ΔΕΔ/Αθ/409/2024

Η απόφαση 274 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου που ζητούσε τη διαγραφή οφειλών ΕΝΦΙΑ των ετών 2014-2018. Ο προσφεύγων είχε μεταβιβάσει το επίμαχο ακίνητο το 2008, αλλά συνέχιζε να το δηλώνει, με αποτέλεσμα την παράλληλη βεβαίωση ΕΝΦΙΑ. Αν και οι εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 που υπέβαλε το 2024 (μείωσης φόρου) δεν έγιναν δεκτές λόγω παραγραφής, η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι υφίσταται πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Εφαρμόζοντας το άρθρο 74 του ν. 5104/2024, ακύρωσε τις πράξεις διοικητικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ και διέγραψε τις οφειλές για τα έτη 2015-2018. Η πράξη του 2014 εξαιρέθηκε, καθώς εκδόθηκε πριν την 01/12/2014, ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η διάταξη.

Η απόφαση 708 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η πράξη, που βασίστηκε στην 3η τροποποιητική δήλωση, καταλόγισε χρεωστικό ποσό 46.456,90€ λόγω προστιθέμενης διαφοράς αντικειμενικών δαπανών ύψους 61.982,30€. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι ένα ποσό 23.103,10€, καταχωρημένο ως τοκοχρεωλυτική απόσβεση δανείων της συζύγου του, έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως ανάλωση κεφαλαίου καθώς είχε εξοφληθεί από τον γιο του το 2022. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων όφειλε να είχε διορθώσει τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος υποβάλλοντας τροποποιητική δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 5104/2024, δικαίωμα το οποίο διατηρεί μέχρι τη λήξη της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής.

Η Απόφαση 799 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), με ημερομηνία 27/03/2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που διατηρεί απλογραφικά βιβλία. Ο φορολογούμενος είχε προσφύγει κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/2024 για την εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας (πρώην φόρου διαμονής) για την περίοδο 01/06/2020-30/06/2020. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε δόλος και ότι το ύψος του προστίμου ήταν υπερβολικό. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι το ποσό των 250,00€ είναι νόμιμο, καθώς προβλέπεται ρητά από το άρθρο 53 για υπόχρεους τήρησης απλογραφικού συστήματος σε περίπτωση εκπρόθεσμης υποβολής φορολογικής δήλωσης.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά της επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € από τη ΔΟΥ Καλλιθέας, λόγω μη ανταπόκρισης σε πρόσκληση για υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ή προσκόμισης δικαιολογητικών σχετικά με διαφορά ποσού μερισμάτων στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το έτος 2016. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε ήδη προσκομίσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά και ότι η διαφορά οφειλόταν σε λάθος μετατροπής συναλλάγματος. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο αποδέχτηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι υπήρχε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, και ακύρωσε το πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 63Β του ΚΦΔ.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα οικονομικά έτη 2013, 2014 και φορολογικό έτος 2015. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε εν μέρει την προσφυγή, τροποποιώντας τις πράξεις για τα έτη 2013 και 2014 με μείωση των φορολογικών υποχρεώσεων, ενώ ακύρωσε την πράξη για το 2015 λόγω παραγραφής. Η απόφαση έγινε δεκτή με βάση συμπληρωματικά στοιχεία από κατασχεθέντα ημερολόγια, τα οποία χαρακτηρίστηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία για μη δηλωθέντα εισοδήματα. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα για αοριστία και ελλείψεις απόδειξης απορρίφθηκαν.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της αρνητικής απόφασης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Μυκόνου, η οποία απέρριψε αίτημα για ανάκληση δήλωσης φόρου κληρονομιάς του 2013. Η προσφεύγουσα, αρχική κληρονόμος εκ διαθήκης, υπέβαλε το αίτημα ανάκλησης αφού δικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου του 2023 ακύρωσε την ιδιόγραφη διαθήκη, δημιουργώντας, κατ' ισχυρισμό της, πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί το 2013 και είχε ακολουθήσει Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου κληρονομιάς (2023) λόγω ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η τροποποιητική δήλωση (που αντικαθιστά την ανακλητική) υποβλήθηκε μετά την έκδοση της πράξης προσδιορισμού φόρου, υπερβαίνοντας τις προθεσμίες του άρθρου 23 του ΚΦΔ. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 74 του ΚΦΔ (πρόδηλη έλλειψη) λόγω παρέλευσης της τριετούς προθεσμίας και επειδή η εκκαθάριση της δήλωσης έγινε πριν την 1η Δεκεμβρίου 2014.

Η απόφαση αφορά την ηλεκτρονική ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου για το φορολογικό έτος 2023, εκδοθείσα από τον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα ύψους 200.073,22 ευρώ, που του επιδικάστηκαν με δικαστική απόφαση και συμπεριλήφθηκαν εσφαλμένα στη δήλωση του 2023, αφορούσαν δεδουλευμένες αποδοχές των ετών 2014 και 2015. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή την προσφυγή, καθώς επιβεβαιώθηκε ότι τα ποσά ανήκουν στα φορολογικά έτη 2014 (€82.722,43) και 2015 (€117.350,79). Κατά συνέπεια, διατάσσει τον Προϊστάμενο της αρμόδιας φορολογικής αρχής να προβεί σε εκ νέου εκκαθάριση των δηλώσεων των ετών 2014, 2015 και 2023.

Η απόφαση 842/13.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία κατέληξε σε χρεωστικό ποσό 15.628,14€. Ο προσφεύγων, φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, ζητούσε την πίστωση φόρου αλλοδαπής ύψους 9.199,58€, ο οποίος παρακρατήθηκε στη Γερμανία για εισόδημα από μισθωτή εργασία. Η φορολογική αρχή απέρριψε την αξίωση επειδή τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά, παρότι μεταφρασμένα και θεωρημένα με σφραγίδα apostille (βεβαίωση από τον Γερμανό εργοδότη), δεν επαρκούσαν για την απόδειξη της καταβολής του φόρου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι δεν προσκομίστηκε η απαραίτητη βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή της Γερμανίας, σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1026/2014, και απέρριψε τους ισχυρισμούς ως αναπόδεικτους.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της φορολογουμένης κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2021. Η προσφεύγουσα είχε δηλώσει ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών ύψους 145.000 ευρώ για την κάλυψη της δαπάνης αγοράς ακινήτου, ωστόσο η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το ποσό αυτό με το σκεπτικό ότι, λόγω της χωριστής δήλωσης για το 2021, δεν μπορούσε να επικαλεστεί εισοδήματα του συζύγου της. Το δικαστικό όργανο ενέκρινε τη θέση της Δ.Ο.Υ., επειδή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, σε περίπτωση χωριστών δηλώσεων συζύγων, τα εισοδήματα του ενός συζύγου δεν μπορούν να καλύψουν τα τεκμήρια του άλλου. Η οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2021 ορίστηκε σε 76.736,28 ευρώ.

Η απόφαση 1125, με ημερομηνία 16/06/2025, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κληρονόμου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023 του αποβιώσαντος συζύγου της. Η προσφεύγουσα ζητούσε τροποποίηση της πράξης, ισχυριζόμενη ότι το ποσό δαπάνης αγοράς αγαθών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής μπορεί να καλυφθεί από την ίδια, καθώς υποβλήθηκαν χωριστές δηλώσεις λόγω θανάτου. Η Φορολογική Αρχή τροποποίησε το δηλωθέν ποσό δαπανών στον κωδικό 049, με βάση τα διαθέσιμα ηλεκτρονικά στοιχεία, με αποτέλεσμα την προσαύξηση φόρου 608,93€, καθώς το απαιτούμενο ποσό δαπανών (5.460,07€) υπολειπόταν του δηλωθέντος (2.692,19€). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι οι δηλώσεις υποβλήθηκαν χωριστά (ατομικά) λόγω του θανάτου του συζύγου, οπότε δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις περί μεταφοράς πλεονάζοντος ποσού δαπανών μεταξύ συζύγων σε περίπτωση κοινής δήλωσης.