιο ήταν το επιδοθέν έγγραφο. Όπως προκύπτει από το παρατιθέμενο στην αναιρεσιβαλλόμενη περιεχόμενο του αποδεικτικού, αναγράφεται ο αριθμός της ένδικης πράξης, η αρχή που την εξέδωσε και το νομικό πρόσωπο στο οποίο αφορά. Με τα δεδομένα αυτά, δεν καταλείπεται αμφιβολία ως προς το έγγραφο που επιδόθηκε και, συνεπώς, η έκθεση επίδοσης περιέχει σαφή προσδιορισμό της, όπως ορίζει το άρθρο 67 παρ. 1 του Κ.Φ.Δ. και πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα σχετικά με τη μη αναγραφή χρονολογίας έκδοσης και τη μη απάντηση του ισχυρισμού περί μη αναγραφής του είδους του επιδοθέντος εγγράφου ... Τέλος, το διοικητικό εφετείο απέρριψε το λόγο έφεσης ότι η έκθεση επίδοσης δεν ανέφερε και τα «επιστρεφόμενα δικαιολογητικά», με το σκεπτικό ότι η επιστροφή τους δεν ήταν στοιχείο του κύρους της επίδοσης (συμπλήρωσε δε ότι αυτά είχαν πράγματι επιστραφεί στην αναιρεσείουσα, η οποία είχε λάβει γνώση και της ένδικης πράξης από τις 29-4-1999, ημερομηνία σύνταξης του κατ’ αυτής εγγράφου της που παρελήφθη από το Υπ. Οικονομικών στις 21-5-1999). Για την εγκυρότητα της επίδοσης της ένδικης πράξης δεν απαιτούνταν και η κοινοποίηση των επιστρεφόμενων δικαιολογητικών. Συνεπώς, η κρίση του δικάσαντος εφετείου είναι νόμιμη, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Δια ταύτα Απορρίπτει την αίτηση.

Στην Προδικαστική Προσφυγή (ΓΑΚ-ΑΕΠΠ/253/25-2-2019), ο προσφεύγων αίτησε την ακύρωση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής (5ης/13.2.2019), με την οποία απορρίφθηκαν τα προσφερόμενα από αυτόν 9 είδη πάνων (ενηλίκων, βρακάκι και παιδικών) ως μη κατάλληλα. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η προμήθεια πάνων και πάνων-βρακάκι για το Κέντρο και τα Παραρτήματά του για τα έτη 2019-2020, με εκτιμώμενη αξία 185.474,10 €. Ο προσφεύγων επέκρινε τη διαδικασία αξιολόγησης ως μη σύμφωνη με τη διακήρυξη, ισχυριζόμενος ότι δεν ελήφθησαν υπόψη οι τεχνικοί φάκελοι και πιστοποιήσεις, ενώ η πρακτική δοκιμή ήταν ασαφής και πραγματοποιήθηκε χωρίς διαφάνεια ή επιστημονική τεκμηρίωση. Η συζήτηση αφορούσε την καταλληλότητα των προϊόντων σε απορροφητικότητα, εφαρμογή και πρόληψη δερματοπαθειών, με βάση δοκιμές σε δομές της αναθέτουσας.

Οριζόντιος ιδιοκτησία. Συμμετοχή ή μη Δημοσίου (ΥΠ.ΠΟ.) σε προγραμματιζόμενες επισκευές πολυκατοικίας κατά το μέρος που βαρύνουν, την αυτοτελή οριζόντια υπόγειο ιδιοκτησία του σ' αυτή.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Προεδρεύων: Ρ.Αντωνακόπουλος, Αντιπρόεδρος Εισηγητής: Θ.Θεοφανόπουλος, Νομικός Σύμβουλος Εφόσον η πολυκατοικία στην οποία η διακεκριμένη ιδιοκτησία του Δημοσίου (ΥΠ.ΠΟ.) έχει υπαχθεί στις διατάξεις του ν.3741/1929 και τούτο (Δημόσιο) έχει νομίμως αποδεχθεί την οικεία σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας και τον κανονισμό της πολυκατοικίας αυτής, παρέπεται ότι τούτο θα συμμετέχει στις δαπάνες επισκευής των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων αυτής, κατά το βαρύνον την άνω ιδιοκτησία του από τις παραπάνω πράξεις (σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμό πολυκατοικίας).